Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-10-13 20:25

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 07-10-13 20:25

Maar is het echt school, of is dat een aanwijsbare reden en ligt de echte reden dieper?
Je weet namelijk niet wat je wel wilt.
Is school dan ook niet iets om "gewoon" negatief over te zijn?
Denk je dat werken beter zal zijn en dan wat voor werk?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-13 20:44

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-13 20:44

Nouja ik ben gewoon bang voor de reactie van mijn ouders en de ruzie's. Het is de laatste dagen eindelijk een beetje 'rustig'. Ze laten me redelijk met rust. Daarmee komt ook negeren voor, maar het is in ieder geval geen ruzie of onenigheid. Nog steeds zit ik wel steeds boven.
School is zeker niet gewoon om negatief te zijn. Ik weet zeker dat ik hier niet op mijn plek zit. Alkom ik 2 weken niet bij de paarden, mis ik het niet eens. Ik weet helaas niet wat ik wel wil. Wel weet ik dat ik tussen die dieren wil blijven werken. Als ik weer een dagje op het asiel ben geweest word ik daar toch altijd zo blij van. Als je ziet wat die dieren terugdoen voor wat jij voor ze doet, helemaal goed gevoel is dat.
Tuurlijk heeft het negatieve denken wel invloed op school, het heeft overal invloed op. Maar het gaat gewoon niet goed op school en ik ga gewoon weer hetzelfde riedeltje in, zoals vorig jaar. Nu al geen zin meer, opstandig zijn omdat ik toch weet dat het allemaal geen zin heeft blabla, ga zo verder. Ik weet dat het volkomen de verkeerde instelling is. Maar die docent die het opgevallen is, doe ik gewoon altijd goed bij mee. Maak aantekeningen, let op. Ja, dat ook op sommige momenten na, maar oké. En toch valt het hem op. En bij andere vakken, kijkt dan weer niemand op.

**Geplaatst**: 08-10-13 08:11

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 08-10-13 08:11

Maar als je ouders niet om je zouden geven,zouden ze geen ruzie met je maken he.

En vind het het wel een beetje begrijpelijk dat ze boos worden? Ik bedoel, omdat jullie zo slecht communiseren weten ze weinig van je en kunnen ze je dus minder goed begrijpen.
Daarbij vind je het fijn als ze je een beetje met rust laten (vinden alle pubbers fijn trouwens)
Nogmaals, je ouders hebben ook moeite met communiseren,dus jij weet hoe het is om je niet zo goed te kunnen uitdrukken.
Niet dat ik alles goed wil praten,maar dat het voor jou beter te begrijpen en dus te accepteren valt.

**Geplaatst**: 08-10-13 08:31

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 08-10-13 08:31

Waar ik me trouwens afvraag bij het nogmaals doorlezen van je OP, waarom vond je het werk in het asiel wel leuk maar ben je gestopt met de opleiding para-vet?
Als je het werk zo leuk vind had je beter op zijn minst door kunnen gaan voor een niv. 2 of 3 diploma, dan had je in elk geval iets gehad.

Begrijp me niet verkeerd ik heb precies zo'n zelfde schoolachtergrond, eerst begonnen met toerisme, in April gestopt en in het nieuwe jaar begonnen met dierverzorging en daar ook heel snel gestopt.
Toen wilde ik gaan werken, maar kreeg ik tegenslag na tegenslag en heb ik 5 jaar thuis gezeten zonder enig besef van wat de wereld deed en weinig omgang met andere mensen.
Inmiddels weet ik dat stoppen met dingen die je niet leuk vind om te doen geen optie is, zo werkt de wereld nou eenmaal niet.

Met de grootste mazzel heb ik nu een baan die ik redelijk leuk vind, ligt hier mijn passie, nee zeker niet maar er komt geld binnen en ik weet nu pas wat ik echt wil doen en begin mezelf nu eindelijk was een beetje op waarde te schatten.
Ik kan en weet veel meer dan ik hiervoor ooit had gedacht.

Je komt er echt wel maar niet als je jezelf niet een keer een schop onder je kont kan geven en doorzet ondanks dat het niet altijd leuk is.
Kijk naar je stage bij het asiel, dat vond je eerst niks en toen je uiteindelijk weg moest vond je het geweldig.
Soms moet je gewoon even door een fase heen om te bereiken waar je uiteindelijk wilt zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-13 14:31

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-13 14:31

Sorry voor de late reactie.
superwomen:Ik begrijp ook wel dat ze boos worden, vind het niet gek. Het loopt alleen zo uit de hand. Ik snap dat ze hier boos of geirriteerd, gefrustreerd, ga zo maar door van worden, en ook teleurgesteld, dat ik weer niet de goede opleiding heb gekozen. Het loopt alleen zo uit de hand en dan heb ik weer lekker een paar weken dat ik niet gewoon rustig thuis kan komen. Dan is het helemaal iedere dag gezeik aan m'n hoofd.

zonnebloem18: Ik ben gestopt met die opleiding omdat ik niet in een dierenartspraktijk wou werken. Ben wel geinterresseerd in de medische kant van de dieren, maar gewoon niet genoeg. Toen ik de keuze maakte om paardenhouderij te gaan doen, ging het ook nog wel wat beter bij de paarden. Ben nu al 2 weken niet bij de paarden geweest en mis t niet eens. Wat ik eerst wel heel erg had. Uiteindelijk had de opleiding dierverzorging meer baat gehad bij mij denk ik.

