Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-12-13 15:58

Al tijdje niks meer van me laten horen.. maar goed. Heb weer veel downs gehad maar ook beetje ups. Door een flinke verkoudheid vorige week niks kunnen doen qua sport. Paardrijden doe ik zowiezo deze maand niet maar de andere sport verlangt veel inspanning maar als ik me inspande kwam ik in een flinke hoestbui dus moeten afmelden...
Merkte aanmezelf dat ik een stap terug heb gezet.. een te grote stap eigenlijk :( was me weer compleet af het sluiten en appte niet meer als wat was en normaal schreef ik dingen op en ging ik er dieper op in zoals vriendinnen zeiden wat ik moest doen maar dat lukte niet meer en deed ik het dus ook niet meer en begon ik dus weer de andere dingen te doen. Wel heb ik afleiding gezocht veel.. niet afgelopen weekeind maar het weekeind ervoor een leuk en gezellig weekeindje gehad met vriendinnen en nu afgelopen weekeind ook. Daarna nog met een vriendin bij haar thuis geweest en hebben we wat gekletst en heb ik haar dingen eerlijk verteld waar ik mee zat enzo.. daar nog flink over gepraat ook over haar zelf en daarna leuke film gekeken. Want merkte aan mezelf wel dat het praten opzich wel beter gaat. Zodra de focus erop komt zeg maar klap ik dicht maar zodra we ook tussen door wat doen zoals wandelen of iets gaat het beter dus gaan we dat in vervolg beter doen, had haar ook vorige week vaker geappt van goh wil je een stukje gaan wandelen. Helaas door dat het zo donker wordt al zo vroeg niet veel van gekomen maar hebben we lekker door de stad geslenterd bv. Ben echt onwijs blij met de meiden.. wil ook vaak wat terug doen voor ze omdat ze er toch wel elk moment voor me zijn en vind ik me vaak genoeg een ongelooflijke trut als ik een down momentje heb haha.
Heb ook me psycholoog gemaild.. met het punt dat er toch wel wat meer dingen zijn die wel belangrijk zijn om te weten eigenlijk. Kreeg al snel antwoord terug dat ik me niet moest forceren en dergelijke maar het op mijn manier moest doen enzo.. dus ben benieuwd morgen...

ilaan

Berichten: 2434
Geregistreerd: 23-03-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-13 16:05

Ik herken het helemaal.
Het meeste zelf ook gehad en uiteindelijk gestopt met eten en een zelfmoord poging gedaan.

Wat mij heeft geholpen?
Mezelf een gigantische schop onder me reet gegeven, een moeder die mij niet zielig vond en het oplossen. Ik bleef ook erg hangen in het 'Oooh wat erg wat ik allemaal heb meegemaakt bla bla'. Maar dat werkt niet.

Dus hup, opstaan en een psycholoog zoeken waar jij je fijn bij voelt. Licht je ouders in en praat erover met vriendinnen.

Blijf er niet in hangen en geef jezelf die schop. En dat het niet meteen goed gaat, dat is normaal. Ik heb begin dit jaar ook gigantische terugval gehad toen mijn beste vriend overleed. Maar omdat ik mezelf die schop durf te geven kan ik ook heel goed aangeven wat me precies dwarszit.

Je bent nog te jong om hier in te blijven hangen. Los het op en ga door!

(En voordat je misschien in de aanval gaat; Ik heb er denk ik genoeg voor meegemaakt ook om dit te mogen zeggen..)

edit; Zie dat je al een psycholoog hebt. En dat je veel aan je vriendinnen hebt. Neem de hulp aan idd :) Dan komt het vast goed!

