Ik snap ook heel goed dat een hardwerkende vrouw als mijn moeder af en toe er alleen met mijn vader op uit wilde, en dat heb ik als kind en als volwassene nooit geïnterpreteerd als "de weinige tijd die ze met mijn zus en ik had liever aan iets anders besteden." of "je gezin niet als allerhoogste beschouwen." Als mijn vader toevallig eens "in de buurt" lag met zijn schip ( lees: Antwerpen en wij wonen zelf in het hoge noorden van Nederland ) ging mijn moeder vaak alleen heen. Waren toch vaak schooldagen, een rit van drie uur en je deed mij daar absolúút geen plezier mee, twee dagen op zo'n boot rondhangen. Ging ik liever naar opa en oma. Laat die twee even van elkaar genieten zonder dat ze zich er druk om hoeven te maken of er in die vijf minuten dat je je kinderen niet hebt gezien er niet eentje de machinekamer is in geglipt, of nog leuker, overboord is gekieperd.
Buiten dat is het ook wel gebeurd dat mijn ouders alleen ergens naartoe gingen. Waarom niet? Ten eerste waren dat dingen die ik toch niet leuk zou vinden en mijn ouders hebben ook het recht om "grote mensen dingen" te doen. Het is niet reëel om van mensen te vragen dat ze al hun interesses die niet direct toegankelijk voor kinderen zijn maar opgeven puur omdat ze ouder zijn en al hun activiteiten kindvriendelijk moeten zijn. Ten tweede, mijn ouders hadden nooit echt "vakantie" bij het op vakantie gaan. De sleur blijft erin, je blijft koken, je blijft afwassen, je zit lange uren achter het stuur op je rondrit door het vakantieland en je blijft bovenal moeder die ervoor zorgt dat de twee dochters de camper niet afbreken. En dat betekent niet dat het niet leuk is, verre van, maar dat neemt ook niet weg dat mijn ouders op een gegeven moment niet moe waren en behoefte hadden aan tijd voor zichzelf.
Die behoefte kan ik me nu heel goed voorstellen. Ik ben geen moeder en ik denk ook niet dat dat ooit zal gebeuren, maar mijn halfbroers hebben nu wel kinderen, jonge kinderen en die vragen om bij opa en oma te logeren. Prima, dan gaan papa en mama een paar dagen naar Scheveningen, we zien je over drie dagen weer. Kinderen blij, papa en mama blij, opa en oma blij, iedereen blij. Maar dat neemt niet weg dat tante Jolanda heel goed snapt waarom ouders af en toe wel eens vakantie willen van het continu "ouder zijn". De kinderen zijn op een leeftijd dat ze nog maar weinig zelf kunnen en constant om oma en de tantes heen hangen. Ik ben redelijk introvert en een overdaad aan prikkels breekt mij echt op. Ik ben na een paar uur tante spelen echt dood en wil dan even niemand meer zien. Ík persoonlijk zou dan weinig fut meer hebben om naast ouder, als de kinderen op bed liggen, ook nog partner te zijn. En dan snap je ook dat het ouderlijk duo, hoe gek ze ook op hun kinderen zijn, af en toe weleens alleen iets met elkaar wil doen. Even opladen, even de sleur doorbreken. En dat moet kunnen. De kinderen lijden er niet onder, die hebben het super leuk gehad bij opa en oma en vader en moeder zijn weer opgeladen en kunnen met frisse moed weer aan de gang. Niemand is er minder van geworden, niemand heeft het gevoel ondergeschikt te zijn aan de wensen van de ouders, en als het zo gaat, dan zijn er toch geen bezwaren?
Woeh, lang verhaal

Nee hoor niet door dit topic, maar moest er wel even aan denken toen ik zonder kids in de auto stapte. een keer geen restaurant geschikt voor "wilde" kinderen, Maar een net restaurant.
, maar ondanks dat hebben we niet het gevoel dat we er samen "tussenuit" moeten.
het geeft me rust