Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-04-13 20:49

Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-13 20:49

Lianne86 schreef:
Ow ik vind het advies "nu doen" ontzettend stom... :S Je wilt eerst alles in orde hebben, weet niet hoe moeilijk ze daar met vergunningen doen, maar straks mag het niet eens... en dan zit je echt bij je ouders in huis... Een beetje "ruimte" voor jezelf is denk ik wel heel erg fijn... Maarja, kan aan mij liggen (naast een doemdenker, ben ik ook een controlefreak )

Ja idd eerst alles op orde. Bovendien huur ik nu nog een appartementje met maar één slaapkamer, dus dat is niet ideaal voor een kind.
Het is nagevraagd bij de gemeente, en het mag. De bouwvergunningsaanvraag duurt gemiddeld 6 maanden heb ik begrepen, dus die moet ik in oktober, november al aanvragen. De lening is ook geen probleem. Die krijg ik. We hebben binnenkort een afspraak met de notaris, want ik heb nog twee zussen en die mogen natuurlijk niet achtergesteld worden moesten mijn ouders ooit komen te overlijden en ik wil er toch het liefst blijven wonen. Ik heb al een schets gemaakt van de indeling hoe ik het wil en daar gaan we dan binnenkort mee naar de architect.

Christiene schreef:
over wat je kind te vertellen:

was op tv vandaag. een moeder liet haar kind zaadjes planten, daar kwam een bloem uit. tegen het kind zei ze kort samengevat die bloem ben jij. ik had de water en pot voor de bloem, maar geen zaadjes. die had ik van iemand gekregen.

Dat is wel een mooie! die moet ik onthouden

**Geplaatst**: 07-04-13 20:50

Geplaatst: 07-04-13 20:50

Cassidy schreef:
Lianne86 schreef:
Ow ik vind het advies "nu doen" ontzettend stom... :S Je wilt eerst alles in orde hebben, weet niet hoe moeilijk ze daar met vergunningen doen, maar straks mag het niet eens... en dan zit je echt bij je ouders in huis... Een beetje "ruimte" voor jezelf is denk ik wel heel erg fijn... Maarja, kan aan mij liggen (naast een doemdenker, ben ik ook een controlefreak )

En ik vind het feit van "alles op orde hebben" ontzettend stom. Want als je echt alles op orde wilt hebben, huisje, boompje, beestje, dan ben je de 40 voorbij. Als je je opleiding hebt afgerond en een baan hebt en een thuisfront die je kan helpen, dan ga ervoor. Garantie dat je zwanger wordt heb je niet. Trap die vent van je de deur uit (of niet) en ga ervoor. De enige die kan bepalen hoe je leven eruit gaat zien ben jij. Laat je niet in een slachtofferrol duwen en al helemaal niet door een ander voorschrijven wat je te doen en het laten hebt. Maar een advies wil ik je geven. Wacht niet tot het "perfect" is, want dat komt noooit.....

Een dak boven je hoofd lijkt me toch wel het minste wat je wilt

Dat is gewoon basis... en nee perfect is het nooit, dat snap ik ook.. Maar je wilt niet zwanger midden in een verbouwing zitten neem ik aan? Als je 35+ bent, ok.. maar als je nog geen 30 bent... dan kun je daar op wel even wachten... Alles op orde hebben is gewoon een dak boven je hoofd, heel het huisje boompje beestje is niet nodig, niets hoeft perfect te zijn, maar als je er al alleen voor staat, dan lijkt me dit toch wel het minste

Anders ben je ook nog eens afhankelijk van mensen die je helpen klussen en alles...

+ Denk ook niet dat het goed is om dat allemaal in 1x te doen... wat als vriendlief zich over een maand bedenkt omdat hij merkt hoe serieus ze is met een kind... "ja sorry schat, nu ben ik al zwanger van mijn donor?"

**Geplaatst**: 07-04-13 20:51

Geplaatst: 07-04-13 20:51

wat fijn dat je hier zo goed over nadenkt. En ik kan je vertellen dat is moeilijk. Ik zelf speel namelijk ook met de gedachte.
Heb vroeger altijd gezegd: als ik voor mijn 30ste nog geen kerel heb, ga ik naar de spermabank. Maar oke ben al een half jaar 30 en ik moet zeggen, kan een kind niet betalen.
Verdien goed hoor, daar niet van, maar ook ik heb een paard. Ook daar gaan de kosten inzitten. Ook al kost dit bijna niks per maand.
Mijn ouders zouden dan moeten oppassen omdat een kinderdagverblijf niet te betalen is. Mijn ouders werken beide dus mijn moeder zou haar baan er voor moeten opzeggen. Ook dan zou ik haar moeten betalen naar wat ze nu verdient. En dat kost dan weer net zo veel als de KDV.
Mijn omgeving weet dat ik dit altijd heb gezegd en als we er over praten dan krijg ik tranen in de ogen. Mijn kinderwens is dusdanig zo groot dat het een hele grote teleurstelling is dat het gewoon niet kan. Heb me er al een beetje bij neergelegd dat ik nooit moeder ga worden.

