Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-10-12 16:51

Geplaatst: 01-10-12 16:51

meaghan2005 schreef:
Mijn eerste werd geboren na een bevalling van ongeveer 12 uur waarvan bijna 2 uur persen en uiteindelijk is ie met een vacuumpomp geboren.
De 2e werd geboren na een bevalling van 4 uurtjes en ze werd met de 1e perswee gelijk geboren (vandaar ook dat ik uitgescheurd was, ging veeeel te snel)
(voor de insiders: ze had apgar score 10-10-10 )
Bij de bevalling kom je in een soort van trance waardoor het te doen is en je het over je heen laat komen.

Bij de eerste alleen geknipt, en bij de 2e naar achter een knip (over de vorige knip) en naar voren gescheurd (tot en met mn clitoris )
Het knippen heb ik niks van gevoeld, het scheuren wel gemerkt maar was meer een constatering van : volgens mij scheurt er iets
Het hechten was wel vervelend maar het herstelde snel en alles functioneert weer naar behoren

Ik wilde net vragen "doet ie het nog?"

**Geplaatst**: 01-10-12 17:04

Geplaatst: 01-10-12 17:04

Vulina schreef:
pmarena schreef:
Nou, ik zou het toch wel een zeer geruststellend idee vinden om te weten dat alles ècht goed zit en ècht gewoon kan, dat het normaal is ook al schreeuwt je gevoel en je interne alarmbellen van niet, en je alleen maar even door die pijn hoeft en dat het dan weer goed zit allemaal

Tegenwoordig krijg je een echo met 9 weken, 12 weken, 20 weken een uitgebreide medische echo, en rond de 35 weken een liggingsecho.
Daarbij ga je om de 2 weken naar de verloskundige, die voelt hoe het kind ligt. De laatste 4 weken ga je zelfs elke week. Je bloed wordt ca 3 keer geprikt, dus je weet daarvan ook dat alles goed is. Dus de kans dat het niet kán is echt héél nihil.

Maar dan gaat het toch over of het goed is met het kind?

Ik zou het wel fijn vinden om ook een soort zekerheid te hebben dat een natuurlijke geboorte wel gewoon kan, fysiek gezien, voordat je er middenin zit

Dat niet pas na heel veel afzien, pijn en ellende blijkt dat je nooit aan een natuurlijke bevalling had moeten beginnen eigenlijk

Dat je bij het gevoel dat alles kapot gaat, weet dat het "slechts" een gevoel is en je niet bang hoeft te zijn

