Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-10-12 00:00

Geplaatst: 02-10-12 00:00

Het leek mij altijd helemaal geweldig om zwanger te zijn, maar die bevalling hoefde van mij niet zo nodig

...

Toen ik eenmaal zwanger was, bedacht ik me opeens dat als een bevalling zó erg was, er geen vrouw op deze wereld zou zijn die meer als een kind zou hebben :)*

.
Bij alle twee de zwangerschappen ben ik geen minuut misselijk geweest en mijn bevallingen waren echt allebei zoals het boekje het voor schrijft.
Bij mijn dochter begon de bevalling met het breken van de vliezen en die was er na exact 12 uur (maar dat kwam omdat ik in die tijd "moest" verhuizen, want mijn VK had 2 bevallingen tegelijkertijd :')

; ik ben uiteindelijk bevallen in het huis van de "andere" vrouw

) en mijn zoon was er vanaf de eerste wee na 3,5 uur. Bij beide geen knip gehad en niet ingescheurt

.
Mijn weeen hadden een duidelijk begin- en eindpunt, met een hoogtepunt van 4-6 sec. waarop het enigermate onaangenaam was. Maar ok, 4-6 sec. is goed te doen

.
Ik ben een van die vrouwen die liever een kind op de wereld zet dan dat ze naar de tandarts gaat

.

**Geplaatst**: 02-10-12 07:07

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 02-10-12 07:07

Wat raar dat je dan naar iemand anders huis moet om daar te bevallen ..
Hebben ze geen achterhand die komt helpen

**Geplaatst**: 02-10-12 07:13

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 02-10-12 07:13

Voor degene die bang zijn dat ze te smal zijn.. Die angst had ik ook .. Ben extreem smal heb maat 32/34 en heb amper heupen .. Ben 168m en weeg net 50 kg erg tenger dus
Maar het paste er gewoon door hoor zelfs niet uitgescheurd..
1 groot voordeel de daad doet nu geen pijn meer dus dat is wel ideaal dat was daarvoor wel anders

**Geplaatst**: 02-10-12 07:20

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 02-10-12 07:20

en al komt die knip, dat doen ze midden in een pers wee geloof ik, dus dat voel je haast niet, iig pas daarna

**Geplaatst**: 02-10-12 07:57

Geplaatst: 02-10-12 07:57

Lindy1982 schreef:
Wat raar dat je dan naar iemand anders huis moet om daar te bevallen ..
Hebben ze geen achterhand die komt helpen

In Dld is het absoluut niet gebruikelijk dat je een thuisbevalling hebt

(Ik heb pas 8 weken voor de uitgerekende datum een VK gevonden die thuisbevalling deed) en het was natuurlijk toeval dat mijn VK uitgerekend op dat moment 2 bevallingen had

.
Ik had de keuze hoor: of naar het ziekenhuis, of mee naar die andere vrouw. Ik had zoiets van "als die andere vrouw het goed vindt dat ik mee kom, is ze vast aardig en bovendien is de VK erbij waar ik veel vertrouwen in heb erbij, mijn moeder als verpleegster met heel veel bevallingservaring en mijn man! Wat kan mij nou nog gebeuren

?!!"
Buiten de rit naar die andere vrouw (waarbij we in de file kwamen te staan en uiteindelijk onder politie begeleiding doorheen zijn gelootst :')

) heb ik echt een super relaxte bevalling gehad

!

**Geplaatst**: 02-10-12 08:08

Geplaatst: 02-10-12 08:08

Ik heb ook drie thuis bevallingen gehad, en vond dat heerlijk. Vooral ook omdat ik het dus echt niet zag zitten om met weëen in een auto te moeten zitten, en na de bevalling weer terug naar huis... Maar als je dan dus ergens anders gaat bevallen, heb je dit dus wel..
Het was voor jou dus ook meer dat je echt niet in het ziekenhuis wilde bevallen? Want ik geloof dat ik dan liever toch in het ziekenhuis beval, dan in een vreemd huis..
Jammer dat het in Duitsland zo lastig is om thuis te kunnen bevallen, vind het zo prettig dat je hier de keuze hebt.

**Geplaatst**: 02-10-12 08:31

Geplaatst: 02-10-12 08:31

Flettie: 44 weken?????? :wow:

Dat hoop ik toch niet voor je?
Van mij mag het nu wel al bijna komen

**Geplaatst**: 02-10-12 08:45

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 02-10-12 08:45

44 weken mag toch niet max 42 weken !!
Hier word het waarschijnlijk met 38 weken gehaald ne happy

**Geplaatst**: 02-10-12 08:59

Geplaatst: 02-10-12 08:59

Ik heb altijd het idee dat een bevalling voor vrouwen net zoiets is als de p*k van mannen; het moet grotesker, interessanter en bijzonderder dan bij een ander zijn. Sommigen hebben het over kettingen, zagen, bloed, tangen, pompen, etc. etc.

