Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-09-12 00:42

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-09-12 00:42

Wel eens gehoord van triple p? Moet je eens googlen. Ik ben van mening dat waarschuwingen en naughty step nog iets teveel gevraagd is van een 2 jarige.

Vieze woorden, 1x streng vermanend toespreken als "that's not nice to say" oid en verder negeren ook als hij het nog eens zegt. Probeerhem desnoods af te leiden met een leuk speeltje en prijs hem vervolgens als hij leuk speelt.

Eten heb ik geen advies voor je. Mijn oudste van bijna 5 wil nog steeds slecht eten

en die krijgt amper snoep.

Probeer eens een paar dagen heel bewust positieve dingen te bevestigen en negatieve dingen te negeren of dmv afleiding om te zetten naar weer iets leuks. Ben benieuwd of je verschil merkt na een paar dagen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-12 13:15

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-12 13:15

Magrathea schreef:
Nog iets leuks wat ik me nu bedenk:
Als je bijv. de restjes aan de hond voert, de poes aait etc, zeg dan eens: Do you hear that? He says 'thank you for being so nice to me! It feels really good! '
Misschien gaat hij het dan leuk vinden om lief te zijn!

Magrathea:

Narnia: dat is het plan ook, maar daar gaat dus zeker weer een week overheen.

Johnnydepony: Van triple P heb ik nu al meerdere keren te horen gekregen ja. Maar naast dat ik al continu bezig ben met goed gedrag bevestigen (dat het niet in de OP staat wil niet zeggen dat het niet gebeurt). En ik ben wat de naughty step betreft, het niet helemaal met je eens. We zijn het punt wel voorbij dat je hem 1 keer kunt zeggen dat het niet mag en er dan niks meer over zeggen, want hij heeft geen respect voor wat je zegt en blijft het gewoon doen. Ik denk dat dat een goede manier zou zijn, voor een kind wat net met dit gedrag begint. Maar hier zit het er op een of andere manier al ingesleten, ondanks dat ik de indruk had dat de vorige au pair erg goed was. Wat de naughty step betreft heb ik ook al uitgelegd, het heeft hier niet hetzelfde effect als bij een ouder kind: namelijk om te bedenken wat je fout hebt gedaan. Maar het is wel voor hem de plek waar je zit als je stout bent geweest, en ik denk dat het hele timeout principe wel handig is, aangezien hij anders de kat schopt, jij nee zegt en hij weer de kat schopt, omdat er geen consequentie aan zit.

Vandaag was mama er dus in de ochtend nog, en ik werd weer begroet met een klap op m'n bovenbeen, dus ik heb gezegd dat ik dat niet wil, en ik kreeg nog een klap dus op de naughty step.. en mama zegt gewoon wéér "ja zeg maar sorry dan mag je er af"..

ik heb dat gister nog aan haar uitgelegd, hij zit daar als timeout, niet om te gaan zitten en sorry te zeggen en verder te meppen.. En dan is het ook nog zo dat hij mij mept, als hij haar mept en zij vindt dat okay ga ik me daar niet druk om maken, maar ik hoef het zelf niet te pikken en ik vind ook niet dat mama er dan tussen hoeft te komen om het goed te praten voor kind. Maarja uiteindelijk heeft hij er nog 20 minuten gezeten omdat hij geen sorry wilde zeggen.

**Geplaatst**: 11-09-12 13:37

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-09-12 13:37

Een kind van 2 is wel heel erg beperkt in zijn concentratievermogen. Aandacht is aandacht. Verder zal ook veel makkelijker positieve ervaringen kunnen koppelen dan iets negatiefs. Slecht gedrag negeren en positief gedrag aanmoedigen.

Bij een kind van 2 is het volledig normaal om iets meerdere keren te moeten (zelfs als het dag in dag uit is) zeggen, daar is hij 2 voor. En als zijn ouders al niet de meest consequente ouders zijn kun je helemaal geen ommezwaai verwachten in een korte tijd.

Mijn inziens is een naughty step meer voor ouders. Het is helemaal niet erg om je kind even uit je zichtveld te hebben als hij je het bloed onder je nagels vandaan haalt, zolang ze er geen trauma aan over houden en je net verwacht dat ze er al te veel van leren. Weloicht leer je hem na een tijdje sorry te zeggen maar niet om het gedrag af te leren.

**Geplaatst**: 11-09-12 13:40

Geplaatst: 11-09-12 13:40

peacehorses schreef:
Magrathea schreef:
Vandaag was mama er dus in de ochtend nog, en ik werd weer begroet met een klap op m'n bovenbeen, dus ik heb gezegd dat ik dat niet wil, en ik kreeg nog een klap dus op de naughty step.. en mama zegt gewoon wéér "ja zeg maar sorry dan mag je er af".. ik heb dat gister nog aan haar uitgelegd, hij zit daar als timeout, niet om te gaan zitten en sorry te zeggen en verder te meppen.. En dan is het ook nog zo dat hij mij mept, als hij haar mept en zij vindt dat okay ga ik me daar niet druk om maken, maar ik hoef het zelf niet te pikken en ik vind ook niet dat mama er dan tussen hoeft te komen om het goed te praten voor kind. Maarja uiteindelijk heeft hij er nog 20 minuten gezeten omdat hij geen sorry wilde zeggen.

