Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
ashley1

Berichten: 2671
Geregistreerd: 04-09-09
Woonplaats: In 't mooie Zeeuwse land

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:29

Betadine, wat een kort door de bocht post zeg

Citaat:
Wat ga je doen daarna ? Niet meer gaan werken om bij jij kind te kunnen zijn, of je kind bij iedere afwezigheid bij je ouders droppen ? Leven van bijstand omdat je kind je verhindert van voltijds te gaan werken ?

Ik werk ook niet voltijds, maar trek bepaald geen uitkering.
En nee, ik heb ook nog nooit een vast contract gehad, ben nu 26 met een dochtertje van 5.
Als ik moet werken, gaat mijn dochtertje naar de oppas/opvang, net zoals bij iedereen.

En moeder een egoist? Nee, vader is een stuk beter bezig.
Wel z'n l.ul gebruiken en als er dan een kindje van dreigt te komen dondert hij op en wil hij er niks van weten. Nee dat is een beter voorbeeld. Maar als hij er niet van wil weten, tja dan is dat nou eenmaal maar zo.
Had 'ie maar een vrouwtje moeten worden ipv een mannetje := :') dan hij had hij er ook wat over te zeggen gehad.
Als hij er niks mee te maken wil hebben, dan is dat zo. Leuk is het niet maar ja.

En als hij het niet wil, tja lastig dan. Had 'ie maar eerder over moeten nadenken.
Mijn vriend wil ook absoluut geen 2e en heeft al gezegt: als er een 2e komt, dan laat je 't maar weghalen.
Ik zo 'uh denk het niet, het is mijn buik en mijn lijf, waar ik over beslis'. Hij toen 'ja maar wat nou als ik het niet wil?'
Tja, zei ik, jammer dan.
Jaaaa.. zei hij, en dan zou ik er wel voor moeten betalen zeker.
Tja, zei ik weer, zo is het nou eenmaal. Het is dikke pech voor jou maar mocht ik per ongeluk nog een keer in verwachting raken en ik wil het echt houden, dan kan jij daar niks aan doen. Ook al is het een kind van jou maar wil jij het niet.
Het is niet jouw lijf dus jij beslist er niet over. Als jij geen kinderen wilt, dan laat je je maar helpen.

Nouu... toen begon hij toch te piepen!! Jaaa ik zal me zeker in m'n ballen laten snijden!!! Ben je niet goed wijs?!
*grinnik*... die mannen toch
Laatst bijgewerkt door ashley1 op 11-01-13 11:32, in het totaal 1 keer bewerkt

Blue_Eyes
Winnaar Bokt Veulenverkiezing 2025

Berichten: 20908
Geregistreerd: 17-07-07
Woonplaats: Zuid

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:30

Terwijl het echt een operatie van niks is, de mijne wilde 's middags alweer op de fiets naar zijn werk :') Mannen... Watjes!

Tendance

Berichten: 6134
Geregistreerd: 08-05-07
Woonplaats: Meppel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:32

Ik heb in dezelfde situatie gezeten toen ik 21 was alleen was het bij mij tijdens gewoon juist gebruik van de pil. Heb nu dus ook de pil niet meer, maar een voor mij tot nu toe veel beter werkend spiraaltje.
Ik heb het weg laten halen, nooit een probleem mee gehad. Ik ben nu 28 en het is voor mij emotioneel nooit een probleem geweest.
Ik vond het op zich ook wel 'stoer', dat mijn lijf dus ook gezond was en een kleintje kon dragen, maar ik was duidelijk in de keuze: niet nu, niet met deze man.

Geen spijt gehad. Geen dag!

Lianne86
Berichten: 3730
Geregistreerd: 21-12-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:37

Ik ben er misschien heel hard in... en heb deels het topic doorgelezen... Maar kies altijd voor jezelf.. Een kind alleen opvoeden is niet niets, laat het echt een bewuste keuze zijn en geen emotionele beslissing.

Ik ben iets jonger dan jij, zit in een totaal andere situatie; maar ik zou nu mijn leven niet willen "opgeven" om voor een kind te zorgen, terwijl het financieel en qua woning etc. ook makkelijk zou gaan. Ik hecht nog veel te veel waarde aan mijn vrijheid.