**Geplaatst**: 07-04-13 20:55

Geplaatst: 07-04-13 20:55

willeke_x schreef:
Christiene schreef:
over wat je kind te vertellen:

was op tv vandaag. een moeder liet haar kind zaadjes planten, daar kwam een bloem uit. tegen het kind zei ze kort samengevat die bloem ben jij. ik had de water en pot voor de bloem, maar geen zaadjes. die had ik van iemand gekregen.

Dat is wel een mooie! die moet ik onthouden

Ik ken een kind en die heeft van haar moeder gehoord dat haar mama naar een babyzaadjes winkel is geweest en daar babyzaadjes heeft gekocht en in haar buik had gestopt. Uit dat zaadje was het kind geboren. Later zal het kind vast gehoord hebben hoe het werkelijk is gegaan, maar dit is het verhaal wat het kind heel lang heeft verteld als iemand vroeg waarom ze geen papa had.

**Geplaatst**: 07-04-13 20:57

Geplaatst: 07-04-13 20:57

Wendel; ik ken een mannelijke versie daarvan

Zou bijna zeggen ik geef zijn telefoonnr

Je bent 30... dan heb je nog wel even... En op die leeftijd gaan dingen sneller... (nouja, merk het nu ook bij mezelf, niet met kids dan, maar we hadden beide al samengewoond, dus die stap werd nu ook sneller gemaakt, als het goed zit, zit het goed...) Dus zou niet zo simpel die wens opgeven... Maarja

Of het ligt echt aan mij dat ik alleen maar mannen ken van rond de 30 die serieus willen zijn, kids willen en alles :')

(Ik weet nog dat ik dat 2 jaar geleden zo eng vond.. in de kroeg, eerste gesprek "en hoe denk jij over kinderen? "ehm.. pardon?" :')

)

**Geplaatst**: 07-04-13 20:58

Geplaatst: 07-04-13 20:58

Lianne86 schreef:
Een dak boven je hoofd lijkt me toch wel het minste wat je wilt Dat is gewoon basis... en nee perfect is het nooit, dat snap ik ook.. Maar je wilt niet zwanger midden in een verbouwing zitten neem ik aan? Als je 35+ bent, ok.. maar als je nog geen 30 bent... dan kun je daar op wel even wachten... Alles op orde hebben is gewoon een dak boven je hoofd, heel het huisje boompje beestje is niet nodig, niets hoeft perfect te zijn, maar als je er al alleen voor staat, dan lijkt me dit toch wel het minste Anders ben je ook nog eens afhankelijk van mensen die je helpen klussen en alles...

+ Denk ook niet dat het goed is om dat allemaal in 1x te doen... wat als vriendlief zich over een maand bedenkt omdat hij merkt hoe serieus ze is met een kind... "ja sorry schat, nu ben ik al zwanger van mijn donor?"

Dacht je nu echt dat vriendlief over een maand gaat bijdraaien?

En ik ben redelijk op de hoogte van de woningsituatie in Belgie, en daar heerst geen woningnood zoals in NL. Dus spijker je niet vast aan je appartementje met wel of geen toestemming voor uitbouw. Leg je oor te luisteren, kijk naar een groter appartement en volg je hart NU.

@ ts: Ik weet dat in Belgie het vroeg krijgen van kinderen heel erg speelt. Je bent nog geen 30, dus eigenlijk (voor Nederlandse begrippen) nog tijd zat om kinderen te krijgen. Maar niet met deze partner. Dus schop dit stuk onbenul de deur uit, en ga even heel goed te rade wat je wilt. Een kind hoeft niet in een perfecte thuissituatie. Niet qua partner/vaderfiguur, niet qua woning.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:00

Geplaatst: 07-04-13 21:00

Ik heb bewondering voor het feit dat je alles al zo perfect hebt nagezocht en zo goed over alles hebt nagedacht.

Maar ik vind ook dat de keuze die je maakt (helemaal los van je relatie) een beetje een egoistische is.
Jij wilt heel graag een kind. Maar wanneer ziet het kind jou? Je blijft fulltime werken, omdat het moet. Oke, dat snap ik. Maar dat betekend dat je kind jou door de week amper ziet. Slechts 2/3 uur per dag. De rest van de tijd wordt het in mijn ogen 'gedumpt' op het KDV. Natuurlijk is het ook daar wel leuk hoor, maar heb je daar een kind voor gekregen??
In de weekenden is het allemaal heel gezellig natuurlijk, maar ook daarin heb jij tijd nodig voor je eigen dingen (wil je een leuke moeder blijven), je paard, je boodschappen, je huis ...... Kortom, natuurlijk kan je kind met veel van deze dingen meedoen en meegaan, maar echte qualitytime met moeder/kind is er dan nog nauwelijks.
En dan moet je nog maar hopen dat je een gezond kind krijgt (en dat het gezond blijft).

