Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-13 16:48

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-13 16:48

MXLISSA schreef:
Na hoeveel tijd gingen jullie weer bloedprikken?
Ik merk er echt helemaal niks meer van..

Ligt aan jou....

**Geplaatst**: 12-06-13 16:59

Geplaatst: 12-06-13 16:59

Fijn dat je bloed goed was! Bij mij was t ook goed, van 110 naar 14 en blijkbaar prima. Ook geen lever ontsteking meer. Maar om te zeggen dat ik me beter voek.. helaas niet

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-06-13 17:48

Geplaatst door de TopicStarter : 12-06-13 17:48

_Deco_ schreef:
Fijn dat je bloed goed was! Bij mij was t ook goed, van 110 naar 14 en blijkbaar prima. Ook geen lever ontsteking meer. Maar om te zeggen dat ik me beter voek.. helaas niet

Das toevallig...bijna dezelfde waardes! Hoeveel weken heeft daar bij jou tussen gezeten?

**Geplaatst**: 12-06-13 17:56

Geplaatst: 12-06-13 17:56

MXLISSA schreef:
Na hoeveel tijd gingen jullie weer bloedprikken?
Ik merk er echt helemaal niks meer van..

Waarom zou je weer bloed willen prikken als je geen last meer hebt dan? Je krijgt er echt geen extra informatie door.

**Geplaatst**: 12-06-13 21:19

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 12-06-13 21:19

Omdat ik te hoge leverwaarde had en ik wil weten of dat weer normaal is nu

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-13 11:04

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-13 11:04

MXLISSA schreef:
Omdat ik te hoge leverwaarde had en ik wil weten of dat weer normaal is nu

Dan zou je daar ook nog last van moeten hebben... En als je het graag wil weten, lijkt het me idd wel handig

**Geplaatst**: 13-06-13 11:46

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 13-06-13 11:46

je kan toch gewoon langs de dokter gaan en een bloedtest aanvragen

**Geplaatst**: 13-06-13 14:53

Geplaatst: 13-06-13 14:53

MissBonny schreef:
_Deco_ schreef:
Fijn dat je bloed goed was! Bij mij was t ook goed, van 110 naar 14 en blijkbaar prima. Ook geen lever ontsteking meer. Maar om te zeggen dat ik me beter voek.. helaas niet

Das toevallig...bijna dezelfde waardes! Hoeveel weken heeft daar bij jou tussen gezeten?

Bijna 7 weken hebben er gezeten tussen de 2 testen. Heb jij al meer energie?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-13 19:35

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-13 19:35

Bij mij 6..dus komt aardig overeen! Ben benieuwd of onze waardes rond dezelfde tijd op 0 staat.

Hmmmm...als ik terug kijk, ben ik een heeeeeel klein stapje 'vooruit' gegaan. Jij?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-13 14:43

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-13 14:43

Geen slachtoffers meer? Waar ik het leed mee kan delen? O:)

**Geplaatst**: 25-06-13 14:45

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 25-06-13 14:45

Ja hoor, ik heb het nog steeds... Leek weer beter te gaan, maar val iedere keer terug

**Geplaatst**: 25-06-13 16:14

Geplaatst: 25-06-13 16:14

En ik loop ook nog te kwakkelen. Hoeveel slapen jullie nog? Ik moet het slapen af gaan bouwen van de arbo,maar ben vaak nog zo moe dat ik me af vraag of dat gaat lukken in de 2 weken die ze verwacht dat ik nodig zal hebben.
Als ik terug kijk gaat het ook wel wat beter. Slaap niet meer de hele middag maar heb wel elke middag een reset moment nodig.

**Geplaatst**: 25-06-13 16:15

Geplaatst: 25-06-13 16:15

CleovG schreef:
Ja hoor, ik heb het nog steeds... Leek weer beter te gaan, maar val iedere keer terug

enig idee hoe dat komt? Hou je genoeg rust?

**Geplaatst**: 25-06-13 16:26

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 25-06-13 16:26

Ja, ik... 2,5 jaar terug kreeg ik Pfeiffer, dankjewel Pfeiffer want nu heb ik een half jaar studievertraing. Wat een ellende. Ik ben zeker 1,5 maand ziek geweest, ik heb zo'n beetje alle symptomen gehad die je maar kan krijgen (op geelzucht na) en daarna 3 maanden dat ik minstens 12 uur op een dag moest slapen zodat ik nog een beetje fatsoenlijk de trap op en af kon. Hond uitlaten was een drama, dat lukte net een kwartiertje. Na ongeveer 9 maanden kon ik eindelijk op stage beginnen, maar dat was ook heel erg wennen. Ik lag elke dag om 9 uur in bed zodat ik 10 uur kon slapen.

