Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-04-15 14:25

Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 14:25

Hoi bokkers,

Ik zit al weken niet lekker in mijn vel. Gister weer eens na een lange tijd een gesprek gehad met mn therapeut. Het is vrijwel zeker dat ik een burn out heb of overspannen ben.
Maandag ga ik naar de huisarts, om eens te kijken wat ik hier aan ga doen en wat het nou is.

Ik heb constant huilbuien, gisteren weer 2x een hyperventilatie aanval gehad. Slaap al tijden slecht...

Heb dit wel eens aangegeven bij mijn school, dat het me allemaal te veel werd. Kreeg te horen dat ik maar minder met mijn pony bezig moest zijn, wat ik al weinig doe. Dat ik mijn tijd beter in moest plannen. Dat het helemaal niet veel is.

Ik heb veel aan mijn hoofd, neem te veel hooi op mijn vork, ben te perfectionistisch, heb achterstanden op school door thuisproblemen, ben een echte piekeraar, heb allerlei dingen waar ik heen moet zoals fysio en rijles..

Heb het ook al eens aangegeven bij de mensen waar ik woon. (Woon niet meer bij mijn ouders). Daar werd het ook weggeslagen. Als je je niet goed voelt ga je naar bed, als je het te druk hebt zeg je wat af.

Maar het gaat al maanden zo en het wordt steeds erger, ook omdat ik nu weer begin met hyperventileren. Daarom ga ik dus maandag naar de huisarts en wil graag bespreken hoe dit aan te pakken.

Maar ik ben dus bang dat ik weer niet serieus genomen wordt door school of thuis. Hoe zouden jullie dit aanpakken? Zijn er bokkers die dit ook hebben gehad, werden jullie serieus genomen? Zo niet, wat dan?

Hoop dat iemand wil helpen.
Groetjes

**Geplaatst**: 18-04-15 14:38

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 14:38

Ik heb een zware depressie gehad. Reacties varieerden van:
Meid, doe het rustig aan, doe wat je leuk vindt en zorg dat je er bovenop komt..
tot:
Niet zeuren. Dat heet de pubertijd. Een schop onder je kont moet je hebben.

Naar de huisarts, verwijzing vragen voor een therapeut, en zorgen dat je er mee aan de slag kan.
Andere mensen links laten liggen die er over klagen, en zorgen dat je er zelf bovenop komt

**Geplaatst**: 18-04-15 14:44

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 14:44

Een burn-out of overspannen zijn zijn twee compleet verschillende dingen. Hoe serieus het genomen wordt is denk ik afhankelijk van je eigen instelling, hoe je nu in het leven staat, etc.
Mijn man klaagt nooit, echt nooit. Vorig jaar had hij al een tijdje met wat klachten, moe, niet slapen, hartkloppingen, etc. En ineens liep de emmer over en was het klaar. Diagnose: burn-out. Hij is vier maanden thuis geweest en is vervolgens op therapeutische basis weer gaan werken (1 uur per dag, 2 uur per dag, ochtend, hele dag, etc)
De ene neemt het heel serieus, de ander denkt, ach, paar maandjes tot rust komen en het is over.
Wij weten beter.
Denk niet te licht over een burn-out en ga niet te snel met de term strooien. Een burn-out draag je je leven lang bij je.

**Geplaatst**: 18-04-15 15:49

Geplaatst: 18-04-15 15:49

Herkenbaar. Ik ben student MW&D en heb zelf ook de diagnose gekregen. Ik merk echt dat het heel verschillend is per persoon hoe er op wordt gereageerd. Op mijn school zijn ze heel begripvol en geven mij ook volop de ruimte. Maar ik merk ook dat ik het niet tegen iedereen vertel. Bepaalde mensen uit mijn omgeving kunnen hier heel neerbuigend op reageren. Ik sluit me dan ook zeker aan bij Ladymadonna, dit stempeltje kan je hele leven bij je dragen.

