Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-01-14 11:57

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-01-14 11:57

Ja maar dat is ook beperkt. De psycholoog kreeg ik maar 5x vergoed per jaar.. En ook maar €20,- per keer.. Gezien ik niet veel inkomen heb en alles zelf moet bekostigen is me dit erg veel

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-14 14:14

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-14 14:14

Zit hier nu dus met een behoorlijk poedersuiker gevoel

kan op dit moment niet bij me vriendinnen terecht (reden zet ik liever niet openbaar) en kan dus me ei niet kwijt waar ik nu vast mee zit :'(

**Geplaatst**: 10-01-14 15:15

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 10-01-14 15:15

Geen bokker naar wie je een PB kan sturen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-14 16:08

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-14 16:08

Ben niet eentje die zelf de hulp opzoekt snap je. Ben eerder iemand die het eerst lekker zelf doet maar wel gewoon af en toe der verhaal kwijt wilt bij mensen die ze vertrouwt en lief heeft

**Geplaatst**: 10-01-14 16:41

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 10-01-14 16:41

Ja en dat werkt niet altijd

Die hulp moet je wél opzoeken, hoe lastig dat ook is. Als je problemen hebt die je zelf niet kan oplossen, moet je daar ook niet mee naar je vrienden toegaan, zij kunnen je evenmin helpen. Zelf proberen op te lossen werkt alleen averechts, uiteindelijk zak je alleen dieper weg in een neerwaartse spiraal.

Ga toch op zoek naar een psycholoog die door de zorgverzekering wel voor het grootste gedeelte wordt vergoed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-01-14 23:11

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-01-14 23:11

Ja ik heb nu een praktijk gevonden die erg veel werkt met EMDR. Nu nog de schop onder me kont om weer een verwijskaart te gaan halen. Morgen wordt zowiezo privé weer een kl*te dag

heb nog steeds niet helemaal me mond open getrokken naar me beste vriendinnen toe.. Pff..
Heb wel 1 mini lichtpuntje en dat is dat bijna misschien een 2de baantje erbij. Dus dat betekent extra inkomen op me vaste loon

**Geplaatst**: 16-01-14 07:02

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 16-01-14 07:02

Zeker die verwijskaart halen! Je wordt dan op een wachtlijst geplaatst en dat kan eventjes duren, maar dan sta je er maar alvast op! Hopelijk gaat het jou net zo goed helpen als mij

Probeer je verder op andere dingen te concentreren zodat het niet teveel je leven gaat beheersen en je nog verder die negatieve spiraal word ingezogen. Fijn dat je een tweede baantje erbij hebt!
En vertel het pas aan je vriendinnen wanneer je er zelf aan toe bent. Het is geen verplichting he!

**Geplaatst**: 16-01-14 11:07

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 16-01-14 11:07

...is die verwijskaart dan verlopen...? Volgens mij blijven ze 5 jaar oid. geldig.
En als het papier nog op die andere praktijk ligt, kan de assistente van HA het ding zo voor je uitprinten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-01-14 23:41

Geplaatst door de TopicStarter : 16-01-14 23:41

Cayenne schreef:
Zeker die verwijskaart halen! Je wordt dan op een wachtlijst geplaatst en dat kan eventjes duren, maar dan sta je er maar alvast op! Hopelijk gaat het jou net zo goed helpen als mij
Probeer je verder op andere dingen te concentreren zodat het niet teveel je leven gaat beheersen en je nog verder die negatieve spiraal word ingezogen. Fijn dat je een tweede baantje erbij hebt!
En vertel het pas aan je vriendinnen wanneer je er zelf aan toe bent. Het is geen verplichting he!

bij me vorige psycholoog kon ik de volgende dag meteen terecht.. dus ben wel benieuwd. Zit er gewoon nog steeds super mee en wil niet alleen gaan weer de eerste keer. Maar wil dat ook weer niet van me vriendinnen verlangen. Ik ben daar erg onzeker in, in alleen naar iets gaan maar ook om dingen te vragen. Gezien 1 van me vriendinnen zelf niet lekker zit de laatste tijd vind ik dat een behoorlijk stuk moeilijker om zoiets te vragen en zet ik mijzelf al zowiezo super snel ergens onderaan. Dan ben ik er eerst echt voor hun. Ben nu wel weer elke dag op stal te vinden. Ook om zijn eigen redenen maar dat heb ik ook een lange tijd niet gedaan..