**Geplaatst**: 09-10-13 16:01

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 09-10-13 16:01

Vind het wel belangrijk dat je je ouders in die zin begrijpt. Tuurlijk wil je als dochter niet dat ze "op je huid" zitten, maar is wel een logisch gevolg.

Qua opleiding.... was het gevoel bij de vorige x niet hetzelfde? Toen je daar dacht dat het ' niet genoeg/wat je wou' was.
Waarom denk je dat het nu anders is? soms moet je je gevoel volgen, maar soms ook niet.
Ik denk eigenlijk dat je steeds de makkelijkste weg kiest. Niet willen praten bijv en als school niet is wat je dacht, dan wil je stoppen...
Als ik er naast zit,sorry!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-13 17:42

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-13 17:42

Geeft niks!
Het gevoel is zeker anders dan vorig jaar. Zit nog liever op de opleiding van vorig jaar dan deze.
Ik word er nu al gek van dat álles over paard gaat. Ik wil weer lekker leren over honden, en katten en de andere dieren. Vond ik eerlijk gezegd veel leuker. Ja, paard ook. Maar niet alleen paard. Het verveeld me ontzettend snel, en dan vooral de paard vakken.
Ik kies ook snel de makkelijkste weg, dat is natuurlijk lekker makkelijk en zo zit ik wel ook in elkaar. Al weet ik dat ik mezelf nu helemaal klem heb gezet, en dat voel ik ook echt heel goed op dit moment.
Vertel het liever thuis niet omdat ik echt heel erg bang ben voor de reacties, of de ruzies die er gaan komen en dat ik weer hetzelfde riedeltje inga als vorig jaar.
Ik mis echt mijn lessen van vorig jaar en vond over honden/katten/knaagdieren en de rest gewoon veel leuker om te leren. En niet dat alles draait om paard.
Hoop dat ik het beetje duidelijk uit heb kunnen leggen wat ik voel vergeleken met vorig jaar!

**Geplaatst**: 09-10-13 18:12

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 09-10-13 18:12

Heb je vorig jaar dan wel goed met een studentenadviseur gesproken want dan had die je kunnen adviseren eerst gewoon niv. 2 of 3 te doen en dan verder te kijken.
Bij de niv. 3 dierverzorging heb je volgens mij helemaal geen medische lessen meer.
Als je er met je mentor niet uit komt ga dan eens op zoek naar studentenadviseur of studieloopbaanbegeleiders bij jou op school.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-13 18:14

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-13 18:14

Ik ga dan uiteraard niveau 4 doen al ga ik naar dierverzorging.
Klopt, geen medische kant. Maar dat vind ik interessant, maar dat is ook weer iets waar ik juist helemaal niet verder mee wil.
Ik wil gewoon lekker werken met dieren. Mijn plan is sws, of ik deze opleiding nou afmaak of eventueel overstap op dierverzorging, ik me nog wil specialiseren in hondengedrag. Dat vind ik onwijs interessant en zoek er ook altijd vanalles van op.
Dingen met mijn eigen hondje proberen, ga zo verder.

Die 1ne docent die er nu naar vroeg gaat ook met iemand overleggen. (zorgcoördinator?) bij ons op school.
Benieuwd wat daaruit komt.

**Geplaatst**: 09-10-13 20:00

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 09-10-13 20:00

Klink goed! Dat je redelijk positief bent iig.
Misschien dat je voordat je ouders erachter komen al een brief schrijven.
Schrijf dat je een grote fout hebt gemaakt vorig jaar en dat je deze graag wil goedmaken bijv.
En vooral dat je hoopt dat je ouders je willen steunen, of iets in die richting.
Goed idee?
Als je gaat afwachten,zal het wsl een "bom-effect" krijgen denk ik.
Kies eens op een andere manier voor de makkelijkste weg.... probeer er voor te zorgen dat de impact minder heftig zal worden,al kost dat nu wat meer energie. Denk ook dat afwachten meer stress op levert en dat je juist dat niet moet hebben. Hoop ook dat je weer wat meer aan het eten bent. Als je niet goed voor jezelf zorgt,zullen ze je ook minder serieus nemen of minder verantwoordelijkheid/vrijheid geven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-13 20:48

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-13 20:48

Eten gaat steeds beter.
Heeft even een paar weken in de put gezeten maar gaat me nu redelijk goed af. Mag ook weer toegeven aan het feit dat ik honger heb en gewoon móet eten omdat ik anders van me stokkie afga.