Maargoed, mijn advies is om hulp te zoeken. Huisarts, maatschappelijk werker, vertrouwenspersoon oid. Zorg dat je verhaal kwijt kan, want je lichaam is slim genoeg om zijn eigen grenzen aan te geven. Je kan hierdoor doorverwezen worden naar bijvoorbeeld de psycholoog. Heb je ook in je omgeving vrienden/kennissen die je hierbij kunnen ondersteunen? Dit hoeft huis niet zo heel groot te zijn, puur om je hart te luchten of alleen al de steun. Dit kan al heel helpend zijn!

PS: ik lees net je situatie terug, je hebt ook veel op je bordje. Het is begrijpelijk dat dit op gegeven moment te veel wordt. Helemaal als je een perfectionist ben. Daarom denk ik dat het zeker goed is dat je hulp zoekt.

**Geplaatst**: 18-04-15 15:56

Geplaatst: 18-04-15 15:56

in je schema wat je laatst plaatste staat dat je 1.5 uur per dag werkt, dat is gewoon veel te veel..
als je in het weekend ergens een handje helpt, prima..

maar 1.5 uur werken en slechts 30 minuten schoolwerk en ook in het weekend maar heel weinig schoolwerk doen is een recept voor een burnout..

beter gezegd het is een recept voor nooit ophoudende stress, want je loopt alleen maar verder en verder achter, de druk van school wordt hoger en hierdoor krijg je stressverschijnselen en burn out verschijnselen.

het eerste dat je dan zou horen te doen, is een extra iets wat je als tiener niet persee nodig hebt eruit gooien. en dat is dus je bijbaantje. De meeste ouders verbieden hun schoolgaande kinderen ook om door de weeks te werken omdat dit een te grote werklast is boven op school.

daarnaast zou ik echt meer aandacht aan school besteden want de workload die je daarvoor inplant staat gelijk aan iemand in de laatste klas van de lagere school ongeveer. je plant een half uur schoolwerk in gevolgd door een uur voor jezelf voor het naar bed gaan.. dat is geen goede instelling voor school. en het is niet helemaal eerlijk om de achterstanden op de thuissituatie te schuiven als je zelf eigenlijk veel te weinig tijd ervoor vrij houdt.

Je schema is verder echt niet te vol en met het eruit gooien van je bijbaan houd je ruim 1.5 uur per dag over.. als je daarvan 1 uur aan je schoolwerk gaat besteden en dit vroeger op de dag doet heb je van school uit een stuk minder stress, waardoor je meer energie overhoudt.

**Geplaatst**: 18-04-15 16:29

Geplaatst: 18-04-15 16:29

Wat voor therapie volg je?
En heb je hulp van bv jeugdzorg?
Wellicht kwam ik voor jou hard over na je topic over de kat gister.
Maar zeg nou zelf hoe gezond is je thuis situatie als je na 1 telefoontje het huis uitgezet wordt. En je vorige week ook al bijna op straat stond.

Dat is niet gezond en ik denk zomaar dat er meer aan de hand is dan je hier neerzet.

**Geplaatst**: 18-04-15 16:33

Geplaatst: 18-04-15 16:33

elenaMM77 schreef:
in je schema wat je laatst plaatste staat dat je 1.5 uur per dag werkt, dat is gewoon veel te veel..
als je in het weekend ergens een handje helpt, prima..

maar 1.5 uur werken en slechts 30 minuten schoolwerk en ook in het weekend maar heel weinig schoolwerk doen is een recept voor een burnout..

Inderdaad.
Een half uur huiswerk per dag is veel te weinig, ik snap wel dat je dan achter gaat lopen en werkdruk en stress ervaart.
Stoppen met je bijbaan dus en focussen op je schoolwerk.

**Geplaatst**: 18-04-15 16:54

Geplaatst: 18-04-15 16:54

Ik ga niet alles op internet gooien. Maar op het moment is er wat spanning. Heb van de week ruzie gehad, en wou voorkomen dat ik weer ruzie kreeg. Ze hebben er niet letterlijk mee gedreigd.

De achterstanden komen door de thuissituatie van vorig jaar. Toen ben ik bij mijn ouders uit huis gegaan, heb toen achterstanden opgelopen. En ik blijf daarom achter.

