Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-04-12 21:31

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 24-04-12 21:31

Ik ben bloeddonor. Nu al een tijd niet geweest, want ik heb een tattoeage laten zetten en daarvoor ben ik in Azië geweest waar ik ook bloed heb gegeven, maar over enkele weken mag ik weer. Verder heb ik al een keer of vijf gegeven denk ik.

Ik geef bloed omdat hij mij weinig moeite kost, maar ik er wel mensen mee help. Mij interesseert het weinig of het nu gegeven wordt aan leukemiepatiënten, verkeersslachtoffers of onderzoeksgroepen. Ik heb een totaal niet zeldzame bloedgroep A+, maar ze zullen hier nog genoeg aan hebben neem ik aan

Daarnaast is het fijn dat je altijd getest wordt op vanalles. Mocht ik ziek zijn, weet ik dat ook meteen.

Het geven zelf is prima, ik eet altijd een koekje, drink een kopje koffie, lig daar een minuut of tien en neem ngo een koekje daarna. Al met al nog geen half uur bezig. Een keer ben ik keihard gaan sporten na het geven en dat was een minder groot succes, maar over het algemeen kan ik niet zeggen dat ik ergens last van heb.

Ik ben erop gekomen omdat ik het dayzeroproject gedaan heb en het een van mijn doelen was. Ik ben meteen toen ik achttien was gaan geven en heb zowel in Leiden, Eindhoven als Utrecht een keer in een stoel gelegen en overal positieve ervaringen.

**Geplaatst**: 24-04-12 21:43

Geplaatst: 24-04-12 21:43

Ayasha schreef:
als je bloed gekregen hebt, mag je ook niet meer?

Volgens mij geldt dit niet in België denk ik. Ik kan het nergens vinden en ik kan het me ook niet herindderen dat je permanent word uitgelsoten na een transfusie.

Ik vind het maar een rare regel. Net alsof je nog weet of je ooit een transfusie hebt gehad als peuter. Of bij een operatie wordt soms ook bloed bijgegeven terwijl je onder het zeil bent.

**Geplaatst**: 24-04-12 21:44

Geplaatst: 24-04-12 21:44

BraveSpots schreef:
Ayasha schreef:
als je bloed gekregen hebt, mag je ook niet meer?

Volgens mij geldt dit niet in België denk ik. Ik kan het nergens vinden en ik kan het me ook niet herindderen dat je permanent word uitgelsoten na een transfusie.

Ik vind het maar een rare regel. Net alsof je nog weet of je ooit een transfusie hebt gehad als peuter. Of bij een operatie wordt soms ook bloed bijgegeven terwijl je onder het zeil bent.

maar dat word, neem ik aan, wel ergens opgeschreven?

Ze zijn inderdaad wel erg streng met bepaalde regels, want al het bloed word eerst nog grondig gecontroleerd, dus met die regels sluiten ze gewoon de risciogroepen uit. Al denk ik wel dat dat betekend dat ze genoeg bloed krijgen.

**Geplaatst**: 24-04-12 21:51

Geplaatst: 24-04-12 21:51

Ik ben al sinds m'n 18e bloeddonor. Ben ik gewoon eigenlijk zelf opgekomen, ik wist dat mijn tante het deed, maar dit is iets dat ze ooit gezegt heeft toen ik 10 was en verder is dat niet iets waar zij mij toe heeft aangezet oid. Ik vond dit gewoon een mooie manier om iets goeds te doen wat ik zelf toch niet echt mis. Je red er ook echt levens mee.

Ik heb eigenlijk nergens last van, het prikken gaat altijd goed, ook de keuring is altijd in orde (wat ook wel fijn is natuurlijk, eventjes die extra check die je erbij krijgt, maar daar doe ik het niet voor). Ik voel me nooit slap of flauw, ben niet bang voor bloedprikken. Nouja ik kijk altijd even de andere kant op als die naald m'n arm in gaat, maar het doet helemaal geen zeer. Verdoving bij de tandarts doet véél meer pijn!!!

En hoe het verder gaat? Hmm eerst wordt je dus uitgebreid gekeurt en je moet een vragenlijst invullen. Ze kijken naar je bloeddruk en je ijzergehalte (dmv een prikje in je vinger... die doet meer pijn als die grote naald, maar ook dat valt reuze mee!). Ook je gewicht is belangrijk, je moet 55 kilo wegen om een halve liter af te staan. Anders is het minder.