En niet zo negatief doen over mannen die iemand zwanger gemaakt hebben ;) een kind moet een keuze blijven voor beide.. Ook als niet gepland is... Dus als 1 van de 2 het wil houden (dan heeft mams zelfs al de eindbeslissing) dan is het een keuze en dan weet je dat je er alleen voor kunt komen te staan. Maar dat kan ook als je wel een relatie hebt... Je zou voor de gein eens moeten nagaan hoeveel vrouwen er hun "pil" vergeten, want "met kind blijft ie vast bij me";)

fjordie333
Berichten: 813
Geregistreerd: 09-08-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:38

wat ik me afvraag..kan je van een kind houden wat je niet wil...bedoel het niet banketstaaf hoor maar een kind is afhankelijk van jou en je reageerd zoals je je voelt.
Mijn kids zijn heilig voor mij maar ze waren dan ook meer dan welkom !

Als je het niet wil houden dan moet je dat ook niet doen, ik ben echt niet voor abortus maar op deze manier maak je jezelf en je kind niet gelukkig als je het gaat houden.

Kwanyin
Berichten: 18995
Geregistreerd: 14-08-03
Woonplaats: belgië

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:39

Tendance schreef:
Ik heb in dezelfde situatie gezeten toen ik 21 was alleen was het bij mij tijdens gewoon juist gebruik van de pil. Heb nu dus ook de pil niet meer, maar een voor mij tot nu toe veel beter werkend spiraaltje.
Ik heb het weg laten halen, nooit een probleem mee gehad. Ik ben nu 28 en het is voor mij emotioneel nooit een probleem geweest.
Ik vond het op zich ook wel 'stoer', dat mijn lijf dus ook gezond was en een kleintje kon dragen, maar ik was duidelijk in de keuze: niet nu, niet met deze man.

Geen spijt gehad. Geen dag!

Maar was jouw keuze voor jou vanaf dag 1 duidelijk dat je het niet wou, of had je eerst ook zoies als de Ts van "goh, wat moet ik doen..stiekem kijk ik toch ook wel uit naar het leventje in mijn buik, nu het mij overkomt ben ik toch niet meer zeker.."

Enne, gevoelens van de vader? Door zich gewoon af te sluiten en niet meer te reageren? :) Nee, die gaat lang niet door dezelfde emotionele hel als een moeder. Dan had hij wel zijn verantwoordelijkheid genomen en zat hij bij de TS, eventueel om haar te overtuigen dat een kind nu geen goed idee is. Hij trekt zijn handen af, reageert niet meer, maar zou wel beslissen wat iemand anders met haar leven moet doen? Echt niet.

Collie2008
Berichten: 9644
Geregistreerd: 08-01-11
Woonplaats: Ergens in Noord Holland

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:44

Het klinkt bij mij een beetje alsof TS toe is aan een nieuwe fase aan haar leven en dat dit haar mogelijk beïnvloed? TS wil meer rust, stabiliteit en een kind mag dan wel juist veel onrust brengen, maar ook structuur en verantwoordelijkheid.

xLIESSSx

Berichten: 951
Geregistreerd: 10-12-09
Woonplaats: Oost-Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:44

Jeetje, lastige situatie... :(:)

Hierover meepraten kan ik niet, gezien ik zo'n situatie nog nooit heb meegemaakt...
Ik ka wel aangeven wat ik zou doen in mijn situatie (hoewel zoiets inderdaad niet zeker is, want je hebt makkelijk praten als je nog niet zwanger bent...) :

Ikzelf heb nu al 4.5 jaar een vaste vriend. Ik ben dolgelukkig met hem, hoewel we echt wel onze ups en downs hebben. Ik ben 20, hij is 20 en we wonen beide nog thuis. Ik ga nog naar school, hij gaat gaan werken. Als anticonceptie gebruik ik de pil en dat is alles.
Voila, dat was een korte situatieschets :)
En hoewel ik gelukkig ben bij mijn vriend, zou ik absoluut nu nog niet zwanger willen zijn !! Ik vind mezelf nog veel te kinds om nu al een eigen kind te moeten opvoeden. Ik zou het niet kunnen en ik zou het nu nog noet willen ook. Stel dat ik zwanger zou zijn, dan zou de beslissing wel moeilijk zijn, gezien het wel een kind is van de man waar ik van hou en waar ik gelukkig mee ben. Maar desondanks denk ik dat ik het zou weghalen. Ikzelf ben er nog niet klaar voor, dat weet ik van mezelf. Het zou dus niet eerlijk zijn tov het kind om het te houden, terwijl het eigenlijk een beetje ongewenst is...