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-12-13 20:12

ja snap ik wel allemaal zoals die schop onder me kont enzo.. maar dat is het hem.. ik kan niet goed aangeven hoe en wat en aangezien ik dus weer terug ben het kruipen gedeeltelijk erger ik me dood aan mezelf.. *diepe zucht*
heb met me trainer (van de andere sport) er gedeeltelijk over gehad aangezien ik de laatste tijd een behooorlijk kort lontje had of gewoon afwezig was en ook lang verhaal kort gemaakt herkende hij het heel goed enzo.. en hij zei dat het beter nu kon gebeuren dan later zoals bij hem. Maar goed.. ben wel stikkie nerveus voor morgen

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-13 00:09

Nog eens een paar keer met vriendinnen gepraat flink erover. Over alles zo een beetje.. Ik slik niks meer wat niet voor mij bedoelt is, wil bewijzen dat ik er vanaf kan blijven. Heb het de eerste paar dagen wel zwaar gehad.. geef ik toe. Ook heb ik me het weekeind niet meer gesneden.. Wel de neiging toe gehad maar geen kans gehad gezien ik hele weekeind bij vriendinnen was leuke dingen doen. Vandaag ook weer flink gepraat met een vriendin en ook over een opname gehad.. ik kom niet vooruit en dat knaagt aan me. Ik voel me niet goed en slecht zoals op begin heel erg maar ook nog steeds niet goed en lekker zoals hoort. Ik wil wel gaan switchen van psycholoog.. Ben nog opzoek naar een nieuwe, wil ook verder gaan kijken voor een cursus voor meer zelfvertrouwen en dergelijke.. Als hier ook tips voor zijn graag via pb dan geef ik ook aan waar ik woon (qua woonplaats) omdat ik anders voor mijn gevoel te veel vrij geef op bokt

Astaloca

Berichten: 8242
Geregistreerd: 25-01-04
Woonplaats: Winterswijk

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-13 00:12

Assertiviteitscursus is zeker een goed idee :)

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-13 00:32

Astaloca schreef:
Assertiviteitscursus is zeker een goed idee :)


ja daarom. Denk dat het me erg gaat helpen.
Met me trainer van de andere sport goed gepraat en ga er mee stoppen. Heeft zo zijn redenen... wil ik liever niet hier op zetten. Iemand die het wel wilt weten, pb staat open.
Heb vandaag ook zelf een behoorlijke down gehad.. iets wat me helaas altijd zal blijven volgen is vandaag weer opgedoken..

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-13 19:04

Helaas nog geen mailtjes van jullie gekregen maat ben wel verder op zoek naar van alles.
Heb me oude psycholoog een mailtje gestuurd afgelopen weekeind dat ik bij hem stopte omdat ik me niet op me gemak voelde enzo.. Maar hij schreef dergelijke dingen in een mailtje terug maar ook dat ik PTSS heb.. Was ik best beetje boos om, nog steeds wel.. Gewoon het feit dat hij me dit niet gezegd heeft enzo en uitleg heeft gegeven en dergelijke..

Knudd

Berichten: 1573
Geregistreerd: 14-08-11

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-12-13 19:41

Hoe vaak ben je bij je 'oude' psycholoog geweest?

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 23-12-13 21:35

Knudd schreef:
Hoe vaak ben je bij je 'oude' psycholoog geweest?


4 a 5 keer..

Janneke2

Berichten: 23646
Geregistreerd: 28-02-13
Woonplaats: Ergens in Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-12-13 22:51

Hoi hoi,
Als je je niet op je gemak voelt bij deze psycholoog, heb je alle gelijk van de wereld als je stopt.
En ik snap niet helemaal wat jij bedoelt met "dat hij dergelijke dingen mailde". Maar een diagnose per mail is toch net niet helemaal zoals het hoort. (Voor mij voelt het bijna als "ja, maar je bent getraumatiseerd, dus moet je doorgaan. ) Groot gelijk dat je boos bent! !
Doorgaan met een vorm van therapie: uitstekend.
Maar dat er vertrouwen moet zijn/ dat je voelt dat dat vertrouwen kan groeien, dat is wezenlijk.