Janneke2 schreef:
...is die verwijskaart dan verlopen...? Volgens mij blijven ze 5 jaar oid. geldig.
En als het papier nog op die andere praktijk ligt, kan de assistente van HA het ding zo voor je uitprinten.

De oude verwijskaart ligt nog bij de oude psycholoog inderdaad. Volgens mij was hij 1 jaar geldig stond erop. Durf niet eerlijk te zeggen. Maar ik ben altijdje eentje van ja hmm moet ik weer bellen enzo en dadelijk kennen ze me en komt het nog verder naar buiten.. Want op half bokt na weten me ouders het ( me broer en zijn vriendin niet ) en 5 man erbuiten het.. voor de rest niemand en dat wil ik ook zo houden. Wel weten sommige dat ik al paar maandjes gewoon even niet lekker zit. Maar praat er zo echt nooit over.. op stal draag ik weer even goed me masker en ben ik weer de hyperactieve idi**t

**Geplaatst**: 17-01-14 00:07

Geplaatst: 17-01-14 00:07

schaduw ik heb veel gelezen
en zie veel goede tips , en mensen die luisteren ,

maar wat ik je aan raad lees de teskt van fleurstyn nog eens door pagina 4 of 5 geloof ik

dat lijkt me voor jou serieus het beste, een opnamen, een veilige haven, een gezonde haven een plek waar je geest en lichaam tot rust kunnen komen,

Probeer het eens , stuur Fleurstyn een berichtje als je niet weet hoe het in zijn werk gaat, of waar je wezen moet wat de kosten zijn ect..

wat ik allemaal heb gelezen en merk jij komt hier niet alleen uit! en in de omgeving waar je nu in zit, ga jij je zelf niet helemaal open stellen, meis probeer een opname!!

Succes

**Geplaatst**: 17-01-14 00:24

Geplaatst: 17-01-14 00:24

Mijn PB-box staat open voor je.
Ik loop nu al een half jaar in therapie met het diagnose Depressie.
Het komt bij deze instelling er vooral op aan op motivatie, die vaak genoeg er niet is geweest dus ik snap heel goed dat het zeker de eerste sessies écht niet oke voelt.
Ben benieuwd of jij er iets aan hebt, ik wel

**Geplaatst**: 17-01-14 07:11

Geplaatst: 17-01-14 07:11

Schaduw92 schreef:
Cayenne schreef:
Zeker die verwijskaart halen! Je wordt dan op een wachtlijst geplaatst en dat kan eventjes duren, maar dan sta je er maar alvast op! Hopelijk gaat het jou net zo goed helpen als mij
Probeer je verder op andere dingen te concentreren zodat het niet teveel je leven gaat beheersen en je nog verder die negatieve spiraal word ingezogen. Fijn dat je een tweede baantje erbij hebt!
En vertel het pas aan je vriendinnen wanneer je er zelf aan toe bent. Het is geen verplichting he!

bij me vorige psycholoog kon ik de volgende dag meteen terecht.. dus ben wel benieuwd.

Ik bedoelde de EMDR behandeling. Daar zijn vaak wachtlijsten voor. Eerst kijken ze of je er sowieso in aanmerking voor komt, want niet iedereen kan het aan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-01-14 23:08

Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-14 23:08

Cayenne schreef:
Schaduw92 schreef:

bij me vorige psycholoog kon ik de volgende dag meteen terecht.. dus ben wel benieuwd.

Ik bedoelde de EMDR behandeling. Daar zijn vaak wachtlijsten voor. Eerst kijken ze of je er sowieso in aanmerking voor komt, want niet iedereen kan het aan.

ah ok dus er komt zowiezo eerst een soort van intake zeg maar vooraf of ik er wel geschikt voor ben..
naja ben vandaag in ieder geval wel vergeten langs de huisarts te gaan.. gezien ik ook nog naar de Apotheek moest maja ben ik helemaal vergeten. Was zo druk bezig op stal met de paardjes dat ik het vergeten was..