**Geplaatst**: 01-10-12 17:07

Geplaatst: 01-10-12 17:07

nou hier eigenlijk een heel positief verhaal over zwangerschap, bevalling, kraamtijd, en eerste weken! Ik heb nu een dochtertje van 6 weken oud.. en ik moet zeggen dat ik in het begin ook wel bang was voor allerlei kwaaltjes tijdens de zwangerschap, vooral de misselijkheid.
Ook wilde ik heel erg graag weten hoeveel pijn een bevalling nu doet.. zodat ik wist waar ik aan toe was. dus ik was vooral erg nieuwsgierig naar de pijn..
het heeft alles bij elkaar 1,5 jaar geduurd voordat ik zwanger was.. toen eenmaal bleek dat ik zwanger was, was ik enorm bang voor de misselijkheid en het eventuele overgeven.. gelukkig ben ik helemaal niet misselijk geweest! dus die angst was ongegrond.
wel heb ik drie keer blaasontsteking gehad.. voor mij totaal niet pijnlijk of vervelend, maar het zou wel de weeen in gang kunnen zetten. Vandaar dat ik daar 3x antibiotica voor heb gehad.
ik heb drie versleten wervels en een dubbele hernia in mijn rug, waardoor ik normaal veel last heb van mijn rug, maar gedurende de hele zwangerschap (tot 8,5 maand) heb ik er geen dag last van gehad!
mijn bloeddruk was netjes laag, zelfs geen last gehad van vochtophopingen gedurende de zomer.. ik was 7 maanden zwanger toen het voor het eerst echt heet was..
verder heb ik gewoon kunnen fietsen tot een paar dagen voor de bevalling. Wel werd het wandelen wat zwaarder, ik had erg vermoeide benen..
gewichtstoename, ook zoiets waar veel vrouwen zich druk om maken. Ik was in totaal 8 kg aangekomen, maar na de bevalling bleek ik 2kg lichter dan voor de zwangerschap! erg veel vruchtwater, in combi met een kindje van 6 pond, placenta etc.
toen na 8,5 maand zwangerschap toch mijn rug begon te irriteren ben ik bij de gyn langs gegaan, en is er besloten mij in te lijden met 38 weken en 5 dagen.
ik zou 's ochtends op 16 augustus naar het ziekenhuis moeten, 7.15 aanwezig zijn.. maar van te voren eventjes bellen of er plaats was. ik belde, en nee geen plaats.. om 15.00 mochten we dan toch nog komen.. eerst aan de ctg om de hartslag te bekijken van de kleine.. alles in orde.. 15.45 vliezen geprikt.. er zou anderhalf uur gewacht worden om te kijken of ik spontaan weeen kreeg. niets aan de hand.. 17.15 nog geen weeen, dus toch infuus.. toen begonnen gelijk de weeen, en ik was helemaal zen... niets aan de hand netjes op te vangen, zelf mijn ademhaling geregeld zoals ik dat fijn vond... pijn was qua intensiteit te vergelijken als flink je elleboog stoten, maar dat was echt alleen de piek... verder zakte het steeds weg... op een gegeven ogenblik zelfs weeen met maar 15 seconde rust ertussen.. om 20.10 volledige ontsluiting, en om 20.34 had ik mijn dochter in de armen.... dus na 3,5 uur had ik een kindje! en dat was mijn eerste bevalling, eentje uit het boekje, en zo mooi en rustig dat het ziekenhuis het graag op had willen nemen! ik heb nog geen oe of aa gezegd! de persweeen waar ik bang voor was, waren juist heerlijk! zo fijn om te voelen dat ze eraan kwam! ik ben zelfs tussen de laatste twee weeen in, in slaap gevallen.. zo rustig was ik! de eerste nacht moesten wij in het ziekenhuis blijven.. de volgende ochtend 10 uur mochten we naar huis.. de eerste dag thuis ging super, de tweede en derde had ik weer blaasontsteking met zeer hoge koorts.. maar verder ging het super.. borstvoeding netjes op gang.. stuwing is even vervelend, maar dat is maar twee dagen doorgaans.. ik had 5 hechtingen, maar ook daar eigenlijk geen last van gehad.. die zijn na een week eruit gehaald.. na een week kon ik alweer een klein blokje met de hond lopen.. en na drie weken kon ik weer 1 uurtje per dag wandelen, het huishouden doen, en voor de kleine zorgen ( en ook weer gezellig met mijn mannetje in bed zijn).. nu ben ik zes weken moeder, en ga ik donderdag weer paardrijden voor het eerst, fietsen gaat prima, boodschappen tillen en zorgen voor de kleine gaat allemaal goed.. mijn kleintje is erg tevreden, is al ruim 2 pond gegroeid, en alles lijkt al zo normaal.. de nachtrust die ik momenteel krijg valt me ook niet tegen.. ik heb een laatste voeding rond 11 uur, en kan dan slapen tot 6.15, even voeden en verschonen en om 7.15 kan ik evt. weer slapen als ik wil tot half 11.. valt me dus helemaal niks tegen.. mijn kleintje huilt ook niet veel, max 15 minuten per dag!

samenvatting: het gaat zoals het gaat! ik was ook voorbereid door vriendinnen met enorm helse bevallingen, en allerlei horrorverhalen.. maar het kan dus wel degelijk anders..
wat ik denk? als je zelf rustig bent, je niet gek laat maken, en zorgt dat je je rust pakt wanneer je het nodig hebt, dat alles wel goed komt.. bijvoorbeeld weeen vorderen veel sneller als je zelf kunt ontspannen.. ook je kindje pakt snel op hoe jij je voelt.. als jij je druk maakt over je huishouden, of alles wat MOET, zal je kindje daar ook onrustig van kunnen worden..

ik zou zo een tweede zwangerschap zonder zorgen tegemoet gaan.. wie weet word dat wel een helse bevalling, maar niemand kan je dat van te voren vertellen.. ik ben er in ieder geval absoluut niet bang meer voor!

