Geplaatst: 01-03-11 14:31 
houden nergens rekening mee, kijken alleen maar in het wetten boekje. mag ik vragen aan jou of het een kortgeding was of een bodem procedure?
kom op mensen. wij stoken hem niet op. en hij MAG naar zijn vader, maar hij wilt echt niet.
hij gaat zich al achter de bank verstoppen als er zaterdag ochtend word aangebeld door de vader.
schreeuwen dat hij niet eens naar de deur toe wilt komen, hij wil het niet eens meer tegen zijn vader zeggen dat hij niet mee wilt.
hij wilt hem niet eens meer zien.
er moet iets gebeurd zijn waarom hij echt niet wilt.
dat proberen wel er nu langzaam aan uit te krijgen.
maar dan kan nog wel is heel lang gaan duren. kinderen kunnen dat heel lang verzwijgen.
vader doet net alsof hij er niks van begrijpt, en het gaat nu alleen nog maar hart tegen hart.
het enigste wat de vader denkt is : ik zal, ik moet, ik wil, en ik eis!
en nu helemaal dat het al zover is opgelopen met rechtzaken enzo, is de vader die alleen nog maar aan zijn eigen denkt.
en hij moet en zal het winnen, niet voor zijn zoon. Maar gewoon de eer dat hij gewonnen heeft.
als hij zijn vader gevoelens zou even laat spreken. dan laat hij het kind nu even met rust.
en komt het met de tijd heus mischien wel weer goed. maar die tijd die mijn broertje nodig heeft, word hem niet gegunt.
de vader heeft echt zijn kans gehad.
wij hebben voordat de rechter ingeschakeld was tegen de vader gezegd dat hij zijn kind kan zien in de garage van een gezaamelijke vriend.
die gezamelijke vriend vertrouwd mijn broertje ook goed. en mijn broertje was het daar mee eens.
dan zou het bijvoorbeeld op de woensdag middag zijn, uit school zou mijn broertje dan met de gezamelijke vriend meegaan naar de garage en dan zou de vader erheen komen en zo rustig aan opbouwen.
maar daar had de vader geen zin in en wou hem meteen een vol weekend en de helft van de vakantie's.
ik snap hoe sommige mensen denken, dat een kind niks te zeggen heeft. Dat is ook zo maar tot een bepaalde hoogte.
wat er ook als voorbeeld word genoemd met school. tuurlijk moet een kind naar school en word hij ook echt niet thuis gehouden als hij geen zin heeft hoor.
maar dat is heel iets anders als dat er nu hier aan de hand is.
en ja mijn broertje vangt zo nu en dan wel is wat op.
maar daar kom je niet onderuit.
als zijn vader hier door de straat heen rijd om te kijken of zijn zoon aan het buitenspelen is.
mischien wel wilt ontvoeren. moet je het kind toch vertellen waarom hij niet meer buiten mag spelen!!
waarom hij nooit met vreemde mensen mee mag. (ook niet als ze lieve kleine poesjes of puppy's hebben die ze even wil;len laten zien bij wijze van)
zijn vader heeft ook in de dominicaanse republiek ingeschreven gestaan, om zijn schulden te ontlopen en omdat hij geen huis en dus ook geen postadres had.
als hij in die periode mijn broertje buiten had zien spelen en hem had mee genomen waren we hem nu voorgoed kwijt geweets.
hoevaak hoor je dat niet op tv dat dat gebeurd, en daar waren en zijn wij nog steeds heel bang voor.
en dus ook super voorzichtig mee.
de vader heeft ook gezegd: ''ik niks zei ook niks''. en daar bedoelt hij mijn moeder mee.
en dit kan 2 dingen betekenen: of dat me broertje hier thuis word weggehaald en naar een pleeggezin.
of dat hij er helemaal niet meer is!!
en dan nog even wat ook uit mijn eigen ervaring.
mijn vader (andere vader dan die van mijn broertje) en mijn moeder zijn uit elkaar gegaan toen ik 4 jaar oud was.
met ook een omgangsregeling om de 14 dagen een weekend.
ik had toen ook een oudere broer van toen 6 jaar en een jonger zusje van 1,5 jaar oud.
mijn broer wou wel naar me vader en ging dan ook elke 14 dagen een weekend erheen.
ik wou niet altijd, maar als ik niet wou waren de woorden van mijn vader: ''oke als je niet wilt houd het op mischien de volgende keer''.
en zo ben ik nader hand al snel met hem mee gegaan samen met me oudere broer.
maar me zusje daarin tegen die heeft nooit echt een band gehad, ze was daar ook veel te jong voor.
die wou niet mee, ook niet als ik en mijn broer gingen.
mijn vader begreep dat wel en heeft mijn zusje dan ook nooit verplicht!
af en toe vroeg me vader of ze mee wou, maar niet elke 14 dagen heeft hij dat gevraagd.
tot op een gegeven moment wou ze ook wel mee, uiteraard samen met mij en mijn broer.
de ene keer wou ze wel en de andere keer niet.
mischien klinkt dit heel hard, maar mijn vader heeft wel eens gezegd tegen mijn zusje, nu ga je niet mee de volgende keer mag je weer mee. om het leuk te houden.
en dat heeft gewerkt ze komt nu op 18 jarige leeftijd nog steeds bij haar vader langs.
en zo kan het ook!
het is weer een heel verhaal geworden, maar hoop dat sommige mensen de situatie nu wel wat beter begrijpen.
En er komen steeds meer van die foto's bij 
maar volgens mij was dat inderdaad de Lek 
