Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-12-14 19:39

Geplaatst: 14-12-14 19:39

kevertje04 schreef:
Ik wil nog even over dat telefoontje nadenken.

Het liefst wil ik het helemaal in mijn eentje oplossen, zelf sterk wezen en mezelf ophijsen uit het zwarte gat waar ik in zit. Hoewel ik weet dat het daar eigenlijk te laat voor is en ik echt professionele hulp moet krijgen, wil ik dat helemaal niet weten. Ik wil het zelf doen, onafhankelijk zijn, sterk zijn. Mezelf kunnen bewijzen en ieders verwachtingen te boven gaan. Ik wil het gewoon alleen kunnen.

Ja, ik herken het. Ook jij hebt jarenlang je eigen boontjes noodgedwongen moeten doppen.
Volstrekt logisch, " dat je sterk wilt zijn en het alleen wil kunnen" - dat is krek wat je de afgelopen jaren hebt gedaan. En op zich is daar NIETS mis mee als we het hebben over jouw instelling! !
Maar er zit wel een kant aan, dat de situatie jou heeft overvraagd. (Jij hebt niet om die situatie gevraagd, maar "zo was het op gegeven moment".) - En daar heb je mee gedeald, zo goed je kon.

En bij een goede professional blijf je gewoon op je eigen benen staan, onafhankelijk - en wordt jouw eigen kracht alleen maar gerespecteerd, aangesproken en versterkt.

(Er zijn helaas wel "hulpverleners" die mensen afhankelijk maken, hen inpeperen dat ze verkeerd denken, van alles verkeerd zien en wat al niet, en de peut als guru die "ooit" alle problemen weg zal nemen - maar daar moest je maar niet wezen.)

**Geplaatst**: 14-12-14 19:44

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 14-12-14 19:44

Wat jammer dat die vriend het niet meer aan kon, maar ergens is het ook wel logisch. Drie maanden is wel erg lang...wat ik mij dan afvraag, sta je er dan ook écht alleen voor, of kan je nog ergens terecht? Diep over nadenken.

Heel veel sterkte en een dikke knuffel!

**Geplaatst**: 14-12-14 19:53

Geplaatst: 14-12-14 19:53

kevertje04 schreef:
Onder andere met een mes (zie reactie huisarts), dat was ook wat ik van plan was toen ik 24 september mijn afscheidsbrief schreef en bij de huisarts terecht kwam.

....dat was toch die beroerde reactie van " hahaha en ik zie dat jou niet doen"?

....ik wilde even nog opschrijven 'die belachelijke reactie' - maar daar zit nog het woord lachen in - en huilen is hier toch meer aan de orde, of krijsen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-12-14 20:02

Geplaatst door de TopicStarter : 14-12-14 20:02

Zertab schreef:
Drie maanden is wel erg lang...wat ik mij dan afvraag, sta je er dan ook écht alleen voor, of kan je nog ergens terecht?

In principe kan ik bij de crisisdienst terecht, maar dat lukt me niet. Teveel trauma aan het moment dat ik verraden werd door die vriend (lang verhaal, laten we het erop houden dat ik woedend was en die woede nog altijd bij me draag). Daarnaast voel ik me na gesprekken bij die instantie extreem bezwaard en ziek, en ben dan vaak meerdere dagen uit de running. Een bezoekje aan een hulpinstantie heb ik tot nu toe elke keer moeten bekopen met een flinke portie depressie en doodsgedachten.

En ja, janneke, dat was die opmerking. Ik had in mijn brief geschreven dat ik een mes zou gebruiken. De huisarts zei toen grinnikend: 'hoe wil je dat gaan doen dan, want zo makkelijk is dat helemaal niet, met een mes een einde aan je leven maken.' Toen heb ik gevraagd of ze haar mond gewoon wilde houden en vriendelijk gezegd dat ze het hiermee alleen maar erger maakte. Achteraf heb ik daar spijt van. Ik had willen tieren, vloeken, haar de huid vol willen schelden, waar dacht ze wel niet dat ze mee bezig was? Wat dacht ze te bereiken? Het ergste vind ik nog wel dat zij helemaal NIETS van de situatie heeft geleerd. Als ik eraan terug denk had ik die les haar wel geleerd, dat mens hoort te HELPEN in plaats van iemand nog meer de grond in te praten.