Daar waar ik enkele dagen geleden nog schreef dat ik graag een au pair zoals jij in huis zou hebben omdat je bewust bezig bent met wat wel en niet kan, vind ik persoonlijk dat je toon nu aan het veranderen is. Ik krijg een beetje het gevoel dat je vindt dat enkel jouw manier de juiste is (even daar gelaten dat bepaalde dingen niet kunnen zoals je laten slaan). Het zijn de ouders die de opvoeding bepalen en niet de au pair. Dus als de ouders het goed vinden dat hij klaar is met zijn straf wanneer hij sorry zegt, dan is dat zo ongeacht wat jij er van vindt.
Die 20 minuten vind ik belachelijk lang voor een kind van 2 jaar, maar als dit is wat zijn moeder wil, ja dan is het zo.

**Geplaatst**: 11-09-12 14:12

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-09-12 14:12

Je hebt geen woorden voor mijn tip

hihi.

@El, ik kan me goed voorstellen dat TS andere regels aanhoudt dan de moeder. Die is immers allerminst consequent en ondanks dat TS haar probeert duidelijk te maken dat deze aanpak funest is voor TS haar bloeddruk ( :')

) lijkt ze hier totaal niet voor open te staan. Wat vind jij verkeerd aan TS haar aanpak? En wat maakt dat je denkt dat moeders aanpak beter is? Het feit alleen dat ze de moeder is?
Bovendien lijkt het me dat dit kind zijn leeftijd al wat vooruit is. Hij beseft dat hij kan manipuleren, dat TS niet over zich heen laat lopen maar mama en papa wel. Geen reden dus om hem niet op zijn eigen niveau te straffen.

**Geplaatst**: 11-09-12 14:32

Geplaatst: 11-09-12 14:32

Magrathea schreef:
Je hebt geen woorden voor mijn tip hihi.

@El, ik kan me goed voorstellen dat TS andere regels aanhoudt dan de moeder. Die is immers allerminst consequent en ondanks dat TS haar probeert duidelijk te maken dat deze aanpak funest is voor TS haar bloeddruk ( ) lijkt ze hier totaal niet voor open te staan. Wat vind jij verkeerd aan TS haar aanpak? En wat maakt dat je denkt dat moeders aanpak beter is? Het feit alleen dat ze de moeder is?
Bovendien lijkt het me dat dit kind zijn leeftijd al wat vooruit is. Hij beseft dat hij kan manipuleren, dat TS niet over zich heen laat lopen maar mama en papa wel. Geen reden dus om hem niet op zijn eigen niveau te straffen.

Voor de goede orde, ik vind de opvoedingsnormen (zoals ik die hier lees) van de moeder niet goed. MAAR, het is haar kind en dus haar opvoeding wat dat betreft. Zoals ik schreef vind ik het zeer goed dat TO meedenkt aan hoe bepaalde dingen op te lossen waar ze tegenaan loopt. Echter, wanneer de ouders de opvoeding anders zien, dan is het zo. Het is niet aan de au pair om dat te bepalen. Dingen die TO noemt zou ik persoonlijk niet erg vinden wanneer ik er iets anders tegenaan keek. Het moet alleen niet een denkwijze worden van "ik weet het beter en de ouders kunnen niet opvoeden". Op die manier krijg je een onhoudbare situatie die enkel escaleert.

Persoonlijk vind ik het erg jammer hoe de moeder / ouders lijken om te gaan met hun kind. Dit zijn vaak de verhalen waardoor ouders die een au pair in huis nemen de naam krijgen geen aandacht aan het kind te willen besteden (terwijl dat in onze situatie toch heel anders is).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-12 14:36

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-12 14:36

Magrathea: whaha nee ik was aan het typen en toen moest ik snel wat anders gaan doen

ik wilde zeggen dat ik dat wel een leuke tip vind! Overigens denk ik dat mama er wel voor open staat hoor, ze lijkt wel te zeggen van ja eigenlijk klopt het wel wat je zegt, maar het uiteindelijke toepassen is lastiger, iedereen zit nu eenmaal in dat patroon, zowel kind als ouders, en het is heel moeilijk om ergens bewust mee bezig te gaan als je ook al zoveel andere dingen aan je hebt (met de internationals nu, kreupele paarden, rechtszaken etc)

El75: hij zit daar geen 20 minuten omdat hij daar 20 minuten moet zitten hoor. Hij moet 2 minuten zitten. Dan vraag ik of hij klaar is om sorry te zeggen. Maar nee dat wilde hij niet, en toen ging hij weer krijsen, en dit is zo een paar keer doorgegaan tot hij zei dat hij nu wel sorry wilde zeggen. Daar kiest hij dus zelf voor, ik zeg echt niet tegen hem dat hij dan maar 20 minuten moet blijven zitten :')

als hij geen sorry wil zeggen, mag hij nog een minuut. Als hij geen sorry wil zeggen en gaat lopen schreeuwen en krijsen, dan mag hij nog 2 minuten. En dit net zo lang tot hij klaar is om sorry te zeggen, dus het is helemaal aan hem, hoe lang hij daar zit.

