Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-05-06 21:14

zinj er meer mensen hier die 1 van hun ouders hebben verlore

Geplaatst door de TopicStarter : 17-05-06 21:14

Dit is egt niet om aandacht vragen ofzo maar wil gewoon weten of er mischien nog meer mensen zijn hier (vast wel) toen ik 9 was is mijn vader overlede aan kanker.. ik ben nou 14 voel me er best poedersuiker om vaak omdat ik het toen niet egt heb verwerkt en er nu niemand meer mee lastig wil vallen

Laatst bijgewerkt door Olympia op 06-06-12 21:43, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Titel even aangepast op ABN taal :)

**Geplaatst**: 17-05-06 21:28

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 17-05-06 21:28

Hee meis!

heb mn moeder verloren op mn 11e.. dus weet wat het is. Ook ik heb het toen die tijd niet verwerkt, en ben mede daar door een jaar depressief geweest. Balen dat je je er nog zo vaak k.ut om voelt

Ten eerste: Praat erover, dat lucht op, en dan kan als ware die zware steen (opgekropt verdriet )uit je maag!

Ten tweede: Ik denk dat je je moeder vast niet lastig valt als je er over wilt praten! En als je liever niet met je moeder/vriendin/bekende enz over wilt praten, kan je met een vertrouwenspersoon/maatschappelijk werker/psycholoog over praten

Blijf er niet mee zitten meis!

Veel sterkte, pb box staat open

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-05-06 21:30

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 17-05-06 21:30

jaa daar heb ik al mee gepraat zo'n vertrouwings persoon maar die zijn zoo uber optiemistisch.. als je begrijpt wat ik bedoel;) Je moeder woo da lijk me helemaal erg man (K)

**Geplaatst**: 17-05-06 21:44

Re:

Geplaatst: 17-05-06 21:44

Heb zelf ruim een jaar therapie bij een psycholoog gehad, en daar ging ik in het begin ook niet voor mn lol naar toe hoor! Maarrr het heeft wel geholpen

**Geplaatst**: 17-05-06 21:54

Re:

Geplaatst: 17-05-06 21:54

Ik heb toen ik 12 was mijn vader verloren.
Hij had zelfmoord gepleegd, heel plotseling dus allemaal.
Ik ben nooit naar een psycholoog ofzo geweest.
2 weken na dat papa dood was ging ik naar de Middelbare school.
Ben in het begin van het schooljaar gepest omdat ik heel stil was.
Nu gelukkig niet meer.
In het begin was het heel moeilijk,
Ik werd toen gepest op school en we hadden heel veel financiele problemen dus mijn pony moest verkocht worden.
Ik heb het redelijk goed weten te verwerken.
mijn vriendinnen steunen me als ik het moeilijk heb

Mijn PB-box staat ook altijd open

**Geplaatst**: 18-05-06 02:20

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 18-05-06 02:20

ik ben mijn vader 2 jaar geleden verloren aan een zware hartinfarct
ik mis hem nog steeds verschrikkelijk en het blijft moeilijk

zoals hierboven al gezegd wordt..praten helpt..
in het begin vond ik het moeilijk maar nu praat ik graag over mijn vader
het houdt de fijne herrineringen aan hem vast

veel sterkte

**Geplaatst**: 18-05-06 06:36

Re:

Geplaatst: 18-05-06 06:36

Ik heb mijn vader plotseling ( ongeluk ) verloren toen ik 10 was. Ik heb het nooit echt kunnnen verwerken tot een paar maanden geleden ( ben inmiddels 29 ) dus bij mij heeft het jaren geduurd.

