Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-11-13 15:40

Geplaatst: 24-11-13 15:40

Ik vind het heel fijn dat er meegekeken wordt naar de groei en ontwikkeling van mijn kinderen! Ik heb best wat akkefietjes gehad met het cb (oa gemiste heupafwijking zelfs na extra verzoek om ernaar te kijken van de fysio) waardoor ik heel boos was. Toch blijf ik daar graag naartoe gaan omdat ik het wel heel belangrijk vind. Ze kijken mee in zowel de fysieke als de sociaal/emotionele ontwikkeling waardoor je al heel vroeg zou kunnen zien/ weten of er iets is waar je iets mee kan/ zou moeten doen.
De tips waar je niets mee kan, leg ik naast me neer en bedank vriendelijk...Ik vind het ook heel fijn om voedingsadviezen te krijgen, want ondanks dat ik er beroepshalve best wat van weet, is het best spannend, een eigen baby die volledig afhankelijk is van jou...Al is het beste advies dat ik ooit heb gekregen van het cb: als je denkt dat ze honger heeft: geef haar dan ook gewoon wat te eten/ drinken. Op zich klinkt het logisch, maar t was fijn om te horen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-11-13 22:10

Geplaatst door de TopicStarter : 24-11-13 22:10

Anoeska27 schreef:
Het onderste minlijntje of het onderste gemiddelde lijntje? Want dat laatste lijkt me nou niet zo'n probleem.

onderste gemiddelde lijntje dus ik snap haar hele punt ook totaal niet maja

**Geplaatst**: 25-11-13 11:29

Geplaatst: 25-11-13 11:29

Bij mijn dochter was het advies, als je denkt dat ze honger heeft laat haar maar brullen.
Ze krijgt genoeg.
Afijn 3,5 maand heeft ze dan ook gebruld, tot ik zelf haast knettergek werd.
Daarna zelf met fruithapjes begonnen en pap in de fles, en daarna nooit meer een krijsende baby.
Volgens hun had ze geen honger maar darmkrampjes.
Toch raar dat ze die niet had, toen ze meer eten kreeg.
Had ook nog gevraagd of ze voeding mocht voor hongerige baby's, als je haar namelijk een fles gaf, klotste het in haar maag, zo leeg klonk het. (moeilijk uit te leggen)
Kreeg de fles, en een uur later begon ze al te huilen, maar mocht om de 4 uur een fles, dus had je daarna zo'n 3 uur feest.
Maar die voeding voor hongerige baby's mocht ook niet, want daar werd ze volgens hun dik van.
Dochter is nu 17, en een spriet...

**Geplaatst**: 25-11-13 11:32

Re: niet meer naar consultatie bureau gaan.

Geplaatst: 25-11-13 11:32

Ik heb met mijn Consultatiebureau nooit problemen ... Hele fijne arts en verpleegkundige ...

Ik moet eigenlijk doen wat mijn hart mij ingeeft ... met eigenlijk handige tips van hun .... heb nooit negatieve dingen beleefd daar ...

**Geplaatst**: 25-11-13 11:37

Re: niet meer naar consultatie bureau gaan.

Geplaatst: 25-11-13 11:37

Ik heb 2 consultatieburo's mee gemaakt vanwege een tussentijdse verhuizing. De eerste heel positief en de tweede, ach, idd minder positief. Alleen de arts, de verpleegkundige alleen maar lof. Sommige mensen willen gewoon erg graag hun adviezen kwijt over iets waarvoor ze geleerd hebben en dagelijks mee bezig zijn denk ik dan maar, je neemt de dingen mee die je kunt gebruiken en de rest gaat zo mijn andere oor weer uit. Je bent niets verplicht om te proberen, laat het gewoon over je heen komen. Jij kent je kindje het beste.

**Geplaatst**: 25-11-13 11:41

Re: niet meer naar consultatie bureau gaan.

Geplaatst: 25-11-13 11:41

Toch vind ik het een rare manier om om te gaan met je verantwoordelijkheid als consultatiebureau. En helemaal vrijblijvend is het nou ook weer niet, zeker niet als er gedreigd wordt met jeugdzorg. (En dat soort dingen kunnen echt schade doen.)