En als ik hem op de naughty step zet omdat hij mij slaat, en ik zeg dat hij 2 minuten moet zitten, moet mama er hoe dan ook niet doorheen komen met "zeg maar sorry dan mag je er weer vanaf". Als ze die 2 minuten te lang vindt, dan mag ze dat tegen mij zeggen als kind er niet bij is, maar je gaat toch zeker niet tegen je kind zeggen dat hij zich er ook wel makkelijk vanaf moet maken en niet hoeft te luisteren..?
En als de ouders het opvoeden op zich nemen, dan is dat prima. Maar aangezien ik 5 dagen per week 10 uur per dag met kind bezig ben, vind ik het wel zo prettig als hij zich in "mijn" uren ook fatsoenlijk gedraagt, en dan kan ik moeilijk zeggen dat ik maar wacht tot papa en mama er wat aan gaan doen.

overigens even voor de goede orde, ik zeg zeker niet dat papa en mama het niet goed doen. Ze hebben het beste met hem voor, maar niemand is een geboren ouder en niemand wil streng zijn tegen zijn kind, zeker niet omdat ze hem toch al minder zien dan ze zouden willen. Maar dat wil dus niet zeggen dat ik me er daarom maar bij neer moet leggen dat hij mensen of dieren pijn doet of een grote mond heeft, lijkt mij. Alleen het enige wat ik kan doen, is in mijn uren mijn manier van aanpak laten zien, als papa en mama dat niet willen dan kunnen zij dat zeggen, en verder zeggen wat ik denk. Of ze er wat mee doen, is aan hen, iedereen heeft z'n eigen opvattingen.

**Geplaatst**: 11-09-12 14:47

Geplaatst: 11-09-12 14:47

peacehorses schreef:
Magrathea: whaha nee ik was aan het typen en toen moest ik snel wat anders gaan doen ik wilde zeggen dat ik dat wel een leuke tip vind!

El75: hij zit daar geen 20 minuten omdat hij daar 20 minuten moet zitten hoor. Hij moet 2 minuten zitten. Dan vraag ik of hij klaar is om sorry te zeggen. Maar nee dat wilde hij niet, en toen ging hij weer krijsen, en dit is zo een paar keer doorgegaan tot hij zei dat hij nu wel sorry wilde zeggen. Daar kiest hij dus zelf voor, ik zeg echt niet tegen hem dat hij dan maar 20 minuten moet blijven zitten als hij geen sorry wil zeggen, mag hij nog een minuut. Als hij geen sorry wil zeggen en gaat lopen schreeuwen en krijsen, dan mag hij nog 2 minuten. En dit net zo lang tot hij klaar is om sorry te zeggen, dus het is helemaal aan hem, hoe lang hij daar zit.

En als ik hem op de naughty step zet omdat hij mij slaat, en ik zeg dat hij 2 minuten moet zitten, moet mama er hoe dan ook niet doorheen komen met "zeg maar sorry dan mag je er weer vanaf". Als ze die 2 minuten te lang vindt, dan mag ze dat tegen mij zeggen als kind er niet bij is, maar je gaat toch zeker niet tegen je kind zeggen dat hij zich er ook wel makkelijk vanaf moet maken en niet hoeft te luisteren..?
En als de ouders het opvoeden op zich nemen, dan is dat prima. Maar aangezien ik 5 dagen per week 10 uur per dag met kind bezig ben, vind ik het wel zo prettig als hij zich in "mijn" uren ook fatsoenlijk gedraagt, en dan kan ik moeilijk zeggen dat ik maar wacht tot papa en mama er wat aan gaan doen.

overigens even voor de goede orde, ik zeg zeker niet dat papa en mama het niet goed doen. Ze hebben het beste met hem voor, maar niemand is een geboren ouder en niemand wil streng zijn tegen zijn kind, zeker niet omdat ze hem toch al minder zien dan ze zouden willen. Maar dat wil dus niet zeggen dat ik me er daarom maar bij neer moet leggen dat hij mensen of dieren pijn doet of een grote mond heeft, lijkt mij. Alleen het enige wat ik kan doen, is in mijn uren mijn manier van aanpak laten zien, als papa en mama dat niet willen dan kunnen zij dat zeggen, en verder zeggen wat ik denk. Of ze er wat mee doen, is aan hen, iedereen heeft z'n eigen opvattingen.

