Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-01-15 10:41

Re: Heeft iedereen wel een psychische stoornis tegenwoordig?

Geplaatst: 21-01-15 10:41

Ja en daarom geloof ik dus niet in de illuminatie.
Mensen lezen dat en vinden dat wel een leuk en spannend idee.

Mensen zijn tegenwoordig huns toornis, ik weet niet meer wie daar op reageerde.
Hoevaak hoor je "Ik ben een autist"" Ik ben een adhd'er"enz enz.

Er is niets mis met een beetje anders zijn, dat is iets wat onze maatschappij nog moet leren en de mensen met een psychische stoornis erbij

**Geplaatst**: 21-01-15 10:43

Geplaatst: 21-01-15 10:43

Iedereen kan wel een stempel krijgen heb ik het idee als ze even een onderzoekje uit laten voeren.

Wil niet bot over komen hoor, maar wat me opvalt is dat sommige er erg mee te koop lopen en de fouten die ze maken de schuld geven aan hun stoornis/stempel. Ze verschuilen zich er achter lekker makkelijk.

De mensen die echt wat mankeren en het er moeilijk mee hebben die hoor je niet die schamen zich er eerder voor. Die hebben pas echt een probleem.

Laatst bijgewerkt door doemaar op 21-01-15 10:44, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-01-15 10:44

Geplaatst: 21-01-15 10:44

Ook ik kom het in mijn werk (pedagoog) regelmatig tegen bij kinderen. Ik heb er dan ook soms bedenkingen bij of er wel degelijk sprake is van een stoornis. Vaak speelt de thuissituatie een grote rol. Wat ik vaak zie is dat kinderen waarbij sprake is van kindermishandeling of die thuis te maken hebben met geweld tussen ouders er op school enorm uit kunnen klappen d.m.v. extravert en soms agressief gedrag.
Ook zie je sommige kinderen daardoor erg naar binnen keren (stil, afwezig). Allemaal symptomen die goed kunnen zijn voor een stempel als ADHD, ADD of zelfs ODD. Naar mijn mening lopen er te veel kinderen rond met een onterecht stempel. Terwijl als je naar de thuissituatie kijkt dit een hoop kan verklaren. Soms zie ik ook ouders die niet naar zichzelf als opvoeder durven te kijken en het kind als probleem zien. Ze zijn dan opgelucht als het kind een stempel krijgt, want 'dan ligt het in ieder geval niet aan mij als opvoeder'
Voorzichtig zijn met diagnoses dus en out of the box durven en willen kijken!

**Geplaatst**: 21-01-15 10:45

Geplaatst: 21-01-15 10:45

Quellian: Als iemand niet zomaar alles gelooft wat ie leest ben ik het wel

ik kijk om me heen en zie dat sommige mensen een verkeerde of overhaaste diagnose krijgen ja.. En dat ritalin te snel wordt voorgeschreven.. Ik zie ook hoe een gezond dieet iedereen goed kan doen..
Maar gelukkig weet ik ook dat psychische stoornissen wat complexer zijn dan ff nieuwe voeding uitproberen..

Ik vind mensen die dat soort aannames presenteren als de waarheid of als een soort bewezen oplossing echt bijzonder respectloos.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:50

Re: Heeft iedereen wel een psychische stoornis tegenwoordig?

Geplaatst: 21-01-15 10:50

Niemand doet 'bepaalde aannames', Jaimyliefje. Ik zei op de vorige pagina dat ik merk dat mijn partner (autistisch spectrum) goed vaart bij bepaalde voedingsmiddelen (en structuur). Hij was gewoon een 'introvert' kind dat erg op zichzelf was. En ik noem het voorbeeld van het neefje van mijn vriend, hoe hij met ADHD (op aanraden van) reageert op andere voeding.

Mensen krijgen zo makkelijk stempels vandaag de dag en dat stoort me mateloos. Ik heb een vrij lastige jeugd gehad, heb menig zielenknijper gezien in mijn jeugd, maar een stempel heb ik altijd geweigerd. Ik weiger me te schuilen achter iets en weiger misbruik te maken van andere mensen en de maatschappij. Want eerlijk, zo zie ik de mensen die in de WAJONG zitten omdat ze niet 'om kunnen gaan met...'.
Kom uit die slachtofferrol en geef jezelf een trap onder je reet, heb ik ook gedaan, niets mis mee hoor.

En verder ga ik mee met Ingrid_92 en doemaar, die verwoorden het zeer netjes.

**Geplaatst**: 21-01-15 10:51

Geplaatst: 21-01-15 10:51

doemaar schreef:
Iedereen kan wel een stempel krijgen heb ik het idee als ze even een onderzoekje uit laten voeren.

Wil niet bot over komen hoor, maar wat me opvalt is dat sommige er erg mee te koop lopen en de fouten die ze maken de schuld geven aan hun stoornis/stempel. Ze verschuilen zich er achter lekker makkelijk.

De mensen die echt wat mankeren en het er moeilijk mee hebben die hoor je niet die schamen zich er eerder voor. Die hebben pas echt een probleem.