**Geplaatst**: 25-11-13 11:53

Geplaatst: 25-11-13 11:53

Maar is het niet heel vreemd dat als een cb zich oprecht zorgen maakt, dat ze daar niets mee zouden doen? Als een arts meent dat er echt iets met een kindje aan de hand is, of ziet dat de ouders misschien niet doen wat ze zouden moeten doen om het kindje een optimale start te geven, dan vind ik het niet meer normaal om dat met de ouders te bespreken..Als zij daar niets mee willen en de zorgen zijn dusdanig dat het toch om actie vraagt, dan snap ik de stap naar jeugdzorg zeker!

**Geplaatst**: 25-11-13 11:59

Re: niet meer naar consultatie bureau gaan.

Geplaatst: 25-11-13 11:59

Ik ga puur naar het CB voor wegen, meten en de enting.
Aan hun babbels heb ik vaak niets.

Ik vind dat CB rare adviesen geeft en soms rare acties heeft.
Mijn kind, mijn opvoeding, mijn keuze voor voeding.

Toen mijn zoontje 18 maand was de raarste adviezen gehad toen hij moeilijk kon slapen.
Als ik CB hun raad had volgehouden (want ik heb het wel geprobeerd) dan had ik echt een enorm angstig en bang jongetje nu.
Adviezen zoals laten huilen zijn heel normaal hier. Brr echt niet mijn ding.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:00

Geplaatst: 25-11-13 12:00

@MightyMike
Het gaat niet alleen om de evt ongevraagde adviezen (waarbij je dus kunt denken.. bedankt, ik doe het anders).
Maar met vragen waarmee je zit als nieuwbakken moeder, en waar zij dan (evt) verkeerd op reageren.
Als je je zorgen maakt, wordt dat soms afgewimpeld (nee joh, niets aan de hand; doe zelf maar relaxed dan komt het vanzelf goed).

Problemen waar ik mij zorgen om maakte werden afgedaan als zijnde: er is niets.
En dingen waar ik mij geen zorgen om maakte werd door hun juist gezien als een (groot) probleem.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:00

Geplaatst: 25-11-13 12:00

blokje: ben nu eigenlijk errug benieuwd naar dat advies....

Bij mijn zoon (oudste) liep de loop-ontwikkeling niet goed. Zette zijn rechtervoet op de binnenkant neer, zool naar buiten gericht, heel raar gedraaid dus. Ook zijn rechterarm stond vaak vreemd. kruipen was ook nooit goed gegaan. hij kwam wel vooruit, maar zijn rechterbeen sleepte vaak over de grond bijv en op zijn rechterarm kon hij niet goed steunen. Moest ik me allemaal geen zorgen om maken... Zou goed komen. Veel laten oefenen. ik zag dat zoon wel wilde maar dat het niet lukte.

HA geweest: koop maar goede schoenen was het advies. Dat gedaan en ja toen liep hij binnen 3 dagen zelfstandig en los. TOEN kwamen we er dus niet achter dat er wat mis was. Terwijl er dus echt wat mis was. Alle signalen zijn echter gemist bij het CB. Qua kruiptechniek, looptechniek, zijn typische armhouding...

Hij was 4 en net op de basisschool toen bleek dat zijn ontwikkeling echt anders verliep dan onze inmiddels geboren jongste. En in vergelijk met schoolkinderen. Doorverwijzing fysio, die verwees naar revalidatiecentrum want dacht aan een ontwikkelstoornis. Die verwees naar de neuroloog want dat was het niet. En die legde hem toen hij 6 was onder de MRI en wat bleek: aangeboren hersenletsel (cerebrale parese) door een hersenbloeding in het derde trimester vd zwangerschap met hemiparese rechts als gevolg. Oja en hypermobiel niet te vergeten. 1 vd vragen was dan ook of we nooit iets aan zijn motoriek hadden gezien. Oja, klachten genoeg maar mocht me van de CB er vooral geen zorgen om maken. Kwam allemaal goed! Als ze dat toen al gesignaleerd hadden en doorverwezen had onze zoon jaren eerder met revalidatie en therapie kunnen beginnen!