Ik wil er eigenlijk eerst op school over praten zodat ik in ieder geval weet wat de mogelijkheden zijn, en wil dan eventueel naar mijn ouders gaan. Ofwel met brief, ofwel gewoon praten. Maar daar wil ik nog even mee wachten.. eerst even rust in m'n hoofd.

**Geplaatst**: 10-10-13 08:02

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 10-10-13 08:02

Klinkt positief. (duimpie)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-10-13 19:00

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 12-10-13 19:00

Even een klein upje.

Donderdagavond was er informatie avond voor mijn ouders. Vooral over de opleiding, geen onderlinge gesprekken tussen mentor en ouders (eventueel leerling) dus niks bijzonders. Maar mijn ouders kwamen vol enthousiasme thuis, vooral mijn vader. Vond het helemaal iets voor mij, zag het helemaal voor zich. Vind het zo lastig dat ik ondertussen alweer denk aan een andere opleiding, en mij deze 4 jaar echt niet af zie maken. Want, al moet ik dit afmaken, dan doe ik dat op niveau 3, niet op 4. Nog een jaar extra wil ik dan al helemaal niet, en des te eerder kan ik aan iets beginnen wat ik wel heel leuk vind. Er zit nu dus een dubbel gevoel op. Nu ga ik ze ook nog is extreem teleurstellen.. Wil 't nu nog langer uitstellen maar moet toch echt op school even gaan praten, ben ik bang.

**Geplaatst**: 13-10-13 09:29

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 13-10-13 09:29

Sorry,maar ik kan ook niet echt begrijpen waarom je nu wil wisselen.
niet dat ik het moet begrijpen hoor,maar tegenover je ouders zal je het wel duidelijk moeten maken.
Dat je 1 x de fout maakt met je opleiding is nog te begrijpen,maar dat je nu weer terug wil..... Tja dan krijg ik echt het idee dat het gras aan de andere kant steeds groener lijkt.
Ik vraag me ook serieus af of je verwachtingen wel realistisch zijn.
Je hebt nog niet zoveel werkervaring en je lijkt je vast te zetten aan dat kleine beetje ervaring.
Als je iets niet leuk vind,wil je ook gelijk stoppen.
Hoop dat je er goed over na gaat denken in wat je verwachtingen zijn en of die verwachtingen wel haalbaar zijn.
Zeker wanneer je minder goed in je vel zit,is het moeilijker om iets af te maken,maaaaar wel belangrijk. Juist voor jezelf dat je trots kunt zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-13 17:26

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-13 17:26

Sorry dat ik zo ontzettend laat pas reageer!
Ik heb je reactie wel gelezen, vergeten te antwoorden en pas nu kwam ik het weer tegen.
Jou laatste reactie kan ik heel goed begrijpen.
Ik wil nu wel zeggen dat ik een keuze heb gemaakt die voor mij echt heel goed was.

Zoals ik al eerder aangaf, wou ik stoppen met de opleiding Paardenhouderij. Had daar mijn grote twijfels over ma naar lang wikken en wegen heb ik het toch gedaan. Heb met mijn coach gepraat, was echt heel lastig. Heb verteld dat ik met school heel erg zat en dat is haar ook al opgevallen. Die dinsdag zijn we meteen een afspraak gaan maken met de zorgcoördinator van mijn school die mij zou helpen met het wisselen. Hij zei dat het relatief makkelijk was om over te stappen van opleiding (ik ben dus van paardenhouderij nu naar Dierverzorging gegaan). Na een kort gesprek was nog niet alles duidelijk en moest ik woensdag terugkomen. Toen heb ik met mijn docent van vorig jaar gepraat die ook moest instemmen voor mijn overstap. Die had ook z'n twijfels maar ik heb gezegd dat ik die twijfels alleen weg kan halen door het te bewijzen. Mijn stage had mijn coach afgebeld, donderdag was ik vrij omdat er toen geen lessen waren en vorige week vrijdag had ik mijn eerste dag in mijn nieuwe klas. De eerste 2 uur waren even lastig, je komt net in een nieuwe klas, iedereen kent elkaar al maar toch ging ik vol goede moed naar binnen. Na 2 uurtjes had iedereen mij gezien en was ik al gauw aan de praat. Na deze week heb ik niet eens meer het gevoel dat ik pas 6 dagen in die klas zit nu en voel me ontzettend goed! Leuke klas, voel me er al erg thuis. Leuke docenten weer, ook een aantal die ik vorig jaar niet had maar die ik wel van gezicht kende. Wat voor mij scheelt is dat ik een aantal examens/toetsen niet hoef te doen omdat die van vorig jaar nog goed stonden. Wat betreft school heb ik een goede keuze gemaakt, al zeg ik het zelf.