Wauw weer zo'n prachtig vooroordeel wat nergens op gebaseerd is. Belachelijk gewoon dat mensen dit soort dingen uitkramen..
Zeker net zoiets als 'mensen die echt zelfmoord willen plegen praten er niet over' of 'mensen die echt verkracht zijn praten er niet over'

Mensen zoals jij zijn precies het probleem van deze maatschappij. Als je echt n probleem hebt betekent dat niet dat je je er maar over zwijgt hoor. Dat heeft alles te maken met je persoonlijkheid en levenservaring, niet met hoe groot je probleem is.. Smh

**Geplaatst**: 21-01-15 10:59

Geplaatst: 21-01-15 10:59

Nee hoor heb ook wel het e.a. ervaring met bepaalde personen en met mezelf haha. En met degene die vaak wel een probleem hebben bedoel ik ook die alleen met een "vertrouwens" persoon praten maar niet er mee te koop lopen voor de buitenwereld. En de mensen met een probleem die met niemand kunnen praten ja die hebben een heel GROOT probleem natuurlijk maar daar doelde ik niet op maargoed een stukje tekst kan soms anders overkomen.

Helaas ken ik mensen die de hele tijd moeten laten weten bijvoorbeeld op sociaal media hoe zwaar ze het hebben en waar ze allemaal onder lijden. Sommige hebben hele nare eigenschappen naar andere mensen toe en praten het goed op de manier van ik heb dit en dat dus ik kan er niks aan doen dat ik zo hatelijk en misgunnend ben.

Volgens mij is 90% van de mensen wel met iets beschadigt en dat is heftig. En het is de kunst om er overheen te stappen en het beste er van te maken. En nee tuurlijk is dit niet makkelijk en voor bepaalde mensen bijna onmogelijk en dit is ook weer verschrikkelijk. Alle duidelijkheid vind niet iedereen een aansteller maar mensen waar we maar voor moeten wijken omdat ze niet orde zijn vind ik niet zo prettig.

Mensen zijn inderdaad heel kwets/breekbaar..

Laatst bijgewerkt door doemaar op 21-01-15 11:09, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-01-15 11:04

Geplaatst: 21-01-15 11:04

Jaimyliefje, ik vind dat jij erg denigrerend reageert op ieder die het niet met jou eens is. Zinnen als:
- hou aub je smoel,
- mensen zoals jij zijn precies het problem van de maatschappij.
en nog een aantal andere zinnen. Wat meer respect voor een ieder die anders denkt is best op zijn plaats.

Mensen hebben geen smoel en hoeven hem al helemaal niet te houden omdat jij het niet met ze eens bent. En ik geloof ook niet dat doemaar zozeer het probeem van deze maatschappij is. De maatschappij zijn wij, jij, ik en een heleboel anderen.

Ik snap niet waarom jij je steeds zo persoonlijk aangevallen voelt. Als iemand schrijft dat voeding kan helpen, dan geef jij aan dat dit onzin is. Dat er veel mensen wel bij gebaat zijn, is volgens jou nog steeds onzin. Een echte ADHD-er is alleen gebaat bij medicatie. Zo interpreteer ik jouw teksten. Ik vind dat nogal narrow minded.

Nogmaals, wat voor jou werkt, hoeft niet voor je buurvrouw of mij of mijn buurjongetje te werken. Maar dat maakt jouw manier niet de enige juiste, noch mijn manier noch die manier van jouw buurvrouw of mijn buurjongetje.

**Geplaatst**: 21-01-15 11:11

Geplaatst: 21-01-15 11:11

@ Jaimyliefje: ik snap je felle reacties heel erg goed. Als ik kijk naar de symptomen die horen bij ADHD scoor ik ongetwijfeld heel hoog. Ik ben chaotisch, heb een korte concentratieboog, laat het op deadlines aankomen om ineens wel (met hyperfocus) tot grootste prestaties in staat te zijn en mijn huis en administratie zijn een puinhoop. Maar ik heb zeer zeker geen ADHD.

Een van mijn beste vriendinnen en haar zoon van 15 (en haar halve familie) hebben ADHD, en dat is absoluut onvergelijkbaar met mijn chaos. Dat is zeer zeker wel een stoornis, en zonder medicijnen zou die jongen jammerlijk mislukken op school. Terwijl hij ontzettend slim en creatief is. Zijn moeder heeft geen enkele opleiding af kunnen maken, en dat had niks met haar capaciteiten te maken. Als artiest redt ze het uitstekend nu, en is de ADHD niet echt een belemmering. Maar ook zij neemt af en toe medicijnen als de bedrijfsadministratie af moet. Probleem met ADHD is dat het gewoon slecht in schoolsystemen etc. past. Die jongen slikt alleen als hij naar school moet of huiswerk moet maken, en functioneert daar wonderbaarlijk goed bij.

