Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-04-15 21:33

Naalden/prik angst

Geplaatst door de TopicStarter : 17-04-15 21:33

Hallo,

Ik wil graag weten of mensen hier ook ervaringen mee hebben en hoe die hier mee om zijn gegaan.
Zelf ben ik ongelooflijk bang voor naalden/prikken. Als ik iemand zie met een naald blijf ik er zo veel mogelijk uit de beurt zolang ik die naald maar niet hoef te zien, laat staan er dicht bij staan!
Ook als ik het op tv zie dat er mensen geprikt worden kan ik daar echt niet naar kijken! Ik krijg daar hele nare rillingen van en kan ook werkelijk in paniek raken.
Helaas moet ik binnenkort getest worden op een tekort aan B12, mijn moeder geeft mij te tijd om aan te geven wanneer ik die test wil doen. Nou, eigenlijk gewoon niet. Het idee dat ik over een week geprikt moet worden maakt mij zo bang ( en de hele week ook ongelukkig)! Zomenteen prikken ze mis en moet die naald er nog een keer in en uit, moet de dokter niezen als ik die vreselijke naald in mij heb, misschien mislukt het. Het is al een paar keer zo erg geweest dat ik ben flauwgevallen of letterlijk in paniek raakte toen in die naald zag, huilbuien voor de prik is altijd een standaard ding ( kan er niks aan doen! )
Waar ik nou precies bang voor ben? Ik heb geen idee, veel pijn doet het niet.. Maar ik kan er gewoon echt niet tegen..

Zijn er meer mensen die dit hebben? En hoe gaan jullie er mee om?
Ik hoor het graag!

**Geplaatst**: 17-04-15 21:35

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 17-04-15 21:35

Mijn vriend heeft er erg last van, ik gelukkig niet.
Weet niet zo goed wat je ertegen kunt doen behalve aangeven van tevoren dat je er zo'n angst voor hebt..
En heel veel succes natuurlijk volgende week!

**Geplaatst**: 17-04-15 21:38

Geplaatst: 17-04-15 21:38

Nee ik heb hier geen problemen mee. Vind bloedprikken wel interessant eigenlijk.

Zelf moest ik wekelijks naar de dokter voor een b12-prik. Maar moet zeggen dat als de dokter even zachtjes knijpt op de plek waar ze de naald in doet, dat je er niets van voelt.
En geloof me, het werkt super. Dus zou als ik jou was je wel snel laten testen.

**Geplaatst**: 17-04-15 21:39

Geplaatst: 17-04-15 21:39

Je kunt vragen of het dmv een vingerprikje kan.
Dat vind ik dus totaal niet erg. Gewoon prikken is bij
mij een groot drama.

**Geplaatst**: 17-04-15 21:40

Geplaatst: 17-04-15 21:40

Vanzelf over gegaan

moest wekelijks injecties halen en nou ja... Heel eerlijk, na een paar maand deed het mij niets meer. Heb ruim 4 jaar injecties gehad. Dus gewoon ouderwetse exposure; als je zeer regelmatig prikken moet halen, wordt het 9/10 keer in de loop der tijd veel minder eng.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 17-04-15 21:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-04-15 21:41

Geplaatst: 17-04-15 21:41

Ik heb niet deze angst, maar wel een andere fobie dus ik herken het gevoel. Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe je je 'over je angst heen kunt zetten', zoals mensen altijd zo makkelijk zeggen. Ik zou het niet kunnen in ieder geval. Ik denk eerder aan dit soort dingen:

- er zijn medicijnen die je voor een bepaalde angstige situatie in kunt nemen, die je kalmeren. Informeer even bij je huisarts. Weet natuurlijk niet in hoeverre dat te combineren is met bloedprikken.
- je zou kunnen denken aan hypnose-achtige technieken, die je helpen om het moment door te komen.
- je kunt in therapie gaan en specifiek naar dit moment toe werken, maar dat zal (als je op mij lijkt) zo lang duren dat het waarschijnlijk niet echt handig is.

Misschien zijn dit nogal extreme maatregelen, geen idee hoe erg je angst is. Het is het enige wat voor mijn fobie zou werken in ieder geval, als ik voor een panieksituatie zou staan die ik door móést. Maar misschien heb jij wel genoeg aan de 'reguliere' tips van rustig ademhalen / iemand meenemen / een beloning in het vooruitzicht stellen etc. Heel veel succes in ieder geval!!

