
Ben eerst 3 weken bij mijn ouders verbleven die een aangepast huis hebben en nu ben ik op vakantie
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek


en dan beginnen met fysio.cannie schreef:Ik lees je hele verhaal nu pas..heftig!
Maar ook zo herkenbaar...
Ik ben dan niet van mijn paard gevallen, maar afgelopen 24 juni met turnen bij een salto op mijn rug geland.
Na een helse rit in de ambulance...wachten...foto...wachten...foto...wachten, kreeg ik te horen dat ik instabiele breuk had in T11.
Ik mocht bijna niets bewegen en heb ruim 6 weken in strykerbed gelegen met een gipskorset. Om de ca. 4 uur werd ik gedraaid.
Na die 6 weken begonnen met zitten, staan en lopen. Lukte totaal niet, want ik was heel slap, duizelig.
50 dagen heb ik in het ziekenhuis gelegen en nu ben ik anderhalve week thuis.
Ik zit nu thuis met mijn korset (vreselijk ding) en kan al weer een beetje lopen, maar zitten is niet fijn met dit korset.
Ik ben dus nog volop bezig met revalideren en het is allemaal heel heftig.
Dit korset moet ik 6 weken dragen (nu gelukkig nog 4 weken en 4 dagenen dan beginnen met fysio.
Het is duurt allemaal erg lang, maar het komt goed.
En met jou komt het vast ook allemaal goed, al is het nu op dit moment heel zwaar.Dat weet ik. Het is ook zo herkenbaar. De pijn, de angst wat er met je aan de hand is, maar ook de schrik hoe het is gekomen, de clisma's (vraag er op tijd om, dit deed ik niet en daardoor zo'n last van mijn darmen gehad), slaapgebrek, het 'veilige' ziekenhuis, de medepatiënten enz.
Zet 'm op!
Als je iets wilt weten stuur maar een pb.

.