**Geplaatst**: 01-10-12 17:31

Geplaatst: 01-10-12 17:31

Mijn bevallingen zijn beide niet om over naar huis te schrijven... waren beide van die fijne horrorbevallingen...
De oudste is nu 6 en gezien ik compleet was uitgescheurd heeft het 4 weken geduurd voor ik weer van de woonkamer naar de WC kon zonder nat in het zweet te staan en te vergaan van de pijn... Inderdaad, mijn eerste was een horror

En ja, toen werd ik zwanger van de 2de. Ongepland dus had geen tijd van te voren gehad om daar überhaupt bij stil te staan (werd zwanger door een spiraal heen). En ja, na een aantal hele spannende eerste weken met geluk en verdriet begon ik rond de 3 maanden erbij stil te staan dat die bevalling en die tijd daarna ook weer kwamen.... HELLUP... dat was mijn eerste reactie... Nu is het uiteindelijk allemaal wat medisch verlopen bij mij door zwangerschapscholestase waardoor ik moest worden ingeleid wat ook niet helemaal vlekkeloos verliep maar tot de dag voor ik werd ingeleid heb ik alles nog gekund, wandelde met de hond door het veld, ging met de bus naar de paarden en mesten zelfs de laatste dag nog de stallen uit. Voelde me goed dus waarom niet.
Na de bevalling 4 dagen in het ziekenhuis moeten blijven en na 7 dagen stond ik weer te springen om naar de paarden te gaan... nergens last van gehad.. moe nee, wel iets meer rust momentjes in moeten plannen en accepteren dat ik nu iets langer er over fietste en liep naar het school...

En nu is onze kleinste man 10 maanden.... en alles loopt alsof het nooit anders is geweest...

Een derde, ja, ik zal ergens opkijken tegen de bevalling, aan de andere kant, op dat moment denk je daar niet bij na (althans heb daar geen seconde aan gedacht op dat moment) en zodra je je kleintje vasthebt klopt het cliché... Je bent alle pijn alweer vergeten

**Geplaatst**: 01-10-12 18:43

Geplaatst: 01-10-12 18:43

pmarena schreef:
Nou, ik zou het toch wel een zeer geruststellend idee vinden om te weten dat alles ècht goed zit en ècht gewoon kan, dat het normaal is ook al schreeuwt je gevoel en je interne alarmbellen van niet, en je alleen maar even door die pijn hoeft en dat het dan weer goed zit allemaal

Als een mogelijk te smal bekken een grote zorg voor je is dan laat je dat bij je echo's toch gewoon meten? Mocht er twijfel zijn dan krijg je in dat geval een keizersnede. Houdingen kan ook veel uitmaken, bij Gioya moest ik liggend persen en hoewel ik een breed bekken heb, is het een driehoekig ipv een afgerond, waardoor de baby alleen ruimte heeft aan de rugzijde. Bij Gioya resulteerde dat verplicht liggend persen in een staartbeen wat uit het lood werd gedrukt (en dat voelde idd alsof het niet paste

) . Bij de andere twee ben ik tot het einde blijven staan en dat maakte echt een wereld van verschil, in gemak en in pijnbeleving.