TO, ik hoop niet dat je mijn berichtjes als een aanval ervaart, want at is het zeker niet. Echter, wanneer de ouders vinden dat het jongetje uit de hoek mag wanneer hij sorry zegt, dan is het niet aan jou om te bepalen dat het minimaal 2 minuten moet zijn. Nog steeds vind ik persoonlijk 20 minuten te lang voor een kind van 2, ongeacht of hij wel of geen sorry wil zeggen (daarnaast als hij van zijn ouders sorry moet zeggen, dan heb je in mijn ogen correct gehandeld).

Het enige wat er nu gebeurt is dat het voor het jongetje heel onduidelijk wordt wat de regels zijn. Jouw manier van aanpak zien de ouders niet want die zijn er niet bij en het jongetje zelf kan dat nog iet vertellen aan zijn ouders. Kinderen leren op zich vrij snel dat er verschillende regels bij verschillende personen gehanteerd worden, maar nogmaals het is niet jouw taak om hem op te voeden. Mocht er een discussie komen dan kiezen de ouders toch de kant van het kind en sta jij mogelijk met al jouw goede bedoelingen op straat. Mijn advies is, kijk wat er mogelijk is, maar ga niet alles op alles zetten om de regels die in jouw ogen tot een goede opvoeding behoren door te duwen (niet bij het kind en niet bij de ouders).

**Geplaatst**: 11-09-12 14:49

Geplaatst: 11-09-12 14:49

Da's ook een belangrijke regel als ik op kamp ben. Ben je het niet met elkaar eens op het gebied van straf/regeltjes, dan zeg je dat op een moment dat er geen kinderen bij zijn. Als ik aan kom gelopen en ik zie een kind iets stouts doen en de leiding geeft een straf die ik eigenlijk niet proportioneel vind. Dan neem ik die persoon apart en vraag ik hoe het zit. Vaak blijkt dan dat het kind bijv. daarvoor al is gewaarschuwd dat als hij/zij het nog een keer zou doen, hij/zij die en die straf zou krijgen, omdat het al vaker was gebeurd. Ga je dit 'uitvechten' waar het gestrafte kind bij is, dan leert het kind er alleen maar van dat ie moet zorgen dat ie bij één van de leiding uit de buurt blijft als hij/zij iets stouts wil doen. Snap je?
Misschien kan je dat ook eens aankaarten bij de ouders. Dat je liever hebt dat ze jou je straf laten geven en je er eventueel later op aanspreken. Jij doet dit tenslotte ook niet bij hen! (neem ik even aan

) Als jullie altijd achter elkaar staan wat straf/beslissingen betreft, levert dat meer respect op voor jullie alledrie.

@El75, het is wél de taak van TS om het kind op te voeden. Niet als enige, maar ze is meer dan een oppas! Zeker als je 50 uur per week met het kind doorbrengt!

**Geplaatst**: 11-09-12 14:55

Geplaatst: 11-09-12 14:55

Magrathea schreef:
@El75, het is wél de taak van TS om het kind op te voeden. Niet als enige, maar ze is meer dan een oppas! Zeker als je 50 uur per week met het kind doorbrengt!

Wij hebben nu 10 jaar au pairs in huis en ik ben de mening toegedaan dat het niet de taak van de au pair is om onze kinderen op te voeden. Het is namelijk niet de au pair die de opvoeding bepaalt. Dat doen wij als ouders. De au pair helpt ons met de praktische uitvoering van de opvoeding en dat zie ik heel anders. Daarnaast is een au pair ook meer een 'grote zus' vriendin van de kinderen dan ik als moeder. Juist omdat (normaal gesproken dan in mijn ogen) de au pair minder streng zal optreden en het de kinderen wellicht wat makkelijker zal maken dan dat ik dat als moeder doe.
De hele situatie waar TO in zit is gewoon vreemd als ik naar onze eigen situatie en die van vrienden kijk.
Er zijn maar weinig au pairs die het zouden accepteren hoor dat ze werden geslagen door een kind of geschopt of uitgescholden, dan ben je ze zo weer kwijt. Ik vermoed dat deze ouders daar een van deze dagen nog wel achter komen.

**Geplaatst**: 11-09-12 14:59

Geplaatst: 11-09-12 14:59

El75 schreef:
Magrathea schreef:
@El75, het is wél de taak van TS om het kind op te voeden. Niet als enige, maar ze is meer dan een oppas! Zeker als je 50 uur per week met het kind doorbrengt!

Wij hebben nu 10 jaar au pairs in huis en ik ben de mening toegedaan dat het niet de taak van de au pair is om onze kinderen op te voeden. Het is namelijk niet de au pair die de opvoeding bepaalt. Dat doen wij als ouders. De au pair helpt ons met de praktische uitvoering van de opvoeding en dat zie ik heel anders. Daarnaast is een au pair ook meer een 'grote zus' vriendin van de kinderen dan ik als moeder. Juist omdat (normaal gesproken dan in mijn ogen) de au pair minder streng zal optreden en het de kinderen wellicht wat makkelijker zal maken dan dat ik dat als moeder doe.
De hele situatie waar TO in zit is gewoon vreemd als ik naar onze eigen situatie en die van vrienden kijk.
Er zijn maar weinig au pairs die het zouden accepteren hoor dat ze werden geslagen door een kind of geschopt of uitgescholden, dan ben je ze zo weer kwijt. Ik vermoed dat deze ouders daar een van deze dagen nog wel achter komen.