Bijbaan is het niet. Ik werk thuis in ruil voor mijn inwoning, en de stalling van mijn pony en het voer.
Financieel heb ik het niet ruim. Ik heb geen ouders die ook maar iets mee betalen. Geeft niet, maar dat is de reden waarom ik zoveel werk.

Bedankt voor de tips. Reageer vanavond even wat uitgebreider, als ik op de laptop zit

**Geplaatst**: 18-04-15 17:08

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 17:08

Als je al een jaar een achterstand hebt en je besteedt maar een half uur per dag aan je schoolwerk snap ik het helemaal niet meer.
Dan is het kiezen of delen; blijven werken (wat kennelijk niet anders kan) en nooit in staat zijn je achterstand in te halen, of een oplossing zoeken vwb dat bijbaantje en je achterstand in gaan halen.

**Geplaatst**: 18-04-15 17:15

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 17:15

Ik weet hoe vervelend het is helaas kan ik je geen geweldig advies geven want heb er zelf ook mee gezeten en niemand kon me daar bij helpen. Gelukkig is het zelf allemaal minder geworden. Ik heb het idee dat het bij jongeren minder serieus genomen word en makkelijker word weg gewimpeld. ''ach joh is de pubertijd'', ''stel je niet zo aan'', ''kom op, even door zetten'', ''ja, dat hoort er bij'' geen leuke reacties als je echt niet lekker in je vel zit. En dan kreeg ik ook nog te horen dat ik niets uitvoerde en ik alleen maar lui was.

Advies wat ik wel kan geven: De achterstanden zijn goed op te lossen om bijvoorbeeld samen met je mentor een planning te maken. Als je dat netjes doet heb je minder stress dat je dat nog steeds niet af hebt en blijft dat niet zo in je achterhoofd hangen. Plan meer tijd in voor leuke dingen en probeer wat meer thuis te zijn. Ga bijv een weekendje bij een vriendin slapen. Ik weet dat dit heel lastig is als er (te) veel van je verwacht word -O-

**Geplaatst**: 18-04-15 17:16

Geplaatst: 18-04-15 17:16

Hoe oud ben je Amoj?
Volgend jaar met frisse moed en uitgerust met een ander ingericht leven weer aan school beginnen en nu het bij 1,5 uur werk en jezelf per dag houden?
Neem de tijd en ga weer genieten. Zorg goed voor jezelf. Even rust. Even niets.

**Geplaatst**: 18-04-15 17:20

Geplaatst: 18-04-15 17:20

amoj schreef:
Hoi bokkers,

Ik zit al weken niet lekker in mijn vel. Gister weer eens na een lange tijd een gesprek gehad met mn therapeut. Het is vrijwel zeker dat ik een burn out heb of overspannen ben.
Maandag ga ik naar de huisarts, om eens te kijken wat ik hier aan ga doen en wat het nou is.

Een huisarts kan soms veeel doen, maar bedenk dat hij/zij noch een echte test heeft om burn out vast te stellen, noch een goede remedie heeft. Maar het wel zinnig om te melden, "dat je op bent"!

Wel kan een ha gewicht in de schaal gooien: als je minderjarig bent, maar je moet zo veel werken dat je school er onder lijdt, dan moeten er mensen gigantisch op hun lazer krijgen!!!
(Of nu ja: zo hoort dat. Als dat inhoudt, dat jij daar weer de dupe van wordt, moet er met slimheid worden gespeeld - maar blijft staan, dat dit van geen kanten mag.)

Citaat:
Ik heb constant huilbuien, gisteren weer 2x een hyperventilatie aanval gehad. Slaap al tijden slecht...

Heb dit wel eens aangegeven bij mijn school, dat het me allemaal te veel werd. Kreeg te horen dat ik maar minder met mijn pony bezig moest zijn, wat ik al weinig doe. Dat ik mijn tijd beter in moest plannen. Dat het helemaal niet veel is.

Ik heb veel aan mijn hoofd, neem te veel hooi op mijn vork, ben te perfectionistisch, heb achterstanden op school door thuisproblemen, ben een echte piekeraar, heb allerlei dingen waar ik heen moet zoals fysio en rijles..