Laatst bijgewerkt door Zilfstar op 25-11-13 12:07, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-11-13 12:05

Geplaatst: 25-11-13 12:05

Zimbabwe: dat klinkt op het eerste gezicht natuurlijk aannemelijk, maar het gaat om verhoudingen. Het is niet aanvaardbaar als er talloze ouders onterecht het stempel krijgen dat ze het niet goed doen en zich ineens beschuldigd voelen, terwijl er niets aan de hand is. Dat schaadt ouders en kinderen!

Vooral niet omdat er vaak sprake lijkt te zijn van een vrij starre manier van kijken en helemaal niet van een genuanceerde inschatting van de individuele situatie. Dat is best kwalijk. Zeker als je richtlijnen en statistische gemiddelden gaat beschouwen als uitgangspunt en eis, ipv als wat ze zijn (indicaties, waarvan je vooraf al weet dat een deel van de kinderen daar zeker van zal afwijken, zonder dat dat een probleem is!)

En als de manier van handelen bovendien tot gevolg heeft dat ouders het cb gaan mijden, is dat ook een probleem.

Belangrijk lijkt me dat cb nooit uit het oog mag verliezen dat het gaat om kinderen en ouders, niet om cijfertjes, en dat die cijfertjes op z'n best een hulpmiddel zijn om een aantal dingen in de gaten te houden. Maar niet meer dan dat. De kinderen zelf zijn altijd belangrijker, en ook veel meer verschillend dan cijfertjes ooit kunnen zeggen, zonder dat dat meteen fout is. Daar moet je je als cb wel van bewust zijn.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:08

Geplaatst: 25-11-13 12:08

Mijn zoontje kreeg rond de 18 maand wat slaapproblemen.
Ik kreeg hem dom weg niet naar bed. Echt verschrikkelijk.
We zaten minimaal 2 uur naast hem om hem in slaap te krijgen.
Ik was zwanger van de 2e en mijn man was niet altijd thuis.
En elke avond 2 uur naast mijn zoontje zitten brak me op.
En ik verwende hem daarmee zij het cb.
Ik moest hem domweg laten huilen. Dus gedaan ik was op...
Echt hij gilde en krijste en niet omdat hij zijn zin niet kreeg echt het ging door merg en been zo sneu.
HIj spuugde alles onder zo was hij in paniek. Cb zei: volhouden! De aanhouder wint.
Ik heb het 2 avonden geprobeerd. Maar als je zoontje spuugd dan gaat het toch veel en veel te ver.
Volgens het CB moest ik door zetten. Terwijl na die 2 avonden huilen (uiteindelijk ben ik er alsnog bij gaan zitten omdat hij na uren nog niet sliep maar stond te gillen) nog banger was dan daarvoor...
Ben toen bij mijn zoontje op de kamer gaan slapen en toen waren de problemen zo over.

Laten huilen is ieder zijn keus maar ik zal die keuze nooit meer maken...
En dan vooral het advies: door zetten de aanhouder wint.
Ik denk dat je bij een kind zo alleen maar meer angst opwekt.
Hij moet zijn ouders kunnen vertrouwen.
Als ik er aan denk krijg ik nog steeds een enorm schuld gevoel.

Ook nu bij mijn 2e zoontje (baby van toen 2 maand) rade ze aan om hem gewoon te laten huilen.
Terwijl ik geen advies vroeg. Ik vertelde zelfs niets over zijn slapen.
Mijn 2e zoontje is namelijk enorm makkelijk en dat komt dnek ik omdat hij altijd bij mama mag zijn als hij dat wil. En hij de eerste 8 weken altijd bij mij op de arm in slaap viel en ik hem dan pas weg legde of met hem op bed ging liggen. En hij kan sinds dat hij 8 weken is heel goed zelf in slapen.
Maar toch als hij gaat jammeren moest ik hem laten huilen...
Terwijl dat totaal niet nodig is.

Over voeding ook meerdere discussies gehad.

