Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-05-15 21:03

Geplaatst: 06-05-15 21:03

succes met de revalidatie Jojoni

Ik meld misschien later nog wel meer. Vandaag mijn " goede hand bezeerd. Met hamer op middelvinger geslagen. AUw. Ga zo werken. Maar ben benieuwd waar ik in belemmerd word. bloed spoot eruit..

**Geplaatst**: 08-05-15 08:45

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 08-05-15 08:45

Mag ik me hier ook melden?
Afgelopen januari is er bij mij NAH vastgesteld, na een val van mijn paard in december 2013. Ruim een jaar later dus. De revalidatiemolen is meteen gaan draaien en de laatste onderzoeken zijn nu afgerond.

Verder was ik zo suf om tijdens mijn vakantie een afstapje te missen en zit nu ook al een paar weken in het gips. Een zogenaamde Jones fractuur. banketstaaf breukje, maar geneest slecht en is met vlagen behoorlijk pijnlijk.

**Geplaatst**: 08-05-15 10:44

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 08-05-15 10:44

Welkom Amanda! Vervelend zo'n breuk, ik hoop dat je snel opgeknapt bent.
Wat is NAH? Komt het nog goed?

Ik heb vandaag een redelijke dag, kon vanmorgen zelf m'n bed uit stappen dus dat is al heel wat.

**Geplaatst**: 08-05-15 10:51

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 08-05-15 10:51

NAH is Niet Aangeboren Hersenletsel. In mijn geval door de val, waarbij ik een hersenkneuzing opliep. Huisarts heeft bijna een jaar lang volgehouden dat het een hersenschudding was en dat ik geduld moest hebben. De klachten zouden vanzelf over gaan. Helaas niet dus -O-

Gelukkig nam de revalidatiearts het meteen serieus en ben ik het hele onderzoekstraject ingerold. Wat heftige diagnoses gehad, maar ook een stuk opluchting omdat dingen ineens verklaarbaar waren.
Het komt niet meer goed, maar met de revalidatie kunnen we wel dingen trainen en ik moet leren dingen anders te doen. En ook leren accepteren dat dingen niet meer kunnen of veel meer moeite kosten dan voorheen.

Ik lees net jouw verhaal, of nou ja, je eerste posts in het topic. Wat heftig zeg. Hoe kan een arts nu zo'n breuk over het hoofd zien? Hoe is het vooruitzicht?

**Geplaatst**: 08-05-15 10:59

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 08-05-15 10:59

Heftig!! In mijn tijd in het revalidatiecentrum heb ik veel mensen om me heen gehad met NAH en de meeste van hen hebben hun leven langzaam aan weer op de rails gekregen. Ik kan me voorstellen dat het schrikken is maar wel een "fijne" gedachte dat je nu weet wat het is.

Ik vraag me ook nog altijd af hoe ze mijn breuk hebben kunnen missen. Voor nu is het vooruitzicht niet rooskleurig. Omdat het ruggenmerg nog voor een deel in takt is blijft de pijn, ook doordat het ontstoken is. Er is geen doorbloeding dus antibiotica komt er niet bij. Er is een operatie mogelijk waardoor de pijn zal verdwijnen maar dan zit ik wel in een rolstoel met een complete dwarslaesie. Ik kan nu nog lopen en dat is me meer waard dan pijnvrij zijn (op dit moment in ieder geval). In de VS zijn ze bezig met het ontwikkelen van een techniek die mij zou kunnen helpen. Ik zou daarmee pijnvrij kunnen worden én kunnen lopen.

Ik probeer gewoon te genieten van de dingen die ik wél kan en probeer de leuke dingen te zien en daar extra van te genieten. Als ik dat niet zou doen was ik waarschijnlijk al van 9 hoog naar beneden gesprongen.

**Geplaatst**: 08-05-15 11:07

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 08-05-15 11:07

Jeetje, wat heftig. Ik snap je afweging helemaal, ik zou dezelfde gemaakt hebben. Maar om elke dag met pijn te leven is ook heftig. Ik vind je erg positief over komen. Super! Dat is inderdaad waardoor je dingen ziet die je wel kunt. Die techniek uit de VS, in welk stadium is dat? Duurt het nog lang voor het richting Europa komt? Of ga je dan daarheen voor behandelingen?