En na dat je gekeurt bent ga je op zo'n stoel zitten en nemen ze dus dat bloed af. En na zo'n 10 min ben je weer klaar kun je even wat drinken en een koekje en broodje eten (dat hebben ze daar).

Ik ben daarnaast ook nog stamceldonor. Dit houd in dat ik ergens in een bestand sta waar wereldwijd donors op staan en als er iemand matched met mij (die kans is echt piepklein) kan ik opgeroepen worden om dus of beenmerg af te staan of dmv hormonen stamcellen af te nemen. Dit schijnt wel wat rottiger te zijn dan bloeddonor, maargoed kans is ook echt heel klein. Ook ben ik geregistreerd orgaandonor.

Mocht je nog vragen hebben beantwoord ik die graag.

**Geplaatst**: 24-04-12 21:58

Geplaatst: 24-04-12 21:58

Ik weet niet hoe dat dat in Nederland zit maar hier hebben ze geen automatisch toegang tot je medisch dossier als ik het goed heb. Denk ik toch. Alleen al privacy gerelateerd lijkt dat me niet ok. Laat staan wat een werk er moet inzitten om dat uit te pluizen.

Plus dat lang niet alles op pc staat, zelfs in tegenwoordige tijden. Electronisch medisch dossier zijn ze nu pas aan het invoeren stiletjes aan.

In België zijn er wel regelmatig tekorten, zegt het rode kruis toch.

**Geplaatst**: 24-04-12 22:01

Geplaatst: 24-04-12 22:01

Ik ben geen bloeddonor

Ik durf het niet...ik ben echt doodsbenauwd om geprikt te worden.
Ik ben een watje...ik weet het.

**Geplaatst**: 24-04-12 22:59

Geplaatst: 24-04-12 22:59

BraveSpots schreef:
Ayasha schreef:
als je bloed gekregen hebt, mag je ook niet meer?

Volgens mij geldt dit niet in België denk ik. Ik kan het nergens vinden en ik kan het me ook niet herindderen dat je permanent word uitgelsoten na een transfusie.

Ik vind het maar een rare regel. Net alsof je nog weet of je ooit een transfusie hebt gehad als peuter. Of bij een operatie wordt soms ook bloed bijgegeven terwijl je onder het zeil bent.

Bij bloedtransfusie wordt je niet permanent geschrapt, maar wel tijdelijk. Net zoals ik 3 jaar moest wachten omdat ik een tongpiercing genomen heb. Op sommige plaatsen moet je idd eerst staaltjes laten afnemen en kan je pas de volgende keer doneren.
Ik heb altijd direct mogen doneren. Maar AB is erg gegeerd gezien weinig mensen dit hebben en nog minder gedoneerd wordt. En dezelfde bloegroep krijgt bij transfusies altijd voorkeur tov het universele O negatieve bloed.

**Geplaatst**: 24-04-12 23:12

Geplaatst: 24-04-12 23:12

volgens mij mag je dan nooit meer bloed geven hoor, er staat op de site van sanquin elk geval:

Bloedtransfusie
Als je na 1 januari 1980 een bloedtransfusie hebt gehad, mag je geen bloeddonor zijn.

**Geplaatst**: 24-04-12 23:18

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 24-04-12 23:18

Als je een bloedtransfusie krijgt is de kans groot dat je in enige mate antistoffen aanmaakt tegen bepaalde cellen in het bloed van jouw donor. Als jij vervolgens weer gaat doneren draag je dus niet alleen de verwachtte antistoffen met je mee (die jij hebt vanwege je bloedgroep) maar mogelijk ook antistoffen die men niet verwacht en die grote gevolgen kunnen hebben voor de ontvanger van jouw bloed.
Ik denk dat dat de reden is dat je na een transfusie geen bloed mag geven.