**Geplaatst**: 18-05-06 10:08

Re:

Geplaatst: 18-05-06 10:08

Ik heb mijn vader ook verloren vorig jaar. Ik werd bijna 19 en hij is 47 geworden. Dikke darmkanker was de oorzaak. Nadat mijn vader overleden is, stortte mijn moeder ook in (is al heel lang psychiatrisch patiënt), dus voor mij was er totaal geen tijd om het te verwerken. Ik stopte het weg. Ging uit, leuke dingen doen etc. Zelfs de avond voordat hij gecremeerd werd wilde ik nog uit gaan, maar daarin werd ik tegen gehouden. Ik heb hier achteraf heel erg spijt van...omdat ik het zelf oneerbiedig vind. Ik ben nu dus bijna een jaar verder en heb er nog steeds moeite mee, ik moet nog leren om het te verwerken en er de tijd voor te nemen....

**Geplaatst**: 18-05-06 10:16

Re:

Geplaatst: 18-05-06 10:16

ik heb ook mijn vader verloren 1 jaar en 8 maanden geleden. hij ging
's avonds zaalvoetballen en is nooit meet thuisgekomen.
hartstilstand.....

hij was net 2 maanden 48. nooit ziek geweets en/of in het ziekenhuis gelegen.
ik heb hem in die 22 jaar, dat ik hem gekend heb maar 1 x ziek gezien, maar toen had hij wat verkeerds gegeten ofzo.

ik mis hem elke dag weer. het verdriet wordt minder, maar het gemis wordt groter.

houdt diegene levend door hem of haar te blijven herinneren.

Groetjes

**Geplaatst**: 18-05-06 10:20

Re:

Geplaatst: 18-05-06 10:20

vader van vriendin van me is gestorven aan kanker. Ik heb beide ouders nog levend, maar heb met beide geen contact meer. Sterkte allemaal met het verwerken van jullie verlies, praten lucht op.

**Geplaatst**: 18-05-06 10:21

Re:

Geplaatst: 18-05-06 10:21

Mijn vader ben ik in 2003 verloren, hij was 77 en is gewoon niet meer wakker geworden. Ik mis hem nog iedere dag en moet het verlies nog echt wel verwerken.

**Geplaatst**: 18-05-06 10:26

Re:

Geplaatst: 18-05-06 10:26

Toen ik 9 jaar oud was heb ik ook mijn vader verloren aan kanker.
Hij was 38
Heel lang kon ik er niet over praten.
Sinds enkele jaren kan ik dat wel goed, maar ik ben ondertussen ook 32.
Maar ik ben erg blij dat ik het nu voortaan wel kan, geeft een hoop verlichting, dus ik hoop dat jij dat ook gaat kunnen.
Ook al is het op schrift, hier op bokt.

**Geplaatst**: 18-05-06 10:30

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 18-05-06 10:30

Kimmie_Paard schreef:
Dit is egt niet om aandacht vragen ofzo maar wil gewoon weten of er mischien nog meer mensen zijn hier (vast wel) toen ik 9 was is mijn vader overlede aan kanker.. ik ben nou 14 voel me er best poedersuiker om vaak omdat ik het toen niet egt heb verwerkt en er nu niemand meer mee lastig wil vallen

Het komt echt heel vaak voor als je 1 van je ouders verliest dat je het eerst niet verwerkt, de klap komt meestal later. Mijn vader is overleden dat ik 8 jaar was en ik had er nooit over gepraat dus alles kwam pas later. Maar praten en je hart luchten (desnoods hier op bokt als je even niemand om je heen hebt) het helpt echt!

**Geplaatst**: 18-05-06 11:01

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 18-05-06 11:01

Ik ben ook mijn vader verloren toen ik 10 jaar was. Mijn ouders waren toen al gescheiden.
Het was een bedrijfsongeluk.
De dag dat het gebeurde was mijn moeder jarig. Ik weet nog goed dat toen ik naar bed ging de telefoon ging. Maar ik ben gewoon gaan slapen. Toen ik de volgende morgen beneden kwam ging me moeder naast me zitten. En zei ze Papa is overleden... Ik zo betekent dat dood?

Ik heb het er nog steeds moeilijk mee omdat ik nooit afscheid heb kunnen nemen. En op het moment dat dat gebeurde hadden me vader en ik niet zo'n goed contact.