Ik heb een jaar gewoon mijn normale leven geleefd als voor de val. Door de pijn heen, en maar doorgaan. Maar het is gewoon op nu. Ik ben erg zoekende naar waar het allemaal effect op heeft, wat er nu precies is, wat ik er aan kan doen, of niet. En ondertussen loopt het leven wel door.
Ik ben nog gewoon aan het werk, maar eigenlijk is het te zwaar. Niet zozeer het niveau van het werk, maar de tijdsdruk bijvoorbeeld. Ik merk dat ik trager denk, dat alles veel meer tijd en energie kost om hetzelfde te bereiken. Met als resultaat dat ik na een normale werkdag eigenlijk niks meer kan en barstende hoofdpijn heb. Wat vaak ook nog eens migraine wordt. Ik heb voor de val nooit migraine gehad. Ik wist niet dat je daar zo ziek van kon zijn

Maar net als jij kijk ik naar wat ik wel kan. En dat is best veel. Het frustreert alleen soms wel eens dat ik dingen niet meer kan zoals voorheen. Ik moet daar nog erg een weg in zoeken.

**Geplaatst**: 08-05-15 11:42

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 08-05-15 11:42

Dat was ook mijn eerste reactie, doorgaan. Leuk, maar er komt een dag dat de man met de hamer langskomt en dan is het klaar.
Ik vind het heel moeilijk om eraan toe te geven soms en te accepteren dat er dagen zijn dat ik echt niets kan doen.

In het begin had ik echt een heel slechte tijd, geen paarden meer, niet meer hardlopen en als klap op de vuurpijl keurde de verzekeringsarts van het UWV me voor 100% af. Dat was wel even een moment dat ik het niet meer zag zitten.
Inmiddels ben ik een nieuwe WO studie gestart waarmee ik ook vanuit huis aan het werk zou kunnen. Goed, door de morfine is het een 10-jaren plan maar helemaal niks doen kan ik echt niet.

**Geplaatst**: 09-05-15 03:10

Geplaatst: 09-05-15 03:10

Heftig Amanda. Erg jammer dat een huisarts een jaar lang aanhoud door te zeggen dat het door hersenschudding komt.
Het accepteren is niet makkelijk. En zoekende naar wat je wel kan en wat niet enz. Uiteindelijk lukt het maar blijft moeilijk.

@tazzey: flinke studie zeg welke richting studeer je nu op? Al doe je er 20 jaar over hihi. Vind het knap hoor.

Mijn arbo arts begon tijdens een van laatste bezoeken erover dat ik zeer waarschijnlijk in de toekomst artrose ontwikkel in mijn pols en dat het dan moeilijker ging worden enz. Wilde bijna traject inzetten voor keuren e.d. Ben er niet mee akkoord gegaan en laat me niet afkeuren zelfs niet voor 1 %.
Ik kijk ook hoe lang ik het vol houd.
Ik heb afgelopen week heel veel zwaar werk gedaan buiten mijn werk om en dat merk ik ook gelijk aan mijn lijf.
Voor nu gaat het prima met mijn werk en houd ik het goed vol zolang er rekening gehouden wordt met welke diensten ik draai.

Ik mag begin juni weer op controle. Ben blij dat ik die afspraak gemaakt heb. Daarna heeft mijn arts dus helemaal geen poli meer en vertrekt hij richting ander ziekenhuis om hoogleraar te worden. Waarschijnlijk verhuis ik wel mee. Anders kom ik bij arts nr....

**Geplaatst**: 09-05-15 07:47

Geplaatst: 09-05-15 07:47

Welkom Amanda. Hele nare dingen. Veel sterkte. Volgens mij ga je er behoorlijk goed mee om, maar hopelijk knap je met de juiste hulp nog een stuk meer op.