Hoogste tijd voor iemand die gewicht in de schaal legt!!
Het verhaal bij burn out is niet zelden, dat je steeds minder puf hebt, dus steds slechter voor jezelf op kunt komen en dan maar van allles extra op je bordje krijgt, waardoor je in een neerwaartse spiraal belandt.

Citaat:
Heb het ook al eens aangegeven bij de mensen waar ik woon. (Woon niet meer bij mijn ouders). Daar werd het ook weggeslagen. Als je je niet goed voelt ga je naar bed, als je het te druk hebt zeg je wat af.

Maar het gaat al maanden zo en het wordt steeds erger, ook omdat ik nu weer begin met hyperventileren. Daarom ga ik dus maandag naar de huisarts en wil graag bespreken hoe dit aan te pakken.

....eh: of de ha iets aan jouw wantoestanden kan en wil doen.
(Kunnen hoort tot de mogelijkheden, het draait dus om willen.)
Jij moet nadrukkelijk niet nog meer hooi op je vork krijgen!

Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 18-04-15 17:38, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-04-15 17:33

Geplaatst: 18-04-15 17:33

Goof schreef:
Als je al een jaar een achterstand hebt en je besteedt maar een half uur per dag aan je schoolwerk snap ik het helemaal niet meer.
Dan is het kiezen of delen; blijven werken (wat kennelijk niet anders kan) en nooit in staat zijn je achterstand in te halen, of een oplossing zoeken vwb dat bijbaantje en je achterstand in gaan halen.

Ik reageer nu even voor mezelf, maar zulk advies krijgen als je je zo rot voelt is echt het laatste waar ik op zou zitten wachten.... Ik snap dat school belangrijk is, ook voor TS, maar school komt ná je mentale gezondheid. Ik denk ook niet dat het veranderen van een schema of een uur per dag aan school gaan zitten (Zo hé, als een half uur al weinig is, dan is het nog een wonder dat ik zo ver ben gekomen... een half uur per dag aan mijn school heb ik nog nooit gezeten..) echt helpt om je fijner te voelen. Als het ook echt een burn-out is wat TS heeft, is dit ook het tegenovergestelde advies.

@TS: Goed dat je naar de huisarts gaat. Is het niet mogelijk om met éen van je bezigheden iets te minderen? Misschien zou je op school hulp kunnen krijgen met plannen.

**Geplaatst**: 18-04-15 17:36

Geplaatst: 18-04-15 17:36

Ik volg momenteel haptotherapie en loop bij 2 maatschappelijk werksters op school.
De maatschappelijk werksters zeggen allebei kom op, schop onder je kont. Ik heb er momenteel niks aan. Het laatste gesprek heb ik alleen maar zitten janken, omdat er werd beweerd dat ik lui was en uit mijn neus zat te eten.
Tijdje terug bij een psycholoog gelopen. Dit schoot voor mijn gevoel niet op, ik kwam er om te praten en ging weer weg en had echt zoiets van ja, ik ben mijn ei kwijt, maar nu?

De 1,5 uur werk is misschien wel veel ja. Maar tegelijk is dit voor mij het enigste moment op de dag dat ik niet nadenk. Ik ben met mijn handen bezig en even 1,5 uur uit mijn hoofd om het zo te zeggen.
Andere activiteiten (pony verzorgen, puzzelen, computeren, tv kijken) kunnen dit niet voor mij, dan dwalen mijn gedachten toch weer af en begin ik weer te piekeren.
Het is dus niet 'wel 1,5 uur per dag werk' voor mij, eerder iets wat voor mij even ontspanning is en waar ik meestal naar uit kijk. Het is ook het enige moment waarop ik samen met nog iemand even ben, even met zn tweeën, en dan kan ik eventuele problemen ook bespreken. Op andere momenten doe ik dat niet, het is een groot en druk gezin, ik heb al moeite met praten over dingen en als anderen er dan door heen praten, zeg ik gewoon niks meer.

Grezen aangeven kan ik ook niet. Ik moet nu ook 1,5 uur alleen werken, terwijl ik graag even samen had gedaan... Maar ik heb al weer ja gezegd.