Nog steeds merk ik wel de gevolgen, ik kan nog steeds niet alles hebben, ik moet minsten 8,5-9 uur slapen. Als ik dat niet doe, word ik ziek. Als ik weet dat ik vroeg m'n bed uit moet dan lig ik half 10 al in bed.

Luister heel goed naar je lichaam en neem de rust als je die nodig hebt. Als je dat consequent doet, merk je na een paar weken/maanden zeker verschil. Ik kon na 3 maanden stage eindelijk een normaal ritme aannemen zonder dat ik steeds moe werd. Dan kon ik 10 uur naar bed ipv 9 uur en was ik helemaal niet moe.

@Deco: ik heb je verhaal niet gevold, maar ik lees je bericht over je arbo arts dat je moet gaan afbouwen. Ik denk niet dat dat gaat lukken. Pfeiffer is niet zo maar over als je gaat afbouwen, daarmee zou je het zomaar erger mee kunnen maken denk ik. Je moet gewoon voelen wat je lichaam op dat moment van de dag van je vraagt. De ene dag kan je meer aan dan de andere dag, maar op momenten dat je merkt rust nodig te hebben moet je die eigenlijk echt nemen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-13 18:28

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-13 18:28

CleovG schreef:
Ja hoor, ik heb het nog steeds... Leek weer beter te gaan, maar val iedere keer terug

Na acht weken was er bij mij ook eindelijk een stijgende lijn... maar ik had te vroeg gejuichd, want daar ging ik weer...naar beneden. .. Weee een paar dagen erg moe geweest, heb zelfs mn verjaardag niet gevierd en vandaag heb ik pas eindelijk weer een betere dag..

**Geplaatst**: 25-06-13 18:37

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 25-06-13 18:37

Jeetje wat een verhalen zeg bij jullie! Ben in ieder geval niet de enige die veel moe is

Bij mij is het net getest, vrijdag de uitslag, dus nog even afwachten...

**Geplaatst**: 25-06-13 18:51

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 25-06-13 18:51

Even het topic doorgelezen, wat een verhalen zeg, pff... Iedereen hier sterkte en beterschap :(:)

Ik heb ook Pfeiffer gehad toen ik 17 was. Vier maanden heb ik hondsmoe op de bank gehangen. Ik kreeg er een keelontsteking bij en kon dus ook niet eten en viel enorm af. Ook viel ik om de haverklap flauw. Het advies was rust, rust en nog eens rust houden om het goed uit te zieken. Na vier maanden vond ik dat ik beter was, en ben ik weer vrij snel met alles begonnen. Het was toen zomervakantie dus dat moest maar kunnen vond ik. Echt uitzieken heb ik dus niet gedaan, en dat heb ik geweten ook. Na een paar maanden was ik weer zo moe en slap, dit keer ook depressief. Dus weer naar de dokter. Pfeiffer kon het niet zijn, dacht ik, want dat had ik al gehad. Bloed geprikt, uitslag: Pfeiffer! 8)7

Bleek dus dat ik niet lang genoeg rust had gehouden, en mijn lichaam daardoor niet de kans had gekregen om antistoffen aan te maken. Antistoffen aanmaken kost blijkbaar ook energie, en ik had die energie gebruikt om weer van alles te gaan doen wat dus eigenlijk nog niet kon

De tweede keer het maar goed uit laten zieken, en nu, een paar jaar later, heb ik nergens meer last van. Maar al met al ben ik er driekwart jaar zoet mee geweest, en daarna nog het jaar dat ik nodig had om weer op mijn oude energielevel te komen.

Dus TS en alle anderen; ziek goed uit! Niet leuk, maar je bent er echt mee gebaat

**Geplaatst**: 25-06-13 18:56

Geplaatst: 25-06-13 18:56

Ik kreeg Pfeiffer in november 2011... En waarschijnlijk had ik het al langer want durfde nooit bloed te prikken..
Tot ik op een concert in slaap was gevallen, toen moest het van mijn ouders en toen kwam er inderdaad uit dat ik pfeiffer had.