Daarnaast heb ik in mijn nabije familie veel met (heftige) depressies te maken. En nee, als je last hebt van depressies zit je echt niet altijd huilend op de bank en onder een dekentje. Mijn broertje, die echt enorme depressies heeft gehad, heeft inmiddels overwegend goede periodes. Maar op slechte dagen heeft hij (als beroepsmuzikant) optredens af moeten zeggen, en van gezellig sociaal zijn is dan echt geen sprake. Dan is alles een zwart gat. En ik bewonder het alleen maar als hij daar dan open over is. Moet je dan zeggen dat je griep hebt of moe ben? Psychische stoornissen zijn net zo goed een ziekte als de griep. Ik word ook ronduit woedend als mensen oordelen dat je geen serieuze klachten hebt als je wel gewoon gezellig kunt doen of als je er open over bent.

**Geplaatst**: 21-01-15 11:16

Geplaatst: 21-01-15 11:16

doemaar schreef:
Helaas ken ik mensen die de hele tijd moeten laten weten bijvoorbeeld op sociaal media hoe zwaar ze het hebben en waar ze allemaal onder lijden. Sommige hebben hele nare eigenschappen naar andere mensen toe en praten het goed op de manier van ik heb dit en dat dus ik kan er niks aan doen dat ik zo hatelijk en misgunnend ben.

Volgens mij is 90% van de mensen wel met iets beschadigt en dat is heftig. En het is de kunst om er overheen te stappen en het beste er van te maken. En nee tuurlijk is dit niet makkelijk en voor bepaalde mensen bijna onmogelijk en dit is ook weer verschrikkelijk. Alle duidelijkheid vind niet iedereen een aansteller maar mensen waar we maar voor moeten wijken omdat ze niet orde zijn vind ik niet zo prettig.

Mensen zijn inderdaad heel kwets/breekbaar..

Ik ben het wel met je eens dat mensen die continue op social media moeten laten weten hoe zwaar ze het hebben meestal niet zo heel erg lijden en je verschuilen achter allerlei 'stoornissen' omdat je je niet kunt gedragen ben ik ook geen voorstander van. Wat ik wel kwalijk vind is dat ik veel mensen om me heen zien die dus liever zeggen dat ze moe zijn omdat het als een 'slecht excuus' wordt gezien als ze wel open zijn over wat er aan de hand is. Soms kan het uitleggen dat je een bepaald soort persoonlijkheid bent of een bepaalde stoornis hebt juist heel veel duidelijk maken. Dat valt voor mij echt niet onder 'je verschuilen achter'. En ik word net als Jaimyliefje heel nijdig als ik merk dat mensen dat wel zo opvatten.

**Geplaatst**: 21-01-15 11:16

Geplaatst: 21-01-15 11:16

Ik vind het ook jammer dat in de huidige maatschappij ergens snel een stempel op gedrukt wordt. Natuurlijk zijn er mensen die werkelijk iets hebben en die wil ik ook zeker niet kwetsen. Maar ik denk dat er met iedereen uiteindelijk wel "iets" mis is. Daarom zijn we geen robots, we zijn mensen en we mogen uniek zijn. Ik denk dat er vaak ergens een sticker op wordt geplakt zodat mensen iets hebben om te kunnen aantonen dat er wat mis is.

Zelf heb ik vroeger behoorlijke woede aanvallen gehad vanuit het niets, waarschijnlijk zou hier ook een labeltje opgeplakt zijn. Maar mijn ouders hebben gezegd je groeit er wel overheen en het komt wel goed. Ik heb op school begeleiding gehad en het ging prima met me.
Ik denk dat het belangrijk is als mensen meer individuele aandacht krijgen, zodat iedereen krijgt wat hij/zij nodig heeft. In plaats van iedereen op een hoop gooien en er steeds meer labeltjes opplakken. Ik denk niet dat dat de methode is...

**Geplaatst**: 21-01-15 11:24

Re: Heeft iedereen wel een psychische stoornis tegenwoordig?

Geplaatst: 21-01-15 11:24

Mijn zusje had moeite met concentratie was snel over de zeik enz. Ik had zoiets van misschien moet je eens bij de bron gaan zoeken, waar is het mis gegaan en wat heb je niet verwerkt.. Nee we gaan naar een psych die zegt dat je add en adhd hebt geeft ritalin en dan wordt je wel rustig..

Gelukkig was mijn zusje na een paar maanden ritalin zo verstandig om ermee te stoppen want het was wel erge rotzooi zei ze.. Nu gaat het gelukkig beter met haar en is ze met zichzelf bezig. (diverse trauma's gezien/meegemaakt) Vond het zelf niet gek dat dr hoofd vol zat maar goed.. tegenwoordig is het veel makkelijker om een hokje om iemand heen te zetten, pilletjes voor te schrijven in plaats van kijken wat er nu precies met iemand aan de hand is..

**Geplaatst**: 21-01-15 11:26

Geplaatst: 21-01-15 11:26

pairadice heb je ook gelijk in wij mensen zitten gewoon ingewikkeld in elkaar en we zijn allemaal zo verschillend wat het allemaal zo lastig kan maken. Ook zijn we snel bevoordeeld wat ook niet juist is. We kunnen ons ook niet altijd plaatsen of een voorstelling maken van een ander hoe die zich zou kunnen voelen... Wel kunnen we elkaar proberen te respecteren tot een bepaald punt want daar zijn ook grenzen in

Blijft een moeilijk iets...

