Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Alleen nog een beetje de ziekte, maar voor mij is het net alsof ik al mijn hele leven met een prothese loop. MyKayleigh schreef:Ik heb mijn leven weer opgepakt maar werken brengt echt problemen met zich mee, onbegrip van mijn werkgever en de druk maakt dat ik in paniek raak als ik alleen al moet gaan werken.
Dit is zo lastig! De psych zegt dan dat ik me nog geen zorgen moet maken over werk maar als ik dan naar de bedrijfsarts moet zegt zij weer dat ik aan het werk moet en dat het onzin is.
(....)
Mn 1e hond heb ik al 5 jaar en die zou ik echt niet kunnen missen.
Ze is mijn hond, voelt me aan en maakt me wakker bij een nachtmerrie.
Ik zal het eens aangeven Janneke2 bij mijn psych, misschien dat hij er iets mee kan.
ikkkke schreef:Goh Margrathea, als je je daar echt niet comfortabel bij voelt, zou ik er toch nog eens over nadenken of je het nu wel zou vertellen eerlijk gezegd. Je kan imo even goed zeggen dat het momenteel niet zo goed met je gaat of dat je redelijk wat aan je hoofd hebt of weet-ik-veel-wat. Het is aan jou om te bepalen aan wie je wat vertelt en wanneer.
Het is echter wel zo dat ik anderen nu met een hoop extra werk opzadel. Bovendien is het onvoorspelbaar, ik heb niet altijd evenveel last ervan.
Maar ik weet ook dat het vanaf nu hopelijk alleen maar beter gaat dus ik moet deze drempel over zien te komen