Ik ga opnieuw benadrukken dat dit is hoe ik er NU over denk, in mijn situatie. Ik weet dat alles kan veranderen als je eenmaal werkelijk zwanger bent.

TS, ik wil je wel veel sterkte toewensen, ongeacht welke beslissing je neemt ! Hoe je het ook draait of keert, de beslissing die je neemt, zal altijd de juiste zijn.

Blue_Eyes
Winnaar Bokt Veulenverkiezing 2025

Berichten: 20908
Geregistreerd: 17-07-07
Woonplaats: Zuid

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:45

fjordie333 schreef:
wat ik me afvraag..kan je van een kind houden wat je niet wil...bedoel het niet banketstaaf hoor maar een kind is afhankelijk van jou en je reageerd zoals je je voelt.

Natuurlijk kan dat. Dat noemen ze o.a. oxytocine ;)

veerledec

Berichten: 6847
Geregistreerd: 25-02-05
Woonplaats: Clinge

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:47

Kwanyin schreef:
Maar was jouw keuze voor jou vanaf dag 1 duidelijk dat je het niet wou, of had je eerst ook zoies als de Ts van "goh, wat moet ik doen..stiekem kijk ik toch ook wel uit naar het leventje in mijn buik, nu het mij overkomt ben ik toch niet meer zeker.."

Maar als dit je basis is om het te houden, is dat volgens mij toch niet de juiste, en in ieder geval een te beperkte basis.

xLIESSSx

Berichten: 951
Geregistreerd: 10-12-09
Woonplaats: Oost-Vlaanderen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:49

Sentido schreef:
Betadine: naar mijn weten is seks bedoelt om als voortplanting, wat je ook gebruikt aan anticonceptie de kans dat je toch zwanger raakt is er altijd. Dus als meneer zeker weten geen kinderen wil moet hij zich of laten helpen of geen seks meer hebben. Aangezien het TS haar lichaam is waar iets in groeit of waar ze iets uit laat halen, met voor haar alle emotionele gevolgen en zij degene is die het op gaat voeden, is zij ook degene die de beslissing neemt :j


Dit vind ik wel een beetje een vreemde opmerking eigenlijk... (hoewel ik wel begrijp waar ze vandaan komt)
Mijn vriend en ik willen ook geen kinderen, desondanks vrijen wij zonder condoom. En ik denk ook niet dat mijn vriend zich zal 'laten behelpen' of geen weks meer zal willen, omdat hij geen kinderen wil...
Wij 2 hebben er bewust voor gekozen om zonder condoom te vrijen, ook al willen we geen kinderen (ik neem wel de pil). Misschien hebben zij 2 er ook voor gekozen om geen condoom te gebruiken ?? Ik vind dat je de schuld niet geheel op de man mag schuiven...

Kwanyin
Berichten: 18995
Geregistreerd: 14-08-03
Woonplaats: belgië

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:50

Blue_Eyes schreef:
fjordie333 schreef:
wat ik me afvraag..kan je van een kind houden wat je niet wil...bedoel het niet banketstaaf hoor maar een kind is afhankelijk van jou en je reageerd zoals je je voelt.

Natuurlijk kan dat. Dat noemen ze o.a. oxytocine ;)

Of gewoon moederinstinct :D . En dat hebben zo goed als alle vrouwen, ook vrouwen die nooit kinderen wilden en plots zwanger geraakte en te laat waren om het weg te halen. Die ontpoppen zich soms nog tot de ergste moedertijgers die er zijn :D . Uitzonderlijk komt die vonk er niet. Maar dat kan ook gebeuren bij zéér gewenste kinderen, onder vorm van een postnatale depressie. Maar echt, in de meeste gevallen heeft de natuur een trukje achter de hand om vanaf het moment dat je de eerste keer je kind in je armen hebt je het gevoel te geven dat je de wereld aankan. Vandaar dat je ook zo vaak hoort "ik wilde écht geen kinderen, mààr de eerste keer dat ik hem daar zo klein en fragiel zag liggen, smolt mijn hart".
Nogmaals, dat geld ook niet voor iedereen, er zijn wel uitzonderingen die niks voelen voor hun kind.