**Geplaatst**: 21-01-15 11:27

Geplaatst: 21-01-15 11:27

Ik heb na een heleboel problemen in zowel privé-, school- en werksferen mezelf 3 jaar geleden naar de huisarts geschopt. Ook na veler advies. Daar gezegd: dit en dit zijn mijn problemen, ik ben het probleem, ik en mijn omgeving weten niet meer hoe nog grip te krijgen op mijn dagelijkse leven, er is iets, en jij gaat nu uitzoeken hoe en wat.

Vele gesprekken en tests bij huisarts, psycholoog, psychiater, via de gemeente met jongeren centrum de diagnose ADHD gekregen. In zijn ergste vorm. Ik scoorde 100 procent op de tests.

Toen begon het behandelplan. Concerta 80mg en 2x pw gesprek. Nou, concerta vond ik vreselijk en de gesprekken ook dus daar ben ik fijn mee gestopt na een paar maanden. Ik doe iets vol overgave of ik doe het niet.

Inmiddels gaat het beter. Mijn middelste naam is nog altijd Chaos maar ik en anderen begrijpen mezelf nu beter waardoor ik meer rust en vrede heb met wie ik ben. Ik ken mijn sterke en zwakke punten nu waardoor ik op werkgebied nog meer ben gegroeid. En eerlijk is eerlijk. Ik werk met paarden. Dit omdat ik hou van hard werken, stil zitten lukt niet langer dan 20minuten. Maar ook omdat ik bij de paardenmezelf kan zijn, paarden zijn mijn therapie, op stal vind ik mijn rust. En in het lesgeven kan ik door mijn eigen ervaringen veel jongeren met soortgelijke problemen als ik heel goed begeleiden. Mijn huidige werkgever weet niet van mijn ADHD, en ik werk in mijn eentje op een stal, dus geen collega's, vind ik heerlijk.

Mijn ADHD is wie ik ben. Ik zou niet meer anders willen zijn. Maar de diagnose heeft mij veel geholpen. Ik weet nu dat ik anders doe en vooral als ik weer eens uit de bocht vlieg kan ik mezelf nu beter corrigeren.
Ik ben nu ik weet dat ik ADHD heb pas voor het eerst echt gelukkig.

En ik zou willen dat ik de stempel had op mijn 10e ofzo. Dan had ik begeleid kunnen worden ipv altijd maar gestraft en dan had ik misschien 1 school gedaan ipv 4, dan waren vriendschappen niet kapot gegaan en had ik niet jaren lang elke dag moeten knokken, want elke dag strijd leveren met zowel jezelf als met je omgeving is heel vermoeiend.

ADHD, ik ben er blij mee. Ik heb daardoor leren omgaan met mezelf en de wereld met mij haha. Ik ben áltijd positief, uitbundig en vrolijk dat vind ik fijn aan mezelf. Ik heb nooit medelijden jegens mezelf gehad, slechts irritaties en onbegrip.

Ik ben nu 23, geen diploma's, wel mijn droombaan, een partner die me steunt in goede en slechte tijden en ik heb familie die intens veel van me houdt (en die me soms tegen een muur wil gooien denk ik). Wat wil een mens nog meer?!

Laatst bijgewerkt door Chaos op 21-01-15 12:02, in het totaal 4 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-01-15 11:30

Geplaatst: 21-01-15 11:30

MarjanB schreef:
Mijn zusje had moeite met concentratie was snel over de zeik enz. Ik had zoiets van misschien moet je eens bij de bron gaan zoeken, waar is het mis gegaan en wat heb je niet verwerkt.. Nee we gaan naar een psych die zegt dat je add en adhd hebt geeft ritalin en dan wordt je wel rustig..

Gelukkig was mijn zusje na een paar maanden ritalin zo verstandig om ermee te stoppen want het was wel erge rotzooi zei ze.. Nu gaat het gelukkig beter met haar en is ze met zichzelf bezig. (diverse trauma's gezien/meegemaakt) Vond het zelf niet gek dat dr hoofd vol zat maar goed.. tegenwoordig is het veel makkelijker om een hokje om iemand heen te zetten, pilletjes voor te schrijven in plaats van kijken wat er nu precies met iemand aan de hand is..

Helemaal mee eens. Vind het ook een beetje makkelijk om er maar pillen in te proppen en iemand in een hokje te stoppen. Soms worden mensen ook best wel voor de gek gehouden, voor sommige kan het weer een opluchting zijn om in een hokje gestopt te worden en krijgen ze weer wat vertrouwen om te leren om er mee om te kunnen gaan dus het kan ook wel weer werken.

**Geplaatst**: 21-01-15 11:38

Geplaatst: 21-01-15 11:38

Quellian schreef:
Niemand doet 'bepaalde aannames', Jaimyliefje. Ik zei op de vorige pagina dat ik merk dat mijn partner (autistisch spectrum) goed vaart bij bepaalde voedingsmiddelen (en structuur). Hij was gewoon een 'introvert' kind dat erg op zichzelf was. En ik noem het voorbeeld van het neefje van mijn vriend, hoe hij met ADHD (op aanraden van) reageert op andere voeding.