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 24-12-13 08:40

Janneke2 schreef:
Hoi hoi,
Als je je niet op je gemak voelt bij deze psycholoog, heb je alle gelijk van de wereld als je stopt.
En ik snap niet helemaal wat jij bedoelt met "dat hij dergelijke dingen mailde". Maar een diagnose per mail is toch net niet helemaal zoals het hoort. (Voor mij voelt het bijna als "ja, maar je bent getraumatiseerd, dus moet je doorgaan. ) Groot gelijk dat je boos bent! !
Doorgaan met een vorm van therapie: uitstekend.
Maar dat er vertrouwen moet zijn/ dat je voelt dat dat vertrouwen kan groeien, dat is wezenlijk.


Nou ik mailde hem dat ik de sessie wou afzeggen ivm werken. En dat ik me niet op me gemak voelde en wou wisselen van psycholoog. Daar was hij geschrokken van en dat zoiets eigenlijk niet mocht gebeuren. Toen schreef hij dat van de PTSS waar ik inderdaad boos om ben want hij heeft me dat nooit eerder verteld en begon hij erover dat het hopelijk niet kwam door het door vragen op dingen maar dat dit de behandeling is van PTSS..
Heb hem een mailtje erop terug gestuurd dat ik dat gewoon heb dat ik me bij bepaalde mensen gewoon niet op me gemak voel. En gevraagd of hij een andere psycholoog wist. Verder nergens op in gegaan..

Janneke2

Berichten: 23646
Geregistreerd: 28-02-13
Woonplaats: Ergens in Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-12-13 09:08

GOED dat je daar weg bent!

Okee, dat hij schrikt is op zich niet fout. Maar "dat doorvragen de behandeling zou zijn van een trauma" daar valt er veel op af te dingen.
(Aan de ene kant: als je niets vertelt, kan hij niet weten dat het gaat om een trauma. Maar juist bij trauma is het zaak dat je niet wordt overvraagd, letterlijk. Maar dat is de diagnose stellen. Dat is precair zigzaggen: niet te veel ellende tegelijk, ook rust. Maar de diagnose stellen is nadrukkelijk niet de behandeling. )

En als het gaat om de behandeling van trauma is het kolder. (Daar worden slechte therapeuten rijk van.)
De behandeling van een trauma begint ermee dat jij in 'het hier en nu' sterk wordt, een redelijk prettig leven krijgt en jezelf kan troosten en geruststellen.
Pas als je dat echt bereikt hebt en onder de knie hebt, dan pas weer komen de nare verhalen - en dan kun je je vaardigheden gebruiken om de rotverhalen aan te kunnen.

Kortom: goede actie!
(Nou nog een goede nieuwe psycholoog v/m. Vraag je huisarts, niet hem! Bij de nieuwe kun je het beste een volledig nieuwe start maken. Al kan je kort zeggen dat meneer X vond dat het een trauma is. Je hoeft zijn naam niet te noemen en er is geen overleg tussen de oude en de nieuwe nodig. )

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 25-12-13 13:06

Janneke2 schreef:
GOED dat je daar weg bent!

Okee, dat hij schrikt is op zich niet fout. Maar "dat doorvragen de behandeling zou zijn van een trauma" daar valt er veel op af te dingen.
(Aan de ene kant: als je niets vertelt, kan hij niet weten dat het gaat om een trauma. Maar juist bij trauma is het zaak dat je niet wordt overvraagd, letterlijk. Maar dat is de diagnose stellen. Dat is precair zigzaggen: niet te veel ellende tegelijk, ook rust. Maar de diagnose stellen is nadrukkelijk niet de behandeling. )

En als het gaat om de behandeling van trauma is het kolder. (Daar worden slechte therapeuten rijk van.)
De behandeling van een trauma begint ermee dat jij in 'het hier en nu' sterk wordt, een redelijk prettig leven krijgt en jezelf kan troosten en geruststellen.
Pas als je dat echt bereikt hebt en onder de knie hebt, dan pas weer komen de nare verhalen - en dan kun je je vaardigheden gebruiken om de rotverhalen aan te kunnen.

