Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-04-13 20:59

Re: uitstrijkje

Geplaatst: 11-04-13 20:59

Ontspannen, er over praten, medicatie..

**Geplaatst**: 11-04-13 21:52

Geplaatst: 11-04-13 21:52

Nanne schreef:
Het is juist de angst voor de pijn die maakt dat je pijn voelt.

Daar ben ik het helemaal mee eens.

Misschien kan het omdat ik een vrij hoge pijngrens heb, maar ik laat de pijn altijd over me heen komen. Je kan er op dat moment toch niets tegen doen en in paniek raken heb je gewoon niets aan. Blijven ademen ( heel belangrijk) en probeer je ergens anders op te concentreren ( desnoods ga je muziek luisteren, leidt ook af).

Misschien kan je de volgende keer in overleg met je huisarts een hogere dosis oxazepam innemen? Dan moet er wel echt iemand zijn die je kan rijden hoor.
Ik moest trouwens van de huisarts eerst thuis een pilletje proberen om te kijken wat dat deed bij mij. Schijnt per persoon te verschillen.

**Geplaatst**: 12-04-13 13:46

Geplaatst: 12-04-13 13:46

Nanne schreef:
Het is juist de angst voor de pijn die maakt dat je pijn voelt.

Nou, ik heb daar een gemengd oordeel over.
Het is een mogelijkheid.

Ik had een ontstekinkje in mijn venuslippen, en als dat werd aangeraakt door (...on topic: het speculum....) dan deed dat gemeen zeer.
Maar ik heb meer dan eens (zelfs met opgeheven, zwaaiende vinger) te horen gekregen, dat het alleen maar (jawel) pijn deed, omdat ik aanspande.

Dat ik aanspande, was gewoon een reflex. Een automatische reactie op pijn.
Vergelijk het met als je een harde knal hoort: automatisch doe je je hoofd naar benende en je schouders omhoog (en span je trouwens ook je bekkenbodemspieren aan).
Ervaar je pijn bij het inbrengen van het speculum, span je je bekkenbodemspieren aan (en vast ook wel je schouders, etc.)

Maar als je vanuit angst "stevig in het speculum knijpt", doet dat idd ook pijn, dat klopt.
(En als je leven er niet van afhangt, heeft het beslist zin, ogenblikkelijk dat speculum er uit te halen. Want ook als zoiets psychisch als angst de eerste oorzaak is - als je pijn gaat ervaren, ga je dus ook reflexmatig aanknijpen en wordt de pijn erger - en ik zie geen enkele reden, dat de angst minder zou worden. Er is een methode om milde angst te laten "uitdoven" via 'ja, nu merk ik het: het hoeft geen zeer te doen' - die werkt dus alleen vanuit een pijnloze start.)

Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 12-04-13 13:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-04-13 13:54

Geplaatst: 12-04-13 13:54

Bellatrix schreef:
Vaginisme is het niet want tampons/vinger zijn geen probleem.

Eh, niet om het een of ander, maar die conclusie is voorbaring.

Het hoort tot de mogelijkheden, dat je als je zelf je vingers of tampons inbrengt, je weet, hoe je de pijnlijke plekjes kunt omzeilen.
ALS dat zo is, is er ook een practische oplossing: zelf het speculum inbrengen.

Bellatrix schreef:
En ik snap dat ik moet ontspannen maar dat gaat zo verschrikkelijk moeilijk als je weet wat voor pijn je kan verwachten...

Ja, dat is tegennatuurlijk. Sterker nog: in een vrij land, waar mensen niet gemarteld mogen worden, denk ik niet dat een fatsoenlijk psycholoog jou deze vaardigheid wil gaan aanleren. (Al kan het wel, mbv hypnose of acupunctuur kunnen mensen vrijwel zonder het te merken een wortelkanaalbehandeling ondergaan, als ze allergisch zijn voor de gangbare tandartsenverdoving. Dan is er een geldige reden dat een arts jou pijn doet. Bij speculumonderzoek ontbreekt die reden nogal eens.)

En als je bij het woord "uitstrijkje" al de kriebels krijgt, kan het zinnig zijn, om via bijv. emdr de angst rond dat pijnlijke gedoe op te heffen. Want rondlopen met nare herinneringen aan pijn, dat geeft weinig vertrouwen voor de toekomst.

**Geplaatst**: 12-04-13 16:35

Re: uitstrijkje

Geplaatst: 12-04-13 16:35

Janneke, een ontsteking zou altijd tot de mogelijkheden kunnen behoren. Maar ik ga er van uit dat de arts kundig genoeg is om een ontsteking te ontdekken. Dat dit in jouw geval niet gebeurd is wil natuurlijk niet zeggen dat TS ook een onvindbare ontsteking heeft.

Ik vind het overigens wel vrij ver gaan om een uitstrijkje met martelingen te vergelijken.

**Geplaatst**: 13-04-13 09:02

Geplaatst: 13-04-13 09:02

Hoi Nanna,
als gezegd: ik spreek uit bittere ervaring. Op zich heb je alle gelijk van de wereld: een arts hoort kundig te zijn en hoort ontstekinkjes te kunnen ontdekken. (Maar daar heb ik helaas vele jaren met pijnlijk uitstrijkjes op moeten wachten. De ontstekinkjes zijn inmiddels bij mij verholpen.)

De plekken waar die ontstekinkjes doorgaans zitten, zijn goed gedocumenteerd, dus "onvindbaar" is niet aan de orde.

Mijn vergelijking met martelen is niet rechtstreeks, want idd: dat gaat ver. Maar als je naar een psycholoog stapt met de vraag: "Kunt u met helpen met bijv. hypnose, zodat ik al die pijn niet meer voel bij het uitstrijkje" luidt de eerste tegenvraag van de psycholoog gegarandeerd:"Hoezo doet dat dan zo'n pijn? Die ingreep/ dat onderzoek hoort pijnloos te kunnen verlopen?!"
(Vaak volgt daarna een aanpak om ontspannen de ingreep of het onderzoek tegemoet te kunnen zien, en dat kan nuttig zijn. Als de pijn idd veroorzaakt werd door "ik ben bang, dus span ik mij" zet het zoden aan de dijk. Bij ontstekinkjes helpt die aanpak echter niet. Ook al ga je ontspannen en vol vertrouwen in de arts het gebeuren in, ontstoken weefsel dat wordt aangeraakt doet pijn.)

**Geplaatst**: 13-04-13 13:50

Re: uitstrijkje

Geplaatst: 13-04-13 13:50

Het is Nanne

Maar met het laatste ben ik het wel eens. Mocht de pijn psychisch zijn moet daar inderdaad wat aangedaan worden dmv evt. therapie.

Ik zou hier in TS haar geval niet te lang mee wachten gezien het feit dat haar moeder baarmoederhalskanker gehad heeft. Het zekere voor het onzekere.

Maar goed ik kan alleen uit mezelf spreken.

Nomineer dit bericht ×