**Geplaatst**: 24-04-12 23:27

Geplaatst: 24-04-12 23:27

ja daarom vind ik het ook wel logisch. Maar zelf baal ik er wel van, als ik het had geweten had ik het namelijk geweigerd. Maar naja, elk geval petje af voor iedereen die wel bloeddonor is

**Geplaatst**: 24-04-12 23:28

Geplaatst: 24-04-12 23:28

Ja ik ben bloeddonor!
zelf werk ik in de zorg en volg de opleiding HBO- verpleegkunde en zie dus zelf hoe hard bloed nodig is en hoe een mens er van kan opknappen.

iedere keer zie ik er toch wel weer een klein beetje tegenop omdat je toch een best dikke naald in je ader krijgt. de allereerste donatie gig niet zo goed, de prikmevrouw prikte te ver door en de naald belande in mijn spier (en geloof me, dat doet pijn :')

)
en een andere keer werd het even zwart voor de ogen, alleen niet in de stoel maar als bestuurder van een auto

(ik had te weinig gedronken na de donatie)

wel wordt je iedere keer heel vriendelijk ontvangen en krijg je lekker wat te drinken en iets lekkers

en natuurlijk voel je dat je iets goeds gedaan hebt na afloop

**Geplaatst**: 24-04-12 23:31

Geplaatst: 24-04-12 23:31

Ik ben meer dan schijtbenauwd voor bloedprikken, dus ik kan het niet. Ben wel orgaan donor, maar daar voel ik niets meer van

**Geplaatst**: 24-04-12 23:38

Geplaatst: 24-04-12 23:38

Ik ben wel bloeddonor.

Waarom: (dat is nogal een verhaal.. ik houd het kort)
Omdat mijn ex (toenmalige vriend) een zeer ernstig ongeluk heeft gehad waarbij er 8 (!) liter bloed is gegeven en dit heeft zijn leven gered. Hij mag hierdoor zelf geen bloed meer geven, maar ik wilde iets 'terug doen', dus heb me ingeschreven en tot nu toe al 5 halve liters gegeven.

Hoe ben ik erop gekomen:
Via het ziekenhuis waar mijn ex op de IC lag. En ook via de studentenvereniging waar ik toen lid van was, zij maakten reclame en wierven zo nieuwe donoren voor de Sanquin.

Ervaringen:
Elke keer heel goed!
De prik voel je niks van. En de service is super.

Is de keuring zwaar:
Wat bedoel je met zwaar? -> Streng?: Ja. Streng zijn ze wel. En terecht natuurlijk.
Momenteel mag ik bijvoorbeeld niet geven omdat ik een te lage bloeddruk en HB gehalte heb. Daardoor kwam ik niet door de 6e keuring. Ik heb het bloed nu zelf hard nodig.. Verder ben ik altijd wel blij na elke keuring voorafgaand aan het bloedgeven om te weten dat ik gezond ben.

**Geplaatst**: 25-04-12 10:41

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 25-04-12 10:41

Ik had me opgegeven maar ik mag niet.
Heb elke dag medicijnen dus helaas mag het dan niet. Dacht geef me gewoon op en dan hoor ik wel of het kan, maar helaas.

Vindt het een goed doel om bloed te geven. Het is een kleine moeite om zo iemand te kunnen redden.

**Geplaatst**: 25-04-12 13:08

Geplaatst: 25-04-12 13:08

Waarom? Vorig jaar heb ik meegedaan aan Alpe d'HuZes (6x de alpe d'huez beklimmen voor het KWF). Toen heb ik gemerkt dat ik het zoveel leuker vind om echt actief iets te doen waarmee ik andere mensen kan helpen.
Hoe ben je erop gekomen? Ik kwam toevallig bij dit topic terecht: [MW] Wordt bloeddonor bij de bloedbank! Toen dacht ik: "Aha! Dat lijkt me mooi om te kunnen doen!"
Kun je je ervaringen delen? Evt. via PB? Ik heb pas 1x een oproep gehad en dus een halve liter gegeven, toen vond ik het erg spannend en toen alles klaar was ging ik bijna van m'n stokkie. Gelijk even de verpleegkundige geroepen en die kantelde gelijk m'n stoel en toen het weer beter ging kantelde ze hem steeds weer een stukje terug en kwam me ondertussen nog een glaasje sinaasappelsap brengen! Ze vertelde me dat het misschien kon komen doordat ik erg zenuwachtig was voor de eerste keer.
Is de keuring zwaar? Hoe gaat deze in zijn werk? De keuring is niet zwaar, wel streng. Het enige wat jij hoeft te doen voor de keuring is zorgen dat je gezond bent, dan meten ze wat waarden en nemen ze 4 buisjes bloed af, hier merk je eigenlijk niks van. Een paar weken later krijg je bericht of je goedgekeurd bent. Die keuring stelt niet zo ontzettend veel voor!

