Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Ik dacht 'dat doe ik wel even', nou mooi niet dus. Ben bij de eerste 'run' veel te hard van stapel gelopen, de 2e ging ook nog goed, maar het derde loopstukje... oooooh, daar kwam geen eind aan. Verschrikkelijk! Toen ik eindelijk mocht stoppen, stond ik te wankelen op mijn benen. Ik zag echt even sterretjes en moest me vasthouden aan een lantaarnpaal. Maar he, ik heb het gered. Kan weer fier op mezelf zijn 

Kwa ademhaling hield ik het wel vol maar had steeds zij steek.. das nie fijn 
. Woensdag had ik lekker een flink stuk gewandeld met mijn paard, kwam ik er op 3/4 van de route achter dat mijn telefoon uit mijn zak was gegleden en kon ik dus dat hele stuk weer terug om mijn telefoon te zoeken. Donderdag had ik een strandritje met een paar meiden van stal, vrijdag zouden we gaan motorrijden, maar door het slechte weer ben ik op mijn paard beland
. Gister stond ik op het punt om te gaan, maar uiteindelijk met een paard die niet zo lekker was naar onze stal gelopen. Ook een flinke wandeling. Dus heb m'n beweging wel gehad, maar wil toch weer rennen. Hoop dat het vanavond gaat lukken!
..

.
.
.
!!!!
.
. Ik besef dat mijn relaas nogal wat oudbollig aan doet. Nu hoop ik iets te schrijven wat jullie meer aanspreekt. Als jullie iemand paard zien rijden in joggingpak, met een tak van de boom die als zweep dient, wat denken jullie dan??? Een hardloper die voorbij gehold wordt door iemand die op scapino schoenen, wordt echt niet voor vol aangezien. Maar ontzettend goed, dat mensen les nemen en beginnen met kleine rondjes. Volhouden!