**Geplaatst**: 01-10-12 18:52

Geplaatst: 01-10-12 18:52

misschien moet je je gewoon bedenken, ga ik geen kinderen nemen door één stomme bevalling die maar heel kort duurt in vergelijking wat je er voor terug krijgt? misschien is het dan wel pijnlijk, maar je krijgt er zoiets prachtigs voor terug, die bevalling kan daar niet tegen op wegen...

en misschien een psycholoog ofzo?

**Geplaatst**: 01-10-12 19:30

Geplaatst: 01-10-12 19:30

Frederieke_ schreef:
misschien moet je je gewoon bedenken, ga ik geen kinderen nemen door één stomme bevalling die maar heel kort duurt in vergelijking wat je er voor terug krijgt? misschien is het dan wel pijnlijk, maar je krijgt er zoiets prachtigs voor terug, die bevalling kan daar niet tegen op wegen...

en misschien een psycholoog ofzo?

Helemaal mee eens. Wat is 1 dag op een heel mensenleven

**Geplaatst**: 01-10-12 19:47

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 01-10-12 19:47

Ik zat na 6 weken alweer in het zadel.

Geen greintje pijn ondanks dat ik een sub-totaal ruptuur had, en daarvan heb ik ook maar heel weinig last gehad, zitten was een dag of 2 wat gevoelig, na een week liep ik weer naar de supermarkt, en na 2 weken liep ik te winkelen in de stad.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-10-12 19:52

Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-12 19:52

Frederieke_ schreef:
misschien moet je je gewoon bedenken, ga ik geen kinderen nemen door één stomme bevalling die maar heel kort duurt in vergelijking wat je er voor terug krijgt? misschien is het dan wel pijnlijk, maar je krijgt er zoiets prachtigs voor terug, die bevalling kan daar niet tegen op wegen...

en misschien een psycholoog ofzo?

Ik heb nergens gezegd dat ik geen kinderen wil door de bevalling of zwangerschap.
Ik wil juist wél kinderen en ben dus opzoek naar echte verhalen en evaringen in dit topic in plaats van de eeuwige horror verhalen die ik altijd krijg te horen zodat ik minder tegen een bevalling op kijk en niet de hele zwangerschap er tegen op hoef te kijken maar het over me heen kan laten komen en juist kan genieten.

**Geplaatst**: 01-10-12 19:54

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 01-10-12 19:54

Meis, je kunt lezen wat je wilt, maar het is iets wat je alleen zelf mee kunt maken.

Ik heb me ook gek zitten te maken, en uiteindelijk is het me zo erg meegevallen dat het gewoon zonde van mijn tijd is geweest.

**Geplaatst**: 01-10-12 19:58

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 01-10-12 19:58

wat dat betreft, mijn moeder heeft drie kinderen gekregen, alledrie lekker thuis met de voed vrouw erbij, mijn broer lag iets scheef, maar voor de rest gingen we alle drie redelijk vlot geloof ik, natuurlijk doet het pijn, je kunt niet denken dat je er zonder pijn vanaf zult komen haha... niet dat ik daar ervaring in heb hoor maar zo denk ik erover. maar ik denk dat je de pijn snel vergeten bent als je je kleine hummeltje in je armen hebt liggen

**Geplaatst**: 01-10-12 20:07

Geplaatst: 01-10-12 20:07

En dát stuk vind ik altijd zo raar: "natuurlijk doet het pijn." Dat hoor ik wel vaker mensen zeggen, maar daar ben ik het niet mee eens.

Mijn bevallingen hebben géén pijn gedaan. Ík vond het geen pijn doen. Het was heel intens, dat klopt. Maar pijn? Nee.

Mijn hersenbloeding: die deed pijn. Dat je kop eraf knalt. Toen wilde ik weg, het niet meer meemaken. Ben toen ook in coma geraakt..

Maar mijn bevallingen vond ik heerlijk. En ik heb toeschouwers gehad (moeder, 2x een vriendin, en telkens mijn man natuurlijk) die het allemaal een prachtige ervaring vonden. Ik ben blij dat ik die hun heb kunnen geven. Achteraf had ik het zelfs wel willen laten filmen, dat meerdere mensen die op zien tegen een bevalling, ook echt een goede en relaxte bevalling zouden zien. Maargoed, dat is achteraf gepraat, natuurlijk wíst ik niet hoe makkelijk het ging bij de eerste..