Ik vind dat je over alles echt super goed hebt nagedacht .... ik vind alleen dat je het belang van het kind hierin even 'vergeten' bent.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:02

Geplaatst: 07-04-13 21:02

Wendel schreef:
wat fijn dat je hier zo goed over nadenkt. En ik kan je vertellen dat is moeilijk. Ik zelf speel namelijk ook met de gedachte.
Heb vroeger altijd gezegd: als ik voor mijn 30ste nog geen kerel heb, ga ik naar de spermabank. Maar oke ben al een half jaar 30 en ik moet zeggen, kan een kind niet betalen.
Verdien goed hoor, daar niet van, maar ook ik heb een paard. Ook daar gaan de kosten inzitten. Ook al kost dit bijna niks per maand.
Mijn ouders zouden dan moeten oppassen omdat een kinderdagverblijf niet te betalen is. Mijn ouders werken beide dus mijn moeder zou haar baan er voor moeten opzeggen. Ook dan zou ik haar moeten betalen naar wat ze nu verdient. En dat kost dan weer net zo veel als de KDV.
Mijn omgeving weet dat ik dit altijd heb gezegd en als we er over praten dan krijg ik tranen in de ogen. Mijn kinderwens is dusdanig zo groot dat het een hele grote teleurstelling is dat het gewoon niet kan. Heb me er al een beetje bij neergelegd dat ik nooit moeder ga worden.

Een kind krijgen is keuzes maken. Als de drang groot genoeg is, dan ga je er voor, doe je het paard de deur uit, spring je in het diepe en kijkt hoe het schip strandt (en dat gaat niet stranden want in Nederland is het vangnet groot genoeg en kom je met kind echt niet op straat te staan).

**Geplaatst**: 07-04-13 21:05

Geplaatst: 07-04-13 21:05

Wiesje schreef:
Ik heb bewondering voor het feit dat je alles al zo perfect hebt nagezocht en zo goed over alles hebt nagedacht.

Maar ik vind ook dat de keuze die je maakt (helemaal los van je relatie) een beetje een egoistische is.
Jij wilt heel graag een kind. Maar wanneer ziet het kind jou? Je blijft fulltime werken, omdat het moet. Oke, dat snap ik. Maar dat betekend dat je kind jou door de week amper ziet. Slechts 2/3 uur per dag. De rest van de tijd wordt het in mijn ogen 'gedumpt' op het KDV. Natuurlijk is het ook daar wel leuk hoor, maar heb je daar een kind voor gekregen??

De leeftijd dat een kind in het KDV verblijft is maar heel even. In NL heb je een financieel vangnet dat je toestaat om als alleenstaande ouder parttime te werken, en daarnaast je kind op te voeden, tot het oud genoeg is om naar school te gaan.
De tijden zijn er niet meer naar om fulltime huisvrouw te zijn maar je kunt je werktijden wel zo indelen dat er een mogelijkheid is dat je thuis bent op moment dat kinderen thuis komen van school.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:10

Geplaatst: 07-04-13 21:10

De reden dat hij geen kids wil is omdat ie zichzelf te oud vind... Dat kan bijdraaien... (Voor de rest tjah... ik was al afgeknapt op hem, dat zeg ik eerlijk.. maar TS heeft een relatie met hem en die kan er kennelijk wel mee omgaan, dus om hem nu meteen een stuk onbenul te noemen)

Ok, ik kende het verschil NL-BE niet...

Maar dan nog... Ik vind het te radicaal om meteen naar de spermabank te lopen als je biologische klok roept

Dan hadden we heel veel alleenstaande vrouwen gehad met kids...

En snap ook dat niet iedereen meteen zwanger is, maar dan nog... Even het rustig laten zinken, alles weer voor jezelf op een rijtje hebben... Als je net weer vrijgezel bent en alles wat er om je heen verandert, moet je ook voor jezelf weer op een rijtje hebben, kan me niet voorstellen dat je dan meteen om een kind staat te springen (ook al duurt het nog minimaal 9 maanden voordat het kind er is...)

Ik ben er misschien heel truttig in, maar heb het idee dat TS goed nadenkt... er zijn al te veel mensen die aan kinderen beginnen zonder alle gevolgen te overzien en alles... en dat gaat vaak tenkoste van de kinderen... (of zoals ik ooit een schoonmoeder van een vriendin hoorde zeggen... meisje was toen 23, nog aan de studie "Dan raak je gewoon zwanger en krijg je ook nog voorrang bij de woningbouw voor een huis!") En de kosten en alles, daar had ze natuurlijk niet aan gedacht... Maarja... Een kind is toch een ideale oplossing voor sommige problemen

Of die figuren die een kind nemen omdat ze bang zijn dat manlief anders wegloopt, want tjah, als het zijn kind is, dan blijft ie wel...