Mijn zoontje kreeg weinig tot geen suikers, geen ongezond voedsel.
En nog BV rond zijn 1e jaar. Hij was toevallig in 3 maand 1,5 kilo aangekomen.
Wat erg veel was. Ik moest hem minder eten geven en gezonder. Als mama was ik al vrij streng qua eten.
Ik heb me er niets van aan getrokken de keer er na was hij weer zijn eigen vertrouwde lijntje gaan volgen terwijl ik niets heb aangepast qua voeding

**Geplaatst**: 25-11-13 12:11

Re: niet meer naar consultatie bureau gaan.

Geplaatst: 25-11-13 12:11

las een kind gaat spugen van overstuur zijn ga je over een grens heen.
Ik heb hetzelfde gehad met de oudste die wou ook maar niet slapen,en toen ik zei dat hij psuggde van overstuur zijn was het antwoord ''ach ja dat maakt niet uit'' -:(-

Ik ben toen mijn eigen hart gaan volgen na 3 maanden sliep meneer s'nachts door en in zijn eigen kamer.
Ze zeggen dat een kindje van een jaar niet bang voor het donker kan zijn,nou dan heb ik een bijzonder kind want hij was als de dood als de lamp uitging en nachtlampje hielp ook niet.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:15

Geplaatst: 25-11-13 12:15

Ik neem aan dat wanneer er gedreigd wordt met jeugdzorg, er toch wel meer aan de hand is? Ik heb veel negatieve dingen gehoord over cbs, maar zomaar met jeugdzorg dreigen is toch wel wat anders lijkt mij.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:16

Geplaatst: 25-11-13 12:16

Yep, dat advies hebben wij ook gehad en geprobeerd. Nou... idd 2 avonden.

Bij dochter (van 1 tot bijna 2 jaar) gaven ze ook dat advies trouwens. Die werd wel eens wakker in haar slaap en stond dan te krijsen. Waren nachtangsten volgens de CB en daar wist ze dan niks meer van. Soort nachtmerrie met bewegingsmogelijkheid. Maar toen ik dat eens opzocht stond daar dat kind dan NIET reageert op de ouder. En dat deed dochter dus wel. Dus dat klopte niet. Het kwam steeds vaker voor. Tot ze dus overdag in haar middagslaapje weer zo wakker werd. Krijsen, gillen. Ik had al steeds het gevoel dat het pijn was, maar waar? of hoe? Die middag dus maar eens de HA gebeld en toen de assistente haar op de (verre) achtergrond hoorde (ik moest wel verder weg staan anders kon ik me niet verstaanbaar maken) mocht ik met spoed komen. Want zij had ook direct het idee van pijn. erheen gelopen met haar in wandelwagen (werd ze alweer rustiger) en bij dokter niks aan de hand dus. Maar hij besloot toch te onderzoeken want hij vond dit niet normaal. Dus uitgekleed, neergelegd, luier eraf en toen maakte hij haar expres boos (ja, sorry zei die maar dat moest effe) en toen zagen we 2 bulten in haar liezen. Mocht met spoed naar het kinderziekenhuis: Dubbele liesbreuk met beklemming van de eileiders bleek na haar operatie. Volgens de kinderchirurg doet dat dus erg veel pijn.

(Liesbreuk komt meestal bij jongetjes voor, bij meisjes zelden. Met inzakken en beklemming eileiders gebeurd dan nog eens nog zeldzamer begrepen wij)

**Geplaatst**: 25-11-13 12:23

Geplaatst: 25-11-13 12:23

MightyMike schreef:
Ik neem aan dat wanneer er gedreigd wordt met jeugdzorg, er toch wel meer aan de hand is? Ik heb veel negatieve dingen gehoord over cbs, maar zomaar met jeugdzorg dreigen is toch wel wat anders lijkt mij.

Ja hoor, hebben ze bij mij gedaan.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:23

Geplaatst: 25-11-13 12:23

Bij de 1e niet zo heel veel problemen gehad bij het CB, standje ene oor in andere oor uit.
Verder eigenlijk nooit zo veel problemen met hun gehad.
Tenminste dat dacht ik. Toen hij net 4 was werd hij opgenomen in het ziekenhuis, en toen kwam tevens naar boven dat hij een goed horende hartruis had. Was nooit de verpleegkundige als de arts opgemerkt.
Nou zelf ik als leek op dat gebied kon het horen toen ze het in het ziekenhuis lieten horen.