Een voordeel van bloeddonor zijn is dat je voor elke keer dat je geeft een kleine keuring ondergaat, dus dan weet je gelijk of je wel helemaal gezond bent.
Zo ben ik er hierdoor achter gekomen dat mijn bloeddruk wat aan de hoge kant is. (140/80 is redelijk hoog voor iemand van 18) Ik kan nu m'n levensstijl een beetje aanpassen om dit tegen te gaan, en dit kan me helpen om later gezonder te blijven!

**Geplaatst**: 25-04-12 13:26

Geplaatst: 25-04-12 13:26

ik vind het tof dat er mensen zijn die het doen, maar zelf geef ik niet.
Ik ben dramatisch slecht te prikken, mijn aders rollen alle kanten op en tegen de tijd dat die naald zit zijn ze al een half uur in mijn arm aan het roeren geweest

heb regelmatig een blauwe arm gehad waarna ze maar met een baby infuusnaald op mijn hand zijn verder gegaan :roll:

**Geplaatst**: 25-04-12 13:31

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 25-04-12 13:31

Ik ben geen bloeddonor.
Ik heb een erg lage bloedsuikerspiegel. En als ik menstrueer wordt ik daar al waanzinnig duizelig en slap van.
Dus het is mij afgeraden om donor te worden, omdat het voor mezelf een risico kan zijn.

Mijn ouders hebben wel altijd bloed gegeven, tot ze naar Duitsland verhuisden.

**Geplaatst**: 26-04-12 10:45

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 26-04-12 10:45

Ik heb me zojuist aangemeld, krijg binnen 14 dagen berichten over hoe en wat.. ben benieuwd agz ik pas in juni 18 wordt.. maar kan nooit kwaad op tijd te zijn lijkt me

**Geplaatst**: 26-04-12 10:48

Geplaatst: 26-04-12 10:48

Ik ben geen donor;

Ik ben te slecht te prikken en kan alleen met de kleinste naald worden geprikt. Voor een infuus moet mijn arm eerst een half uur worden verwarmd en dan nog is het maar een gok of het wil.
Dus dat is absoluut niet handig.
Om die reden ben ik niet echt gewenst en wil ik zelf ook niet.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 26-04-12 10:54, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-12 10:53

Geplaatst: 26-04-12 10:53

Ik ben bloeddonor geweest, maar ik ben 6 keer geweest om te geven maar mijn Hb was 4 keer te laag, dus nu ben ik geen donor meer. Mijn Hb was de laatste 2 keer 6.9 dus nu 'mag' ik helemaal niet meer terug komen om te geven.

Ik vond het wel een heel goed gevoel geven

Keuring is helemaal niet zwaar, ik vind het jammer dat ik geen donor meer ben.

**Geplaatst**: 26-04-12 10:57

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 26-04-12 10:57

Wat zijn er veel mensen die slecht te prikken zijn.. Ik ben ook moeilijk te prikken, en ik moest echt keihard in dat balletje knijpen zodat er uberhaupt genoeg bloed zou stromen.. Maar dan is het wel mogelijk om donor te zijn.

**Geplaatst**: 26-04-12 11:00

Geplaatst: 26-04-12 11:00

Tja, de naald kunnen ze bij mij al niet fatsoenlijk inbrengen, dus ik kan nog zo hard knijpen als ik wil... Maar als ze de ader niet kunnen vinden komt er toch echt geen bloed uit :')

Ik kan maar aan 1 zijde geprikt worden, met de dunst mogelijke naald.
Bij gewone bloedafname is het al een drama

infuus aanleggen is bijna onmogelijk (zowel in de hand als in de arm) en om nou elke keer een half uur te moeten verwarmen, gebruik moeten maken van de dunste naald en dan maar op hoop van zegen is voor mij niet fijn, maar voor hun ook niet handig werken.

(overigens heb ik geen angst meer voor naalden, dus dat speelt niet eens meer mee.)