Sparky10
kan iemand met PTSS wel opgenomen worden?

**Geplaatst**: 20-01-14 23:37

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 20-01-14 23:37

Ik herken je verhaal heel erg! Wat ik je kan adviseren is maak therapie af en ook als je het gevoel hebt ik ben nog niet op de goede weg, waar ik zijn moet gewoon door blijven gaan. schaam je er niet voor! Geef ook aan bij psycholoog of er bepaalde cursussen of trainingen zijn dat kan ook heel erg effectief zijn of praat groepen met lotgenoten. Ook is het belangrijk om goed helder te hebben wat er nu precies gaande is. Ik zou als ik jou was er ook op staan dat je goed getest wordt. Bij mij zeiden ze eerst ook depressie maar daar is heel wat anders achter weg gekomen. En vooral niet opgeven, echt waar het zal nog wel even duren maar na het donkere dal zal ook jij weer zonnestralen aan de top mogen zien!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-14 00:11

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-14 00:11

haflover3 schreef:
Ik herken je verhaal heel erg! Wat ik je kan adviseren is maak therapie af en ook als je het gevoel hebt ik ben nog niet op de goede weg, waar ik zijn moet gewoon door blijven gaan. schaam je er niet voor! Geef ook aan bij psycholoog of er bepaalde cursussen of trainingen zijn dat kan ook heel erg effectief zijn of praat groepen met lotgenoten. Ook is het belangrijk om goed helder te hebben wat er nu precies gaande is. Ik zou als ik jou was er ook op staan dat je goed getest wordt. Bij mij zeiden ze eerst ook depressie maar daar is heel wat anders achter weg gekomen. En vooral niet opgeven, echt waar het zal nog wel even duren maar na het donkere dal zal ook jij weer zonnestralen aan de top mogen zien!

ik heb op begin erg veel op google gezeten.. veel verkeerde dingen opgezocht maar ook andere dingen.
En ik herkende me erg veel in bepaalde dingen. Daarbij herkende ik me zowel in het manisch als het gewone depressie, verlatingsangst en dat soort allemaal. En nadat ik via mail te horen kreeg dat ik PTSS heb ben ik daar ook op gaan google en daar herkende ik me ook in... sinds ik bij me psycholoog gestopt ben en het een en ander is gebeurd stap ik ook niet meer naar me vriendinnen toe.. dit knaagt wel erg aan me en wordt ook vaak hier gezegd zeg er wat van.. maar hoe en wanneer? ik zie ze alleen op de manege en daar zijn mij iets te veel luister vinken aanwezig.. de muren hebben daar oren. Afspreken gaat alleen nog op gezelligheid om het wat op te krikken zeg maar snap je.. lekker film avondje of naar de bios enzo.

**Geplaatst**: 21-01-14 06:07

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 21-01-14 06:07

TS, is er bij jou ook officieel PTSS vastgesteld?

**Geplaatst**: 21-01-14 12:24

Geplaatst: 21-01-14 12:24

Het is niet zozeer "ben je geschikt voor emdr" -maar ben je er klaar voor.
Trauma verwerking doe je technisch gesproken in drie fasen: de eerste fase heet officieel "stabilisatie". Als dat allemaal goed op de rails staat, kun je jezelf goed kalmeren, troosten en moed inspreken. En beschik je over een serie hulpbronnen om niet overspoeld te worden door je emoties.
Dan ben je klaar voor fase twee, waar emdr in thuishoort.
(Als emdr niet werkt of "lukt", is het vaak een nuttig beschermingsmechanisme, omdat je voelt dat je er niet klaar voor bent of de peut te weinig vertrouwt.)

En natuurlijk zou je opgenomen kunnen worden met ptss, als je dat wilt. (Ik heb het zelf altijd weten te vermijden - met tien mensen die ik niet ken en die stuk voor stuk ook tegen het plafond zitten - brrrr.)

En ik hoop dat je met gezelligheid het weer met je vriendinnen kunt opkrikken!