Kortom: goede actie!
(Nou nog een goede nieuwe psycholoog v/m. Vraag je huisarts, niet hem! Bij de nieuwe kun je het beste een volledig nieuwe start maken. Al kan je kort zeggen dat meneer X vond dat het een trauma is. Je hoeft zijn naam niet te noemen en er is geen overleg tussen de oude en de nieuwe nodig. )


aanstaande zaterdag ga ik met een vriend erover praten (zit zelf ook in het vak) en misschien dat hij nog iemand weet. 'Hij raadde me namelijk die psychologenpraktijk aan, dat die goed zijn enzo.. maar hij is niet voor mij geschikt

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 29-12-13 21:24

Pff helaas niet met hem kunnen praten wel even geappt.. Een andere psycholoog wat hij aanraade zit helaas in Maastricht. Door bepaalde middelen kan ik daar niet komen.. Maar ik merk dat ik me om het kleinste dingetje gruwelijk erger waardoor ik me weer erger aan mezelf.. En ik wou een pijnlijke vraag stellen.. Kan iemand me meer vertellen over psychiatrie en een opname?

Janneke2

Berichten: 23646
Geregistreerd: 28-02-13
Woonplaats: Ergens in Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-12-13 22:13

Nu, ik ben zelf nooit opgenomen geweest. Mijn nadrukkelijke keuze. Het is ook niet per se nodig bij ptss. (Terwijl de stress van het trauma wel maakt, dat je zintuigen wagenwijd open staan en ik wil dan nadrukkelijk rust en svp geen andere mensen om me heen die ik niet ken en die stuk voor stuk ook tegen het plafond zitten.)

Trouwens, waaom raadde je vriend een psycholoog ver weg aan? Op allerlei plekken in Nederland zijn goede trauma therapeuten.

En mogelijk: wat je op korte termijn vooral nodig hebt is steun en tips tegen de stress; dat kan ook bij maatschappelijk werk. (Voor het hele traject trauma verwerking is MW niet het adres, maar om nu gewoon wat tijd te overbruggen is het beslist zinvol.

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 30-12-13 00:14

Janneke2 schreef:
Nu, ik ben zelf nooit opgenomen geweest. Mijn nadrukkelijke keuze. Het is ook niet per se nodig bij ptss. (Terwijl de stress van het trauma wel maakt, dat je zintuigen wagenwijd open staan en ik wil dan nadrukkelijk rust en svp geen andere mensen om me heen die ik niet ken en die stuk voor stuk ook tegen het plafond zitten.)

Trouwens, waaom raadde je vriend een psycholoog ver weg aan? Op allerlei plekken in Nederland zijn goede trauma therapeuten.

En mogelijk: wat je op korte termijn vooral nodig hebt is steun en tips tegen de stress; dat kan ook bij maatschappelijk werk. (Voor het hele traject trauma verwerking is MW niet het adres, maar om nu gewoon wat tijd te overbruggen is het beslist zinvol.


Ik zelf wil ook absoluut niet worden opgenomen, gaat soort van tegen me principes in. Heb zoiets van dat het ook zo over kan gaan. Maar wil graag ervaringen weten.
Nou die vriend van me had de eerste psycholoog ook aan bevolen. En die in Maastricht was de enige die hij ook opzich wist dat dat een goede was. Vandaar.
Maatschappelijkwerk wil ik persoonlijk niet omdat ik daar via school slechte ervaringen mee heb.. ze hielpen me niet en werd eerder afgekafferd.
Steun krijg ik gelukkig zat van me vriendinnen, alleen nog het probleem tussen me oren in. Zit gewoon compleet vol met angst en andere dingen die ik niet kwijt raak of kan plaatsen

Janneke2

Berichten: 23646
Geregistreerd: 28-02-13
Woonplaats: Ergens in Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 30-12-13 09:29