**Geplaatst**: 18-04-15 17:42

Geplaatst: 18-04-15 17:42

amoj schreef:
Ik volg momenteel haptotherapie en loop bij 2 maatschappelijk werksters op school.
De maatschappelijk werksters zeggen allebei kom op, schop onder je kont. Ik heb er momenteel niks aan. Het laatste gesprek heb ik alleen maar zitten janken, omdat er werd beweerd dat ik lui was en uit mijn neus zat te eten.
Tijdje terug bij een psycholoog gelopen. Dit schoot voor mijn gevoel niet op, ik kwam er om te praten en ging weer weg en had echt zoiets van ja, ik ben mijn ei kwijt, maar nu?

De 1,5 uur werk is misschien wel veel ja. Maar tegelijk is dit voor mij het enigste moment op de dag dat ik niet nadenk. Ik ben met mijn handen bezig en even 1,5 uur uit mijn hoofd om het zo te zeggen.
Andere activiteiten (pony verzorgen, puzzelen, computeren, tv kijken) kunnen dit niet voor mij, dan dwalen mijn gedachten toch weer af en begin ik weer te piekeren.
Het is dus niet 'wel 1,5 uur per dag werk' voor mij, eerder iets wat voor mij even ontspanning is en waar ik meestal naar uit kijk. Het is ook het enige moment waarop ik samen met nog iemand even ben, even met zn tweeën, en dan kan ik eventuele problemen ook bespreken. Op andere momenten doe ik dat niet, het is een groot en druk gezin, ik heb al moeite met praten over dingen en als anderen er dan door heen praten, zeg ik gewoon niks meer.

Grezen aangeven kan ik ook niet. Ik moet nu ook 1,5 uur alleen werken, terwijl ik graag even samen had gedaan... Maar ik heb al weer ja gezegd.

Dat is erg rot voor je, dat ze denken dat je lui bent. Als ik jouw posts zo zie denk ik juist het tegenovergestelde. Als de psycholoog voor jouw gevoel niet heeft geholpen, misschien kan je dat bij de huisarts aangeven. Er zijn heel veel soorten therapie. Heb je ondertussen misschien wat aan bijvoorbeeld je gevoelens uitschrijven of -tekenen? Dit is voor mij altijd wel fijn.

**Geplaatst**: 18-04-15 17:45

Geplaatst: 18-04-15 17:45

Ik heb zelf een BO gehad en de omgeving reageerde niet altijd even begripvol.
Het is voor een ander ook heel lastig want van buiten zie je niks.
Je zegt dat je veel aan het piekeren bent.
Dit piekeren komt niet uit de lucht vallen want dan zit je met veel dingen in je maag.
Om het piekeren te laten stoppen zul je moeten werken aan de problemen waar je zo over piekert.
Probeer voor jezelf helder te krijgen waarover en vooral hoe los je het op waarover je piekert.

Wanneer alles opgelost hebt zul je pas weer rust en ontspanning gaan vinden.

Sterkte :(:)

**Geplaatst**: 18-04-15 17:49

Geplaatst: 18-04-15 17:49

amoj schreef:
Ik volg momenteel haptotherapie en loop bij 2 maatschappelijk werksters op school.
De maatschappelijk werksters zeggen allebei kom op, schop onder je kont. Ik heb er momenteel niks aan. Het laatste gesprek heb ik alleen maar zitten janken, omdat er werd beweerd dat ik lui was en uit mijn neus zat te eten.
Tijdje terug bij een psycholoog gelopen. Dit schoot voor mijn gevoel niet op, ik kwam er om te praten en ging weer weg en had echt zoiets van ja, ik ben mijn ei kwijt, maar nu?

...die 2 tantes van mw ben je beter kwijt dan rijk!!

En psychologische hulp is er in soorten en maten: momenteel heb je het meeste aan crisismanagement.
Bij iemand "je ei kwijt kunnen" is op zich niet fout, maar nu niet direct de kern van de zaak.