Tazzey jouw verhaal blijft ook erg heftig!
Wat supergoed dat je zdie studie oppakt en geeft niets dat het langer zal duren toch?! Hartstikke stoer!

Mijn tante is ook al een eeuwigheid chronisch ziek. ZE is 16 jaar geleden begonnen met schrijven. In de tussentijd wel wat kleine publicatietjes en prijsjes gewonnen met haar verhalen, maar nu is haar verhalenbundel uit en die doet het zo goed! Gaaf toch dat het uiteindelijk ondanks alles toch gelukt is!

En diagnoses gaan zoals ze gaan. Ik heb al jaren vage klachten en sinds 2011 ook best duidelijke. Maar zelfs toen het tijdens mijn zwangerschap best wel uit de hand liep dacht geen mens aan een schedeltumor. Soms denk ik wel eens: Als iemand me in die jaren serieus genomen had had dat zoveel leed gescheeld. Dan hadden ze veel eerder kunnen ingrijpen en was ik niet zo uitgeput die operatie in gegaan, en er waarschijnlijk een stuk minder beroerd uitgekomen en het had zoveel onbegrip (ook van mezelf) gescheeld. Maarja, zo ging het niet en daar is niets meer aan te doen. We kunnen alleen maar ons best doen met hoe het is.

Ik baal de laatste tijd best wel. Sinds dat griepje van laatst ben ik weer veel moe. Al een hoop dingen af moeten zeggen. Ook omdat ik nog niet kan fietsen en niet meer kan en durf auto te rijden (nou hebben we ook momenteel geen auto dus dat scheelt

, maar die zou ik vaak nog wel kunnen lenen. Dus alles moet met het ov, maar sommige dingen zijn gewoon slecht bereikbaar en sowieso is reizen met het ov nog best vermoeiend. Nouja, ik hoop maar op begrip dat ik regelmatig wat af moet zeggen nu...

Oja, deze week moet ik voor het eerst nar de arbo arts. Ik ben wel benieuwd wat die zegt. Reva arts heeft aangegeven dat ze het nog veel te vroeg voor mij vind om weer gedeeltelijk aan de slag te gaan nu (ik red mijn eigen huis en zorg voor mijn dochter nog niet zonder dagelijkse hulp van familie) Maar misschien kunnen we toch een plan voor de toekomst bespreken.

**Geplaatst**: 14-05-15 21:16

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 14-05-15 21:16

@cerilene autorijden komt wel weer. Ik rij naar stal en mijn werk. @tazzey we hadden allemaal gehoop dat er verbetering in zou zitten
@amanda Gelukkig heb je een diagnose. Jammer dat het een jaar moest duren!
Ikzelf ben weer therapeutisch aan het werk. Eerst 2x anderhalf uur maar afgelopen maandag een hele ochtend. Gelukkig vandaag vrij...heb de hele dag geslapen want vanaf maandag al hoofdpijn. Wat ik lang niet gehad heb, deze week twee keer tramadol geslikt :-( . Volgende week 2x een ochtend.... zie er nu al tegenop!

**Geplaatst**: 15-05-15 20:14

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 15-05-15 20:14

Iemand ervaring als reïntegreren niet lukt?

**Geplaatst**: 15-05-15 20:53

Geplaatst: 15-05-15 20:53

Geen ervaring nee.
Afgelopen woensdag bij de ARBO geweest, die was het met de reva-arts eens dat het allemaal nog meer tijd nodig heeft voordat beginnen met reïntegratie traject überhaupt een optie zou zijn. Over 3 maanden weer een gesprek. Ik ben ook al ziekgemeld vanaf november, in de aanloop naar mijn operatie.
Maar is het voor jou ook niet nog vrij snel om te reïntegreren. Je CVA is toch 'pas' in November gebeurd? Kan je niet (via een arts) aangeven dat het nog te snel voor je is? Sommige dingen hebben misschien gewoon meer tijd nodig...

**Geplaatst**: 16-05-15 11:44

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 16-05-15 11:44

Tyke, ik studeer nu rechtsgeleerdheid, totaal iets anders dan wat ik deed. Ik ben WO bèta geschoold.