Het is niet altijd zo dat als je iets NU wil, dat het NU handig is om er aan te beginnen... Even slechte vergelijking: een eigen paard, hoeveel meiden van 14 willen geen eigen paard

Die moedig je ook niet aan "als je dat wilt, moet je er voor gaan"

Dan zeggen we "denk aan de onderhoudskosten, denk aan onverwachte kosten, het kost veel tijd, je hebt minder eigen tijd en weet ik veel wat"...

Hoe erg het ook niet mijn keuze zou zijn (wie weet zeg ik over een paar jaar iets anders...

) TS denkt er goed over na en dat is al heel wat... maar wat ik even duidelijk wil maken, begin niet aan kinderen omdat je ze wil, maar zorg dat je ze ook iets te bieden hebt.... En niet dat het alleen een probleem gaat worden... En wat ik nu lees, is TS gewoon goed op weg...

**Geplaatst**: 07-04-13 21:11

Geplaatst: 07-04-13 21:11

De drang is groot, maar ook mijn realiteit. Kan dan wel 'in het diepe' springen maar zit mijn 'kind' te wachten op het vangnet? Ik snap dat het in Nederland mogelijk is om hulp te krijgen, maar ben ook van mening dat je er wel goed over moet nadenken om niet in de nesten te komen. Mijn paard gaat niet meer weg. Dat is een ding wat vast staat. Paard is 23 jaar en kan niet meer verkocht worden. Dan zou ze naar de slacht moeten gaan maar dat kan ik niet doen omdat ik zo graag een kind wil. Dan ben ik pas egoïstisch bezig en dat is niet wat ik ben.
Ik zet geen kind op de wereld om afhankelijk te zijn van het vangnet van nederland. Dan wil ik er ook voor staan en mijn kind alles willen geven wat het nodig heeft

**Geplaatst**: 07-04-13 21:13

Geplaatst: 07-04-13 21:13

Wat je ze nu te bieden hebt, kan zomaar verdwijnen. Vaste woning, vaste relatie, goed inkomen: niemand kan in de toekomst kijken. Volg je hart, doe wat je wilt. Voordeel van een kind is dat er geen enkele sociale instelling is die van je eist dat je je kind moet verkopen omdat je het niet meer kunt betalen, maar ze kunnen wel van je eisen dat je een paard wegdoet of kleiner gaat wonen/je woning gaat verkopen als je de huur of hypotheek niet meer op kunt hoesten.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:16

Geplaatst: 07-04-13 21:16

Wendel schreef:
De drang is groot, maar ook mijn realiteit. Kan dan wel 'in het diepe' springen maar zit mijn 'kind' te wachten op het vangnet? Ik snap dat het in Nederland mogelijk is om hulp te krijgen, maar ben ook van mening dat je er wel goed over moet nadenken om niet in de nesten te komen. Mijn paard gaat niet meer weg. Dat is een ding wat vast staat. Paard is 23 jaar en kan niet meer verkocht worden. Dan zou ze naar de slacht moeten gaan maar dat kan ik niet doen omdat ik zo graag een kind wil. Dan ben ik pas egoïstisch bezig en dat is niet wat ik ben.
Ik zet geen kind op de wereld om afhankelijk te zijn van het vangnet van nederland. Dan wil ik er ook voor staan en mijn kind alles willen geven wat het nodig heeft

Je kind alles willen geven wat het nodig heeft gaat je niet lukken, niet uit eigen zak.
En zo te zien heeft je paard op dit moment nog voorrang, dus met die drang op kinderen te krijgen valt het dan nog wel mee....
Ik snap helemaal dat je voor je paard kiest, maar dan heb je ook geen kinderdrang (of is het dwang), maar realiseer je dat je paard ook al is hij 23 jaar nog een heel wat jaartjes meekan. Als je bereid bent om je kind zo lang in de vriezer te zetten (en daar te laten tot het misschien te laat is) dan is dat jouw keuze.

Laatst bijgewerkt door Cassidy op 07-04-13 21:16, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-04-13 21:16

Geplaatst: 07-04-13 21:16

Cassidy schreef:
Wendel schreef:
wat fijn dat je hier zo goed over nadenkt. En ik kan je vertellen dat is moeilijk. Ik zelf speel namelijk ook met de gedachte.
Heb vroeger altijd gezegd: als ik voor mijn 30ste nog geen kerel heb, ga ik naar de spermabank. Maar oke ben al een half jaar 30 en ik moet zeggen, kan een kind niet betalen.
Verdien goed hoor, daar niet van, maar ook ik heb een paard. Ook daar gaan de kosten inzitten. Ook al kost dit bijna niks per maand.
Mijn ouders zouden dan moeten oppassen omdat een kinderdagverblijf niet te betalen is. Mijn ouders werken beide dus mijn moeder zou haar baan er voor moeten opzeggen. Ook dan zou ik haar moeten betalen naar wat ze nu verdient. En dat kost dan weer net zo veel als de KDV.
Mijn omgeving weet dat ik dit altijd heb gezegd en als we er over praten dan krijg ik tranen in de ogen. Mijn kinderwens is dusdanig zo groot dat het een hele grote teleurstelling is dat het gewoon niet kan. Heb me er al een beetje bij neergelegd dat ik nooit moeder ga worden.

