Goof schreef:Ik sta binnen 2 seconde nadat mijn wekker is gegaan naast mijn bed, snoozen vind ik zelfbedrog; je moet er toch uit, waarom dan doen net alsof je nog even verder kan slapen?![]()
Ik word heel ongelukkig van snoozen.
En zoals ik al eerder las; het is zelfdiscipline, je moet er toch uit dus schop onder je kont en gaan.
Maar ik word de eerste keer dat mijn werker gaat oprecht niet wakker. Dan zet ik al slapend de wekker op snooze. Pas na twee of drie keer ben ik wakker. Op hele erge ochtenden slaap ik zelfs dwars door m'n wekker heen zonder hem op snooze te zetten. Dan word ik vaak pas wakker als de wekker al een half uur staat te brullen (of als er iemand boos m'n kamer binnen komt gestormd om me uit bed te bonjouren). Zelfs als de wekker aan de andere kant van de kamer staat krijg ik het voor elkaar om deze al slaapwandelend uit te zetten en m'n bed weer in te gaan. En als ik dan eindelijk echt wakker ben, ben ik elke keer weer stomverbaasd dat het alweer zo laat is, want ik had de wekker nog niet eerder horen gaan.
Daarom zet ik mijn wekker dus standaard een kwartier te vroeg, anders wordt de kans dat ik te laat kom wel erg groot. En als ik dan wel een keer bij de eerste wekker wakker word, is de motivatie om direct op te staan er ook niet, want ik heb nog een kwartier.
Ik denk dat ik ook maar eens een wake up light ga proberen, want als ik mijn eigen verhaal zo lees is het toch eigenlijk wel erg


En ik voel me de rest van de dag ook veel uitgeruster 