Tijdens mijn zwangerschap nam ik het serieus en kreeg ik de kriebels van zulke verhalen. Maar achteraf viel het best mee hoor; 2 vingers in mijn neus.
Bevallen doet pijn, absoluut. En er zijn momenten dat je denkt dat je dood gaat; volkomen normaal

Maar hou in je achterhoofd dat iedereen het anders beleeft en dat ook iedereen een andere pijngrens heeft en sommigen het ook erg goed zouden doen op de theaterschool

De zwangerschap daarentegen vond ik vreselijk. Kon me ook niet schelen hoe het kind eruit zou komen, al moest het via mijn neus. Mijn moeder zei: 'LUISTER naar wat de mensen om je bed zeggen, het is niet het moment om eigenwijs te zijn' en dat heeft mij goed geholpen

En daarbij is Moeder Natuur zo wreed dat je op een gegeven moment (zo aan het einde) echt uitkijkt naar die bevalling.

**Geplaatst**: 02-10-12 09:04

Geplaatst: 02-10-12 09:04

Quellian schreef:
Bevallen doet pijn, absoluut. En er zijn momenten dat je denkt dat je dood gaat; volkomen normaal

Ohja?

Marocje schreef:
En dát stuk vind ik altijd zo raar: "natuurlijk doet het pijn." Dat hoor ik wel vaker mensen zeggen, maar daar ben ik het niet mee eens.

Mijn bevallingen hebben géén pijn gedaan. Ík vond het geen pijn doen. Het was heel intens, dat klopt. Maar pijn? Nee.

Mijn hersenbloeding: die deed pijn. Dat je kop eraf knalt. Toen wilde ik weg, het niet meer meemaken. Ben toen ook in coma geraakt..

Maar mijn bevallingen vond ik heerlijk. En ik heb toeschouwers gehad (moeder, 2x een vriendin, en telkens mijn man natuurlijk) die het allemaal een prachtige ervaring vonden. Ik ben blij dat ik die hun heb kunnen geven. Achteraf had ik het zelfs wel willen laten filmen, dat meerdere mensen die op zien tegen een bevalling, ook echt een goede en relaxte bevalling zouden zien. Maargoed, dat is achteraf gepraat, natuurlijk wíst ik niet hoe makkelijk het ging bij de eerste..

**Geplaatst**: 02-10-12 09:08

Geplaatst: 02-10-12 09:08

Marocje, het is ook persoonlijke ervaring

Ik kan niet zeggen dat ik het lekker vond, maar ik heb het wel met 2 vingers in mijn neus gedaan, ondanks knip- en plak werk (en trekwerk met de pomp). Ik moest nog lachen tijdens het ophouden van mijn persweeën, omdat iemand van tevoren tegen me zei: 'persweeën wegpuffen voelt als een tsunami tegenhouden met een tuinhekje'. Ik moest diegene gelijk geven

Ik heb het als iets moois ervaren en niet als iets traumatiserend, ik heb me er aan overgegeven (buikweeën, rugweeën en beenweeën).
Ik zou de bevalling zó opnieuw doen hoor, al moest het iedereen week (overigens heb ik geen pijnstilling gehad, nul noppes nada).

Tepelpiecings doen ook pijn en je teen stoten tegen de deur ook. Achteraf weet je nog of iets pijn deed, maar niet meer hoeveel pijn iets deed. Ik vond het wel pijn, maar heb het vooral in een waas beleefd. Snapte geen hol van al die mensen naast mijn bed en wilde erg graag slapen >;)

**Geplaatst**: 02-10-12 09:20

Geplaatst: 02-10-12 09:20

Whaha, ook stoned van je eigen endorfine dus :Y)

. Maar dan begrijp ik je wel hoor. Ging er mij meer om dat ik zovaak hoor dat 'bevallen nou eenmaal pijn doet', en in mijn beleving was dat dus niet zo. Maar nu ik zo schrijf, bedenk ik me dat ik pijn misschien ook anders zie. Ik zie pijn als synoniem voor 'niet meer kunnen handelen'. En in die context klopt het dus niet in mijn geval.

Maar als ik mijn teen stoot, of mijn elleboog, kan ik ff flink vloeken. Dan schiet dat eruit voor ik er erg in heb..