**Geplaatst**: 18-05-06 11:03

Re:

Geplaatst: 18-05-06 11:03

Ik heb ze niet verloren maar mijn ouders zijn gescheiden en sinds 4 jaar heb ik om een of andere duistere rede geen contact meer met mijn vader: Ik heb geen dochter meer en jij geen vader, zei hij! *slik*
Ik heb hem dan wel niet verloren maar ik vind het wel erg, hij is der nog wel maar tis net of ie dood is...

**Geplaatst**: 18-05-06 11:14

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 18-05-06 11:14

Mijn moeder is overleden toen ik 30 jaar was (zij zelf was 53 jaar)
Veel te jong dus

Ik mis haar nog iedere dag, het was ook zo plotseling !!!!!

**Geplaatst**: 18-05-06 11:21

Re:

Geplaatst: 18-05-06 11:21

ik heb mijn moeder verloren toen ik 18 was (ben er nu 32) , aan een relatief onbekende ziekte (PPH). Ik heb wel direkt na het overlijden van haar, van alles op geschreven en las dat regelmatig door, het heeft wel geholpen met het verwerken. Kan er nu dan ook goed over praten, maar het heeft wel een hele poos geduurt.

Mijn tip: schrijf het van je af en als je er aan toe bent laat het je moeder lezen, het is geen schande om je vader te missen, als je moeder een moeder is zal ze het echt begrijpen dat ook jij je vader mist. Soms is nl makkelijker om het op te schrijven dan te vertellen.

**Geplaatst**: 18-05-06 11:24

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 18-05-06 11:24

Op 8 januari 2001 ben ik mijn vader verloren aan een hartaanval.
Ook hij was nooit ziek geweest. Hij is 46 jaar geworden.
Mijn ouders zouden twee dagen later tekenen voor de koop van een nieuwe woning...
Mijn vriend en ik hadden mijn vader een week daarvoor verteld dat we ons gingen verloven en we hebben hem de ringen laten zien...
De avond daarvoor heb ik hem nog aan de telefoon gehad.
Ik was net gaan samenwonen en hij vroeg zich af wanneer ik voor het laatst een goede maaltijd had gegeten. Dat kon ik dus mooi de volgende avond bij hun doen. Wat er eigenlijk was, was dat het grofvuil naar buiten moest

Op maandag ochtend om 08.00 belde mijn moeder.
Ik weet nog dat ik daar best pissig over was omdat maandag de enigste dag was dat ik uit kon slapen ivm een eigen winkel die pas om 13.00 open ging op maandag.
Mijn moeder zei dat mijn vader niet goed geworden was.
Mijn vriend en ik zijn zo vlug al we konden naar mijn ouderlijk huis toe gegaan.
Toen ik thuis kwam was het ambulance personeel nog bezig met hem te reanimeren.
Toen ik langs zijn kamer liep zag ik hem in zijn onderbroek. Ik weet nog dat ik dacht dat hij dat absoluut niet leuk zou gaan vinden wanneer hij dat te horen zou krijgen...
Even later kwam mijn broer binnen om te zeggen dat hij het niet geredt had.
Het enigste waar ik vooral blij om was, was dat mijn vader en ik op het moment dat hij overleed géén ruzie hadden.
Dat was namelijk nogal vaak het geval.
Ik denk dat ik het dan een stuk moeilijker had kunnen verwerken.
Ik heb altijd het gevoel gehad als of mijn vader niet trots op mij was.
Hij had namelijk bijna altijd commetaar op mij en wat ik deed.
Op zijn crematie kwamen zijn collega's naar me toe om mij te condoleren. Enkele zeiden dat mijn vader zo trots over mij kon vertellen op zijn werk. Dat wist ik dus echt niet!
Hij werkte in het Joegoslavië Tribunaal in Den-Haag.
Hij werd zo gewaardeerd daar dat de gevangenen op de dag van zijn crematie de hele dag in de cel bleven zo dat ze met zo veel mogelijk bewakers naar de crematie konden gaan.
Dat vond ik zo mooi gebaar.
Ook hebben enkele gevangen brieven aan de bewaarder mee gegeven om aan ons te geven.
Daar schreven ze in hoe erg ze mijn vader waardeerde.
Mijn vader was een stugge man die niet zijn gevoelens liet zien.
Maar ik mis hem nog steeds elke dag!