Tendance

Berichten: 6134
Geregistreerd: 08-05-07
Woonplaats: Meppel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:53

Kwanyin schreef:
Tendance schreef:
Ik heb in dezelfde situatie gezeten toen ik 21 was alleen was het bij mij tijdens gewoon juist gebruik van de pil. Heb nu dus ook de pil niet meer, maar een voor mij tot nu toe veel beter werkend spiraaltje.
Ik heb het weg laten halen, nooit een probleem mee gehad. Ik ben nu 28 en het is voor mij emotioneel nooit een probleem geweest.
Ik vond het op zich ook wel 'stoer', dat mijn lijf dus ook gezond was en een kleintje kon dragen, maar ik was duidelijk in de keuze: niet nu, niet met deze man.

Geen spijt gehad. Geen dag!

Maar was jouw keuze voor jou vanaf dag 1 duidelijk dat je het niet wou, of had je eerst ook zoies als de Ts van "goh, wat moet ik doen..stiekem kijk ik toch ook wel uit naar het leventje in mijn buik, nu het mij overkomt ben ik toch niet meer zeker.."

Enne, gevoelens van de vader? Door zich gewoon af te sluiten en niet meer te reageren? :) Nee, die gaat lang niet door dezelfde emotionele hel als een moeder. Dan had hij wel zijn verantwoordelijkheid genomen en zat hij bij de TS, eventueel om haar te overtuigen dat een kind nu geen goed idee is. Hij trekt zijn handen af, reageert niet meer, maar zou wel beslissen wat iemand anders met haar leven moet doen? Echt niet.


Voor mij was er al voor het doen van de test een duidelijke nee, maar ik sta zo sterk in het leven, dat ik exact weet wat ik wil en wat ik niet wil, dus dan is de keuze altijd al duidelijk voor jezelf.

De kerel moet naar mijn idee gewoon zijn verantwoordelijkheid nemen als jij bepaald het te houden. Hij had van te voren 2 keuzes: geen sex of een condoom!

Amaris

Berichten: 12899
Geregistreerd: 25-03-06
Woonplaats: Wieërt

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:55

moonfish13 schreef:
Lastig verhaal vind ik het.
Enerzijds ben ik van mening dat jij het kind draagt dus jij hier de keuze in hebt.
Anderzijds zit hij straks misschien met alimentatie, terwijl hij het hele kind niet wil.
Dan kom je nog op het stukje dat het ook wel een beetje het risico van het vak is natuurlijk..


Dat vraag ik me af.
Als hij nu al aangeeft niets met TS en kind te maken te willen hebben zal hij het kind niet erkennen en zéker geen ouderschap aanvragen.
Volgens mij kan TS in dat geval nooit om alimentatie vragen (zou ze dat al willen want je wilt toch niet met de sores te maken krijgen van iemand die niet wilt betalen, wat een frustratie moet dát opleveren!) want dan zou je ieder willekeurig manspersoon wel om alimentatie kunnen gaan vragen.

Kentaro

Berichten: 17391
Geregistreerd: 06-04-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:56

Tendence, Dat laatste ben ik niet met je eens. Hij heeft aangegeven het niet te willen houden. Als je dan zelf wel besluit het te houden, vind ik niet dat je hem ergens voor aan kunt spreken.

Tendance

Berichten: 6134
Geregistreerd: 08-05-07
Woonplaats: Meppel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:56

Zouden mijn vriend en ik nu zwanger worden, dan zou het, zoals ik het hiervoor ook noem, ons kindje zijn en is het zeker welkom, maar momenteel nog niet gewenst. Dat komt nog wel!

Tendance

Berichten: 6134
Geregistreerd: 08-05-07
Woonplaats: Meppel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:58

Kentaro schreef:
Tendence, Dat laatste ben ik niet met je eens. Hij heeft aangegeven het niet te willen houden. Als je dan zelf wel besluit het te houden, vind ik niet dat je hem ergens voor aan kunt spreken.


