Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-05-12 22:21

Geplaatst: 21-05-12 22:21

Topcob schreef:
Hallo allemaal

Ik heb het hele topic gelezen en ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk ben.
Ik ben 42, heb drie kinderen van 12, 15 en 17 en ik heb borstkanker wat is uitgezaaid naar mn botten, lever en hersenen.
Er wordt nog wel behandeld om het leven nog wat te rekken en leefbaar te houden maar het einde gaat onherroepelijk komen...
Ik ga dus drie kinderen achterlaten.

Nu is mijn vraag aan jullie, kunnen jullie aangeven wat je gemist hebt in de laatste periode van het leven van degene die is overleden?
Had er iets moeten gebeuren waardoor het voor jullie makkelijker zou zijn geweest diegene te moeten missen?
Ik kan niet voorkomen dat mijn kinderen hun moeder moeten gaan missen maar misschien kan ik wel voorkomen dat ze net als jullie in de problemen gaan komen hierdoor.
Dank

Nu 5 jaar later vind ik dit berichtje terug. Mijn moeder leeft helaas niet meer, ze is 27 feb 2007 in de avond overleden. Helaas is ze er nooit meer aan toe gekomen om de boekjes te maken en wij hebben ook nooit geweten dat ze die plannen had. Maar het idee dat ze het wilde gaan doen en de manier waarop ze over ons praat is al hartverwarmend! We zijn nog wel naar Wales geweest ook al was dit erg zwaar voor haar. Dat ik haar moet missen is best wel heel zwaar geweest en zal ook best nog heel vaak moeilijk zijn. Gelukkig heeft ze ook veel op Bokt gekletst, dingen die ik graag teruglees als ik aan haar denk.
Ik wil degene die haar in de laatste maanden van haar leven hebben geholpen bedanken, bij deze

**Geplaatst**: 22-05-12 07:00

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 22-05-12 07:00

Ohhh, dit is een oud toppic en vond mijn reactie nog terug van 5 jaar geleden.
Mijn pa is inmiddels alweer dik 8 jaar dood, maar het blijft een groot gemis.
Zeker met onze bruiloft en toen mijn zusje haar zoontje kreeg.
Mijn zusje heeft wel mijn vaders naam als een van de doopnamen gebruikt, dat vind ik wel heel erg leuk en hij zelf zou dat ook geweldig vinden.

**Geplaatst**: 22-05-12 07:37

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 22-05-12 07:37

Wow, Annet.. ben er stil van. Bijzonder dat je hier nu 5 jaar later achterkomt. Jammer dat ze geen boekjes meer heeft kunnen maken, maar fijn dat je haar Bokt berichtjes hebt om terug te lezen. :(:)

**Geplaatst**: 22-05-12 07:40

Geplaatst: 22-05-12 07:40

Poeltje schreef:
Wow, Annet.. ben er stil van. Bijzonder dat je hier nu 5 jaar later achterkomt. Jammer dat ze geen boekjes meer heeft kunnen maken, maar fijn dat je haar Bokt berichtjes hebt om terug te lezen.

Waar bokt niet al goed voor is.

**Geplaatst**: 22-05-12 08:55

Geplaatst: 22-05-12 08:55

Goh wat bijzonder dat je haar berichtjes nu terugleest. Ze praatte met veel liefde over haar kinderen. Lijkt me als moeder vreselijk om afscheid te moeten nemen van je kinderen.

**Geplaatst**: 22-05-12 09:13

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 22-05-12 09:13

Wat bijzonder Annet... Jammer idd dat ze de boekjes niet meer heeft kunnen maken, maar het lijkt me idd fijn om dit soort dingen terug te kunnen lezen van je moeder

**Geplaatst**: 22-05-12 09:51

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 22-05-12 09:51

Heel bijzonder Annet, knap dat je haar berichten kunt lezen, dat lijkt mij ook heel moeilijk.
Mijn moeder schreef heel veel, brieven ect voor haar werk, voor onze school. En hoewel die brieven niet direct persoonlijk zijn, blijf ik het moeilijk vinden om ze te lezen. Omdat het net is alsof mijn moeder het zegt.

**Geplaatst**: 22-05-12 22:33

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 22-05-12 22:33

Voor mijn gevoel leer ik haar wat beter kennen door dingen te lezen die zij heeft geschreven. Zat aan het einde van mijn pubertijd toen ze overleed en heb haar dus nooit op een volwassen manier leren kennen. Iets wat ik altijd wel heel jammer zou blijven vinden. Ze runde een welshcob fokkerij. Iets wat ik inmiddels heb overgenomen. Was erg benieuwd geweest naar wat zij er van zou hebben gevonden dat ik het nu allemaal doe zoals ik het doe.