Bij de jongste iets meer gezeur gehad. Ze huilde heel veel. Werd afgedaan als krampjes. Minimaal 1x per dag kon ze in bad omdat ze zich zo had onder gepoept (zat letterlijk tot in haar nek) en dat was best dun. Gaf vrij veel terug na een voeding ondanks we haar vrijlang rechtop hielden.
Volgens hun kwam het toen weer door de bv die ze kreeg.
Ik moest er maar mee stoppen en over gaan op de fles.

2 dagen later zat ik op de hap omdat ze geen enkele voeding meer binnen hield. Arme kind zat zo verstopt....
Pffff als je zag wat er daar uitkwam na een paar clisma's .....

Maar tja dan komen ze bij de schooldokter, nou bereid je maar voor want dat is nog 10x erger.
Ik heb ze daar uit laten halen, ze hoeven er niet meer heen. Krijgen alleen een oproep als ze een prik moeten hebben en meer niet!

**Geplaatst**: 25-11-13 12:28

Geplaatst: 25-11-13 12:28

liesjecryos schreef:
las een kind gaat spugen van overstuur zijn ga je over een grens heen.
Ik heb hetzelfde gehad met de oudste die wou ook maar niet slapen,en toen ik zei dat hij psuggde van overstuur zijn was het antwoord ''ach ja dat maakt niet uit''
Ik ben toen mijn eigen hart gaan volgen na 3 maanden sliep meneer s'nachts door en in zijn eigen kamer.
Ze zeggen dat een kindje van een jaar niet bang voor het donker kan zijn,nou dan heb ik een bijzonder kind want hij was als de dood als de lamp uitging en nachtlampje hielp ook niet.

mijn zoontje (2,5) heeft sinds een maand ook een nachtlampje hij was opeens bang.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:29

Geplaatst: 25-11-13 12:29

Blokje, ook de mensen van het consultatieburo zijn maar mensen en weten niet alles. Kinderen komen niet met een gebruiksaanwijzing. Voor opvoeden ben ik achter gekomen inmiddels, zijn zoveel verschillende opvattingen. In jouw geval vind ik het advies niet eens zo slecht hoor van het cb. Dat jij er persoonlijk niets voor voelt, kan ik me indenken, maar het advies is geen enorm raar advies hoor. Je bent toch ook vrij om het op te volgen. Als het niet jouw ding is, laat je het. Ik begrijp dat het lastig is, maar het cbs heeft ook niet direct de gouden tips om je kindje met stil te krijgen.

Voor ieder kind geldt wat anders, ik heb de mijne wel laten huilen en daar heb ik best voordelen van gezien later. Geloof me, ik weet wat huilen is, mijn oudste was een regelrechte huilbaby. De tweede was makkelijker gelukkig. Maar beiden huilden zichzelf in slaap, en leerden vrij snel om snel in slaap te vallen en het was al gauw geen probleem. Ook zij hebben hun fases gehad, toen ze wat ouder waren en begonnen met droompjes werden ze soms wakker. Afhankelijk wat er was, troostte ik ze, soms niet en werd de slaap weer gevat.
Heb het van de andere kant gezien met 2 schoonzusjes, die overal voor gingen kijken en de baby's pas in hun bedje legden wanneer ze op de arm eerst waren gaan slapen. Die kinderen konden totaal niet meer zonder mama in slaap vallen, die kon pas na tijden weg als de kids echt diep sliepen. Dat de eerste 3 jaar lang breekt je op. Ik dacht gelijk bij mezelf in het begin in, dat is niet mijn manier, daar krijg je straks veel problemen mee, en helaas het liep wel zo. Dus volgens mijn ervaringen heeft het wel gewerkt, het kan dus wel. Zeg niet dat het voor jouw kindje ook zo zou zijn gelopen, maar er zit wel iets in het advies vind ik.