Daar denk ik, maar ook de rechter heel anders over!
Een vriendin van mij heeft dit gehad en via een rechtzaak moet hij gewoon betalen.
Had hij zichzelf er maar niet in moeten hangen. Wie zijn banketstaaf achterna loopt moet ook de gevolgen dragen.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:06

Ik zou persoonlijk ook een abortus doen.
je bent nog jong zat om met de juiste partner wel aan kinderen te beginnen die wel gewenst zijn.
Het mag dan wel zo zijn dat er een hartje klopt maar het is natuurlijk nog een nog leven zonder enige vorm van besef. Ik denk dat je inderdaad de beslissing echt voor jezelf moet maken. Wat wil jij. Het vruchtje zal er geen weet van hebben. Nu nog niet, dan komt pas later als je kiest om het geboren te laten worden.
Ik vind dat een hoop bokkers een kind krijgen erg romantiseerd. Als ik in mijn omgeving kijk hoe ongelukkig een aantal stellen zijn sinds ze kinderen hebben dan denk ik dat je zeker 10 keer na moet denken wat je doet. Natuurlijk zal geen enkele ouder zijn kinderen kwijt willen. Maar ik weet wel dat als je aan veel ouders vraagt of ze weer kinderen zouden nemen als ze opnieuw konden kiezen dat veel ouders het niet meer zouden willen.
Denk alleen al aan alle verantwoordelijkheid.
De toekomst die een kind heeft. wil je in deze tijd nog een kind laten opgroeien.
De financiele situatie.
En de zorgen of het kind wel gezond blijft, goed oppast en niet de verkeerde vrienden krijgt enz.
Veel kinderen zijn niet opgewassen tegen deze harde samenleving.

Natuurlijk kunnen kinderen ook veel geluk geven maar mensen met kinderen denken nooit meer aan zichzelf. Ze leven voor de kinderen.

Ik schets het erg zwart-wit. Niet om je te kwetsen maar om je goed wakker te schudden bij al de mooie praatjes van veel bokkers.
Succes met je keuze TS.

OnlyFroukje

Berichten: 1406
Geregistreerd: 03-09-11

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:08

Ik las net een stukje over alimentatie,.. maar volgens mij is dat alleen als hij zijn kindje erkent. en als ik dit lees lijkt mij dat niet te gebeuren.. dus denk dat ze daar niet eens overnadenkt nu!

Lianne86
Berichten: 3730
Geregistreerd: 21-12-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:09

Dus als vrouw heb je eigenlijk gewoon alles zelf voor het bepalen en ook al zegt iemand "ik wil het niet" en jij bent zo'n trut die juist wel een kind wil; krijg je ook nog eens een aantal jaren elke maand een leuk bedrag van hem... Dat kan volgens mij echt niet! Anders zou elke bijstandmoeder nog een kind willen en een rijke man verleiden met "ik ben aan de pil hoor" :') (ow jaah, ik denk positief over mensen...) maar volgens mij is het niet zo dat een man altijd verantwoordelijk gehouden kan worden! En terecht ook :) HIj moet zijn kind toch echt erkennen voordat dit allemaal gebeurd. En dan is het nog maar de vraag, wil jij zo'n relatie met de vader van je kind? Hij wil het niet en moet jou elke maand een x bedrag betalen ;) weet wel dat ik daar nooit voor zou kiezen!

fjordie333
Berichten: 813
Geregistreerd: 09-08-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:10

Ik snap wat moedergevoelens zijn maar, en natuurlijk kunnen die komen...maar dat is niet zo vanzelfsprekend als wanneer je een gewenst kind op de wereld zet.

Tendance

Berichten: 6134
Geregistreerd: 08-05-07
Woonplaats: Meppel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:11

Froukjeloves schreef:
Ik las net een stukje over alimentatie,.. maar volgens mij is dat alleen als hij zijn kindje erkent. en als ik dit lees lijkt mij dat niet te gebeuren.. dus denk dat ze daar niet eens overnadenkt nu!


Dit was bij mijn vriendin niet het geval. Hij wilde het kind niet erkennen, maar onder druk van de rechter (DNA) moet hij gewoon.

Silly1972

Berichten: 15045
Geregistreerd: 24-06-08
Woonplaats: (omstreeks) Oosterwolde

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:12

Ik was 28 toen ik mijn partner aan de kant zette, hij was niet de juiste man voor mij en zeker niet iemand die ik zag als de vader van mijn kinderen (zeer onbetrouwbaar).

Nu ben ik bijna 41, geen man geen kinderen, nooit de juiste ontmoet. Helaas.
Dus het is niet altijd zo dat je met de juiste partner wel kinderen had gehad.