Citaat:
De 1,5 uur werk is misschien wel veel ja. Maar tegelijk is dit voor mij het enigste moment op de dag dat ik niet nadenk. Ik ben met mijn handen bezig en even 1,5 uur uit mijn hoofd om het zo te zeggen.
Andere activiteiten (pony verzorgen, puzzelen, computeren, tv kijken) kunnen dit niet voor mij, dan dwalen mijn gedachten toch weer af en begin ik weer te piekeren.
Het is dus niet 'wel 1,5 uur per dag werk' voor mij, eerder iets wat voor mij even ontspanning is en waar ik meestal naar uit kijk. Het is ook het enige moment waarop ik samen met nog iemand even ben, even met zn tweeën, en dan kan ik eventuele problemen ook bespreken. Op andere momenten doe ik dat niet, het is een groot en druk gezin, ik heb al moeite met praten over dingen en als anderen er dan door heen praten, zeg ik gewoon niks meer.

Als dit jou echt goed doet, houd het er gewoon in!
Ik zeg het UhNeee na: jouw mentale gezondheid komt voor school!
(Op zich vind ik dingen als opleidingen erg belangrijk, maar als je uitgeput bent, neem je nu eenmaal niets op met zo'n tollend, vermoeid hoofd - dus verspil daar geen tijd aan, dat geeft maar frustratie en "dat heb je al genoeg" (nu ja, te veel!).

Citaat:
Grezen aangeven kan ik ook niet. Ik moet nu ook 1,5 uur alleen werken, terwijl ik graag even samen had gedaan... Maar ik heb al weer ja gezegd.

....om later eens over na te denken: gosh, heb ik er op een of andere manier belang bij om niet voor mezelf op te komen?
(Bijvoorbeeld, omdat je "eigenwijs was" werd je met de nek aangekeken/ uitgelachen / in elkaar geslagen. Aan de hand vandat soort inzichten is op termijn dat gedrag ook wel weer bij te sturen.)
Maar dit is momenteel niet de hoofdzaak: je gedrag overdenken en veranderen vreet energie en die heb je nu niet, dus laat het maar even zo.

**Geplaatst**: 18-04-15 18:42

Geplaatst: 18-04-15 18:42

amoj schreef:
Ik ga niet alles op internet gooien. Maar op het moment is er wat spanning. Heb van de week ruzie gehad, en wou voorkomen dat ik weer ruzie kreeg. Ze hebben er niet letterlijk mee gedreigd.

De achterstanden komen door de thuissituatie van vorig jaar. Toen ben ik bij mijn ouders uit huis gegaan, heb toen achterstanden opgelopen. En ik blijf daarom achter.

Bijbaan is het niet. Ik werk thuis in ruil voor mijn inwoning, en de stalling van mijn pony en het voer.
Financieel heb ik het niet ruim. Ik heb geen ouders die ook maar iets mee betalen. Geeft niet, maar dat is de reden waarom ik zoveel werk.

Bedankt voor de tips. Reageer vanavond even wat uitgebreider, als ik op de laptop zit

Maar je zei gister wel dat als je zou bellen je met pony en al op straat zou staan.
Als mensen dat gaan zeggen is er iets goed mis.
Word je gedwongen soms om zoveel te werken, vinden de personen waar je bij woont het niet belangrijk dat je je school afmaakt.
Wellicht kun je je achterstand op school inhalen door het jaar over te doen. Of na de laatste les een uurtje langer blijven om in alle rust huiswerk te maken.

En tot hoe laat zit je op school? Toch niet elke dag van 9 tot 6?
Er zijn zat jongeren die een bijbaan hebben naast studie en dan hoef ik alleen maar om 5 uur de AH binnen te lopen om dat te zien.
Wel eens aan gedacht om op jezelf te gaan wonen.(kamer) Datnheb je in iedergeval een rustige omgeving.

Rijles is dat auto of paard? Misschien dat even uitstellen. Dat zijn geen dingen die ala minuut nodig zijn.
Ik haalde mijn rijbewijs toen ik 24 was. Ik was klaar met school en had een full time baan.