**Geplaatst**: 18-05-06 12:52

Re:

Geplaatst: 18-05-06 12:52

Drie jaar en drie dagen geleden ben ik mijn vader verloren aan de complicaties van een longoperatie.
Na een lijdensweg van 3/4 jaar op intensive care kon zijn lichaam de kracht niet meer opbrengen om nog door te gaan.
Papa, ik mis je nog elke dag...

**Geplaatst**: 18-05-06 13:09

Re:

Geplaatst: 18-05-06 13:09

Ook ik ben vroeg mijn vader verloren, maar na een ziekbed van 18 jaar... dus eigenlijk was ik opgelucht voor hem. De verwerking was daardoor veel makkelijker.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-05-06 14:36

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 18-05-06 14:36

Ben blij te lezen dat ik dus niet de enige ben die er niet zo goed over kan prate hopelijk komt dat bij mij ook nog.. julli eook allemaal heel veel sterkte tis egt K ut!! mijn vader was pas presies een week 45 en hij was al 3 jaar ziek egt veel te jong:(

**Geplaatst**: 18-05-06 14:43

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 18-05-06 14:43

Mijn moeder is overleden toen ik 7 was.

Ook ik heb het een poos enorm moeilijk mee gehad, mijn vader is nu hertrouwd en soms heb ik nog best wel het idee dat zo mijn moeder word
vervangen. Dit is natuurlijk niet zo, toen die tijd vroeg ik me ook altijd af waarom het nou juist bij mij moest gebeuren. Oke ik gun het niemand, maar dat het nou net MIJ moest overkomen vond ik wel heel gemeen

**Geplaatst**: 18-05-06 15:00

Re:

Geplaatst: 18-05-06 15:00

Niet mijn echte vader maar mijn Stiefvader, mijn echte vader ken ik niet echt [ leeft nog wel maar gescheide toen ik 3 was ofzo]
Ik zag mijn stiefvader dus wel echt als mijn eigen vader.

Hij is deze maand 2 jaar geleden overleden aan Longkanker wat overal naar uitgezaaid was...
47 jaar oud geworden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-05-06 16:01

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 18-05-06 16:01

@bonfiregek.. dat idee heb ik nou ook altijd.. er zijn zoveel mensen en waarom moest het nou net mijn vader zijn? hij had tog niks fout gedaan..

**Geplaatst**: 18-05-06 16:06

Re:

Geplaatst: 18-05-06 16:06

ik ben in november 2005 me moeder verloren aan een ziekte die ze neit konden onder zoeken!!! ze is toen ze overleeden was helemaal onderzocht, wat bleek toch kanker te zijn

ze is achter af al ander half jaar ziek geweest zonder dat wij het wisten, het hele verhaal mag je vragen of neem een kijkje in me Profile daar staat alles, heb er nu geen fut voor want vandaag zou me moeder 52 jaar worden

ik heb het erg heeel erg moeilijk mee en ga 30 mei met iemand praten, ik gebruik me vriend zeg mar als praat paal en die weet er niet goed mee om te gaan, dus die kan zijn verhaal ook niet kwijt! dus ik had het erg moeilijk en hij ook, veell gepraat over hoe ik ales wou gaan proberem en hij ook, maar goed we hebben toen besloten met zijn 2tjes een nieuwe start gaan maken en het gaat al veel beter.

ik ben nu 17, 25 juni hoop ik 18 te worden, en me auto rijbewis te halen helaas mag me moeder het allemaal niet meer mee maken

ik heb nog een zusje van 15 en heeft het er ook erg moeilijk mee en me vader natuurlijk ook. gelukig hebben we veel steun van familie en vrienden, nou dit wou ik even kwijt!

als je vragen hebt pb box staat open,

corien

Nomineer dit bericht ×