**Geplaatst**: 14-12-14 20:27

Geplaatst: 14-12-14 20:27

kevertje04 schreef:
Zertab schreef:
Drie maanden is wel erg lang...wat ik mij dan afvraag, sta je er dan ook écht alleen voor, of kan je nog ergens terecht?

In principe kan ik bij de crisisdienst terecht, maar dat lukt me niet. Daarnaast voel ik me na gesprekken bij die instantie extreem bezwaard en ziek, en ben dan vaak meerdere dagen uit de running. Een bezoekje aan een hulpinstantie heb ik tot nu toe elke keer moeten bekopen met een flinke portie depressie en doodsgedachten.

No offence, maar op dit moment ben je ook niet echt lekker 'in de running'.

Je kan of hier blijven klagen hoe zwaar je het hebt en hoe graag je dood wilt, of je sleept jezelf even aan je haren naar alle hulp die je kunt vinden en je ondergaat wat je moet ondergaan, als stoer wijf, die zich er doorheen slaat en met trots straks kan terugkijken daarop.

**Geplaatst**: 14-12-14 20:30

Geplaatst: 14-12-14 20:30

.....in principe kan dat alsnog, dit 'excuus van' een arts de waarheid zeggen.
In welke vorm, dat is even een vraag.

Een mogelijkheid is, om op papier dat "consult" te her-schrijven zoals het voor jou goed voelt.
Dus zij maakt deze beroerde opmerking - en jij pepert haar op papier in, dat dit de weg niet is. Met alle vloeken en wat al niet die daar bij horen.
En na het schrijven en eventueel herschrijven kun je kiezen of je de brief verstuurt.

En ooit zat ik in een groep waar we het op gegeven moment hadden over "de vloek van de overleefster" (vloek in een andere betekenis! )
- dat kwam er ongeveer op neer: vrijwel iedereen in die groep had jarenlang "de kiezen op elkaar gehouden", de schouders er onder gezet en wat al niet. (Zogezegd het overleven: 'voor mijn gevoel is nu geen tijd, doorgaan! !')
...en stuk voor stuk hadden we de ervaring, dat als je om hulp vraagt, je wordt afgewezen. "Jij?Jij bent zo sterk, nou moet je niet opeens zielig gaan doen. ..!
Terwijl je als mens een soort van marathon hebt gelopen en daarna heeft een atleet ook een hoeveelheid verzorging nodig...
(En naar Nederlandse begrippen lopen mensen die marathon voor hun plezier, dat is bij jou ook al niet aan de orde.)

**Geplaatst**: 14-12-14 22:00

Geplaatst: 14-12-14 22:00

Okay kevertje dat is best pittig allemaal.
De manieren waarover je hebt nagedacht zijn bijzonder pijnlijk en beangstigend.
Als je dit nou terug leest en het gaat om een jonge vrouw ( niet over jezelf) en zij zou bij jou komen met dit allemaal.
Wat zou je haar dan zeggen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-12-14 22:39

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 14-12-14 22:39

Ik heb geen idee. Ik zou waarschijnlijk net zo radeloos zijn als dat ik over mezelf ben.

**Geplaatst**: 14-12-14 22:48

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 14-12-14 22:48

Ts, over dat van de dokter. Ik versta dat je idd boos bent. Terecht, de manier waarop ze met je omging is totaal verkeerd. Maar laat het los. Zij kon je niet helpen? Best, jammer voor haar, zij verliest er meer aan dan jij dat doet. Laat je leven niet bepalen door wat anderen zeggen. Je hebt het wel goed gedaan door niet te roepen en te tieren, dat is heel erg volwassen van je. Dat zij daar niets mee wil doen, daar hoef jij je verder niet druk in te maken. Maak je maar druk over jezelf en wat jij het beste plan van aanpak voor jezelf vind. Als je een beetje een richting hebt, kom je vanzelf mensen tegen die je daarin vooruit zullen helpen.