**Geplaatst**: 01-10-12 20:12

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 01-10-12 20:12

Vulina hier ga je 1 keer per maand naar de verloskundige..
Met 32 weken een echo voor de ligging van de baby..

Moet zeggen dat dat 4 jaar terug nog niet was de 32 weken echo ..
Daar kreeg je alleen 12 weken en 20 weken..

Nu heb ik met 8 weken een echo gehad , met 12 weken en heb straks met 21 weken een echo..
Daarna zal mijn kleine in de gaten gehouden worden kwa groeien gezien mijn vorige zwangerschap

**Geplaatst**: 01-10-12 20:27

Geplaatst: 01-10-12 20:27

Storm schreef:
Meis, je kunt lezen wat je wilt, maar het is iets wat je alleen zelf mee kunt maken.

Ik heb me ook gek zitten te maken, en uiteindelijk is het me zo erg meegevallen dat het gewoon zonde van mijn tijd is geweest.

Hier ben ik het helemaal mee eens.

Mijn zwangerschap en de bevalling zijn super verlopen. ik heb er 6 uur en 15 minuten over gedaan waarvan 35 persweeen en het was mijn 1e kind

**Geplaatst**: 01-10-12 20:30

Geplaatst: 01-10-12 20:30

@ Lindy: 1 keer per maand gedurende je hele zwangerschap???

Hier begon het geloof ik met 1 keer in de maand. En hoe verder je was, hoe vaker je kwam. Op het laatst elke week.

Echo met 12 - 20 - 36 weken. 12 weken termijnecho. 20 weken medische echo. 36 weken liggingsecho. En dan zelf nog een pretecho tussendoor

Bij de ene praktijk hadden we trouwens ook geen 36 weken echo (zijn nog verhuisd tijdens eerste zwangerschap). Maar bij de 2e praktijk was het standaard. Ze hadden 2 keer mee gemaakt dat ze gevoeld hadden dat het kindje met het hoofdje naar beneden lag en dat het toch in stuit bleek te liggen. Dus nu namen ze het zekere voor het onzekere en kreeg iedereen een echo.

En bloed prikken. Hier met x aantal weken bloedonderzoek. Volgens mij met 12 weken. En verder bij de verloskundige het bloedsuikergehalte meten en het ijzergehalte. Volgens mij met 32 weken.

**Geplaatst**: 01-10-12 20:37

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 01-10-12 20:37

@ Lindy, alleen in het begin toch? Je begint met 1 keer per 4 weken, dan al snel 1 keer per 3 weken. Daarna 1 keer per 2 weken en de laatste 4 weken ga je elke week.

Ik denk dat het vast ligt aan bij welke verloskundige je loopt.

Wat mij betreft ga ik jullie over 1 á 2 weken vertellen wat voor makkie het was

**Geplaatst**: 01-10-12 20:41

Geplaatst: 01-10-12 20:41

Vulina schreef:
Wat mij betreft ga ik jullie over 1 á 2 weken vertellen wat voor makkie het was

Hou ik je aan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-10-12 21:05

Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-12 21:05

Storm schreef:
Meis, je kunt lezen wat je wilt, maar het is iets wat je alleen zelf mee kunt maken.

Ik heb me ook gek zitten te maken, en uiteindelijk is het me zo erg meegevallen dat het gewoon zonde van mijn tijd is geweest.

Nou niet perse.

Het enige wat ik voor dit topic gehoord had was dat de bevalling lichamelijk het pijnlijkste moment in je leven is.
Dat het helse pijn doet en volgens sommige vriendinnen / collega's eens maar dan ook nooit meer.

Heb er dus veel aan gehad om ook veel positieve verhalen en ervaringen te lezen.