Ergens staat dat de ouders van het kind het prima vinden dan TS haar inbreng in de opvoeding geeft. Kan het zo gauw even niet meer vinden maar heb het zeker weten gelezen.

Ik las je eerste zin trouwens verkeerd, ik las 'Ik heb al jaren 10 au pairs in huis' . Ik dacht: 'Wát!? :wow:

'

**Geplaatst**: 11-09-12 15:02

Geplaatst: 11-09-12 15:02

Magrathea schreef:
El75 schreef:
[
Ik las je eerste zin trouwens verkeerd, ik las 'Ik heb al jaren 10 au pairs in huis' . Ik dacht: 'Wát!? '

$_/-\o_$

Denk dat mijn man gillend weg zou rennen bij zo veel (kibbelende) vrouwen in huis!!!

**Geplaatst**: 11-09-12 15:03

Geplaatst: 11-09-12 15:03

El75 schreef:
Magrathea schreef:

Ik las je eerste zin trouwens verkeerd, ik las 'Ik heb al jaren 10 au pairs in huis' . Ik dacht: 'Wát!? '

$_/-\o_$

Denk dat mijn man gillend weg zou rennen bij zo veel (kibbelende) vrouwen in huis!!!

Gezellig toch

Gewoon een zomerkamp van een jaar

**Geplaatst**: 11-09-12 15:06

Geplaatst: 11-09-12 15:06

Magrathea schreef:
Gezellig toch
Gewoon een zomerkamp van een jaar

Ik wilde eerst schrijven harem, maar dan krijgt men direct van die vreemde ideeen volgens mij.

**Geplaatst**: 11-09-12 15:11

Geplaatst: 11-09-12 15:11

Wegrennen

De ouders beslissen en jij moet "maar" oppassen. Ik denk dat je helaas niets aan zijn opvoeding gaat veranderen omdat zijn ouders het gewoon laten gebeuren. Hij is gewoon rotverwend. Mag alles en als mama en papa er zijn staat hij in de belangstelling.
Ik zou in jouw plaats afstand nemen. Oftewel indien ik niets anders kan gewoon het slecht gedrag negeren, verder gaan met het bord wegnemen als hij begint te gooien, maar ondanks dat jouw pogingen om hem iest bij te brengen heel goed zijn loop je regelrecht naar het verknoeien van je tijd omdat het van mama en papa toch allemaal mag.

Ik heb ooit op 3 kinderen moeten passen. 1 ervan was een regelrechte ramp en de mama liet hem ook zijn ding doen en dan ook rotverwend omdat ze geen tijd hadden voor hem. Ik ben er toen mee gestopt viel gewoon niets mee aan te vangen. Had het mijn kind geweest had hij het wel geweten. Spijtig voor het jongste meisje die me toen het meest nodig had, maar als de ouders op een andere golflengte zitten zit er helaas niet veel anders op.

**Geplaatst**: 11-09-12 15:12

Geplaatst: 11-09-12 15:12

Hai,

Ikzelf heb een 2,5 jarige en gelukkig een makkelijk kind qua eten e.d.. Wel geeft ze de katten er af en toe van langs...aan de staart trekken, slaan e.d. Als zij dit bij hen doet waarschuw ik haar dat als zij dit nog 1 keer doet zij het zelfde van mij kan verwachten. Zo heb ik haar dan zo nu en dan ook even aan haar straatje getrokken en een pedagogisch verantwoorde tik over haar vingers gegeven als ze de kat slaat. En dit werkt! gewoon terug doen!
Nu als ze de neiging heeft vraag ik haar of ik het dan ook bij haar mag doen...Dan zegt ze nee: en gaat de kat aaien en een kusje geven. Ze weet dus donders goed wat nu de consequenties zijn. want nu waarschuwen doe ik niet meer.....kat plagen......mama gaat ook plagen...

succes ermee!

**Geplaatst**: 11-09-12 15:16

Geplaatst: 11-09-12 15:16

ydnew schreef:
Hai,

Ikzelf heb een 2,5 jarige en gelukkig een makkelijk kind qua eten e.d.. Wel geeft ze de katten er af en toe van langs...aan de staart trekken, slaan e.d. Als zij dit bij hen doet waarschuw ik haar dat als zij dit nog 1 keer doet zij het zelfde van mij kan verwachten. Zo heb ik haar dan zo nu en dan ook even aan haar straatje getrokken en een pedagogisch verantwoorde tik over haar vingers gegeven als ze de kat slaat. En dit werkt! gewoon terug doen!
Nu als ze de neiging heeft vraag ik haar of ik het dan ook bij haar mag doen...Dan zegt ze nee: en gaat de kat aaien en een kusje geven. Ze weet dus donders goed wat nu de consequenties zijn. want nu waarschuwen doe ik niet meer.....kat plagen......mama gaat ook plagen...

succes ermee!