**Geplaatst**: 21-01-14 15:11

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 21-01-14 15:11

Als ik jou was zou ik gewoon eerst door een goede psycholoog een diagnose laten stellen. Vanuit daaruit behandelen. Gewoon erg vreemd dat die psycholoog het via de mail deed niet echt professioneel! Probeer wel open te zijn hoe lastig het ook is!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-14 23:39

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-14 23:39

Cayenne
heb het via een email te horen gekregen. Hij omschreef het zo "Als de reden is dat ik heb doorgevraagd moet ik je uitleggen dat dit hoort bij de behandeling van PTSS."

Janneke2
zelf vermijd ik het liever ook. Heb een bokker (ben even de naam kwijt) die op pagina 4 had gereageerd een berichtje gestuurd hoe en wat. Ben er wel nieuwsgierig naar natuurlijk maar wil het absoluut eigenlijk liever gewoon niet.. inderdaad zoals jij al zegt. Ik houd er ook niet van om tussen een groepje vreemden in te zitten die ook zo zitten.. Maar ik kan mezelf op vreten want als ik bij ze ben spoken 20.000 dingen door me kop ik wil dat zeggen ik wil zo doen ik moet dit doen bla bla bla en er komt niks uit.. ik wil het gezellige dan niet verpesten snap je. En gezien het een en ander gezegd en gebeurt is en voor me is gedaan wil ik niet nog meer van ze vragen want ze hebben vaak zat voor mij tot 4 a 5 uur 's nachts met me gezeten terwijl hun moesten werken en ik die dag...

haflover3
ja daar ben ik ook best boos om geweest. Gewoon het feit via de email.. maja.. Heb vandaag wel een nieuwe verwijskaart gehaald.. nu nog de nieuwe praktijk bellen en mailen.. pff

**Geplaatst**: 22-01-14 12:05

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 22-01-14 12:05

Goed, dat de nieuwe verwijsbrief er is! +:)+

Sterkte met bellen voor de afspraak!

**Geplaatst**: 22-01-14 19:59

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst: 22-01-14 19:59

Fijn dat je een nieuwe verwijsbrief hebt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-14 08:21

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-14 08:21

Heb alleen nog geen reactie van Fleurstyn gehad.. Zijn er nog andere bokkers die een opname hebben gehad en mij hier meer over kunnen vertellen.
Want momenteel neem ik me ontzettend veel kwalijk en kan ik me wel opvreten.. Heb gisteren een vriendin gevraagd uiteindelijk wanneer we nog eens konden gaan wandelen.. Dit zal nog anderhalve week duren helaas terwijl ik gewoon weer continu me masker op heb

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-14 19:43

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-14 19:43

Kan wel janken en weet ik wel niet allemaal.. Erger me overal bloedeloos aan waardoor ik mezelf kan opvreten van woede want het slaat nergens op.. Probeer hier niks van te laten merken door vaak niet terug te appen omdat ik voor mijn gevoel en idee eerst moet afkoelen.. Gewoon zo bang voor alles en elke stap die ik zet. Durf niemand meer te appe over hoe en wat als ik me niet goed voel..

**Geplaatst**: 10-02-14 13:20

Geplaatst: 10-02-14 13:20

Schaduw92 schreef:
Kan wel janken en weet ik wel niet allemaal.. Erger me overal bloedeloos aan waardoor ik mezelf kan opvreten van woede want het slaat nergens op.. Probeer hier niks van te laten merken door vaak niet terug te appen omdat ik voor mijn gevoel en idee eerst moet afkoelen.. Gewoon zo bang voor alles en elke stap die ik zet. Durf niemand meer te appe over hoe en wat als ik me niet goed voel..

blijf in jezelf geloven , en jij voelt aan wat er het beste is voor jou

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-14 00:29

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-14 00:29

Ja ik heb vaak zoiets van ach app gewoon ze bijten niet. Maar iets weer houdt me.. Zit echt kl*te in me vel waardoor ik weer terug val op sommige dingen die net weer wat beter gingen snap je.. En ik heb vorige week geloof ik aangegeven nog eens te willen praten en dat leuk afsluiten maar niet meer zo gepland. Maar ja.. weet niet. Heb gewoon even nodig denk ik maar durf daar gewoon niet om te vragen..

Nomineer dit bericht ×