Mensen krijgen zo makkelijk stempels vandaag de dag en dat stoort me mateloos. Ik heb een vrij lastige jeugd gehad, heb menig zielenknijper gezien in mijn jeugd, maar een stempel heb ik altijd geweigerd. Ik weiger me te schuilen achter iets en weiger misbruik te maken van andere mensen en de maatschappij. Want eerlijk, zo zie ik de mensen die in de WAJONG zitten omdat ze niet 'om kunnen gaan met...'.
Kom uit die slachtofferrol en geef jezelf een trap onder je reet, heb ik ook gedaan, niets mis mee hoor.

En verder ga ik mee met Ingrid_92 en doemaar, die verwoorden het zeer netjes.

Jemig zeg.. Ik hoop dat je dat niet voor iedereen vind die in de WAJONG zit?
Een kennis van mij werkt voor 50% van het geld. En hij werk echt zijn kont er af om uit de WAJONG te komen.. Maar dat lukt voorlopig niet omdat hij gewoon toch steeds afgekeurd word. En, ik ken niemand die zo zijn best doet, echt niet.

Edit: Lees je reacties er na nog, je doelt dus op mensen die zich er achter verschuilen.

Maar het is nu duidelijk voor mij, haha.

Laatst bijgewerkt door kwii op 21-01-15 11:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-01-15 11:41

Geplaatst: 21-01-15 11:41

kwii schreef:
Quellian schreef:
Niemand doet 'bepaalde aannames', Jaimyliefje. Ik zei op de vorige pagina dat ik merk dat mijn partner (autistisch spectrum) goed vaart bij bepaalde voedingsmiddelen (en structuur). Hij was gewoon een 'introvert' kind dat erg op zichzelf was. En ik noem het voorbeeld van het neefje van mijn vriend, hoe hij met ADHD (op aanraden van) reageert op andere voeding.

Mensen krijgen zo makkelijk stempels vandaag de dag en dat stoort me mateloos. Ik heb een vrij lastige jeugd gehad, heb menig zielenknijper gezien in mijn jeugd, maar een stempel heb ik altijd geweigerd. Ik weiger me te schuilen achter iets en weiger misbruik te maken van andere mensen en de maatschappij. Want eerlijk, zo zie ik de mensen die in de WAJONG zitten omdat ze niet 'om kunnen gaan met...'.
Kom uit die slachtofferrol en geef jezelf een trap onder je reet, heb ik ook gedaan, niets mis mee hoor.

En verder ga ik mee met Ingrid_92 en doemaar, die verwoorden het zeer netjes.

Jemig zeg.. Ik hoop dat je dat niet voor iedereen vind die in de WAJONG zit?
Een kennis van mij werkt voor 50% van het geld. En hij werk echt zijn kont er af om uit de WAJONG te komen.. Maar dat lukt voorlopig niet omdat hij gewoon toch steeds afgekeurd word. En, ik ken niemand die zo zijn best doet, echt niet.

Wow... Ik mag inderdaad hopen dat je daar iets genuanceerder over denkt....

**Geplaatst**: 21-01-15 11:42

Geplaatst: 21-01-15 11:42

Helaas heb ik wel zo'n "stempel"
Ik heb een Dysthyme Stoornis.
Maar ik loop er niet graag te koop mee. er zijn ook maar weining mensen in mijn omgeving die er vanaf weten. (2 beste vriendinen en paar familie leden)
Verder vind ik ook dat anderen het niet hoeven weten, want het mag geen excuus zijn vind ik, en dat wil ik ook niet
Der zijn mensen die dan snel medelijden met je krijgen en dat wil ik absoluut niet!
En ook een nadeel wat ik persoonlijk ook al heb meegemaakt is dat mensen het weer erger maken dan het is.
Maar ik denk dat het tegenwoordig voor de meeste mensen het ook niet zo moeilijk is om zo'n stempel te krijgen. ZOals dyslexiepas is tegenwoordig heel makkelijk te krijgen op scholen.
en als de meesten hun stempel krijgen door een papiertje in te vullen en meer niet verbaasd me nog al. Als ik terug kijk wat ik allemaal moest doen, en hoe lang de onderzoekjes wel niet deden.

**Geplaatst**: 21-01-15 11:57

Geplaatst: 21-01-15 11:57

Ik heb trouwens nooit financiële ondersteuning gehad van welke instantie dan ook. Volgens mij kun je nooit op basis van alleen ADHD of alleen ADD Wajong krijgen...?!

**Geplaatst**: 21-01-15 13:18

Geplaatst: 21-01-15 13:18

Rocamor schreef:
Jaimyliefje, ik vind dat jij erg denigrerend reageert op ieder die het niet met jou eens is. Zinnen als:
- hou aub je smoel,
- mensen zoals jij zijn precies het problem van de maatschappij.
en nog een aantal andere zinnen. Wat meer respect voor een ieder die anders denkt is best op zijn plaats.

Mensen hebben geen smoel en hoeven hem al helemaal niet te houden omdat jij het niet met ze eens bent. En ik geloof ook niet dat doemaar zozeer het probeem van deze maatschappij is. De maatschappij zijn wij, jij, ik en een heleboel anderen.