Die richting heb je nu nog niet, maar probeer enkele opties te spreiden en mogelijkheden gewoon in je geest te bewandelen. Als ik nog maals naar crisisopvang ga dan... Als ik naar een psycholoog wil dan... Als ik naar een zorgboerderij wil dan... En probeer er bij te bedenken hoe je zou willen dat die mensen met je omgaan. Als je een keuze hebt gemaakt kun je haarfijn uitzoeken op welke plek de juiste mensen voor jou zijn. Zo heb jij controle over je leven en niet je ziekte. Dan hoef je misschien nog niet meteen te gaan, maar heb je wel een idee waar je naar toe wil of wat je een fijne manier zou vinden.

**Geplaatst**: 14-12-14 23:28

Geplaatst: 14-12-14 23:28

Alsjeblieft TS, zoek hulp. Zet door!! Dit is nu echt het belangrijkste.
Ik weet heel goed hoe moeilijk het is. Maar blijf zoeken naar de juiste hulp!! Je kunt het!!!
Je bent echt niet de enige. Er zijn zelfs mensen die hun werk gericht hebben om mensen met depressies te helpen. Psychologen, psychiaters, stichtingen, instanties, tehuizen. Niet alles zal helpen. Je zult teleurgesteld worden, gekwetst. Het gaat niet vanzelf.

Maar please, blijf doorzetten! You never fail until you stop!
Je krijgt er iets prachtigs voor terug.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-12-14 11:27

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 15-12-14 11:27

Bedankt voor jullie hulp.
Het is voorbij. Ik word niet beter, we kunnen nou wel blijven roepen dat dat wel zo is maar de waarheid is overduidelijk. Ik kan het gewoon niet.

**Geplaatst**: 15-12-14 11:28

Geplaatst: 15-12-14 11:28

kevertje04 schreef:
Bedankt voor jullie hulp.
Het is voorbij. Ik word niet beter, we kunnen nou wel blijven roepen dat dat wel zo is maar de waarheid is overduidelijk. Ik kan het gewoon niet.

TS, komop. Je moet je zelf uit deze negatieve spiraal halen. En ja je krijgt terugvallen, dat heb ik ook maar je komt er altijd sterker uit.

**Geplaatst**: 15-12-14 11:38

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 15-12-14 11:38

Tuurlijk word je beter, geef jezelf een eerlijke kans!
Je begint pas.
Niet de strijd opgeven voordat je hem gestart bent!

**Geplaatst**: 15-12-14 11:40

Geplaatst: 15-12-14 11:40

Shirley schreef:
Tuurlijk word je beter, geef jezelf een eerlijke kans!
Je begint pas.
Niet de strijd opgeven voordat je hem gestart bent!

Precies!

**Geplaatst**: 15-12-14 12:02

Geplaatst: 15-12-14 12:02

Moderatoropmerking:

Eventjes een opmerking om te laten weten dat we op de hoogte zijn van dit topic en ook reeds contact hebben met ts. we zijn van mening dat dit topic netjes verloopt en dat dit voor ts een fijne uitlaatklep is, vandaar dat als uitzondering besloten hebben om dit toe te laten. Wel wil ik er even op wijzen dat het absoluut niet ok is om hier wijzen waarop een bepaalde actie voldaan kan worden besproken wordt. Hou er rekening mee dat hier ook veel erg jeugdige bokkers zitten ...

**Geplaatst**: 15-12-14 12:09

Geplaatst: 15-12-14 12:09

Ik kan je helaas niet helpen lieve TS, maar ik wil je zoveel sterkte wensen in je strijd,
want een depressie is geen teken van zwakte, het is een teken dat je te lang veel te sterk geweest bent :(:)

Dikke knuffel van deze kant!!