Perswee heb ik overigens geprobeerd tegen te houden bij de tweede, omdat ik nog niet goed lag, en de vk met haar rug naar me toe stond haar spullen klaar te leggen. Helaas kwam de tweede wee er meteen achteraan, dus ik draaide op mijn rug en de kleine werd gelanceerd: Ik kan me dus héél goed voorstellen wat je bedoelt met 'een Tsunami tegenhouden met een tuinhekje', whaha

**Geplaatst**: 02-10-12 09:24

Geplaatst: 02-10-12 09:24

Quellian schreef:
... Achteraf weet je nog of iets pijn deed, maar niet meer hoeveel pijn iets deed....

Volledig mee eens

!

*Marocje, idd, ik was panisch voor het ziekenhuis (vooral omdat ze daar ook vaker ingrijpen en een knip was iets waarvoor ik best wel bang was

) en wilde gewoon lekker thuis blijven, tenminste, als er geen medische noodzaak was om in het z'huis te bevallen (en dat was er dus bij mij niet).
Ik weet nog toen mijn dochter uiteindelijk geboren was, ik na een uurtje naar huis wilde

. Dat mocht toen nog niet van mijn VK omdat de baarmoeder nog niet voldoende terug op z'n plek was en ik zeker nog een uurtje moest blijven liggen.
Maar na dat uurtje was er geen houden meer aan hoor

.
Toen we thuis kwamen heeft mijn moeder mij onder de douche gezet en daarna lekker in bed gestopt (dat had ze voordat we van huis weg gingen nog verschoond +:)+

!), terwijl de vers gebakken papa met zijn dochter op de bank zat te genieten.

**Geplaatst**: 02-10-12 10:14

Geplaatst: 02-10-12 10:14

Ik moest mijn persweeen opvangen in de ambu...dan merk je pas hoeveel hobbels en verkeersdrempels er in NL zijn

die omschrijiving van die tsunami kan ik me dus wel iets bij voorstellen. Was geen fijn ritje.

**Geplaatst**: 02-10-12 16:57

Geplaatst: 02-10-12 16:57

Raponsje schreef:
Het enige wat ik voor dit topic gehoord had was dat de bevalling lichamelijk het pijnlijkste moment in je leven is.
Dat het helse pijn doet en volgens sommige vriendinnen / collega's eens maar dan ook nooit meer.

Heb er dus veel aan gehad om ook veel positieve verhalen en ervaringen te lezen.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik een deel van de bevalling ook echt loeizeer vind doen, het ergste het stuk tussen 8 en 10cm ontsluiting. Bij de eerste herkende ik dat stuk niet als het einde van de ontsluiting en dacht ik dat ik nog 24 uur zo door moest en toen raakte ik in paniek. Bij de anderen herkende ik het dus wel en kwam ik daar ook makkelijker door.
Dus tegelijk vond ik het echt cool om die oerkracht in mijn lijf te voelen, door te hebben dat ik het aankon en bij mijn derde heel bewust te voelen wat mijn lijf aan het doen was (ontsluiten, kind wat de spildraai maakt, eruit persen, het hoofdje wat 'staat').. echt fascinerend.

**Geplaatst**: 02-10-12 17:25

Geplaatst: 02-10-12 17:25

@ sterre ik ga ook liever bevallen dan naar de tandarts

**Geplaatst**: 02-10-12 17:49

Geplaatst: 02-10-12 17:49

Heb er zes mogen krijgen

Oudste 37 uur met ziekenhuisopname en dikke knip, prima zwangerschap, zoon.
Tweede 4 uur, heftig maar trots op mezelf zonder knip, prima zwangerschap wel erg uit mijn normale doen, dochter, thuis.
Derde 24 uur gebroken vliezen, geen pijn gehad alleen een zeurend gevoel, alleen bevallen op bed doggystyle

prima zwangerschap alleen de laatste drie weken afzien door allerlei angsten, zoon.
Vierde ingeleid omdat ons mannetje overleden was, nauwelijks pijn, toch een ruggenprik uit voorzorg, vrijdagmorgen ingeleid, zaterdagmiddag vijf uur een zoon.
Vijfde mislukte inleiding, hondsberoerd geweest in de zwangerschap, megadik en een keizersnede gekregen, forse bloeding gehad tijdens de operatie waar ik lang van moest herstellen, dochter.(zwangerschapsdiabetes)
Zesde vanaf de zevende maand allerlei gekke angsten, veel braken door de zwangerschapsdiabetes vanaf dat moment. met 37 weken en twee dagen een beer van een zoon, 4170 gram en dat voor een rand prematuur