Als mw te veel angst oproept vanwege eerdere slechte ervaringen dan houdt het op....! (Wat ik voor ogen had, was dat je opbelde, de zaak uitlegde - trauma, nog geen therapeut, tijdelijk ter overbrugging steunende gesprekken. ) Zou je dan worden afgepoeierd of uitgebreid doorgevraagd en gezaagd kun je in elk geval een klacht indienen. (Niet dat je daar nou echt beter van wordt, maar dan heb je in elk geval iets "in handen", ipv weerloos te zijn. )

Gewoon rondbellen naar psychologen, of ze ervaring hebben met trauma verwerking, of ze emdr hebben gedaan, hoe het zit met de verzekering en (als iemand prettig klinkt aan de telefoon) of je een proef gesprek kunt komen doen.

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-14 08:05

:( ben zo radeloos als de pest.. heb flink het idee dat ze me zat zijn en dat idee nekt me heel erg.. heb ook weer gevoel lastig te zijn en niet meer bij ze terecht te kunnen.. weet me geen raad meer.. ben erg bang dat ze ook boos op me zijn ofso |( bah stomme gevoelens.. had je maar een knopje om ze uit te zetten.. gaat zoveel door me kop heen..

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115298
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-14 08:16

Ik heb zelf ook PTSS gehad (hoewel je er nooit meer helemaal af komt) en heb naast het GGZ en de psychiater ook EMDR therapie gehad. Dat heeft mij heel goed geholpen. Ook kreeg ik medicatie om de herinneringen goed te kunnen verwerken. Je moet er echter wel volledig achter staan en jezelf een schop onder je kont kunnen geven, anders heeft het geen enkele zin.

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-14 11:25

Heb een nieuwe praktijk eens gemaild en wacht nu even af.. In me kop maak ik me alleen maar gekker..
Wat is EMDR dan voor iets?

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115298
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-14 11:56

Hier kun je meer lezen over EMDR: http://nl.wikipedia.org/wiki/Eye_moveme ... processing
Het is een hele fijne maar wel zware therapie die ervoor zorgt dat je nare herinneringen en gebeurtenissen een plaatsje kunt geven.
Ik heb er heel veel baat bij gehad en vond het heel rustgevend om te doen, ook al ben je natuurlijk wel echt met therapie bezig. Voor mij vielen er echt stukjes op hun plaats en kon ik dingen een plaatsje geven en weer een beetje mezelf worden.
Het is alleen niet iets dat je zomaar doet. Je moet er echt klaar voor zijn, want door de therapie worden herinneringen eerst omhoog gehaald voor je er korte metten mee kunt maken.

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-14 10:08

Heb het eens rustig door gelezen en heb er veel aan gehad. Dankje. Heb nu via pb contact met een bokker ook beetje daarover. Ik wacht zowiezo ook het antwoord van de psychologen praktijk af

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115298
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-14 10:24

Mooi zo! Denk dat het jou misschien ook heel erg zou kunnen helpen wanneer je er aan toe bent. Je kunt het sowieso altijd bespreken met psychologen :) Als je info wilt hebben mag je mij ook altijd pben! Zoals ik al zei gaf het mij veel rust in m'n hoofd.

Schaduw92
Berichten: 89
Geregistreerd: 17-10-13

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-01-14 23:21

Echt wordt er zo doodziek van allemaal! Heb er weer schoon genoeg van! :( voel me een dikke egoïst als ik naar me vriendinnen wil toestappen gezien ik al erg veel van ze heb gevraagd voor mijn gevoel. Weer k.t financiële tegenslag gehad vandaag waardoor de therapie me allemaal wel gestolen kan worden! Krijg het gewoon allemaal niet gehaald :( weet het allemaal toch ook niet meer.. bah.. Net nu ik een praktijk had gevonden die zeer veel gebruik maakt van EMDR..

Cayenne
Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!

Berichten: 115298
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Mijn verhaal.. Soortgenoten?

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-01-14 10:04

Bij mij werd EMDR vergoed door de verzekering..