Wat betreft over hoe ik nu in mijn vel zit en hoe ik me voel, gaat het ook beter. Er zijn in de klas ontzettend veel positieve mensen om mij heen en werd snel geaccepteerd wat mij ook beter heeft laten voelen. Het voelt ook gewoon weer alsof ik op mijn plek zit en daardoor denk ik ook veel minder negatief. Uiteraard zijn mijn gedachten nog steeds negatief opgesteld en dat is ook niet zomaar weg maar het is echt alsof er een last van mijn schouders is. Het is veel rustiger in mijn hoofd, heb veel minder stress over school en stage wat ik eerst natuurlijk wel had, kan rustig het weekend in gaan nu, ik voel me gewoon veel minder gestrest dan eerst. Wat betreft het eten, tja. Dat verschilt nu heel erg per dag. Nog steeds eet ik bijna niks tot ongeveer 12 uur maar dan wil er wel weer een koekje ingaan. Word minder snel misselijk, denk dat de stress het erg heeft gemaakt. Ik heb nu ook minder spijt als ik gegeten heb, het liefst at ik niks, zolang mogelijk. En als ik dan overwoog te gaan eten, dacht ik "Nee, je hebt t nu al zo lang volgehouden. Kan t nu ook nog wel." En als ik het dan toch deed had ik heel veel spijt en dat is ook al veel minder. Ik merk nu pas hoeveel die vorige opleiding mijn gedachte heeft beïnvloed en zo heeft veroorzaakt dat ik mezelf achteruit liet gaan.

Wat betreft thuis; Ik merk nu ook pas hoeveel ik zelf heb veroorzaakt. Doordat ik me al wat beter voel, ben ik minder chagerijnig en dus minder boze ouders. Mijn ouders vonden het trouwens een goede keuze. Of nouja, ze vonden het goed van me dat ik dit zelf geregeld heb. Ik heb eerst geregeld dat ik over kon stappen binnen school, zelfs mijn klas wist het niet. En pas toen het duidelijk was heb ik het thuis verteld. Met tranen, en zenuwen de hele dag, dikke stress, maar het is gelukt. En ze vonden het knap dat ik het allemaal zelf geregeld heb. Ik wou namelijk niet aankomen met "Ja, ik wil stoppen. Maar wat ik dan anders wil weet ik ook niet.." Nee, ik was nu zeker van mijn zaak en wist dat ik dit wilde. Nog steeds is de band met mijn ouders nog niet verbeterd maarja, dat gaat ook niet 1,2,3. Ik ben gewoon niet zo'n prater, en zeker niet met hun, maar dat zal allemaal wel goed komen. En wat is het probleem als ik geen prater ben tegen hun, zolang het maar niet met ruzie gaat.

Kortom, ik voel me al een stuk beter en weet dat ik nu op mijn plek zit. En ben stiekem ook wel een beetje trots op mezelf, dat ik zelf de keuze heb gemaakt zonder invloeden van anderen

En dat mag ook wel, toch?

Ik hoop op een leuk antwoord

**Geplaatst**: 08-11-13 17:41

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 08-11-13 17:41

Goed gedaan!
Tuurlijk mag je trots zijn op jezelf! Beter zelfs,want dat gevoel is ook goed voor je.
Hoop wel dat je gezonder gaat eten, juist nu het wat beter gaat is het belangrijk om die cirkel gelijk te doorbreken.
Ook denk ik dat het belangrijk is om nog even wat meer dingen te doen waardoor je nog vaker trots kan zijn op jezelf. Daardoor krijg je meer eigenwaarde en zelfvertrouwen en gaat alles steeds wat makkelijker.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-13 17:45

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-13 17:45

Ik ga me best doen met eten. Gaat zeker al wel weer de goede kant op en het spijt gevoel is al veel minder, en dat was juist hetgene wat mij tegenhield.
Gewoon goede cijfers gaan halen is nu belangrijk. En dat gaat ook samen met gezelligheid in de klas, al is het soms wel wat te erg maar dat mag ook zo af en toe wel is.
Bedankt voor je reactie!

**Geplaatst**: 08-11-13 17:50

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst: 08-11-13 17:50

Goed gedaan meid! Je mag oprecht trots zijn op jezelf

ik wilde toevallig vanmiddag je pb van laatst beantwoorden maar was het weer vergeten tot ik nu leven in je topic zag

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-11-13 17:57

Re: Het rijtje in mijn hoofd is niet meer te vinden...

Geplaatst door de TopicStarter : 08-11-13 17:57

Haha toevallig!
Dankjewel!
Jullie toveren ook weer een lach op mijn gezicht

Nomineer dit bericht ×