**Geplaatst**: 15-12-14 12:15

Geplaatst: 15-12-14 12:15

Mi_Amore schreef:
Ik kan je helaas niet helpen lieve TS, maar ik wil je zoveel sterkte wensen in je strijd,
want een depressie is geen teken van zwakte, het is een teken dat je te lang veel te sterk geweest bent

Dikke knuffel van deze kant!!

Wat jij zegt is helemaal waar, heb het ook al jaren in mijn onderschrift staan.
Als reminder voor mezelf, maar ook voor anderen.
Huilen mag, het lucht op; schreeuwen mag, alles mag.
Ook ik heb een moeilijke periode achter de rug, misschien niet zoals bij jou lieve TS, maar zwaar was het wel. Maar ik ben blij dat ik nooit opgegeven heb en het is nog steeds niet altijd makkelijk, maar uiteindelijk kom ik er wel. Kijk eens hoeveel posters hier in het topic alleen al er ervaring mee hebben, ze zijn er allemaal sterker uitgekomen en dat gaat jou ook lukken lieve TS! Daar ben ik én de mensen hier in het topic van overtuigd

.

Voor nu een dikke knuffel, want soms kan dat al zoveel verschil maken :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-12-14 12:24

Geplaatst door de TopicStarter : 15-12-14 12:24

CRos95 schreef:
Wat jij zegt is helemaal waar, heb het ook al jaren in mijn onderschrift staan.
Als reminder voor mezelf, maar ook voor anderen.
Huilen mag, het lucht op; schreeuwen mag, alles mag.
Ook ik heb een moeilijke periode achter de rug, misschien niet zoals bij jou lieve TS, maar zwaar was het wel. Maar ik ben blij dat ik nooit opgegeven heb en het is nog steeds niet altijd makkelijk, maar uiteindelijk kom ik er wel. Kijk eens hoeveel posters hier in het topic alleen al er ervaring mee hebben, ze zijn er allemaal sterker uitgekomen en dat gaat jou ook lukken lieve TS! Daar ben ik én de mensen hier in het topic van overtuigd .

Voor nu een dikke knuffel, want soms kan dat al zoveel verschil maken

Ik heb talloze pb's gehad van mensen die na tien jaar nog steeds niet van hun depressie af zijn. Ik ben zo zwak, zo gevoelig voor verandering en dergelijken, dat ik me niet kan voorstellen dat ik bij de groep zal horen die er sterker van wordt.

**Geplaatst**: 15-12-14 12:28

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 15-12-14 12:28

Misschien niet "sterker" maar "anders" zodat je je beter leert afsluiten voor de dingen die zo'n sterke invloed op je hebben.

**Geplaatst**: 15-12-14 12:29

Geplaatst: 15-12-14 12:29

Weet je Ts,
Ergens moet je ook aanvaarden hoe je bent.
Ik wil zeggen, niet dat je depressief moet blijven.
Maar ik ben bv een erg melancholisch persoon. Dan kom je gemakkelijker in die negativiteit. Maar ik schrijf ook graag. Dus in plaats van de melancholie in combi met het niet actie durven onder nemen van mezelf de overhand te laten nemen (wat ik dus wel heb meegemaakt met de depressie), gebruik ik die gevoelens om te schrijven.
Ik ben bezig aan een boek daardoor.

Je hoeft niet anders te zijn dan je bent, niet extra sterk, niet meer of minder.
Je kunt je eigen krachten gebruiken om de wereld rondom je te begrijpen en te aanvaarden. Maar vecht even niet tegen jezelf en sta in je eigen kracht, probeer te doen wat je wel kan. En dat is nu meer dan genoeg. Je hoeft niet te doen wat anderen doen.

**Geplaatst**: 15-12-14 12:30

Geplaatst: 15-12-14 12:30

kevertje04 schreef:
Ik heb talloze pb's gehad van mensen die na tien jaar nog steeds niet van hun depressie af zijn. Ik ben zo zwak, zo gevoelig voor verandering en dergelijken, dat ik me niet kan voorstellen dat ik bij de groep zal horen die er sterker van wordt.

