Wij hebben een zoontje van 21 maanden (november wordt hij 2). Wij zijn er echt heilig van overtuigd dat hij het meest aan zijn ouders heeft als zij gelukkig zijn. Kinderen pikken alles op en voelen het heel goed aan als dat niet zo. Zo hebben wij het nodig gehad in de tijd dat hij 4/5 uur per dag huilde om af en toe een nachtje even goed te slapen. Hij is dus al vaker uit logeren geweest, al vanaf dat hij 3 maanden oud was. Geen probleem. Daarna waren wij weer goed uitgerust en om goed voor hem te kunnen zorgen. In de tussen tijd krijg hij alle aandacht van opa, oma, tantes en ooms.
Wij gaan zowel met z'n tweeën weekendjes weg als ook op vakantie naar het buitenland met z'n drieën. Begin september gaan wij 9 dagen op reis maar een bestemming die niet kindvriendelijk is. We reizen veel (heenweg is al 36 uur) en we weten nog niet precies hoe de reis zal verlopen. Oftewel, hij blijft lekker hier thuis en oom en tante komen hier in huis op hem passen. Lekker in z'n vertrouwde omgeving, met z'n eigen dagelijkse ritueeltjes (zoals iedereen wandelen en naar de speeltuin met opa). Veel langer dan 9 dagen zouden wij niet weggaan, maar wij zijn ook mensen met wensen.. wat ook belangrijk is! Even geen pappa of mamma, maar vriend en vriendin, liefdespartners.
Liefde is het alle belangrijkste wat een kind nodig heeft, zowel van ouders, maar juist ook van andere mensen uit zijn naaste omgeving.
Ik ben blij dat wij af en toe er voor kiezen er samen op uit te gaan.. het maakt ons gelukkiger, wat ook 100% zeker weer een positieve invloed heeft op ons zoontje!
. Net zo goed als een lief woordje of een onverwacht cadeautje oid goed kan doen. Ik denk dat het goed is voor koppels om af en toe uit de dagelijkse gang van zaken zich volledig op elkaar te kunnen concentreren en dan wat langer dan 3 uurtjes voor het slapen gaan
.
, maar ondanks dat hebben we niet het gevoel dat we er samen "tussenuit" moeten.
).
). Pa en ma hadden dan lekker het rijk voor hun alleen. Zijn zelfs een keer met oom en tante op vakantie geweest