Een kind krijgen is keuzes maken. Als de drang groot genoeg is, dan ga je er voor, doe je het paard de deur uit, spring je in het diepe en kijkt hoe het schip strandt (en dat gaat niet stranden want in Nederland is het vangnet groot genoeg en kom je met kind echt niet op straat te staan).

Waarom ben jij zo voor het "alles opzij gooien omdat je een (in mijn ogen) egoïstische keuze maakt om iets per se te willen? Als het ooit per ongeluk gebeurd, dan is er altijd wel een oplossing te vinden, maar zo moet je dat toch niet willen! Je wilt toch genieten van je leven, gelukkig zijn en kunnen genieten van een kind als je dat hebt? Wat als een keer iets tegenzit? Het komt allemaal wel goed, maar je zult in grote delen afhankelijk zijn van... En dat vangnetje is echt niet zo luxe... Kun jij dan wel een kind alles geven wat je het wilt geven? Want het spijt me wel, alleen liefde en aandacht is niet genoeg! En dan ben ik niet eens statusgericht of moet ik per se alles hebben van merken of wat dan ook... Het moet in je leven passen... Anders heb je een kind, dat je laat opvoeden door andere, die je zelf een paar uur per dag kunt zien en je helemaal sloopt omdat het allemaal niet zo'n roze wolk is... Je hebt je ontspanning nodig, je hobby's etc. En dat kun je combineren met een kind, maar je gaat toch niet heel je leven opzij zetten voor een kind?! en dan wel zien hoe het gaat?! Dat zou mij zo veel stress opleveren dat mijn baarmoeder spontaan zou zeggen "ik kap er mee"

**Geplaatst**: 07-04-13 21:16

Geplaatst: 07-04-13 21:16

Cassidy schreef:
Wiesje schreef:
Ik heb bewondering voor het feit dat je alles al zo perfect hebt nagezocht en zo goed over alles hebt nagedacht.

Maar ik vind ook dat de keuze die je maakt (helemaal los van je relatie) een beetje een egoistische is.
Jij wilt heel graag een kind. Maar wanneer ziet het kind jou? Je blijft fulltime werken, omdat het moet. Oke, dat snap ik. Maar dat betekend dat je kind jou door de week amper ziet. Slechts 2/3 uur per dag. De rest van de tijd wordt het in mijn ogen 'gedumpt' op het KDV. Natuurlijk is het ook daar wel leuk hoor, maar heb je daar een kind voor gekregen??

De leeftijd dat een kind in het KDV verblijft is maar heel even. In NL heb je een financieel vangnet dat je toestaat om als alleenstaande ouder parttime te werken, en daarnaast je kind op te voeden, tot het oud genoeg is om naar school te gaan.
De tijden zijn er niet meer naar om fulltime huisvrouw te zijn maar je kunt je werktijden wel zo indelen dat er een mogelijkheid is dat je thuis bent op moment dat kinderen thuis komen van school.

Ik snap dat fulltime thuisblijven er niet meer bij is voor de meeste moeders, maar ik vind vijf dagen fulltime werken (ik ga af op wat de ts schrijft) gewoon teveel als je verder alleen voor de zorg van je kind opdraait. Het spijt me, maar ik kan daar niks anders van maken.
Natuurlijk is twee dagen bij opa en oma ook fijn (naast de drie dagen KDV) maar toch weegt dat niet op tegen een eigen ouder.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:20

Geplaatst: 07-04-13 21:20

Ik heb geen kinderwens en snap niet dat mensen dat willen, maar ik weet wel dat als je wacht tot alles perfect is, je weleens bedrogen uit kunt komen, want kinderen "neem je niet' maar kinderen "krijg je".
Wil je zeker zijn van kinderen dan begin er zo vroeg mogelijk aan, heb je nog een tijd om de medische molen in te gaan mocht het op de natuurlijke manier niet lukken. Niet wachten tot je ze alles kunt bieden, want dat komt vanzelf. Niet wachten op de perfecte partner, niet wachten op dat perfecte huis, de perfecte inrichting: ga voor dat kind als de drang echt zo groot is, desnoods via de spermabank, en alls komt goed.

En als je van tevoren allerlei beren op de weg ziet, dan is je drang naar dat kind niet groot genoeg.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:21

Geplaatst: 07-04-13 21:21

Wiesje schreef:
Ik snap dat fulltime thuisblijven er niet meer bij is voor de meeste moeders, maar ik vind vijf dagen fulltime werken (ik ga af op wat de ts schrijft) gewoon teveel als je verder alleen voor de zorg van je kind opdraait. Het spijt me, maar ik kan daar niks anders van maken.
Natuurlijk is twee dagen bij opa en oma ook fijn (naast de drie dagen KDV) maar toch weegt dat niet op tegen een eigen ouder.