Hoe gaat het nu met jullie?

Fjordwijk, ik ben helaas 100% afgekeurd door de verzekeringsarts er zit dus bij mij geen verbetering meer in en re-integreren lukt niet. Dat is echt heel heftig, ik heb daar echt wel een paar traantjes bij gelaten. Ik ben alleen te eigenwijs om me erbij neer te leggen. Als ik mijn oude werk niet meer kan doen dan ga ik iets anders proberen maar de hele dag niks doen kan ik écht niet.

**Geplaatst**: 16-05-15 16:36

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 16-05-15 16:36

Ja, het was in november. De revalidatie arts vond het al knap dat ik alweer aan het werk was. Wel zei hij voldoende rust te nemen en ook op goede dagen. De afgelopen drie dagen heb ik bijna de hele dag geslapen.
Over een a twee weken moet ik weer naar de arbo arts. Als het komende week weer zo gaat, ga ik er wat van zeggen.

**Geplaatst**: 20-05-15 12:54

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 20-05-15 12:54

sorry dat ik even niks heb laten horen en niet op anderen reageer

maar zoals jullie weten is school nou niet echt lekker bezig
nu hebben we net twee brieven binnen gekregen een van school en een van het jgz
ik heb dus op 1 juni een afspraak bij het jgz samen met mijn ouders

waar ik gewoon niet bij kan is dat school nu pas iets gaat doen ik zit al bijna een half jaar thuis
heb ails estuurd en appjes naar mijn lerares dat ze werk moesten doorsturen enzo
en er staat dus ook in die brief dat ik te weinig aan school doe momenteel
ja kan je het begrijpen

sorry ben echt een beetje boos nu op school dat ze dit nu pas doen
we hadden die brieven al veel eerder verwacht en school doet zelf ook echt niks
en dat ga ik ook zeer allemaal in dat gesprek zeggen want ben het nu zo zat allemaal
ik ben depressief geworden omdat ik zo lang thuis zit en dan komt dit er ook nog is bij ik baal zo en ben boos

**Geplaatst**: 22-05-15 08:02

Geplaatst: 22-05-15 08:02

Goeiemorgen, mag ik me hier ook melden?
Ik had al even vluchtig gekeken en zal later even het hele topic lezen om een beetje te weten wie hier allemaal zitten.

Afgelopen zaterdag ben ik met paard en al onderuit gegaan, heel stom, galoppeerde over een balkje, paard verloor erna zijn balans en bam daar lagen we. Helaas hadden we nog wat vaart en is hij tegen/ op me terecht gekomen.
Het voelde al direct niet goed en na even gelegen en bijgekomen te zijn besloten toch maar de ambulance te laten komen. Na een kort onderzoek werd ik platgespoten en weet ik gelukkig niet zoveel meer, gelukkig maar want het schijnt niet zo prettig geweest te zijn

mijn heup was uit de kom en op comtrole foto's en ct-scan na het zetten bleek ik ook een breuk in mijn bekken (in de heupkom) te hebben. Gelukkig een gunstige breuk en hoef ik niet geopereerd te worden.
Gisteren mocht ik dan eindelijk het ziekenhuis verkaten, ik kan me redelijk redden met krukken en een rolstoel. De komende weken mag ik absoluut het been niet belasten, 15 juni controle en controlefoto en hoor ik meer over de rest van de revalidatie.
Nu zit ik dus, gelukkig redelijk pijnvrij, op de bank of lig ik op bed. Ik zie er nogal tegenop hoe ik de komende weken door moet komen, deze week en de komende dagen komt er nog wel wat bezoek, daarna zal dat vast weer minder worden

Hopelijk kan ik volgende week mijn hoofd goed genoeg erbij houden om wat achterstallige administratie van mijn werk te doen en wat tijd aan mijn studie te besteden, verder wil ik eindelijk eens leren haken

Jullie nog andere tips om de tijd een beetje door te komen?
Of handigheidjes, ik heb nu bijvoorbeeld een rugtas waarin ik wat spulletjes kan meenemen. Helaas maar een klein huisje dus kan niet echt binnenshuis met de rolstoel uit de voeten.