**Geplaatst**: 26-04-12 12:28

Geplaatst: 26-04-12 12:28

Anne_GTI schreef:
De naald is inderdaad niet dun, dat klopt. Alleen kunnen ze doorgaans zo goed prikken dat je niet eens voelt dat ie erin gaat. Dat vind ik altijd heel apart; ik zie hem erin gaan maar ik voel er amper wat van. Dat prikje in de vinger doet me meer zeer. Dat vind ik rotprikjes.

Als je de vinger gebogen houdt tijdens het prikken voel je er een stuk minder van!

Ik ben zelf een aantal jaren donor geweest. Echter, de momenten waarop je kunt doneren in deze regio zijn flink terug gebracht. En laat ik nu net op die tijdstippen niet kunnen.... En om er vrij voor te nemen vond ik ook al zo wat.

**Geplaatst**: 01-05-12 22:02

Geplaatst: 01-05-12 22:02

Maartje1990 schreef:
Ik ben al sinds m'n 18e bloeddonor. Ben ik gewoon eigenlijk zelf opgekomen, ik wist dat mijn tante het deed, maar dit is iets dat ze ooit gezegt heeft toen ik 10 was en verder is dat niet iets waar zij mij toe heeft aangezet oid. Ik vond dit gewoon een mooie manier om iets goeds te doen wat ik zelf toch niet echt mis. Je red er ook echt levens mee.

Ik heb eigenlijk nergens last van, het prikken gaat altijd goed, ook de keuring is altijd in orde (wat ook wel fijn is natuurlijk, eventjes die extra check die je erbij krijgt, maar daar doe ik het niet voor). Ik voel me nooit slap of flauw, ben niet bang voor bloedprikken. Nouja ik kijk altijd even de andere kant op als die naald m'n arm in gaat, maar het doet helemaal geen zeer. Verdoving bij de tandarts doet véél meer pijn!!!

En hoe het verder gaat? Hmm eerst wordt je dus uitgebreid gekeurt en je moet een vragenlijst invullen. Ze kijken naar je bloeddruk en je ijzergehalte (dmv een prikje in je vinger... die doet meer pijn als die grote naald, maar ook dat valt reuze mee!). Ook je gewicht is belangrijk, je moet 55 kilo wegen om een halve liter af te staan. Anders is het minder.

En na dat je gekeurt bent ga je op zo'n stoel zitten en nemen ze dus dat bloed af. En na zo'n 10 min ben je weer klaar kun je even wat drinken en een koekje en broodje eten (dat hebben ze daar).

Ik ben daarnaast ook nog stamceldonor. Dit houd in dat ik ergens in een bestand sta waar wereldwijd donors op staan en als er iemand matched met mij (die kans is echt piepklein) kan ik opgeroepen worden om dus of beenmerg af te staan of dmv hormonen stamcellen af te nemen. Dit schijnt wel wat rottiger te zijn dan bloeddonor, maargoed kans is ook echt heel klein. Ook ben ik geregistreerd orgaandonor.

Mocht je nog vragen hebben beantwoord ik die graag.

Ik heb altijd geschreeuwd dat ik bloeddonor zou worden zodra ik 18 werd, maar helaas wordt ik vrij zenuwachtig van naalden en heb ik van een vriendin zeer negatieve verhalen gehoord (van bijv. een vacuümzuigende naald, en dat ze die terug moesten duwen ofzo??

). In ieder geval... Misschien moet ik het toch maar zelf eens een keertje hebben ervaren, zodat ik er zelf over kan oordelen.

Hoe ziet de naald eruit? Is het gewoon hetzelfde als zo'n bloedpriknaald of is de naald dikker en groter?

Ik ben op dit moment wel orgaandonor

**Geplaatst**: 01-05-12 22:06

Re: Bloeddonor: Waarom wel/niet?

Geplaatst: 01-05-12 22:06

bloedpriknaald weet ik niet eigenlijk. Heb niet zo vaak bloed hoeven prikken. Dit is wel een vrij dikke naald, niet te vergelijken met een verdoving of een griepprik. Moet natuurlijk ook want dat bloed moet eruit kunnen. Ik heb echt geen negatieve verhalen evenmin mijn broer die ook bloeddonor is. Misschien kun je gewoon een keertje gaan kijken?

Nomineer dit bericht ×