Je woont in America, in Nederland kun je gewoon thuisblijven en fulltime voor je kind zorgen als je dat noodzakelijk mocht vinden tot de leeftijd dat hij of zij naar school gaat. Moet je wel de bijstand voor in, maar je staat echt niet zonder dak boven je hoofd en zonder brood op de plank.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:24

Geplaatst: 07-04-13 21:24

willeke_x schreef:
ja het is wel de bedoeling om voor een geregistreerde donor te kiezen, zodat het kind wel de kans heeft om contact te zoeken.
Hoe dat juist in zijn werk gaat weet ik niet.

ik weet niet waar je vandaan komt maar bij de ziekenhuizen hier in de buurt gaat het zo:
je meld je aan bij een ziekenhuis en komt op een wachtlijst. deze kan varieren van een half jaar (UMC) tot 2 jaar (bijv. rijntstaete in arnhem) of langer.
je moet op gesprek komen bij een gyn die gaat kijken of je lichamelijk "wel goed" bent. vervolgens geeft die groen licht en mag je door naar de psycholoog die je het vuur aan de schenen legt. die gaat er helemaal diep op in. waarom je alleen wilt gaan doen, hoe je dit dan gaat zien, of je hulp hebt en of dit rieeel is enz. zij bepaald of je geestelijk in staat bent om hieraan te beginnen.
als deze 2 ja zeggen dan mag je op de volgende wachtlijst. op een gegeven moment word je op geroepen voor een donormatch. je mag dan uit een soort portfolio 2 of 3 donoren "uit zoeken". dit gaat puur op globale punten. dus kleur ogen, lengte, nationaliteit, opleiding, haarkleur enz.
het liefste kijken ze naar je eigen kenmerken maar dat hoeft niet perse. als jij het prima vind om een half chineesje te krijgen dan kan dat. houd er rekening mee dat je bij dit traject onverwachts vrij moet kunnen krijgen van je werk. bijv. voor echo's om te kijken hoe het met de eisprong gaat of voor bijv. een inseminatie.
als hier een kindje uit geboren word dan krijg je een kaart met de globale kenmerken van de donor. zodat kind iig iets heeft. na de geboorte worden de gegevens van jouw kind vast gelegd in een database. hier staan ook de gegevens in van de donor.
als kind (dacht 16) is dan mag hij dit bureau opdracht geven om contact te leggen met donor. donor kan dit weigeren. je hebt dus absoluut geen zekerheid dat dit donor ook daadwerkelijk je kind wilt ontmoeten.
donor heeft geen rechten. hij heeft contract met ziekenhuis en heeft ook geen sex. contact met je gehad waardoor kindje tot stand gekomen is.

als je een bekende donor zou nemen dan heeft deze GEEN rechten. dat donorcontract heeft wel enig recht. donor tekend er namelijk voor dat hij geen sex. contact met je gehad heeft maar dat kindje via donatie "tot stand" gekomen is.
als kindje wel via sex gekomen is dan heeft donor wel iets meer rechten omdat dan inderdaad niet te bewijzen is hoe het werkelijk zit. misschien heb jij hem er wel ingeluist of wat dan ook. omgekeerd zou jij dan ook rechten hebben. als hij kind zou herkennen dan kan je alimentatie vragen enz.
EN, als de bekende donor het kindje regelmatig ziet dan kan de rechter dit als een familie band gaan zien en dus donor rechten toe kennen.

Ik heb een donor die ik "ken". ontmoet via internet maar hij heeft voor mij gedoneerd bij de kliniek. wij hebben zelf een donor contract waarin hij aan geeft dat hij geen rechten op het kind heeft en wilt en dat het via donatie is ontstaan. door beide ondertekend.
hij wilt minimaal 1x in het jaar iets horen over kind. hoe het gaat, evt foto's als ik wil. hij stuurt mij ook regelmatig recente foto's van zichzelf zodat ik die evt. aan kind kan geven als die behoefte hiervoor heeft.
als kind contact wilt hebben met donor of vragen heeft rond een jaar of 15-16 dan mogen ze contact opnemen met hem.
mijn 2e kindje is ook van dezelfde donor. ik vond het belangrijk dat mijn dochtertje niet alleen zou zijn en er niet alleen voor zou staan en dat ze een 100% vol broertje/of zusje zou hebben zodat ze hetzelfde "meemaken" en evt. later op zoek kunnen gaan. mochten ze op zoek willen gaan naar donor dan hebben ze elkaar evt. nog.
ik ken een paar bam mama's die voor het ziekenhuis gegaan zijn met de kortste wachtlijst. nadeel was hier dat je niet voor een 2e zaad kon reserveren. als zij dus een 2e willen dan word dit een kindje van een andere donor. wat zeggen hun? "ach, dat zien we tegen die tijd wel". tja, dat vind ik niet goed door dacht.
bedoel, het zijn hoe dan ook MIJN kinderen. wie de vader ook is. maar je zorgt juist voor meer problemen voor de kids door bewust voor 2 verschillende donoren te gaan.
kans is groot dat ze op zoek gaan naar hun donor en dat de ene donor wel contact wilt hebben en de andere niet. ene kind is dan blij en de ander heeft misschien verdriet. dit
probleem heb ik niet. als die van mij contact zoeken met donor dan zullen ze hetzelfde mee maken en hopelijk ook steun aan elkaar hebben als dat nodig is..