**Geplaatst**: 24-05-12 10:10

Geplaatst: 24-05-12 10:10

AnnetB schreef:
Voor mijn gevoel leer ik haar wat beter kennen door dingen te lezen die zij heeft geschreven. Zat aan het einde van mijn pubertijd toen ze overleed en heb haar dus nooit op een volwassen manier leren kennen. Iets wat ik altijd wel heel jammer zou blijven vinden. Ze runde een welshcob fokkerij. Iets wat ik inmiddels heb overgenomen. Was erg benieuwd geweest naar wat zij er van zou hebben gevonden dat ik het nu allemaal doe zoals ik het doe.

Ik denk dat ze heel trots op je zou zijn, ze was al supertrots op jullie alle drie, dat lees je aan alles.
Je moeder heeft het heel goed willen doen, maar in zo'n situatie is dat moeilijk in te schatten.
Hier op Bokt heb je toch een soort dagboek van haar en dat is toch wel heel speciaal.
Het is idd jammer dat je moeder zo jong is overleden en belangrijke dingen nu niet persoonlijk met jullie kan beleven.
Succes met de fokkerij.

**Geplaatst**: 25-05-12 22:05

Geplaatst: 25-05-12 22:05

13 Mei 2010 rond twaalf uur in de middag ben ik ziek geworden, je zal denken - wat heeft dat met dit topic te maken?

Die avond kwamen er drie mannen bij ons aan de deur. Het waren vrienden/kenissen van mijn stiefvader ..(voor mij
eigenlijk mijn vader gewoon..) Mijn broertje en ik waren boven aan het Wii'en. Toen ik mijn moeder hoorde zeggen
'Nee dit is een grapje', en toen ik haar zó ontiegelijk hartverscheurend hoorde huilen had ik het even niet meer. Mijn
broertje riep als eerste dat het onze stiefoma was, die is ondertussen al 88(?) dus dat was nog niet eens zo vreemd.
Maar wel als hun er stonden. Ik kon maar aan één ding denken. Papa was er niet meer ..
En ja hoor. Met veel moeite ben ik naar beneden gegaan waarin mijn moeder alleen maar kon uitstoten; Denise .. Denise,
papa is er niet meer .. - waarop ik gewoon ben door gelopen, mijn mobiel gepakt en terug naar m'n kamer gegaan. Ondertussen
werd er van alles in werking gezet .. Vooral dat mijn oma (mamas mama) naar ons toe kwam met spoed. Aangezien ik
een vriendin voor de volgende dag te logeren had, moest ik die afbellen. Maar die kreeg ik niet te pakken. En ik moest het kwijt ..
Ik heb toen mijn halve mobiele telefoonlijst een smsje gestuurd dat hij er niet meer was .. en de hele avond hebben vriendinnen
mij gebeld.. ik had zelfs meteen mijn werk gebeld. Maar ik kon het nog steeds niet bevatten.

Mijn vader was in het buitenland. Op de kapferische eilanden (ofzo), hij was op reis met zijn eigen schip, de aller eerste reis
die hij ging maken met zijn eigen schip. De reis zou drie weken heen, en drie weken terug zijn. De tweede week waren ze.
Hij melde zijn 'bemanning', dat hij zich niet goed voelde. Hij ging even op bed liggen en ze moesten hem roepen zodra hij
iets moest ondertekenen voor het ontvangst van de vracht (ofzo). Hij ging naar bed .. Toen ze hem wilde wakker maken
kregen ze geen gehoor. Uiteindelijk de deur opengebroken, en daar lag ie al te gorchelen .. Een ander iemand is toen de
straat opgegaan om hulp te halen. Mijn vader was een stevige man, dus die kreeg je niet zo makkelijk aan boord. Maar,
toen ze hem daar uiteindelijk hadden scheen het dat hij er zo vredig bij lag dat men dacht dat hij het zou gaan halen..
Maar helaas in de ambulance zijn ze gestopt want het had geen zin meer.

Dit alles is begonnen rond 12 uur, en rond half 1 / 1 uur is hij dood verklaard. (NL tijd..)
Hij zei altijd; Ik word niet oud ... dat klopt, hij werd maar 42. En hij hield zich ook altijd voor dat als hij in een ziekenhuis
terecht kwam, hij dood zou gaan. En ook dat klopte.