**Geplaatst**: 18-04-15 19:08

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 19:08

Zoals ik het lees;

Werk je die 1,5 uur per dag voor kost en inwoning van jezelf en je pony, bij uiteindelijk vreemden voor jou.
Dat lijkt mij uiteindelijk nog best een redelijke deal en zoals je zelf zegt is het die 1,5 uur juist niet die je opbreekt, dus ik zou daar niet al te veel aan veranderen eigenlijk...

Het feit dat je er in je dooie uppie voorstaat, gaat iedereen vroeg of laat op een hele vieze manier opbreken, dus vind ik het niet zo raar dat je het wat school betreft niet gaat redden dit jaar. Probeer je daar , hoe moeilijk dat ook is, toch een beetje bij neer te leggen, want een jaar over doen, kan uiteindelijk altijd nog, het lijkt mij voor nu belangrijk , dat jij je dak boven je hoofd houd.

Ga inderdaad met huisarts praten en laat die je doorsturen naar een psycholoog. Zodat je met iemand die er verstand van heeft over kunt praten en er gericht wat aan kunt gaan doen.
En geloof mij nou, je bent niet gek als je hulp zoekt bij dit soort specialisten, je bent juist hartstikke slim bezig, als je beseft dat je het in je koppie niet meer trekken kan en daarvoor juist de correcte hulp gaat zoeken!!!
Sterkte meiss!!!

**Geplaatst**: 18-04-15 19:56

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 19:56

Bedankt voor de berichtjes.

Met de 2 maatschappelijk werksters mag ik niet stoppen helaas... Omdat ik nog een achterstand heb op school. Ik wordt er meer boos en verdrietig van dan dat het wat oplevert.

Volgens mij heb ik dat niet letterlijk zo gezegd, maakt verder ook niet uit, maar ik heb afgelopen week ruzie gehad en in een boze bui is dit naar mij geroepen. Ik had dus weinig zin in nog een keer zo'n ruzie, met eventueel wel zo'n afloop.
Ik word niet gedwongen, ze vinden school ook belangrijk. Ze weten ook niet dat ik op moment niet lekker in mn vel zit. Ze leven allemaal hier een beetje in hun eigen wereldje.
Ik ga 2 dagen in de week naar school, 1x van 9 tot 3 en 1x van 8:15 tot 3. Ik doe er een uur over om naar school te gaan en thuis te komen.
Dan heb ik nog 3 dagen stage, van 6 tot 3.

ik ga op mezelf wonen, maar dat huis is pas in september klaar.
Rijles is autorijles, en die moet ik halen voor 1 juli, ivm nieuwe regels (heeft met trekkerrijbewijs te maken en die ben ik nodig voor mijn opleiding).

@ohjajoh; en dat is het hem dus. Ik sta er op moment gewoon alleen voor. Ik heb geen vriendinnen, de mensen waar ik woon, die leven op hun eigen eilandje en zijn drukker met hun eigen kids. Mijn moeder wil me wel helpen, maar kan ik ook niet elke dag heen en de mensen waar ik woon vinden het niet erg leuk als ik zo vaak bij mijn ouders ben...
Ook zo iets.

**Geplaatst**: 18-04-15 19:59

Geplaatst: 18-04-15 19:59

amoj schreef:
Bedankt voor de berichtjes.

Met de 2 maatschappelijk werksters mag ik niet stoppen helaas... Omdat ik nog een achterstand heb op school. Ik wordt er meer boos en verdrietig van dan dat het wat oplevert.

Volgens mij heb ik dat niet letterlijk zo gezegd, maakt verder ook niet uit, maar ik heb afgelopen week ruzie gehad en in een boze bui is dit naar mij geroepen. Ik had dus weinig zin in nog een keer zo'n ruzie, met eventueel wel zo'n afloop.
Ik word niet gedwongen, ze vinden school ook belangrijk. Ze weten ook niet dat ik op moment niet lekker in mn vel zit. Ze leven allemaal hier een beetje in hun eigen wereldje.
Ik ga 2 dagen in de week naar school, 1x van 9 tot 3 en 1x van 8:15 tot 3. Ik doe er een uur over om naar school te gaan en thuis te komen.
Dan heb ik nog 3 dagen stage, van 6 tot 3.

ik ga op mezelf wonen, maar dat huis is pas in september klaar.
Rijles is autorijles, en die moet ik halen voor 1 juli, ivm nieuwe regels (heeft met trekkerrijbewijs te maken en die ben ik nodig voor mijn opleiding).