Ik snap niet waarom jij je steeds zo persoonlijk aangevallen voelt. Als iemand schrijft dat voeding kan helpen, dan geef jij aan dat dit onzin is. Dat er veel mensen wel bij gebaat zijn, is volgens jou nog steeds onzin. Een echte ADHD-er is alleen gebaat bij medicatie. Zo interpreteer ik jouw teksten. Ik vind dat nogal narrow minded.

Nogmaals, wat voor jou werkt, hoeft niet voor je buurvrouw of mij of mijn buurjongetje te werken. Maar dat maakt jouw manier niet de enige juiste, noch mijn manier noch die manier van jouw buurvrouw of mijn buurjongetje.

Dan moet je beter lezen. Waar zie je mij schrijven dat ADHD'ers alleen maar gebaat zijn bij medicatie?! Dat vind ik niet eens. Ik vind medicatie helemaal geen oplossing voor het probleem. Ja, het is voor sommigen een noodoplossing om nog enigszins mee te kunnen draaien in de maatschappij, maar het is geen geneesmiddel. Voor sommige patiënten werkt het bijna als een geneesmiddel maar voor velen ook helemaal niet dus ik vind absoluut niet dat medicatie de oplossing is.

En verder: ik zei dat ieder mens gebaat kan zijn bij goede voeding maar dat dat niet de oplossing is voor ADHD!!

Een goede, volledig op ADHD aangepaste gestructureerde levensstijl is de beste oplossing voor mensen met ADHD. Dat is alleen helaas in bijna alle gevallen niet mogelijk voor de ADHD patiënt. Maar hoe ziet dat er dan uit? Zo: Onnodige prikkels en afleiding weg, en intensieve begeleiding paraat. Vooral géén betutteling of steeds achteraf afstraffen want daar wordt de ADHD'er heel faalangstig en onzeker van, in plaats daarvan moet de ADHD'er direct bijgestuurd worden als hij/zij een foute richting inslaat. Dat kunnen ze namelijk zelf niet aangezien bij hen het onderdeeltje voor de motivatie in het brein uitgeschakeld staat

Ja, dat is letterlijk inactief, zoals te zien op hersenscans.
ADHD'ers kunnen wel weten dat er een negatieve consequentie voor hun gedrag aankomt in de toekomst, maar dat heeft eigenlijk geen effect op ze omdat ze het zich niet werkelijk kunnen beseffen en het dus ook niet kunnen omzetten in handelen. Ze leven in het 'hier en nu' (wat niet wil zeggen dat ze niet nadenken over de toekomst, maar nadenken en handelen zijn twee verschillende dingen) en reageren op directe positieve of negatieve gevolgen voor hun gedrag, een beetje dierlijk dus eigenlijk. Dat is dus ADHD. (je kan ipv ADHD ook ADD invullen op die plaatsen in mijn tekst)

De reden dat ADHD'ers vaak miserabel zijn is omdat ze steeds worden afgestraft op gedrag waar ze niks aan kunnen doen, en zo worden ze nog minder productief door de faalangst. Er valt prima met ADHD te leven op het moment dat je omgeving er goed mee omgaat.. Maar vaak heeft de omgeving de handvatten niet om er überhaupt goed mee om te kunnen gaan dus ja, dat betekent voor velen 'dan maar medicatie'. Er is in de maatschappij op dit moment gewoon geen ruimte om goed om te kunnen gaan met ADHD'ers. Daarom zijn het er tegenwoordig ook meer.. Vroeger hadden mensen ook ADHD maar viel er voor velen wat beter mee te leven, en anders hadden ze net zoals nu pech, maar dat wil niet zeggen dat het niet bestond. En dat wil niet zeggen dat de mensen die nu last hebben van ADHD, die er vroeger geen last van zouden hebben gehad, geen recht hebben van spreken. Of dat ze zich aanstellen, of wat dan ook. De belangrijkste stap in om kunnen gaan met ADHD is de erkenning van de ADHD. Erkenning van de handicap.

Je kunt tegen een persoon in een rolstoel ook niet zeggen: "Je zit niet in een rolstoel." Of: "je probleem bestaat niet, je stelt je aan." Dat lost niets op, daar wordt die persoon alleen maar miserabel van. Wat je wel kunt doen is zeggen "oké, je zit nu in een rolstoel, wat kunnen we doen om je leven draaglijker te maken en ervoor te zorgen dat je mee kunt draaien in de maatschappij als een normaal mens"
En dan.. Krijg je mensen die shinen! En die gewoon meedoen aan de paralympics en whatnot. Of in het geval van ADHD'ers: dat ze hun kwaliteiten werkelijk kunnen benutten. (zoals de creativiteit waar ze vaak over beschikken, omdat ze denkstappen maken die veel 'normale' mensen niet kunnen maken)

(ohja en over dat denigrerend.. Ik vond hun mening ook bijzonder denigrerend dus tsja. Ik sugarcoat tenminste geen bijzonder respectloze (leugenachtige) uitspraak als een soort politiek correcte mening om vervolgens boos te worden dat iemand zich aangesproken voelt)

**Geplaatst**: 21-01-15 14:34

Re: Heeft iedereen wel een psychische stoornis tegenwoordig?

