Koffiekan schreef:Aangezien er toch weer een vraag komt over mijn ouders.. Ik ga een poging wagen om uit te leggen waarom ze het niet weten.
Mijn vader was(/is?) in mijn jeugd lange tijd depressief. Lange tijd heb ik voornamelijk het gezin draaiende gehouden, want mijn vader kon/deed niks meer, en mijn moeder heeft een lichamelijke handicap. Toen ik ong. 14 jaar was ben ik erachter gekomen dat ik, mijn moeder en mijn zusje zijn enige reden waren voor mijn vader om nog door te leven. Dit heeft diepe indruk op mij gemaakt, en daar heb ik toen niet over gepraat. Wat ik wel gedaan heb is het idee gekregen dat als wij de reden waren dat hij nog leefde, we dus ook zijn reden om er een eind aan te maken konden zijn. Ik heb mezelf toen aangeleerd om niet te reageren als hij boos was, mezelf uit te laten schelden, tussen ruzies te springen, echt alles te pikken en op te lossen. Ik ben dus constant bezig om mijn vader te beschermen.. Ik ben erg bang dat dit verhaal een te grote klap voor hem zou zijn.... En mijn moeder is een heel sterke vrouw, maar dit verhaal kan ze niet voor zich houden, dat kan ze niet alleen aan. Ik kan niet tegen haar zeggen 'dit is er aan de hand, maar dat mag je niet tegen papa vertellen..'
Ik begrijp heul goed dat jij jou ouders wil beschermen want dat is wat je doet, maar nu moet je me niet verkeerd gaan begrijpen met wat ik nu zeg!
Hoe depressief of beperkt jou ouders ook mogen zijn, ze zijn jouw ouders en ze hebben er voor gekozen om jou (en je broers/zusjes)te krijgen daar hoort verantwoordelijkheid bij.
Zij kunnen jou helpen en willen dat hoe beperkt of depressief ze ook zijn, sterker nog ze zouden wel eens kwaad kunnen worden omdat je al die tijd niks hebt gezegd, jij bent hun geliefde dochter en ik kan me indenken dat ze het verschikkelijk vinden dat dit met hun kind gebeurt!
Als ik het zo lees ben jij de ouderrol op je gaan nemen in vaktermen heet dat parentificatie, er ligt een enorme verantwoordelijkheid op je schouders en die weegt voor jou nog al wat, lieve schat ik kan alleen maar zeggen doe aangifte en licht je ouders in!
Wat betreft het paard, ik snap dat je haar niet kwijt wilt maar in dit geval zou ik of met meerdere mensen dat paard kopen en anders dan maar ff geen paard je eigen gezondheid is belangrijker, want wat heeft dat paard aan jou als jij een inzinking krijgt!?
Ik wil je heel veel sterkte toewensen