@ohjajoh; en dat is het hem dus. Ik sta er op moment gewoon alleen voor. Ik heb geen vriendinnen, de mensen waar ik woon, die leven op hun eigen eilandje en zijn drukker met hun eigen kids. Mijn moeder wil me wel helpen, maar kan ik ook niet elke dag heen en de mensen waar ik woon vinden het niet erg leuk als ik zo vaak bij mijn ouders ben...
Ook zo iets.

Waarom vinden zij het niet leuk als je 'vaak' bij je ouders bent? Ik weet niet hoe oud je bent, maar volgens mij mag jij hier helemaal zelf over beslissen.
Zoals ik ook al eerder zei, misschien is het fijn om je gedachten op te schrijven/tekenen?

**Geplaatst**: 18-04-15 20:02

Geplaatst: 18-04-15 20:02

amoj schreef:
Bedankt voor de berichtjes.

Met de 2 maatschappelijk werksters mag ik niet stoppen helaas... Omdat ik nog een achterstand heb op school. Ik wordt er meer boos en verdrietig van dan dat het wat oplevert.

....het banketstaaf verhaal is natuurlijk, dat als je energie zou hebben, je dit soort belachelijke maatregelen wel vantafel kunt krijgen. Ook kun je een klacht indienen bij de beroepsvereniging: ook al staat iemand honded keer bij school op de loonlijst, je houdt als professional je eigen verantwoordelijkheid en iemand die al hartstikke er doorheen zit, MAG je NIET zomaar verder gaan zitten pushen...

**Geplaatst**: 18-04-15 20:07

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 20:07

Daar heb je een heel goed punt janneke, daarom denk ik ook dat het verstandig is als ze door de huisarts word doorverwezen met een psycholoog of psychiater , die kunnen haar daar denk ik ook wel mee helpen uiteindelijk...

**Geplaatst**: 18-04-15 20:11

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 20:11

....ik denk eerder, dat de ha met de vuist op tafel moet slaan.

Psychiater is volstrekt buiten de orde - en een psycholoog begint met een intake van een gesprek of 4 en praat daarna over wat je er zelf aan kunt doen, in je eigen hoofd. Dat is op zichzelf wellicht nuttig, maar nu niet aan de orde. (En graven en psychotherapie: het is echt nuttig, maar kost energie - nu dus niet doen. Als je voldoende energie hebt doordat er rust is gekomen, heeft het wellicht zin.)

**Geplaatst**: 18-04-15 20:31

Re: Vertellen dat je een burn-out hebt

Geplaatst: 18-04-15 20:31

Gedachten probeer ik wel eens op te schrijven, maar dat is voor mij lastig. Ik pak pen en papier en wil wat schrijven, maar dan begin ik al te twijfelen. Het is hartstikke stom wat ik schrijf, of fout.
Tekenen gaat mij denk ik helemaal niet lukken.
Doe jij dit wel eens en hoe begin je dan met zoiets als ik vragen mag?

Ik ben 19. Ze hebben me toen in huis genomen omdat ik problemen had met mn ouders. Nu gaat het weer goed en ga ik er af en toe heen. Laatst was ik er 3 dagen achter elkaar en waren ze ook aardig gepikeerd. Ze voelen zich verraden, denken dat de energie die ze in mij hebben gestoken (ik ben al een heel ander persoon dan een jaar geleden) voor niets is geweest en ik weer naar mn ouders ga en weer 'op het verkeerde pad' (in hun ogen) kom.

Ik ga maandag idd naar de ha. Ik hoop dat hij een brief kan opstellen dat het echt menens is en dat school dit accepteert en eventueel mijn dagen kunnen aanpassen. Na de meivakantie heb ik blokstage, 5 dagen per week van 6 tot 3. Ik zie er nu al tegen op.

Nomineer dit bericht ×