Geplaatst: 21-01-15 14:34

Precies kwii, het verschuilen achter een stempel. Wajong krijgen en daarnaast zwart werken.

Hoe ik werkelijk over ADHD (en Asperger en nog wat beperkingen) denk, en hoe ik het zie, hou ik wijselijk voor me.

**Geplaatst**: 21-01-15 14:36

Geplaatst: 21-01-15 14:36

Chaos schreef:
Ik heb trouwens nooit financiële ondersteuning gehad van welke instantie dan ook. Volgens mij kun je nooit op basis van alleen ADHD of alleen ADD Wajong krijgen...?!

Haha. Ik ook niet hoor. Enige ondersteuning die ik kreeg na een wekenlang onderzoek was een beetje ritalin...

**Geplaatst**: 21-01-15 14:38

Geplaatst: 21-01-15 14:38

Jaimyliefje schreef:
anhighwood schreef:
Intressant wat iedereen schrijft..maar het ergste (of misschien wel sarcastisch het grappigste) is nog wel dat degene die eigenlijk het ADHD verhaal een naam heeft gegeven, als het ware ontdekt heeft...
Dit 4 jaar voor zijn overlijden bekend heeft gemaakt dat hij het verhaal, wat hij nodig had voor zijn proefschrift,gewoon verzonnen had.
En nee, die meneer was niet aan het dementeren, maar hij heeft fictief een ziekte bedacht,naam aan geplakt,en raar maar waar de medische wetenschap is er mee aan de haal gegaan.

Persoonlijk denk ik....kijk eens wat onze voeding doet met ons gedrag...
terug naar simpelweg aardappelen, groente en vlees zonder suikers en chemische toevoegingen...
Er zijn veel onderzoeken naar geweest dat het veel mensen helpt.

Oké, sorry hoor maar hou ALSJEBLIEFT je smoel als je geen idee hebt waar je het over hebt. Echt zum kotzen. Ik ben dit zó zat. tegenwoordig kunnen ze ADHD op hersenscans herkennen, een deel van ons brein is niet actief wat bij 'normale' mensen wel actief is. Dat is het deel waar de motivatie geregeld wordt. Dus doe niet zo belachelijk.

Betadine: jij weet ook duidelijk niet waar je het over hebt. Het is niet zo gek dat ze adhd in hetzelfde rijtje plaatst want mensen onderschatten echt hoe serieus de stoornis adhd is. En verder lijkt adhd behoorlijk veel op borderline dus ja. Adhd is echt wel meer dan 'alle dagen heel druk'.. Zóveel meer. Het is echt in-en-in triest voor de mensen die het echt hebben dat het zo ontzettend overgediagnosticeerd wordt want daardoor denken mensen al gauw dat als je al alleen maar n beetje mindere concentratie hebt dat t al adhd is. Je kunt prima een superchaoot zijn zonder adhd te hebben hoor. Het is een behoorlijk complexe stoornis en dus zeker meer dan alleen de meest bekende symptomen ervan. (dat jij van jezelf zegt dat je alle symptomen hebt wil nog niet zeggen dat je ook daadwerkelijk de stoornis hebt en betekent dus ook niet dat jij ineens het recht hebt om de stoornis te gaan bagatalliseren)

Amen! Dank voor je toevoeging.

**Geplaatst**: 21-01-15 14:38

Geplaatst: 21-01-15 14:38

Chaos schreef:
Ik heb na een heleboel problemen in zowel privé-, school- en werksferen mezelf 3 jaar geleden naar de huisarts geschopt. Ook na veler advies. Daar gezegd: dit en dit zijn mijn problemen, ik ben het probleem, ik en mijn omgeving weten niet meer hoe nog grip te krijgen op mijn dagelijkse leven, er is iets, en jij gaat nu uitzoeken hoe en wat.

Vele gesprekken en tests bij huisarts, psycholoog, psychiater, via de gemeente met jongeren centrum de diagnose ADHD gekregen. In zijn ergste vorm. Ik scoorde 100 procent op de tests.

Toen begon het behandelplan. Concerta 80mg en 2x pw gesprek. Nou, concerta vond ik vreselijk en de gesprekken ook dus daar ben ik fijn mee gestopt na een paar maanden. Ik doe iets vol overgave of ik doe het niet.

Inmiddels gaat het beter. Mijn middelste naam is nog altijd Chaos maar ik en anderen begrijpen mezelf nu beter waardoor ik meer rust en vrede heb met wie ik ben. Ik ken mijn sterke en zwakke punten nu waardoor ik op werkgebied nog meer ben gegroeid. En eerlijk is eerlijk. Ik werk met paarden. Dit omdat ik hou van hard werken, stil zitten lukt niet langer dan 20minuten. Maar ook omdat ik bij de paardenmezelf kan zijn, paarden zijn mijn therapie, op stal vind ik mijn rust. En in het lesgeven kan ik door mijn eigen ervaringen veel jongeren met soortgelijke problemen als ik heel goed begeleiden. Mijn huidige werkgever weet niet van mijn ADHD, en ik werk in mijn eentje op een stal, dus geen collega's, vind ik heerlijk.

