Sinds maandag ook het stempeltje hernia en versleten wervels. Hernia in de onderste wervel zowel links als rechts, maar de zenuw zit niet bekneld zoals ik kon zien op de scan.
Ben via de huisarts naar de neuroloog gestuurd in het ziekenhuis. In maart 6 weken thuis gezeten en was de pijn zo goed als weg, bleef alleen een stijve plek. Nu sinds 1,5 maand weer pijntjes die niet weggaan. Dus wilde de neuroloog me onder de mri hebben. Daar maandag de uitslag van gehad. Toch wel een hernia, maar was niet ernstig genoeg, had niet genoeg pijn, was nog jong en ik had geen zwaar werk. Dus hij ging er niets aan doen en moet maar naar de fysio.
Voel me echt dat er niet geluisterd wordt naar mij (daar heb je een woord voor, kan er even niet op komen
)
. Getverderrie ... ik heb een heel hoge pijngrens, maar tegelijkertijd heel kleinzerig als ik pijn verwácht!
Gelukkig zou het eruit halen niet zo'n heftige ingreep moeten zijn als het erin zetten, dus daar hopen we dan maar op. Na ruim 3 jaar ben ik er wel eens klaar mee.
) wel fijn met manlief en onze hond gewandeld door de uiterwaarden bij Wageningen
.
. Al met al dus blij en tevreden
. Sinds ik fysiotherapie heb (en tot mijn verbazing de oefeningen braaf elke dag weet vol te houden) ga ik met sprongen vooruit. Mobiliteitsoefeningen, core stability en beenspieren, het kost me gewoon 45 minuten per dag voor het goede doel
.
. Mijn hoofd wilde graag, mijn conditie lukte ook nog, maar mijn rechterbeen werd na 2,5 km moe. De laatste halve km was echt 'been mee trekken' zoals je een klein onwillig kind aan de hand mee moet nemen. Werd een beetje bang dat ik mezelf weer aan het slopen was, dus in januari toch maar fysiotherapie aangevraagd. Ik mocht van hem nog maar maximaal twee keer 2 km per week joggen, wel veel (pijnvrij!) wandelen. Niets forceren dus. Na verloop van weken voelde ik me sterker worden, maar het hardlopen bleef zwaar dus ben op aanraden van een loopmaatje weer terug gegaan naar de vier minuten hardlopen, twee minuten wandelen intervallen. Dat zette echt zoden aan de dijk, dus in combinatie met fysiotherapie liep ik binnen een paar weken weer één keer per week een 10 km.