labyrinth schreef:deruijter schreef:Super dat jij zo snel ben genezen van je verbrijzelde botten, maar bij mij is het dus een stuk moeilijker gegaan. Het scheenbeen is al een heel rottig bot, aangezien die maar heel moeilijk geneest, plus mijn botten wilden niet meer groeien.
En ik weet nog dat ik daar lag op de grond te wachten op de ambulance en ik tegen mezelf zei oh gewoon gebroken beentje kom op meid over een maand zit je weer op het paard. Die maand werden 2 maanden en die 2 maanden werden er 8.
En ik kan nu nog steeds niet fatsoenlijk lopen. Ik heb het altijd positief ingezien, maar na de ontsteking is alles vies tegen gevallen.
Jeetje wat een lange weg zeg! Maar gelukkig doen je botten nog wel genoeg om te herstellen. Ik heb een aantal jaar in het bejaardentehuis hier in de buurt en daar hadden we een vrouw met een gebroken nek, maar die breuk groeide echt niet meer dicht. Die moest de rest van haar jaren met een fixateur rondlopen om haar hoofd
Ik hoop dat jou revalidatieproces verder voorspoedig gaat verlopen zeg!
Ja toen ik in het ziekenhuis lag met de ontsteking zag ik een jongen van mijn leeftijd (17) met een externe fixateur om zijn hoofd lopen, ik vond het zo erg voor hem. Dan ben ik blij dat de externe fixateur om mijn been zat ipv mijn hoofd.
Dankjewel.

, maar dat was met 2 maanden al over en ik was allang weer blij dat ik kon lopen.