**Geplaatst**: 22-05-15 08:28

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 22-05-15 08:28

Welkom! Dat klink niet fijn meis!

Toen bij mij bekend werd dat ik voor lange tijd stil zou moeten liggen, 3 maanden echt plat, heb ik mijn studie bijna fulltime opgepakt. Dat gaf mij een doel. Ik heb bij mijn bed zo'n bed tafeltje waar mijn laptop op staat zodat ik ook liggend werk kan doen. Misschien is dat iets voor jou? Verder heb ik ook een blog opgestart.

**Geplaatst**: 22-05-15 09:17

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 22-05-15 09:17

Ik reageer ook wat weinig omdat er het een en ander gaande is in het kader van re-integratie, waardoor ik weinig informatie openbaar kan zetten voorlopig.
Mijn neuropsychologisch onderzoek is geweest en de uitslag was zoals verwacht.

2 juni gesprek met de bedrijfsarts en dan wordt er een re-integratieplan gemaakt op basis van de uitslag en begeleiding met de psycholoog van de revalidatie. Het is in ieder geval positiever dan van tevoren werd ingeschat, maar uiteraard zijn er wel aandachtspunten.

**Geplaatst**: 28-05-15 11:03

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 28-05-15 11:03

Mag ik mij hier melden?

Ik heb dadelijk intake in een revalidatie kliniek.
Na jaren pijn te hebben en artsen weten niet wat ze moeten doen ben ik doorverwezen naar een revalidatie kliniek. (hebben ze een paar jaar geleden ook al gedaan, echter heb ik het toen afgewezen omdat ik dan 3 keer per week naar Maastricht moest. Nu kan het gewoon in mijn eigen woonplaats)
Ik heb scoliose, ben hypermobiel en ik heb fibromyalgie..

**Geplaatst**: 02-06-15 11:18

Geplaatst: 02-06-15 11:18

Amanda ik hoop dat het allemaal naar tevredenheid verloopt. Sterkte!

@Jacqueline, welkom! Veel sterkte met je revalidatie traject.

Hier gaat het echt niet lekker. Er is een hoop gebeurd waardoor ik gewoon mijn rust niet kan nemen. Alles lijkt achter elkaar te komen, slechte dingen maar zeer zeker ook heel gave dingen. Dat laatste kan ik nog even niets over vertellen maar zeer binnenkort deel ik het met jullie.

Ik ben in drie weken 8 keer op een neer naar de dierenarts geweest voor iets wat een routine klusje zou moeten zijn en in 1x goed had moeten gaan. Da's 45 minuten enkele reis. Ik heb twee caviaatjes en de jongste kan niet zonder de oudste, dan gaat het slopen en net zo hard aan de tralies van z'n hok trekken tot hij zijn voortanden gesloopt heeft. De oudste moest naar de DA dus de jongste moest mee. Alleen is die jongste net Houdini en moet je er dus echt goed opletten dat hij de benen niet neemt. Dus ik moest mee om ze op schoot te houden.
Dat was dus een beste aanslag op mijn rug.

Toen kwam Pinksteren er nog tussen, dus de familie op bezoek. Zaterdag kwam de familie op bezoek, goed ze brachten geweldig nieuws maar wederom een aanslag op mijn rug.
Gisteren nóg een keer naar de DA geweest.

Ik heb echt een helse nacht achter de rug. Heel vaak wakker van de pijn, drie keer een extra shot morfine genomen en toen uiteindelijk in slaap gevallen door de medicatie. De komende week lekker rustig aan doen.
Ik kan de deur toch niet uit want aan de achterkant zijn ze aan het graven voor de waterleiding en aan de voorkant hebben ze de straat opengetrokken voor iets waarvan ik hoop dat het een glasvezel kabel is.

Ze hebben een geul van een halve meter breed gegraven en daar kan eigenlijk iedereen overheen stappen, behalve ik dus.