**Geplaatst**: 01-10-12 21:14

Geplaatst: 01-10-12 21:14

Ik vind het geweldig al jullie verhalen te lezen. Mijn man en ik zijn nu ook bezig zwanger te worden, ik kijk echt uit naar de zwangerschap en bevalling (en natuurlijk een baby) ik hoop echt dat ik ook zo ZEN de bevalling in kan gaan.
Op dit moment ben ik helemaal niet bang voor een bevalling, duizenden vrouwen zijn ons al voorgegaan.
Het lijkt mij een prachtige ervaring, zelfs als het pijn zou doen, je zet een nieuw leven op de wereld

**Geplaatst**: 01-10-12 21:23

Geplaatst: 01-10-12 21:23

Raponsje schreef:
Storm schreef:
Meis, je kunt lezen wat je wilt, maar het is iets wat je alleen zelf mee kunt maken.

Ik heb me ook gek zitten te maken, en uiteindelijk is het me zo erg meegevallen dat het gewoon zonde van mijn tijd is geweest.

Nou niet perse.

Het enige wat ik voor dit topic gehoord had was dat de bevalling lichamelijk het pijnlijkste moment in je leven is.
Dat het helse pijn doet en volgens sommige vriendinnen / collega's eens maar dan ook nooit meer.

Heb er dus veel aan gehad om ook veel positieve verhalen en ervaringen te lezen.

Ach daar ben ik het niet mee eens hoor, het is idd niet prettig maar een ander soort pijn om het zo te zeggen. En helse pijn vind ik persoonlijk wat overdreven maar goed, mijn bevallingen waren vrij vlot en zonder complicatie's, ik kan me voorstellen dat wanneer je 30 uur lang heftige ontsluitingsween hebt je daar flink zat van wordt.
Maar goed, je doet het wel ergens voor en wat is een dag op een heel mensenleven?
Ik heb het niet ervaren als akelige pijn, de tandarts is voor mij akelig, daar maak ik me al dagen van tevoren druk om maar ook mijn tweede bevalling heb ik me geen seconde druk om gemaakt terwijl mijn eerste vervelender was. Het is een soort pijn die je gewoon over je heen laat komen, je weet dat het erger wordt, je weet wat er komt en wanneer het voorbij is en wat voor moois je dan wacht :+:

**Geplaatst**: 01-10-12 21:40

Re: Een bevalling.. en de zwangerschap

Geplaatst: 01-10-12 21:40

Ik ben eigenlijk totaal niet bang voor de pijn tijdens de bevalling of voor eventuele misselijkheid tijdens de zwangerschap. Het enige waar ik echt ongelooflijk bang voor ben is uitscheuren en knippen. Ik kan niet eens vertellen waarom, maar gewoon het idee. Ik word er echt helemaal bang van, terwijl ik nog niet bijna zwanger ben, haha.

**Geplaatst**: 01-10-12 21:41

Geplaatst: 01-10-12 21:41

Wat echo's betreft verschilt het echt per praktijk en (vooral) per land.
Bij mijn dochter heb ik met 4-5 weken een termijn-echo gehad, met 12-13 weken de medische echo (nekplooimeting), met ca. 22 weken een echo (geslachtsbepaling mochten we dat willen weten), met 30 weken nog een echo/CT scan en toen met 35 week weer CT scan en extra echo omdat mijn dochter een verhoogde hartslag had. Gyn vertrouwde het niet en heeft me doorgestuurd naar een meer gespecialiseerd gyneacoloog. Daar weer een CT scan + echo, niks bijzonders. Ja een hoge hartslag maar verder was alles perfect (doorbloeding, vruchtwater, e.d.).
Daarna moest ik echter wel een week lang om de 2 dagen terug komen voor controle en na die ene week iedere week.
Met 39 weken werd dat 2x keer per week, met 40+ weken werd dat weer om de 2 dagen.
Op 40+7 kreeg ik als test weeënopwekkers om te kijken of mijn lichaam daar op reageerde. Ja, ietsjepietsje en daarna mocht ik weer naar huis. Volgende dag weer bij gyn en 'behandelingsplan' opgesteld: over 2 dagen weer voor controle komen. Ging ik het weekend over dan maandag melden voor flinke weeënopwekkers en opname in het ZKH. Had dat geen effect? Dan de dag erna weer weeënopwekkers. Nog geen effect dan de dag daarna geplande keizersnede zodat mijn dochter uiterlijk op 44 weken geboren zou worden.
Dochterlief besloot echter dat ik die ene controle na de 1e keer weeënopwekkers niet heb bezocht