Dat doe ik als ouder ook, maar als ik dit niet zou hebben afgesproken met een au pair en ik zou horen dat ze mijn kind een (pedagogisch) tik had gegeven, dan had ze toch echt een probleem. Onze au pair mag de kinderen niet fysiek corrigeren (is gelukkig ook niet nodig want ze weten zich aardig netjes te gedragen $*\o/*$ ).
TO komt in problemen denk ik wanneer het jongetje s' avonds aan tafel verteld dat hij door haar geslagen is (pedagogisch tikje kan zo'n kleintje niet uitleggen).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-12 15:50

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-12 15:50

El75: daar ben ik het nog steeds niet mee eens. Het enige wat het onduidelijk maakt, is het feit dat ik zeg dat hij moet gaan zitten voor 2 minuten (ik zet dan ook de timer op mijn telefoon) en dat mama na 10 seconden zegt dat hij sorry moet zeggen en dan weer van de step af mag. Dat maakt het onduidelijk, en dat is waar de problemen ontstaan omdat hij dan gewoon drama gaat maken als mama er is zodat hij er eerder af mag.
Voor die 20 minuten, tuurlijk is dat te lang, maar als hij op de naughty step zit is de regel dat hij eraf mag als hij sorry zegt. Als hij dan zegt dat hij geen sorry wil zeggen en gaat lopen schreeuwen, moet ik dan over me heen laten lopen omdat hij er anders misschien wel 3 uur dwars zit te doen? Ik denk dat ik dan gewoon voet bij stuk moet houden: je komt eraf als je sorry kunt zeggen.

Mijn manier van aanpak zien de ouders wel, want kind moet soms ook wel eens aangepakt worden als de ouders er zijn, en ik zet 'm ook gerust op de naughty step als mama binnen is, anders dan krijg je inderdaad vage grenzen over wat wel en niet mag. Het is dan ook niet mijn taak om hem op te voeden, en als papa en mama mij zeggen dat ik iets niet kan of mag doen, dan is dat prima, maar dan wil niet zeggen dat hij zich daarom maar zo onbehoorlijk mag gedragen in mijn uren. En als jij dat ziet als regels doorduwen bij het kind, dat vind ik een beetje raar, hij is 2 en heeft regels en grenzen nodig zodat het later (en nu) niet uit de hand loopt, en hij maakt niet de dienst uit in huis. Regels doorduwen mag je het noemen als hij zelf een noemenswaardige eigen mening heeft en die logisch kan onderbouwen, zoals papa en mama zouden kunnen, en ik die niet respecteer. Hierom ook wil ik met papa en mama om de tafel om hen duidelijk te laten maken wat voor regels zij graag willen handhaven en wat er moet gebeuren als die regels niet nageleefd worden, dan is alles voor alle partijen duidelijk, en dan heeft kind zich daar maar aan te houden.

Verder over het slaan: accepteren doe ik het niet, maar ik vind dat geen reden om weg te gaan, ik zit hier om ervaring op te doen en dit is een leuke uitdaging, en we komen er best, hoe lang het ook mag duren. Het klopt ook dat ik vrij ben in wat ik aan "opvoeding" doe, omdat papa en mama ervan overtuigd zijn dat ik weet wat ik doe, gezien mijn opleiding en het feit dat ik als au pair voor hen kom werken.

Magrathea: dat lijkt mij ook niet meer dan logisch. Ik ga hiervoor ook gewoon eerst in overleg met de ouders binnenkort, als iedereen weer thuis is en de zaken op orde zijn. Want kind heeft nu ook al heel goed door, dat papa en mama hem wel van de step halen als hij maar hard genoeg schreeuwt, en dat het dus makkelijker is om wat fout te doen als zij in de buurt zijn dan als hij met mij alleen is.

Betadine: ik snap van iedereen de opmerking dat ik beter weg kan gaan, maar ik geef het liever niet op, het is een draak van een kind maar het is deels de leeftijd en hij kan ook een schatje zijn, bovendien zit ik liever hier en doe ik iets waarvan ik wellicht nog resultaat ga zien, dan dat ik zo wegga, dan is de kans dat ik ergens anders aan het werk kom ook kleiner omdat ik heb "opgegeven" bij een vorig gezin.

ydnew: wat El75 zegt over die tik klopt, ik heb nu af en toe al zoiets van kind je weet niet wat je aanricht, als hij dan weer eens een verhaal verzint dat mama hem geschopt heeft (nou heeft mama weinig geduld maar dat zou ze dus écht niet doen..) Maar ik zeg wel, als hij bivjoorbeeld de hond bijt, wat hij ervan zou vinden als iemand hem zou bijten. En papa heeft al wel eens een pedagogische tik uitgedeeld, maar dat is ook niet blijven hangen, slaan is nog steeds leuk blijkbaar.