**Geplaatst**: 07-04-13 21:25

Geplaatst: 07-04-13 21:25

Nog een aanvulling aan het adres van TS: in verwachting raken betekend niet automatisch dat je een gezond kind ter wereld brengt, of dat zwangerschap en bevalling zonder complicaties verlopen. Dus voordat je je leven op het spel zet, of een kindje ter wereld brengt met een handicap, zou ik er nog eens heel goed over nadenken.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:25

Geplaatst: 07-04-13 21:25

Als jij alles wil bolwerken, je wordt overspannen en weet ik veel wat --> dan halen ze je kind ook gewoon weg...

En niets is zekerheid... Maar zo maar in het diepe springen... Er zijn meiden van 20 die geen opleiding hebben, maar spontaan een kind willen... Nee vooral doen... Leuk joh...

Ik zeg heel eerlijk, als ik alleen zou werken, thuis zou komen, moet zorgen voor en dan weer moe mijn bed in kan gaan, ik zou na een half jaar gillend gek worden... Hoe leuk een kind ook kan zijn, het is een verantwoordelijkheid, het is iets wat ontzettend slopend is, vooral de eerste jaren... En ja, alles komt altijd wel goed uiteindelijk... Maar het is maar wil je op zo'n manier leven?

Ik heb enkele jaren geleden een onderzoek gelezen... Kwam er op neer --> Je moet als moeder eerst jezelf rustig gelukkig hebben, op de 2e plaats kwam (als die er was) de relatie met de vader en dan pas het kind. Waarom --> als je zelf niet gelukkig bent, kun je niemand gelukkig maken.. En dat met die relatie -->> relatie van ouders hebben heel veel effect op kind.. maarja, dat zou in dat geval dus niet meespelen...

Voor een kind offer je altijd iets op, dat snap ik echt! Maar niet heel je leven hoe het nu is

Ik niet iig

Dus puur alleen drang is genoeg om lekker in de bijstand te komen en moeite moeten doen om fatsoenlijk rond te komen, elk dubbeltje te moeten omdraaien, sparen voor extra activiteiten voor een kind en weet ik veel wat (even het slechte geval, want dit is je vangnetje

) Wat inleveren is normaal, maar er zijn dingen die te ver gaan....

Mijn drang om een paard te kopen was ook heel groot, maar dat deed ik ook pas toen het financieel allemaal uitkwam, ik tijd had en ik wist dat ik er echt klaar voor was... (ja, dit even met gebrek aan kinderwens

slechte vergelijking)

En ik weet niet waar jij in NL woont? Maar fulltime huismoeder zijn? Echt.. als je kijkt hoe slecht die het hebben als ze alleen zijn, met wat uitkeringen etc... Ik zou voor geen 10 miljoen willen ruilen... Alles wat je tot nu toe op hebt gebouwd, weggooien om in de bijstand te komen... Nee, das heel goed.. vooral omdat ze dat nog harder gaan aanpakken :')

en zelfs dat steeds slechter geregeld wordt...

**Geplaatst**: 07-04-13 21:26

Geplaatst: 07-04-13 21:26

Ja, ik woon in America, maar ik sta niet voor deze keuze.
Ik geef mijn visie op hetgeen de TS post. En op basis daarvan heb ik mijn mening gevormd.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:27

Re: Relatie of kind? Waar zou jij voor kiezen?

Geplaatst: 07-04-13 21:27

Weer even ontopic:

TS, zorg dat je het gewoon voor elkaar hebt, de basisbehoefte hebt en mjah...

En de Nederlandse bijstand is echt geweldig *promopraatje* als het zo goed was, dan zou toch bijna elke moeder thuis zitten en daarvoor kiezen? Dan zouden moeders niet gaan werken want het lijkt me tenminste, dat je liever bij je kids bent... Bijstand is noodzaak, niet een keuze in mijn ogen

Maarja.. Ik ben rechts...

**Geplaatst**: 07-04-13 21:27

Geplaatst: 07-04-13 21:27

heel raar gezegt misschien,
maar wat als blijkt dat jij niet zwanger kan raken...
dan heb jij je relatie opgegeven voor niks in feite.

dan zou je nog kunnen adopteren daar niet van.
maar kinderen krijgen is niet meer vanzelf sprekend.

dus denk daar ook goed overna.

**Geplaatst**: 07-04-13 21:29

Geplaatst: 07-04-13 21:29

Nogmaals, als je financieel alles dichtgetimmerd wilt zien, en het daarvan laat afhangen of je kinderen neemt of niet, dan is je kinderwens niet groot genoeg.