(bevalling is uiteindelijk wel geëindigd in een spoed-keizersnede).

Bij nr. 2 heb ik een termijnecho op 3 weken en 7 weken gehad en een medische echo met 13 weken. A.s. vrijdag moet ik weer voor controle en dan ben ik 17 weken + 5 dagen. Als het goed is deze keer geen echo en alleen controle van mijn bloeddruk, urine-controle en met wat pech bloedafname en de gyn zal vast een uitwendige controle doen.

Maar dit gebeurt dus allemaal in Duitsland

**Geplaatst**: 01-10-12 21:44

Geplaatst: 01-10-12 21:44

Rowdine schreef:
Ik ben eigenlijk totaal niet bang voor de pijn tijdens de bevalling of voor eventuele misselijkheid tijdens de zwangerschap. Het enige waar ik echt ongelooflijk bang voor ben is uitscheuren en knippen. Ik kan niet eens vertellen waarom, maar gewoon het idee. Ik word er echt helemaal bang van, terwijl ik nog niet bijna zwanger ben, haha.

Ik ben drie keer bevallen, en nooit uitgescheurd of geknipt. Bij de eerste alleen een schaafwondje zoals de vk dat noemde..

**Geplaatst**: 01-10-12 21:49

Geplaatst: 01-10-12 21:49

zwanger zijn vond ik helemaal geweldig.. t is zo'n bijzondere tijd.. het gevoel is niet te beschrijven als je je kindje in de buik voelt.. geweldig gewoon.. tuurlijk waren er ook wel mindere dingen.. maar behalve last van maagzuur heb ik mijn beide zwangerschappen tot 42 weken fluitend uitgelopen.
bevallen.. tja. de eerste was zwaar, dat geef ik toe. t was geen pretje, ingeleid, en uiteindelijk verlost met de pomp.. dus ingeknipt... maar als je kindje op je buik ligt.. tja.. t is echt zo.. vergeet je die pijn. ondanks de hechtingen zat ik na 2 weken alweer op mn paardje..
de tweede bevalling ging een stuk makkelijker.

**Geplaatst**: 01-10-12 22:37

Geplaatst: 01-10-12 22:37

Vonnie84 schreef:
@ Lindy: 1 keer per maand gedurende je hele zwangerschap???

Hier begon het geloof ik met 1 keer in de maand. En hoe verder je was, hoe vaker je kwam. Op het laatst elke week.

Echo met 12 - 20 - 36 weken. 12 weken termijnecho. 20 weken medische echo. 36 weken liggingsecho. En dan zelf nog een pretecho tussendoor

Bij de ene praktijk hadden we trouwens ook geen 36 weken echo (zijn nog verhuisd tijdens eerste zwangerschap). Maar bij de 2e praktijk was het standaard. Ze hadden 2 keer mee gemaakt dat ze gevoeld hadden dat het kindje met het hoofdje naar beneden lag en dat het toch in stuit bleek te liggen. Dus nu namen ze het zekere voor het onzekere en kreeg iedereen een echo.

En bloed prikken. Hier met x aantal weken bloedonderzoek. Volgens mij met 12 weken. En verder bij de verloskundige het bloedsuikergehalte meten en het ijzergehalte. Volgens mij met 32 weken.

nee einde wel korter op elkaar..
Ik ben nu 18 weken moet pas eind oktober weer ben vorige week geweest

Nomineer dit bericht ×