vergeet bijna de update over vandaag

het was groot drama toen mama wegging, hij heeft een halfuur lopen schreeuwen en krijsen. Daarna gingen we naar oma en daar ging het wel goed, totdat hij z'n speelgoed op moest ruimen tot we naar huis moesten: schreeuwen, krijsen, schoppen, slaan. En oma was net even in de keuken dus die dacht dat ik kind in elkaar aan het slaan was, arm mens :')

ik ben gewoon heel simpel: je krijgt 10 minuten om het op te ruimen, als het dan niet opgeruimd is gaat het in de vuilniszak. Uiteindelijk was het deels opgeruimd maar de laatste auto's wilde hij niet doen, en toen deed oma dat maar voor hem, dus daar heeft hij ook weer gewonnen. Toen met lunch ging het eigenlijk prima, allebei een sandwich, hij heeft 'm netjes helemaal opgegeten zonder ermee te gooien en daarna is hij papa gaan "helpen" (lees: voor de voeten lopen

) en nu net was het tijd om te gaan slapen, ik had hem eerst al gewaarschuwd dat we over een paar minuten zouden gaan, maar toen het zover was wilde hij natuurlijk niet, dus hij weer heel hard aan het huilen en papa roepen dat hij bij hem wilde blijven en dat ik gemeen was.. en papa zei dat dat okay was, dus ik zei maar dat ik dan liefst niet verantwoordelijk gehouden werd voor kind z'n gedrag de rest van de dag en toen bedacht papa zich toch

dus wij naar binnen, hij gooide zich op de grond en ging vervolgens heel hard schreeuwen waarom ik hem op de grond had gegooid en dat ik hem pijn deed en gemeen was, ook al was ik aan de andere kant van de keuken zijn melk aan het maken. Maargoed, heb dat verder genegeerd, kind opgepakt en in z'n buggy gelegd (ben nu wel doof aan één oor ben ik bang), melk opgewarmd, aan hem gegeven en na een paar meter was hij al in slaap gevallen dus weer rust voor mij. Resultaat van mijn dag zover is wel dat ik een gigantische knallende koppijn heb van al het geschreeuw en gekrijs en dat ik eigenlijk gewoon m'n bed in wil nu.

Laatst bijgewerkt door ThinkAgain op 11-09-12 16:00, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-09-12 15:58

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-09-12 15:58

Ik snap dat je blijft hoor

Ik zou in eerste instantie wel weg willen maar vervolgens me de rest van mijn leven afvragen of ik niet beter toch had gebleven omdat het kind nu misschien wel een andere verschrikkelijke au pair heeft en de ouders zo horendol worden dat ze het kind opsluiten :')

Om maar een horrorverhaal te bedenken hihi.

Neemt niet weg dat ik niet graag in jouw plaats zou zijn..
Hoe zat het nu ook alweer? Mams vertrekt en paps ook en neemt kind mee?
Je hebt in elk geval een paar daagjes met je moeder en tante, als het kind blijft kunnen ze vast ook wel even oppassen zodat jij weer lekker kan rijden!
Offtopic, maar ik ben wel benieuwd naar een foto

**Geplaatst**: 11-09-12 16:01

Geplaatst: 11-09-12 16:01

Om nou te gaan zeggen wat terror kind gaat mij wat te ver..

Ik heb zelf ook en zoontje van 19 maanden..en meeste dingen wat jij beschrijft wat dat kindje doet.. doet mijn zoontje ook.
Ik heb thuis aardig wat dieren,paard 2 honden en konijn.
Hij aait ze 2 keer lief en wil ze daarna knijpen opschoot trekken of oren trekken blablabla..
Ik waarschuw altijd 1 keer.. ik zeg altijd noah (zo heet hij)
alleen aaien,gaat noah auw doen,is het klaar.
En als hij zich weer misdraagt haal ik het dier uit zn buurt.en mag hij er pas weer bij als hij lief doet.
Miss werkt dit ook bij dit kindje? want weghalen bij probleem is vaak klaar.. en over je kat rijden,tuurlijk dit mag niet!!!!
Maar weet dat jongetje veel.. tis maar een kind,die denkt niet na dat het zeer doet,of kat zwaar verwonden kan.
Zodra je dit ziet probeer het is rustig uit te leggen aan hem.. doet hij het daarna nog keer of word hij boos,zal ik hem gewoon ff minuut op de gang zetten.
En zeggen waarom hij daar staat.
vraag ook is hoe die ouders dat doen.. hoe straffen zij hem?