Binnen een week was zijn lichaam in nederland en hebben we het met spoed begraven. Mijn moeder en mijn broertje hebben
zijn lichaam nog bezocht, ik kon het niet aan. Voor mijn moeder was het een bevestiging .. Zijn tatoeages (van de marine)
alleen dan kon hij het echt zijn. Maar hij was het ook echt ..
Ik heb de begrafenis in elkaar gezet, van de muziek tot de teksten op de kaart. Ik voelde me verplicht.

Ik ben toen een maand thuis gebleven van school omdat ik niets anders dan reacties kreeg; Het leven gaat door.
He had zo moeten zijn. Ach kan gebeuren.
Ja ik snapte het, maar ik kon er niet mee overweg.

Nu zijn we twee jaar later, en is het nog steeds een enorm gemis - en ik heb het er nog ontiegelijk zwaar mee. Maar ik ga
verder met de dingen die hij me heeft geleerd. En ik zie wle waar ik kom. Maar het is zo, ontiegelijk moeilijk .. om er alleen
al aan te denken dat hij er gewoon niet meer is ..
Dat ie vaak weg was, was normaal. Maar nu komt ie echt nooit meer terug.

En zelfs na twee jaar wil en kan ik het nog steeds niet bevatten/begrijpen of accepteren.
Soms weet ik het gewoon even niet meer. Maar ik heb ook niet de kans genomen om het te verwerken, iig niet lang genoeg.

Sorry voor het lange bericht ..

**Geplaatst**: 26-05-12 00:02

Geplaatst: 26-05-12 00:02

Allereerst een dikke knuffel voor degenen die hem kunnen gebruiken.

5 april was het alweer 9 jaar geleden dat ik mijn vader heb zien sterven aan (de gevolgen van) kanker.
Iets wat ik nog steeds niet helemaal verwerkt heb, maar wel heel langzaam aan een plaatsje kan gaan geven.
Binnenkort wil ik een tattoo laten zetten ter herinnering.

**Geplaatst**: 26-05-12 00:11

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-12 00:11

Sterkte voor jullie allemaal, ik weet als geen ander hoe het is iemand te verliezen
in 2001 heb ik plotseling mijn vader verloren ( 3 maand ervoor had hij een hartinfarct) en nu een herseninfarct hij maakte nog grapjes in het ziekenhuis, hij klaagde over hoofdpijn/duizelig en viel thuis ineens weg dus mijn moeder met spoed ambulance gebeld. maar in het ziekenhuis hebben ze alleen naar zijn hart gekeken en hij heeft lang moeten wachten tot ze hem hielpen.
hij praatte nog met me en vroeg om schoenen en kleding mee te nemen dat hij even over de gangen kon wandelen en met mensen kon praten, iedereen was gek op hem hij was mijn alles .. huil zelfs nu nog iedere dag om hem ik was toen 16 en mis hem nog zo ontzettend. ben in de dagen erna mijn oma verloren en in dat zelfde jaar nog een opa en andere oma..

**Geplaatst**: 26-05-12 07:08

Geplaatst: 26-05-12 07:08

Op 11 Maart 2008 is mijn moeder na een halfjaar ziek op bed hebben gelegen, overleden aan kanker.
Ik was zelf 19,5 jaar oud dat ze overleed, ze heeft de leeftijd van 55 bereikt.. -O-

De begrafenis was mooi, der zijn zeker rond de 300-400 man op afgekomen!
(Familie & Vrienden, van mn broers/vader & mij + van m'n moeder)

Ik mis der nog iedere dag, en heb sinds kort eigenlijk voor Moederdag een mooie Lantaarn gekocht,
en van de week gelakt en nu nog een mooie kaars zoeken voor der in.

**Geplaatst**: 26-05-12 07:56

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-12 07:56

Denies, wat een heftig verhaal zeg. Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 26-05-12 08:08

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-12 08:08

Ook ik ben helaas mijn moeder verloren aan de gevolgen van kanker.. Ik was 19, zij 47.

Het heeft veel voor mij veranderd.. Ik moest haar overlijden verwerken, maar daar was niet veel tijd voor. Ik was negentien en kwam op eigen benen te staan. Gelukkig wel veel hulp van familie, maar toch zijn er dingen die alleen jij kunt doen. Anderhalf jaar later is het nog steeds niet makkelijk..

