Merkte aanmezelf dat ik een stap terug heb gezet.. een te grote stap eigenlijk
was me weer compleet af het sluiten en appte niet meer als wat was en normaal schreef ik dingen op en ging ik er dieper op in zoals vriendinnen zeiden wat ik moest doen maar dat lukte niet meer en deed ik het dus ook niet meer en begon ik dus weer de andere dingen te doen. Wel heb ik afleiding gezocht veel.. niet afgelopen weekeind maar het weekeind ervoor een leuk en gezellig weekeindje gehad met vriendinnen en nu afgelopen weekeind ook. Daarna nog met een vriendin bij haar thuis geweest en hebben we wat gekletst en heb ik haar dingen eerlijk verteld waar ik mee zat enzo.. daar nog flink over gepraat ook over haar zelf en daarna leuke film gekeken. Want merkte aan mezelf wel dat het praten opzich wel beter gaat. Zodra de focus erop komt zeg maar klap ik dicht maar zodra we ook tussen door wat doen zoals wandelen of iets gaat het beter dus gaan we dat in vervolg beter doen, had haar ook vorige week vaker geappt van goh wil je een stukje gaan wandelen. Helaas door dat het zo donker wordt al zo vroeg niet veel van gekomen maar hebben we lekker door de stad geslenterd bv. Ben echt onwijs blij met de meiden.. wil ook vaak wat terug doen voor ze omdat ze er toch wel elk moment voor me zijn en vind ik me vaak genoeg een ongelooflijke trut als ik een down momentje heb haha.Heb ook me psycholoog gemaild.. met het punt dat er toch wel wat meer dingen zijn die wel belangrijk zijn om te weten eigenlijk. Kreeg al snel antwoord terug dat ik me niet moest forceren en dergelijke maar het op mijn manier moest doen enzo.. dus ben benieuwd morgen...
Dan komt het vast goed!
bah stomme gevoelens.. had je maar een knopje om ze uit te zetten.. gaat zoveel door me kop heen..