Maar momenteel zit ik zelfs met een zonnebril achter m’n beeldscherm.
Als ik het heb moet ik me direct bij de oogarts melden, dezelfde dag nog. Vroeger voelde ik het meteen als het weer zover was (knallende koppijn, misselijk, brandende en stekende ogen, tranen, beroerd etc), maar de klachten worden steeds minder duidelijk en deze laatste keer had ik echt helemaal niets in de gaten. Dus was het waarschijnlijk al weken actief voordat het ontdekt werd. Ik ging naar de oogarts omdat ik de afgelopen maanden langzaam steeds lichtgevoeliger werd en toen bleek bij het onderzoek tot mijn verbazing dat ik het weer had. Daar baal ik behoorlijk van, want de volgende keer merk ik er misschien weer niks van en loop ik er mee door....
Ik ben wel benieuwd of er hier meer mensen zijn die dit hebben en wat hun ervaringen zijn.

Dat ze maar 3x een hoornvliestransplantatie kunnen doen wist ik trouwens niet. Weer wat geleerd. Ik ben alweer 44, dus bij mij hoeft t niet zo lang mee te gaan als bij je dochter. Maar de andere kant: één uitbraakje na je transplantatie is genoeg om weer terug te zijn bij af natuurlijk.
. Maar dat beeldscherm blijft toch wel een lastig ding. Oogarts zei dat een goede opticien wel kon helpen met een bril met getinte glazen. Maar ben een beetje bang voor hoe dat eruit ziet en vraag me ook af of dat wel werkt...