Heb twee bevallingen gehad met vreselijke pijn, twee bevallingen zonder pijn en een zware keizersnede door teveel bloedverlies en een keizersnede die prima verliep.
Maar nu wilde ik het stokje dan maar aan jou geven topic starter

mijn advies, gewoon doen

**Geplaatst**: 02-10-12 19:13

Geplaatst: 02-10-12 19:13

Vulina schreef:
Flettie: 44 weken?????? Dat hoop ik toch niet voor je?
Van mij mag het nu wel al bijna komen

Foutje was al 's avonds laat

42 weken idd

In Duitsland is het gewoon geen 'gewoonte' om thuis te bevallen. Er zijn maar erg weinig vroedvrouwen (in het Duits Hebamme) die dat doen. Mijne doet het toevalligerwijze wel maar ik heb er bewust voor gekozen om in het ZKH te bevallen en met nr. 2 ga ik ook weer naar het ZKH.

**Geplaatst**: 02-10-12 19:15

Geplaatst: 02-10-12 19:15

flettie schreef:
Vulina schreef:
Flettie: 44 weken?????? Dat hoop ik toch niet voor je?
Van mij mag het nu wel al bijna komen

Foutje was al 's avonds laat 42 weken idd

In Duitsland is het gewoon geen 'gewoonte' om thuis te bevallen. Er zijn maar erg weinig vroedvrouwen (in het Duits Hebamme) die dat doen. Mijne doet het toevalligerwijze wel maar ik heb er bewust voor gekozen om in het ZKH te bevallen en met nr. 2 ga ik ook weer naar het ZKH.

Mijn dochtertje heet ook Mirthe $*\o/*$

**Geplaatst**: 02-10-12 19:16

Geplaatst: 02-10-12 19:16

lisa_pluisje schreef:
flettie schreef:
Foutje was al 's avonds laat 42 weken idd

In Duitsland is het gewoon geen 'gewoonte' om thuis te bevallen. Er zijn maar erg weinig vroedvrouwen (in het Duits Hebamme) die dat doen. Mijne doet het toevalligerwijze wel maar ik heb er bewust voor gekozen om in het ZKH te bevallen en met nr. 2 ga ik ook weer naar het ZKH.

Mijn dochtertje heet ook Mirthe $*\o/*$

Die van mij Myrthe

(verschil moet er zijn

)

**Geplaatst**: 02-10-12 19:30

Geplaatst: 02-10-12 19:30

Hoi,

hier een positief verhaal

Ik heb 2 kindjes. Beide zwangerschappen geen kwaaltje gehad en kon alles. Wel bij de eerste plots op 32 weken bevallen, dus een couveusekindje. En bij de tweede op 26 weken al weeen, dus 11 weken plat moeten liggen. Dit zijn dan ook gelijk de enige 'negatieve' dingen.
Ik heb me zowel lichamelijk als geestelijk altijd super gevoeld.
Ik heb vaak last van hoofdpijn, maar juist tijdens mijn zwangerschap voelde ik me beter dan ooit.

Ook ik zag op tegen de bevalling. Maar hallo wie niet?! Als je heel nuchter en helder nadenkt over de pijn en het feit dat je een baby eruit moet persen brrrr (:(

En toch was het twee keer de mooiste ervaring ooit!!!

Je hebt niet ineens helse pijn. Je rolt als het ware je bevalling in. Je weeen komen steeds iets vaker en krachtiger. Ik merkte dat ik juist niet angstig was. Er kwam een soort van rust over me heen. Ik keerde in mezelf en kon de pijn best redelijk aan. Ik heb geen moment paniek gevoeld. Ook was ik het besef van de tijd kwijt. Mijn eerste bevalling was een lange, maar dit heb ik eigenlijk zelf niet zo ervaren.
Ook heb ik geen behoefte gehad aan pijnstilling, ook al was het pijnlijk.

Bij de tweede ging het zelfs zo snel en goed dat ik heerlijk thuis ben bevallen. Toen had ik helemaal een super bevalling. Op het moment heftig, maar nog te doen. Op dat moment ben je niet bezig met angst en pijn, is mijn ervaring. In nog geen 2 uur tijd ben ik bevallen van een flinke dochter van 4140 gram.

Ik heb twee goede bevallingen gehad zonder pijnstilling, maar weet dat je om pijnstilling kunt vragen. Soms kan alleen die wetenschap je al genoeg rust geven om met een fijn gevoel je bevalling in te gaan. Belangrijk is dat je je gevoel volgt. Een bevalling is maar zo'n klein deeltje van de zwangerschap en het hele moederschap. Het is zonde dat je het om die reden niet aan zou durven.