Zijn er nog meer bokkers die na het overlijden van hun ouder(s), op vrij jonge leeftijd, zelfstandig moesten gaan wonen? Hoe hebben jullie dat aangepakt?

**Geplaatst**: 26-05-12 08:52

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-12 08:52

Ik moest niet zelfstandig gaan wonen, maar ik zocht wel uitwegen. Ik werd gek thuis, niet zo zeer van mijn broertje, en ook niet echt van mijn moeder - maar ik ko nhet gewoon niet aan. Er was geen gezelligheid. Ik ben toen gaan werken en leren ..

Daarna weer terug naar huis gegaan want de gezelligheid kwam terug. Maar uiteindelijk zit ik toch weer op dezelfde plek als daarvoor. Ik mis het thuis niet, ik merk aan mijn moeder dat ze steeds meer baat heeft aan praten, praten en nog eens praten. Zodra ik een dag thuis ben worden mn oren er vanaf geluld. En aangezien ik een nogal rustig type ben ..

Maar goed. Mijn moeder was ontiegelijk ingestort, dus ik heb inderdaad een deel zelfstandig moeten regelelen, en doe dat nu nog steeds. Dus ik weet niet of ik met je mee kan praten.
Ik was overigens bijna 17.

**Geplaatst**: 04-06-12 14:06

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 04-06-12 14:06

Ik wil iedereen in dit topic sterkte wensen.. Helaas kan ik er over meepraten en het gemis is vreselijk..

Precies drie weken geleden ben ik mijn moeder verloren, nadat ze een week in het ziekenhuis heeft gelegen vanwege een zware hersenbloeding. Zondagmiddag was ik nog bij haar thuis toen ze de eerste bloeding kreeg. Ze werd niet goed, maar het was gewoon hoofdpijn zei ze. Ze had verder ook geen uitvalverschijnselen en ze hield zich altijd groot net, dus nu ook.. Op haar 18e heeft ze al eens een hersenbloeding gehad, waarvan ze volledig was hersteld, dus ze wist nu waarschijnlijk al dat er iets mis was, ze gaf me zo'n dikke knuffel en een dikke kus voor ik weg ging en ze zei nog even dat ik me geen zorgen moest maken. Dat is het laatste wat ze tegen me zei.. Die nacht heeft ze een tweede bloeding gekregen, waarbij ze buiten bewustzijn is geraakt en niet meer is bijgekomen. Na een week te hebben gevochten en een week vol onzekerheid voor ons, was de situatie zo ernstig dat er geen herstel meer mogelijk was. Ik heb nooit afscheid kunnen nemen en ik had nog zoveel met haar willen doen en nog zoveel willen zeggen.. Helaas is ze maar 55 jaar geworden..

**Geplaatst**: 04-06-12 14:09

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 04-06-12 14:09

Naath zo is het ook bij mijn vader gegaan, het is echt zo moeilijk zonder afscheid te hebben kunnen nemen

**Geplaatst**: 04-06-12 14:29

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 04-06-12 14:29

Ik lees het idd SecretLin, dat is zo onwerkelijk.. Het is nu nog maar drie week geleden, maar het is zo raar, denk nog steeds dat ik op een dag gewoon wakker wordt en het allemaal een boze droom is.. Maar helaas..

Wat ik ook bijzonder vind is dat Annet het bericht van haar moeder terugleest, dat is ook wel heel bijzonder! En ze zal vast heel trots op je zijn dat jij het nu hebt overgenomen!

**Geplaatst**: 04-06-12 16:13

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 04-06-12 16:13

jeetje wat overlijden er toch een hoop mensen aan kanker, vreselijk!

Mijn vader is verdronken is het ijsselmeer toen ik 6 was, moet zeggen dat ik hem vanaf mijn 2e al niet meer heb gezien dus heb er weinig herinneringen aan. MIjn moeder is op een vreselijke manier overleden in 2004, ik was toen 27. Ze was wegens psychoses opgenomen in een open instelling, ze zou extra in de gaten gehouden worden juist ivm met de psychoses. Dit hebben ze niet gedaan, waardoor ze uit het raam geklommen is en verder op in een parkje verdronken is in een sloot. We hebben 7 dagen gezocht voordat het vreselijke telefoonje kwam van de poltie. Het had niet zo gehoeven, dat maakt het extra moeilijk.

Nomineer dit bericht ×