Hoppa, schop onder je kont, hulp zoeken en laten zien dat je dus het tegendeel kan bewijzen.
Je kan nog 70 jaar vrolijk rondlopen op de aardbol, doe er wat aan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-12-14 12:37

Geplaatst door de TopicStarter : 15-12-14 12:37

Aria_zz schreef:
Je hoeft niet anders te zijn dan je bent, niet extra sterk, niet meer of minder.
Je kunt je eigen krachten gebruiken om de wereld rondom je te begrijpen en te aanvaarden. Maar vecht even niet tegen jezelf en sta in je eigen kracht, probeer te doen wat je wel kan. En dat is nu meer dan genoeg. Je hoeft niet te doen wat anderen doen.

En dat is nou net het aller allermoeilijkste

Mijn lat ligt ver boven mijn capaciteiten. Ik MOET vwo binnen 6 jaar halen, anders ben ik minder goed dan mijn vriendinnen. Ik MOET net zo goed zijn als alle anderen in mijn team, anders ben ik minder goed.
Mijn hele leven ben ik ondergemiddeld geweest. Ik ben geen meisje meisje, dus ik ben niet goed met make-up en jongens. Maar ik kan ook niet voetballen en ver spugen. (Kindervoorbeelden)
Ik haal altijd zesjes waar iedereen negens haalt en onvoldoendes waar iedereen zevens haalt. Ik wil zó graag erbij horen, trots kunnen zijn, mee kunnen doen met alle anderen en deel uitmaken van 'de maatschappij'. Zolang ik ondergemiddeld presteer voel ik me nutteloos, ik doe alles voor niks en kan er net zo goed mee stoppen.

**Geplaatst**: 15-12-14 12:41

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 15-12-14 12:41

Meid, ik heb 3 jaar lang gymnasium gedaan, daarna naar de havo door omstandigheden. Twee HBO studies verknald en doe nu een MBO niveau 4 opleiding. En ik zeg je eerlijk, ik voel me veel fijner dan toen ik op de VWO zat. Je moet je zelf niet vergelijken met anderen, sinds ik dat niet meer doe ben ik zo veel gelukkiger geworden!

**Geplaatst**: 15-12-14 12:41

Geplaatst: 15-12-14 12:41

Nou, dan MOET je nu even hulp zoeken he? :-)

**Geplaatst**: 15-12-14 12:45

Geplaatst: 15-12-14 12:45

Ik snap het ik snap het, meer dan je je kunt voorstellen, echt waar.
Maar meid, als je dat echt graag wil, zul je je houding moeten aanpassen. Want als je het zo blijft aanpakken raak je nog verder weg van die aanvaarding en het er bij horen en mee zijn. Na een tijd is het gemakkelijker om op te geven. Maar laat je niet misleiden.
Opgeven helpt hier niet meid. Durf zeggen: een 6 is een 6 en volgende keer zien we wel weer. Probeer constructief dingen aan te pakken: waarom haalde ik geen 10? En is het erg dat ik geen 10 haal? Het is niet het einde van de wereld en daarna komen er nog kansen om het goed te doen.

En nee je weet nog niet precies wie je bent. Maar gun jezelf die tijd. Je bent jong. En ik weet dat het voelt alsof je al vanalles moet bereikt hebben. Maar dat is niet zo. Op de wereldruiterspelen werd iemand 50 de beste. Je weet niet wat de toekomst brengt. Dus je hoeft niet nu alles meteen goed te doen. Hou eerst maar van jezelf, dan zal de wereld van jou houden. En doen ze dat niet, dan heb je nog altijd jezelf en mag je nog altijd je eigen ding doen. Dat komt, echt waar, het komt, maar gun jezelf de tijd en de liefde die het nodig heeft om te ontwikkelen. En nee, dat is geen tijdverspilling, absoluut niet.

Nomineer dit bericht ×