Na de bevalling is mijn herstel ook 2 keer erg vlot gegaan. Ik heb eigenlijk weinig tot geen pijn gehad na de bevalling. Na de tweede wel wat vervelende naweeen en hechtingen. Maar toch viel het me niet tegen. Ik heb weinig pijn ervaren tijdens het herstel.
Ik stond zelfs 3 uur later al een wasje te draaien en een wasje te vouwen. Manlief en baby sliepen en ik was klaarwakker.

Mijn kraamtijd bij de eerste was niet geweldig door de vroeggeboorte. Maar bij de tweede heb ik echt een superkraamtijd gehad.

Als ik over zo weer aan terug denk zou ik gewoon weer willen bevallen en die eerste uren samen en die kraamtijd

**Geplaatst**: 02-10-12 19:46

Geplaatst: 02-10-12 19:46

Ik ging heel onbevangen mijn bevalling in, maar vooral de rugweeen vond ik echt killing... En dat mensen zeggen dat je knippen of scheuren niet voelt, ik begrijp dat niet, ik voelde het echt scheuren. Hechten ook geen pretje. Maar ik was heel snel hersteld, zo'n bevalling en kraamtijd gaat voorbij en ik heb het er graag voor over gehad. Moet binnenkort zelfs nog een keer

Ik zou je niet te druk maken, helpt toch niet, integendeel. En ik was behoorlijk fit voor mijn bevalling, misschien dat het herstel daarom ook wel vlot ging.

**Geplaatst**: 02-10-12 19:58

Geplaatst: 02-10-12 19:58

Goos_Horses schreef:
SusanH in mijn dossier stond overduidelijk prematuur, neem aan dat de gyn het er niet in zou zetten als het niet zo zou zijn.
Hoe dan ook, maar niet uit is een andere discussie

Dan hebben ze toch echt een fout gemaakt

Een kindje dat geboren wordt na een zwangerschap van minder dan 37 weken is prematuur, een kindje dat vroeger dan 32 weken wordt geboren is ernstig prmatuur. Op 37 weken en daarna is het perfect normaal op tijd en dus niet meer prematuur.

Wel kan het zijn dat je kindje toch op een normale termijn is geboren (37 - 42 weken), maar veel te weinig weegt voor de zwangerschapsduur.
Ook al weegt een kindje op 37 weken 1000 gram, is het nog niet prematuur. Wel is het dan Dysmatuur.

**Geplaatst**: 02-10-12 20:11

Geplaatst: 02-10-12 20:11

Mijn dochter was Dysmatuur met exact 40 weken en 2810 gram

en 44 cm
Nu we toch met namen aan het gooien zijn
Mijn dochter heet Neva-Jade
Ik ben nu weer in verwachting van een dochter wederom wil ik weer een aparte naam alleen maak ik het mezelf erg moeilijk wil weer 2 namen en beide 4 letters

**Geplaatst**: 02-10-12 20:33

Geplaatst: 02-10-12 20:33

Hier 2 meiden, 1 van 6 jaar en 1 van bijna 8 maanden.
Zwangerschappen zijn aan mijn lijf niet besteed als het om mijn lichamelijke gezondheid gaat. 24/7 misselijk, zwangerschapsvergiftiging, bekkeninstabiliteit, extreem vocht vasthouden, etc. etc.
Bij beiden gelukkig na de bevalling alle ongemakken weg.

Eerste bevalling duurde van eerste wee tot baby, 8 uur waarvan 1 uur persen. Ze lag met haar hoofdje dwars, wat achteraf geen natuurlijke bevalling had mogen zijn. Maarja, het oergevoel he...dat sleept je echt er doorheen. Hierna heb ik een aantal weken de tijd nodig gehad om wat te herstellen.

Mijn tweede: achteraf langdurig gebroken vliezen gehad, met weeen alleen naar het ziekenhuis gereden. Mn koffer niet meegenomen omdat ik er stellig van overtuigd was dat ik weer naar huis kon...moest blijven ivm infectiegevaar. Eerste wee tot baby: nog geen 1,5 uur. 2 persweeen en 4 minuten later wederom een pracht van een dochter. Voelde me hierna topfit.

Had voor beiden geen schrik voor de bevalling. Elk bevalling is anders, elk persoon ervaart dit anders. Ondanks dat mijn eerste bevalling erg zwaar was en ik bij het zien van mijn dochter echt niet de pijn vergeten was! Weerhield dit mij niet om aan een tweede te beginnen. Op het moment van de bevalling, in ieder geval spreek ik nu voor mezelf, ben je zo gefocust, zo in jezelf gekeerd, dat je ook weer onwijs sterk word.

Nomineer dit bericht ×