Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Salsa schreef:Ik vind ook wel een verschil zitten of je een abortus doet met 6 of 8 weken of je doet dat met 22 weken. Voor mijn gevoel een wereld van verschil.
) als er al in de buik aan begin complicaties optreden waardoor kans groot is dat kindje doodgeboren wordt of binnen enkele uren of dagen overlijd, zal ik waarschijnlijk eruit laten halen. Ook als het later in de zwangerschap is en dan blijkt dat kans op leven nihil is, zou ik het ook laten weghalen. Dat vind ik persoonlijk beter voor het kindje en ook voor de ouders. Je kan wel blijven hopen op een wonder en wat blijkt nou als het geboren is en dus niet levensvatbaar is en binnen enkele dagen of zelfs uren overlijd? Voor mezelf zou ik me dan heel schuldig tegen over kindlief voelen. Waarom heb ik hem deze ellende aangedaan om toch door te gaan terwijl ik wist dat de kans dat hij het niet haalde groot was. In die enkele dag kan dan nog zoveel gebeuren of kindje kan zoveel pijn hebben. Dan zou ik het weghalen om ons en het ongeboren kind DIE ellende te besparen. Dat je er stuk van bent is natuurlijk logisch en dat zal sws zo zijn, maar persoonlijk voel ik mezelf schuldiger en zal ik niet weten moeten waar ik gaan moet...
Kwanyin schreef:thesserd1 schreef:Erg lastig dit. Ik denk dat het het belangrijkste is om niet te oordelen
Ik snap dan wel niet waarom je onmiddellijk met een oordeel begint dat abortus een daad van egoïsme zou zijn...
wemkelover schreef:Nou ja ik was ook niet gepland, en mijn vader zijn eerste reactie was ook dat ik maar weg moest gehaald worden. Ondanks dat ik het niet altijd makkelijk heb gehad ben ik toch wel blij dat ik op de aardbodem loop.
Marocje schreef:wemkelover schreef:Nou ja ik was ook niet gepland, en mijn vader zijn eerste reactie was ook dat ik maar weg moest gehaald worden. Ondanks dat ik het niet altijd makkelijk heb gehad ben ik toch wel blij dat ik op de aardbodem loop.
Dat geloof ik, en ik wilde met mijn berichtje dus ook niet zeggen dat ongepland, maar moet betekenen abortus. Zelfs niet wanneer 1 ouder in het begin zegt dat die niet zit te wachten op een kindje. Maar als het kindje er eenmaal is, dán blijven zeggen: 'hij was niet gepland (en gewenst) maar aborutus, dat dóe je niet!" Nee, in dat geval had ik toch wat meer aan het kind zelf gedacht.. Die hoort dus telkens dat ie er eigelijk niet had moeten zijn... Tja, dan vind ik het nog wel een verschil in denken en zéggen ook: die moeder zei dat dus ook echt, ook tegen mij, terwijl ik haar niet/amper ken. Tja, dat vind ik dus echt sneu voor dat kindje..