En dan nogmaals: kinderen neem je niet, die krijg je. Je kunt je relatie wel beeindigen maar dat is geen garantie dat je zwanger wordt, de bevalling of de zwangerschap overleeft en uiteindelijk je ultieme wens niet met de dood moet bekopen.
En ik ben persoonlijk van mening: een kind is geen kind. Een kind is een teer bezit. Dus wil je moeder worden, wordt dan moeder van meer dan een kind. Als er namelijk met dat ene kind iets gebeurt blijf je niet alleen achter.

Laatst bijgewerkt door Cassidy op 07-04-13 21:31, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-04-13 21:30

Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-13 21:30

Wendel schreef:
wat fijn dat je hier zo goed over nadenkt. En ik kan je vertellen dat is moeilijk. Ik zelf speel namelijk ook met de gedachte.
Heb vroeger altijd gezegd: als ik voor mijn 30ste nog geen kerel heb, ga ik naar de spermabank. Maar oke ben al een half jaar 30 en ik moet zeggen, kan een kind niet betalen.
Verdien goed hoor, daar niet van, maar ook ik heb een paard. Ook daar gaan de kosten inzitten. Ook al kost dit bijna niks per maand.
Mijn ouders zouden dan moeten oppassen omdat een kinderdagverblijf niet te betalen is. Mijn ouders werken beide dus mijn moeder zou haar baan er voor moeten opzeggen. Ook dan zou ik haar moeten betalen naar wat ze nu verdient. En dat kost dan weer net zo veel als de KDV.
Mijn omgeving weet dat ik dit altijd heb gezegd en als we er over praten dan krijg ik tranen in de ogen. Mijn kinderwens is dusdanig zo groot dat het een hele grote teleurstelling is dat het gewoon niet kan. Heb me er al een beetje bij neergelegd dat ik nooit moeder ga worden.

oh Wendel, dat vind ik echt heel naar voor je. Ik begrijp ontzettend hoe jij je voelt.

@cassidy, ergens heb je een punt hoor, het zou praktisch wel kunnen, tenslotte kan het kind lang bij mij op de slaapkamer, maar ik zie het niet zitten om en alleenstaande moeder te zijn, een appartement te huren en ondertussen een lening af te betalen voor de uitbouw en de helpen die uitbouw recht te zetten. Mijn paps gaat eigenlijk zo goed als alles zelf doen. Alleen het metselwerk laat hij over aan iemand die dit kan doen na zijn uren. Je hoeft dan niet te wachten op vakmannen die ergens een plaatsje moeten vinden in hun agenda. Het enige dat wordt gedaan door vakmannen is het plaatsen van het sanitair (en dan vooral de zonneboiler en het paneel op het dak), het klaarleggen van de vloerverwarming en dergelijke gaat mijn vader allemaal zelf doen, dus dan gaat het wel vooruit.

Een twee slaapkamerappartement is veel te duur. Hier zitten die prijzen tussen de 650 en 800 euro per maand. Dat is financieel niet mogelijk met ook nog een kind.
maar normaal gezien, als we volgend jaar in mei starten met de uitbouw, moet het mogelijk zijn om tegen begin 2015 alles op orde te hebben. Het is op zich niet zo heel veel werk. Een deel staat al als een vroegere garage. dat moet alleen nog geïsoleerd worden en tussen de woning en die garage moet dan de uitbouw gezet worden. Dat stuk is niet zo heel groot. Ik denk dat dat ongeveer 20m2 is, dus op zich staat dat wel snel recht. We gaan dan eerst mijn slaapkamer die in het gedeelte van het huis zal liggen helemaal af maken. Zodra die af is wil ik al starten met de psychologische gesprekken en de wachttijd. dan is het volgens mij nog ergens half 2015 misschien begin 2016 als ik de eerste inseminatie krijg. Dan ben ik er nog maar 32-33. Dus dat kan nog wel.

Ik las hier ook dat alles wat je hebt dat je dat ook kan kwijt raken... tjah maar dat geld ook voor twee-ouder gezinnen. Hoeveel mensen zijn er in Genk op de ford ontslagen waarbij vader en moeder daar werkten? Daar zijn ze ook hun hele inkomen kwijt, en zij hebben vaak ook een lening voor een huis en opgroeiende kinderen. Ik weet ook niet hoe het in Nederland zit, maar als je een kind hebt en je bent gezinshoofd is de uitkering in het begin nog vrij hoog. Om dat op te vangen ben ik vier jaar geleden ook begonnen met een avondstudie rechtspraktijk, waar je eigenlijk héél erg veel mee kan hier in België. Rechtspraktici en juristen worden vaak gezocht voor allerhande jobs. Op dat vlak ben ik er redelijk gerust in. In juni studeer ik af en heb ik mijn diploma. Dus ook dat heb ik dan extra achter de hand moest ik mijn huidige job om welke reden dan ook verliezen.

Nomineer dit bericht ×