Ik vind het soms wel eens jammer dat het er nooit van is gekomen.

OnlyFroukje

Berichten: 1406
Geregistreerd: 03-09-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:16

Froukjeloves schreef:
Ik las net een stukje over alimentatie,.. maar volgens mij is dat alleen als hij zijn kindje erkent. en als ik dit lees lijkt mij dat niet te gebeuren.. dus denk dat ze daar niet eens overnadenkt nu!


[qoute]Vind het eerlijk gezegt niet ok om het kind te houden als de vader het niet wil. Zijn bloed gaat een dorp verder rondlopen, jij gaat hem alleen opvoeden zonder steun van de vader. Wat ga je doen daarna ? Niet meer gaan werken om bij jij kind te kunnen zijn, of je kind bij iedere afwezigheid bij je ouders droppen ? Leven van bijstand omdat je kind je verhindert van voltijds te gaan werken ?
De vader wil dit kind niet en jij wilt het houden (je zegt dat je neigt naar abortus, maar gezien hoe je erover spreekt is het bijna overduidelijk dat je het wilt houden).
Ik wil je niet afbreken ofzo, maar zo denk ik er gewoon over. Ik vind het egoist om een kind in deze omstandigheden te willen. Je zegt dat de vader het foute type is, maar je zoekt hem wel op en verwacht smsjes terug, wie is dan het foute type ? Hij wil niets met jou en jij komt hem vertellen dat je een kind van hem verwacht...
Ergens begrijp ik dat het, nu je zwanger bent, je naar dit kind begint te verlangen, maar blijf het gewoon egoist vinden. Wat ga je doen als het kind het spiegelbeeld word van de vader, genetisch is al heel veel vastgelegd en daar kun je zelf met de beste opvoeding niets aan doen, ga jij hiermee kunnen omgaan. Mensen die hem kennen en het kind zien gaan het mischien zelf kunnen zien, want sommige kinderen lijken gewoon heel erg op hun vader, vooral als die bepaalde atypische kenmerken heeft die doorgegeven worden.[/qoute]

Ik ben het hier niet echt mee eens. ik was zelf nog veel jonger. bij de eerste
en moet zeggen ik had het niet anders willen hebben, jong zijn heeft ook voordelen.
Echter vind ik dit een keuze van haar zelf. en een kind krijgen is altijd egoistisch want er zijn mensen die het niet kunnen.
Dus vind dat echt bull.. Ik ben blij met me drie kinderen en romantischere over kids? nee het is veel werk. Maar je krijgt er ook heel veel voor terug.

Sentido

Berichten: 4209
Geregistreerd: 22-03-06
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 12:16

xLIESSSx schreef:
Sentido schreef:
Betadine: naar mijn weten is seks bedoelt om als voortplanting, wat je ook gebruikt aan anticonceptie de kans dat je toch zwanger raakt is er altijd. Dus als meneer zeker weten geen kinderen wil moet hij zich of laten helpen of geen seks meer hebben. Aangezien het TS haar lichaam is waar iets in groeit of waar ze iets uit laat halen, met voor haar alle emotionele gevolgen en zij degene is die het op gaat voeden, is zij ook degene die de beslissing neemt :j


Dit vind ik wel een beetje een vreemde opmerking eigenlijk... (hoewel ik wel begrijp waar ze vandaan komt)
Mijn vriend en ik willen ook geen kinderen, desondanks vrijen wij zonder condoom. En ik denk ook niet dat mijn vriend zich zal 'laten behelpen' of geen weks meer zal willen, omdat hij geen kinderen wil...
Wij 2 hebben er bewust voor gekozen om zonder condoom te vrijen, ook al willen we geen kinderen (ik neem wel de pil). Misschien hebben zij 2 er ook voor gekozen om geen condoom te gebruiken ?? Ik vind dat je de schuld niet geheel op de man mag schuiven...


Schuld heeft niemand aan deze situatie. Mijn opmerking was bedoelt als reactie op dat de mening van de vader ook telt. Aangezien ts en man niet in een relatie zitten, is dat een andere situatie. Zou jij zwanger raken, dan neem ik aan dat je dat samen met je vriend gaat bespreken en dat zijn mening wel degelijk meetelt. In het geval van TS zeg ik dat het haar keuze is :j