Met eten is mijn zoontje ook erg moeilijk..zodra afleiding is.. tv of wat anders.. gaat hij ook gooien met zn brood of naar lepel slaan..
Ik waarschuw dan ook 1 keer dat het klaar is,en dan haal ik het gewoon weg,dan maar geen eten.
En dan ook geen koekjes of vla of iets krijgt die van me,hij krijgt vanzelf honger.
En dan bied ik het hem gewoon nog een keer aan..
En als die goed op eet belonen en krijgt hij vla.. spelletje van maken helpt trouwens vaak ook goed!
ligt vaak ook wel beetje aan kind zelf awar hij goed op reageert.

Toch ook wel beetje lastig voor jou omdat de ouders veel weg zijn.. en het is natuurlijk niet joun kind..
succes meis!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-12 16:07

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-12 16:07

Magrathea: Ik wil niet eens zozeer weg, ik ben in Nederland heel lang op zoek naar werk geweest en heb nooit wat kunnen vinden, en toen kreeg ik dit via via te horen dus ik heb de gok maar genomen, en binnen 2 weken zat ik hier, geweldig aardige mensen, krijg goed betaald, kind is een uitdaging maar ik ben nog niet voor een van de paarden gesprongen dus is te overzien

en ik woon in m'n eigen appartement wat aan het huis aansluit, ik hoef hier niks voor te betalen dus ik voel me prima op m'n plek en kan lekker m'n eigen gang gaan buiten de werkuren om.

Mam is al vertrokken vandaag, pap gaat er donderdagavond of vrijdagochtend met kind achteraan, en dan zaterdag komen mijn moeder en tante, die gaan zondag weer weg en donderdag en vrijdag komen ze terug (die dagen heb ik dan ook vrij, maar dan kunnen ze wel kind nog even ontmoeten).

rakkertjuuhh: die aanpak heb ik dus al, dieren weghalen (of kind bij de dieren weghalen), eerst uitleggen dat het zeer doet en dan wil hij het heel graag nog een keer doen en dan word ik boos en dan is het drama. En dat is natuurlijk ook maar een oplossing voor 2 minuten he, kat is weg dus hij kan er niet meer bij maar zodra kat weer in beeld is begint het gewoon weer. Ik heb het gewoon liever helemaal niet, in elk geval niet in de mate dat hij het nu doet. Hij mag van mij best met de speelgoedauto's over de kat heen rijden, als de kat dat ook goed vindt. Maar de kat bij z'n nek oppakken en de kamer doorsmijten? Of de honden in hun ogen prikken of in hun oor bijten tot het bloedt? Dat is even andere koek.

schrik niet hoor, maar dit is 'm

**Geplaatst**: 11-09-12 16:17

Re: hoe pak ik dit aan? (2,5 jarig kind)

Geplaatst: 11-09-12 16:17

Ach wat een schatje.. En het kind is ook leuk!

Hihi ik bedoelde eig een foto van het paard dat jij van zijn vetrolletjes af helpt (heb in je profiel gespiekt en daar stond er geen :oo

)

**Geplaatst**: 11-09-12 16:21

Geplaatst: 11-09-12 16:21

oo jeetje dat is wel heftig dat die bijt tot bloed.. jaa sory heb niet alle reacties van iedereen gelezen! waren zo veel pagina;'s :Y)

Vind wel schattig kereltje zo op foto..
Komt het kind wel vaak van huis? bedoel echt ff lekker kind zijn?
of heeft hij taakjes wat hij kan doen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-09-12 16:23

Geplaatst door de TopicStarter : 11-09-12 16:23

Magrathea: oh haha zeg dat dan! Ik dacht, topic gaat over het kind dus je wilt een foto van het kind :p maar dat is het probleem met hem wel. Hij is super schattig, super grote blauwe ogen dus iedereen heeft zoiets van "maar hij is zo lieeeef" haha.

rakkertjuuh: Hij mag altijd met alles helpen en wil ook altijd met alles helpen, alleen z'n eigen taken zoals opruimen enzo wil hij niet

We proberen hem vaak mee te nemen naar het park en komende week of de week erop gaan we naar de dierentuin met hem en de moeder van een collega, en een van de mensen die hun paard hier in pension heeft, heeft een 7jarige dochter waar hij ook wel mee speelt als ze hier is. Maar we willen hem binnenkort graag naar een pre-school doen, zodat hij echt kinderen van z'n eigen leeftijd heeft, waar hij gewoon lekker mee kan spelen voor 2 of 3 ochtenden per week. Want dat is wel het nadeel van maar 1 kind: hij zit hier altijd tussen oudere mensen.

**Geplaatst**: 12-09-12 19:49

Geplaatst: 12-09-12 19:49

Misschien is dat het ook: het missen van contact met andere kinderen. Wat dat betreft is er geen betere leerschool voor zo'n kind dan in een groep andere kinderen geplaatst te worden, daar ervaart hij meteen de consequenties van naar gedrag. Als hij dan een ander kindje mept kan hij een mep terugkrijgen of op z'n minst een krijsbui in zn oren

sommige kinderen hebben dat gewoon nodig denk ik!

Nomineer dit bericht ×