Heb heel mijn 3e jaar vmbo T last gehad van pfeiffer, ik ging maar 10 uur in de week naar school. En in de 4e heb ik er ook nog last van gehad veel ziek en snel koorts en daardoor ben ik slecht mijn examens in gegaan omdat ik natuurlijk de 2 examenjaren slecht heb gedaan door pfeiffer..
Ben dus ook gezakt, maar met een wonder 0,1 punt te weinig.. Iedereen dacht dat ik helemaal zou zakken zonder her te mogen doen. Ik heb dus een her examen alsnog mogen doen maar die ging heel slecht dus die zou ik ook wel niet gehaald hebben..

Toen ik het net had kreeg ik ook nog eens erge kinkhoest erbij, dat samen was echt niet te houden wat een ramp zeg.

Nu sinds een paar weken heb ik het idee dat ik er niet zoveel last meer van heb gelukkig! Wel slaap ik sinds paar weken dat ik vakantie heb wel minimaal 10 uur per nacht, dat kan ook al een hoop verklaren.
Door pfeiffer heb ik anderhalf jaar in een enorme dip gezeten, rot ziekte!

Sterkte TS en alle andere hier die last hebben van pfeiffer, :(:)

**Geplaatst**: 25-06-13 19:10

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 25-06-13 19:10

Hi, ik heb van zomer '98 tot winter 1999 echt behoorlijk last gehad van pfeiffer. Niet met extreme bijverschinselen, wel vaak keelontsteking, maar vooral moe, moe, moe. Maar niet moe genoeg om niets te doen. Wel te moe om veel mee te doen. Was ook precies in mn studententijd, dus ook vertraging opgelopen van zo'n jaar. Wat het beroerde aan pfeiffer is dat t voor iedereen anders is, van iemand die ik ken die alleen twee weken luchtwegontstekingen had tot jarenlange vermoeidheid bij n ander. dat is t beroerde want je gaat er van uit dat t voor jou ook wel mee zal vallen. Dat dacht ik ook, maar het enige wat ik kon doen was aanvaarden dat niet elke dag oke was en echt bewust rustmomenten inplannen na drukke dingen of dagen. En dat zul je helaas voor je zelf moeten ervaren. En nog iets beroerd, ook al is t uit je bloed, je kunt er nog heel lang last van hebben.. naweeen, herstelwerkzaamheden, youname it. Dat t niet in je bloed zit betekent alleen dat je op dat moment geen actieve infectie hebt. En, je kunt t nog n keer krijgen..Het goede nieuws, het gaat over! Niet kniezen over wat je niet kunt, doe wat je wel kunt! Studeren lukt voor mij niet, wel heb ik overdags vrijwilligerswerk gedaan bij n jongerenvereniging om lekker bezig te zijn. In die periode had ik geen paard, anders zou ik daar veel heen gaan en gewoon veel poetsen en wandelen. Het is oneindig veel fijner om ookmoe te zijn van lichamelijke (lichte) inspannign, dan blijf je ook in je hoofd lekker fris.
Sterkte, aanvaard de signalen uit je lijf, als je dat nu niet leert, liggen er nog veel andere vermoeidheidsymptomen op de loer, en zoek leuke dingen op om te doen, bij voorkeur niet thuis.

**Geplaatst**: 26-06-13 11:06

Geplaatst: 26-06-13 11:06

Leanne_Salvo schreef:
Bleek dus dat ik niet lang genoeg rust had gehouden, en mijn lichaam daardoor niet de kans had gekregen om antistoffen aan te maken. Antistoffen aanmaken kost blijkbaar ook energie, en ik had die energie gebruikt om weer van alles te gaan doen wat dus eigenlijk nog niet kon
De tweede keer het maar goed uit laten zieken, en nu, een paar jaar later, heb ik nergens meer last van. Maar al met al ben ik er driekwart jaar zoet mee geweest, en daarna nog het jaar dat ik nodig had om weer op mijn oude energielevel te komen.

Dus TS en alle anderen; ziek goed uit! Niet leuk, maar je bent er echt mee gebaat

Klopt, je blijft een lange tijd een soort nasleep houden. Ik merk het ook als ik ziek ben geweest, dan voel ik weer dezelfde energieloze in mijn lichaam en duurt het een paar dagen voordat het weg is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-06-13 11:12

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst door de TopicStarter : 26-06-13 11:12

Hmm...jullie verhalen klinken ook alles behalve positief ! Maar meiden, HET GAA OVER & WIJ KUNNEN DIT !!!

**Geplaatst**: 26-06-13 11:45

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 26-06-13 11:45

bij mij gaat het nog steeds beter!
k heb ook een tijd gehad met die terug vallen enalles..

