labyrinth schreef:Ik vind het echt "not done" om dit soort dingen tegen anderen te zeggen, vooral omdat je het verhaal niet kent inderdaad. Binnen mijn familie wordt het wel genoeg gezegd hoor, toen ik was gestopt met sporten ben ik in eerste instantie best wat aan gekomen. De enige reden dat ik aankwam was omdat ik teveel vrat in verhouding met mijn leefpatroon, dus dan vind ik het ook prima dat ze er wat over zeggen, het is tenslotte niet gezond, ik zou er ook wat van zeggen als m'n broer ineens zou gaan roken. Maar goed, dat is familie.
[b]Overigens vind ik het een heel ander verhaal als het om een moeder met kinderen gaat die allen zwaar overgewicht hebben. Ik had graag gewild dat iedereen mijn tante er vaker op aangesproken en aangekeken had, misschien had ze zich dan zo geschaamd dat ze de snackbar niet meer in durfde.
Mijn nichtjes zijn nu 17 en 14 en hebben allebei veel moeite met hun overgewicht en komen er heel moeilijk vanaf, daarbij is bij de oudste laatst bloed geprikt voor diabetes. Je kinderen zo'n slechte start geven is niet goed te praten!
Ik hoor weleens het argument "Ook die kinderen moeten weleens een patatje kunnen eten" en het enige wat ik daarop te zeggen heb is "NEE" Elk patatje is in hun geval teveel en ze hebben geen idee wat het met ze doet.
Dan had er al veel eerder ingegrepen moeten worden.
Opmerkingen maken is hier niet van toepassing , maar een serieus gesprek em iemand de ogen te laten openen misschien.
Bij mij zijn mijn ogen gelukkig open gegaan. Ik ben reeds 40 kilo afgevallen.
Ik had al een maanden niet gesnackt en ginge mezelf trakteren op een krikandel speciaal met extra ui
Ik werd met mijn 83 kilo en maat 42 alsnog aangekeken van , zou je het wel doen ..
ik lachte erom omdat ik net zoveel kwijt was, maar toen ik nog echt dik was had ik daar een pantser / muurtje voor.
ENe oor in en andere oor uit. Tot iemand echt mijn ogen opende ..