En over hun nek gaan, mijn oudste kan dat om van alles. Het is zeker niet leuk om aan te zien als ouder, maar in sommige gevallen moeten ze maar even over hun nek gaan dan. Mijn dochter ziet overal drama en kan niet overal gelijk in krijgen. Moeilijk is het soms wel, zij kon ook achter haar adem huilen, heel vervelend, maar ik ben zeker nooit haar drift/huilbuien uit de weg gegaan. De tweede heeft dat nooit gedaan, bij haar zou ik het wel heel vervelend hebben gevonden, maar voor de eerste was het echt gewoon helaas van ga dan maar over je nek. Ken je eigen kindje goed, volg je hart, ieder doet het op zijn manier.

Ik heb ook veel advies gehad, mijn jongste eet bijv erg weinig, maar volg daarbij mijn eigen gevoel. De weg is nog lang te gaan ben ik bang voor, maar er zit gelukkig vooruitgang in. Heb de tips aangehoord, sommige gebruikt en sommige echt niet.

Laatst bijgewerkt door MightyMike op 25-11-13 12:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-11-13 12:30

Geplaatst: 25-11-13 12:30

haha, nee schoolarts hoefde ik met zoon ook niet naartoe. Die belde ik keurig af met de melding dat hij onder behandeling stond van kinderneuroloog, fysiotherapeut en revalidatiecentrum dus dat hij genoeg gemeten, gewogen en getest werd

Voor dochter had ik verwacht een oproep te krijgen op school. Niet gehad. Nu heeft zij groep 1 en 2 in 1 jaar gedaan. Was in groep 1 te jong voor de schoolarts. En toen zij de leeftijd had zat zij in groep 3. Dus geen idee of we hem nou gemist hebben of dat we eruit zijn gehaald. Heb wel de oproep gehad voor vaccinatie. dat was "in het jaar dat uw dochter 9 wordt". Yep. Dochter wordt dit jaar 2013 dus, 9 op 20-12
Krijg je verdorie die oproep in januari 2013!! Ik heb dus gebeld dat ik dan liever wat later kwam in het jaar, want nu was ze pas net 8 jaar. Kon niet. Dus hebben ze die geschrapt en moet ik nu begin 2014 een nieuwe oproep krijgen. Dan is ze net 9. ben benieuwd....

**Geplaatst**: 25-11-13 12:31

Geplaatst: 25-11-13 12:31

mijn zoontje had ook een hartruisje op een controle kwam ik maanden later weer.zegt ze: ''ik was de vorige keer vergeten te vertellen dat ik een hartruisje hoorde bij je zoontje''
zulke dingen moeten ze niet vergeten,
wel helemaal slecht als ze het niet horen 8)7

**Geplaatst**: 25-11-13 12:32

Re: niet meer naar consultatie bureau gaan.

Geplaatst: 25-11-13 12:32

Das lekker Blokje.. Dat hoort idd niet!!

**Geplaatst**: 25-11-13 12:34

Geplaatst: 25-11-13 12:34

Weet je wat vaak het probleem is, moeders/ouders worden vooral met het eerste kind als kinderen behandelt. Ipv samen met de intuitie van moeders, die het in 99 van 100 gevallen beter aanvoelen dan een vreemde die het kind even ziet, geven ze vaak standaard adviezen. En zo geven ze ouders vaak het gevoel alles fout te doen, ik kan alleen uit eigen ervaring zeggen dat je als moeder beter op je gevoel af kunt gaan dan op de meeste adviezen van het cb. Kinderen zijn net als volwassenen individuen met een eigen ontwikkeling en gedrag, alleen worden ze op het cb met statistieken vergeleken en dat is fout.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:35

Geplaatst: 25-11-13 12:35

Laten huilen en helemaal over de zijk gaan en overgeven vind ik wel een verschil.
Maar nee laten huilen gebeurd hier perminent niet meer.
Huilen doen ze met een reden ik zoek liever naar een andere oplossing.

**Geplaatst**: 25-11-13 12:37

Geplaatst: 25-11-13 12:37

Ik heb mijn kids ook nooit laten huilen en die sliepen (na een tijdje) gewoon in hun eigen bedje hoor.
Dat heeft met meer dingen te maken.

Ze sliepen ook "lang" bij mij op de kamer, maar nooit problemen later gehad.

Nomineer dit bericht ×