**Geplaatst**: 26-06-13 15:01

Geplaatst: 26-06-13 15:01

MissBonny schreef:
Hmm...jullie verhalen klinken ook alles behalve positief ! Maar meiden, HET GAA OVER & WIJ KUNNEN DIT !!!

Haha inderdaad, óóit gaat het over! $*\o/*$ Ik heb er nu ook geen last meer van, dus er is hoop!!

**Geplaatst**: 26-06-13 15:18

Re: Pfeiffer. En nu?

Geplaatst: 26-06-13 15:18

Ooooh pfeiffer, hou op schei uit, hier ook een...
Ik ben NOOIT maar dan ook NOOIT ziek, als ik me al eens beroerd voel loop ik gewoon door omdat ik absoluut niet stil kan zitten. Zo ook deze keer. Ik kreeg savonds last van bizar hoge koorts, maar sochtends was het over. Dit duurde een week, en gedurende die week heb ik niets in mijn drukke tijdsschema aangepast. Achteraf had ik dat beter wel kunnen doen. Ik kreeg ook die bekende keelontsteking. Mijn amandelen werden echter zo groot als tennisballen en ik kon niet meer eten, drinken of slikken. Na 5 dagen begon ik dingen te zien die er niet waren en was ik zo verzwakt dat ik zelf niet meer naar de wc kon lopen. Mijn moeder bracht me naar het ziekenhuis en jahoor, ik moest blijven. Ik was compleet uitgedroogd (vandaar ook die prachtige vlinders in de kamer :')

)had 40 graden koorts en en een keel die zo opgezwollen was dat ze een buisje in mijn keel deden omdat ze bang waren dat ik in ademnood zou komen. Die avond werd ik opgenomen en het infuus deed me al snel goed. Ik dacht al snel weer naar huis te kunnen maar helaas, uit de bloeduitslagen bleek ik, nav de pfeiffer, een flinke leverontsteking te hebben. Ik heb een week in het ziekenhuis gelegen en dat is nu een half jaar geleden. Eenmaal thuis had ik de conditie van een vaatdoek, ik ging naar mijn paard, zette een krukje midden in de bak en ging hem zitten longeren, meer kon ik niet. Dat is nu een half jaar geleden. Langzaam ben ik opgekrabbeld, en nu gaat het weer de goede kant op maar god, wat heeft dat lang geduurd. Poedersuikerziekte.....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-13 07:50

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-13 07:50

W0PPY schreef:
Ooooh pfeiffer, hou op schei uit, hier ook een...
Ik ben NOOIT maar dan ook NOOIT ziek, als ik me al eens beroerd voel loop ik gewoon door omdat ik absoluut niet stil kan zitten. Zo ook deze keer. Ik kreeg savonds last van bizar hoge koorts, maar sochtends was het over. Dit duurde een week, en gedurende die week heb ik niets in mijn drukke tijdsschema aangepast. Achteraf had ik dat beter wel kunnen doen. Ik kreeg ook die bekende keelontsteking. Mijn amandelen werden echter zo groot als tennisballen en ik kon niet meer eten, drinken of slikken. Na 5 dagen begon ik dingen te zien die er niet waren en was ik zo verzwakt dat ik zelf niet meer naar de wc kon lopen. Mijn moeder bracht me naar het ziekenhuis en jahoor, ik moest blijven. Ik was compleet uitgedroogd (vandaar ook die prachtige vlinders in de kamer )had 40 graden koorts en en een keel die zo opgezwollen was dat ze een buisje in mijn keel deden omdat ze bang waren dat ik in ademnood zou komen. Die avond werd ik opgenomen en het infuus deed me al snel goed. Ik dacht al snel weer naar huis te kunnen maar helaas, uit de bloeduitslagen bleek ik, nav de pfeiffer, een flinke leverontsteking te hebben. Ik heb een week in het ziekenhuis gelegen en dat is nu een half jaar geleden. Eenmaal thuis had ik de conditie van een vaatdoek, ik ging naar mijn paard, zette een krukje midden in de bak en ging hem zitten longeren, meer kon ik niet. Dat is nu een half jaar geleden. Langzaam ben ik opgekrabbeld, en nu gaat het weer de goede kant op maar god, wat heeft dat lang geduurd. Poedersuikerziekte.....

Wow, jij hebt ook wel weer een erge variant gehad zeg ! Fijn dat het nu wedr wat beter gaat

Nomineer dit bericht ×