Mijn ADHD is wie ik ben. Ik zou niet meer anders willen zijn. Maar de diagnose heeft mij veel geholpen. Ik weet nu dat ik anders doe en vooral als ik weer eens uit de bocht vlieg kan ik mezelf nu beter corrigeren.
Ik ben nu ik weet dat ik ADHD heb pas voor het eerst echt gelukkig.

En ik zou willen dat ik de stempel had op mijn 10e ofzo. Dan had ik begeleid kunnen worden ipv altijd maar gestraft en dan had ik misschien 1 school gedaan ipv 4, dan waren vriendschappen niet kapot gegaan en had ik niet jaren lang elke dag moeten knokken, want elke dag strijd leveren met zowel jezelf als met je omgeving is heel vermoeiend.

ADHD, ik ben er blij mee. Ik heb daardoor leren omgaan met mezelf en de wereld met mij haha. Ik ben áltijd positief, uitbundig en vrolijk dat vind ik fijn aan mezelf. Ik heb nooit medelijden jegens mezelf gehad, slechts irritaties en onbegrip.

Ik ben nu 23, geen diploma's, wel mijn droombaan, een partner die me steunt in goede en slechte tijden en ik heb familie die intens veel van me houdt (en die me soms tegen een muur wil gooien denk ik). Wat wil een mens nog meer?!

En je bent en blijft een heerlijke schrijfster.

Vooral herken ik mezelf in het accepteren wie je bent en er beter mee om leren gaan. Als ik dit eerder had geweten had ik inderdaad wat meer vriendschappen kunnen onderhouden, beter kunnen kiezen welke kant ik met mijn leven op zou gaan.

Inmiddels een succesvol eigen bedrijf (voor een baas werken ging niet altijd even goed met mijn uitbundigheid

). Ik weet wat ik kan, ik weet wat ik wil en ik ga er 200% voor.

**Geplaatst**: 21-01-15 14:41

Geplaatst: 21-01-15 14:41

Jaimyliefje schreef:
anhighwood schreef:
Intressant wat iedereen schrijft..maar het ergste (of misschien wel sarcastisch het grappigste) is nog wel dat degene die eigenlijk het ADHD verhaal een naam heeft gegeven, als het ware ontdekt heeft...
Dit 4 jaar voor zijn overlijden bekend heeft gemaakt dat hij het verhaal, wat hij nodig had voor zijn proefschrift,gewoon verzonnen had.
En nee, die meneer was niet aan het dementeren, maar hij heeft fictief een ziekte bedacht,naam aan geplakt,en raar maar waar de medische wetenschap is er mee aan de haal gegaan.

Persoonlijk denk ik....kijk eens wat onze voeding doet met ons gedrag...
terug naar simpelweg aardappelen, groente en vlees zonder suikers en chemische toevoegingen...
Er zijn veel onderzoeken naar geweest dat het veel mensen helpt.

Oké, sorry hoor maar hou ALSJEBLIEFT je smoel als je geen idee hebt waar je het over hebt. Echt zum kotzen. Ik ben dit zó zat. tegenwoordig kunnen ze ADHD op hersenscans herkennen, een deel van ons brein is niet actief wat bij 'normale' mensen wel actief is. Dat is het deel waar de motivatie geregeld wordt. Dus doe niet zo belachelijk.

Betadine: jij weet ook duidelijk niet waar je het over hebt. Het is niet zo gek dat ze adhd in hetzelfde rijtje plaatst want mensen onderschatten echt hoe serieus de stoornis adhd is. En verder lijkt adhd behoorlijk veel op borderline dus ja. Adhd is echt wel meer dan 'alle dagen heel druk'.. Zóveel meer. Het is echt in-en-in triest voor de mensen die het echt hebben dat het zo ontzettend overgediagnosticeerd wordt want daardoor denken mensen al gauw dat als je al alleen maar n beetje mindere concentratie hebt dat t al adhd is. Je kunt prima een superchaoot zijn zonder adhd te hebben hoor. Het is een behoorlijk complexe stoornis en dus zeker meer dan alleen de meest bekende symptomen ervan. (dat jij van jezelf zegt dat je alle symptomen hebt wil nog niet zeggen dat je ook daadwerkelijk de stoornis hebt en betekent dus ook niet dat jij ineens het recht hebt om de stoornis te gaan bagatalliseren)

Nou ja, ik wil niet vervelend zijn, maar ik merk echt dat voeding een HELE grote invloed heeft op mijn gemoedstoestand.

Ik vind dat jij eerder bagatalliseert. Jij bent degene die alle chaoten over 1 kam scheert.

Ik heb brood en suiker uit mijn dieet gehaald en ik ben veeeeel rustiger. Oké, eerlijk is eerlijk, als ik niet hoef te werken of hoef te rijden eet ik graag een croissantje. En als ik appelkruimeltaart eet schudt de wereld, want dan ben ik niet meer te stoppen. Dus als ik moet werken leef ik op kwark, fruit/groenten, noten. En ik kan er een dagje tegenaan.

Nomineer dit bericht ×