Ik ga kluizenaren de komende week. O:)

**Geplaatst**: 02-06-15 19:59

Re: zieke/revaliderende medebokkers gezocht

Geplaatst: 02-06-15 19:59

Welkom Bjarni en Jacqueline. Nare dingen weer. Hopelijk gaan jullie snel vooruit qua herstel, en revalidatie. Moet je een periode intern of niet? Iig sterkte!
Jij ook Tazzey! Pfff kan me voorstellen dat je helemaal op bent. Voorlopig maar ff cocoonen en je rust pakken. Gelukkig kan het!

Hier is iedereen alweer ziek geweest. Mijn dochter begon, toen voor het weekend werd ik geveld en nu mijn vriend. En de oppas was ook nog ziek.
Mijn vriend denkt ook altijd meteen dat hij halfdood gaat en doet werkelijk helemaal niets meer, dus de afgelopen dagen kwam alles op mijn bordje, terwijl ik ook nog niet helemaal lekker ben. Af en toe stond ik te wankelen op mijn benen van vermoeidheid.
Gelukkig is iedereen hier in huis nu weer aan de beterende hand, want zondag gaan we op vakantie.
Voor het eerst in jaren weer een echte vakantie! Zo lekker, maar ook zoveel gedoe met een klein kindje. Meestal gooiden wij een paar dagen van tevoren onze badkleding in een koffer, wat kleren erbij en ready to go! Maar met zo'n kleine moet je ineens met zoveel rekening houden. En dan dus ook nog eens iedereen ziek en het hele huishouden en (vakantie)boodschappen erbij, huilend kind met vieze zieke-baby-luiers, kotsemmertjes verversen enz, pfff

.
Nog wel bij de oogarts geweest, die mij met klem aanraadde om toch voor de operatie te gaan om een gewichtje in mijn ooglid te plaatsen. Aan de ene kant balen, maar hij denkt dat het mij veel zal helpen. Af en toe kan ik dat oog er wel uitkrabben zo naar is hij, dus verlichting daarvan is zeker welkom. En het is maar een kleine ingreep gelukkig. Wel een beetje eng idee zo aan mijn oog, maargoed.
De lens die ik al een tijdje heb verzacht wel iets, maar nog steeds veel last en een erg beschadigd hoorn vlies, dus jammer genoeg best een teleurstelling.
Omdat er nog wel vooruitgang in mijn facialisparese zit moet ik nog wel ff wachten, omdat ze wel het juiste gewicht voor langere/altijd willen hebben. Wordt over 2 maanden vervolgd dus.

**Geplaatst**: 03-06-15 16:42

Geplaatst: 03-06-15 16:42

Ik zal ook nog eens een update doen

Ben nu 13 weken bezit met herstellen van een flinke drievoudige knie blessure. Heb nu geen brace meer om en kan thuis de hele dag zonder kruk. Op het werk red ik dat nog niet helemaal. Ik werk nu 3 x 5 uur, op een ander unit waar de patiënten meer begeleiding en training nodig hebben en geen daadwerkelijke lichamelijke zorg.
Nog steeds 2x per week fysiotherapie en dagelijks zelf oefenen bij de fysiotherapie en thuis. Allemaal behoorlijk intensief. Hadden gedacht dat na 3 maanden alles normaal zou zijn maar doordat ik fibromyalgie heb en in een niet al te beste conditie wat toen ik het ongeluk kreeg gaat het wat trager. Desalniettemin in de orthopeed tevreden. Ik vind het Tot nu toe al een zwaar traject en ga de ski's ook echt nooit meer onderbinden. Er zijn ergere dingen, dat weet ik, maar dit wil ik nooit meer meemaken! Ik kan nog steeds niet ver lopen en vooral in de avond kan ik niet uit de voeten. Kan gelukkig mijn paard weer zelf doen, hij staat 24/7op de wei en wordt niet gereden. Ik hoop er eind van de maand weer eens een keer op te klimmen!

Nomineer dit bericht ×