**Geplaatst**: 17-04-15 21:41

Geplaatst: 17-04-15 21:41

1 tip, geef aan dat je bang bent en dat je liever wilt liggen tijdens het prikken als je bang bent voor flauwvallen. Ken je aders: ik weet precies welke goed geprikt kan worden en bied die kant alleen aan. Vraag ook gerust of ze een wat dunnere naald hebben

**Geplaatst**: 17-04-15 21:46

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 17-04-15 21:46

Ik heb zelf ook echt veel angst voor naalden.
Ook kan ik het niet zen op tv wanneer iemand een prik krijgt.

Die lange naald die ze in je huid steken. Bah krijg er rillingen van.

Wil graag een tatoeage, maar met mijn angst zal dat zeker niet voor meteen zijn.

**Geplaatst**: 17-04-15 21:47

Geplaatst: 17-04-15 21:47

Ja ik heb er ook erge last van.
Ik moest vroeger met 3 man vast gehouden worden, van de prik zelf merkte ik nooit zoveel, wel van de spierpijn de dagen er na. Nachtmerries heb ik er van gehad, zelfs dat ik in slaap mijn nagels in mijn huid drukte en dit de 'naald' was. Ik had dus daadwerkelijk pijn in de dromen maar veroorzaakte dat zelf.
2 jaar geleden moest ik een tetanusprik, vreselijk. Ik kreeg een lieve assistente die een half uur lang een verhaal op heeft gehangen tot ik op een gegeven moment dacht 'nou duurt lang, druk nu die naald er maar in' :')

dus ik, als afleiding mijn nagels in mijn zelfde arm gezet als waar de naald in ging ter afleiding.
Nou ze zegt ineens: klaar. Klaar? Maar ik heb niks gevoeld? Echt, zo bizar ik voelde alleen wat druk van een vinger op mijn huid en verder niks.
Ik ben nog steeds bang voor naalden, maar kan het wel beter handlen zolang de naald niet voor mij is. We hadden een kat met suikerziekte die we 2x per dag moesten prikken, dat heeft ook enigzins 'geholpen' met mijn angst.
Er is zo moeilijk overheen te komen, de pijn is het niet maar wel onwijs psychologisch. Kleine naalden vind ik minder eng dan lange naalden, terwijl ze hetzelfde prikken

**Geplaatst**: 17-04-15 21:51

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 17-04-15 21:51

Ik heb het minder extreem, maar ben zeker ook bang voor naalden. Ook met neiging tot flauwvallen als ik het zie (vooral bij bloedprikken, maar ook van een injectie krijg ik de rillingen).

Wat het voor mij net wat makkelijker maakt is om plat op mijn rug te gaan liggen en de andere kant op te kijken, dan word ik minder duizelig en hoef ik de naald niet te zien. Ook de impuls om op te springen en weg te rennen is minder als ik ga liggen.

**Geplaatst**: 17-04-15 22:05

Geplaatst: 17-04-15 22:05

Ik heb ook voor zover ik mij kan herinneren altijd angst gehad voor prikken. Ik kan er heel goed over piekeren en hierdoor lig ik dan enkele dagen voor de prik toch wel wakker van. Ik heb ooit een poging gedaan dat er niks aan de hand was, dat het gewoon hup prikje klaar zou zijn enzovoort. Dus ik voelde mij kalm, ik oogde aardig kalm en de prik was inderdaad hup prikje klaar, maar ik had dus onbewust zoveel spanning opgebouwd dat het na een paar passen ging duizelen en daar zat ik op de grond :')

Ik was wel wat jonger, zo'n 13 jaar oud denk ik. Inmiddels bijna 17

Wat ik ook nóóit zou gaan doen was bloedprikken. Helaas kortgeleden toch moeten doen aangezien er geen andere optie was -O-

Ik als de dood, want we moesten er ook die middag meteen naar toe en ik had dit absoluut niet verwacht

Eenmaal daar was het eigenlijk best oke. Naald erin voelde ik wel, maar dat was het. De buisjes bloed werden afgenomen en toen was ik klaar yes! OEI, naald eruit jeetje dat voelde als een mes dat eruit getrokken werd

Dat deed even zeer en daarna was ik weer wat duizelig, maar wat viel dit mij mee zeg! Ik zit er zelfs serieus over na te denken om bloeddonor te worden. Ik, met mijn angst voor prikken

Alhoewel ik nog steeds wel een beetje een 'zwaar' gevoel krijg in mijn buik als ik eraan denk dat ik bijvoorbeeld morgen een prik moet :')

Je bent lang niet de enige!

**Geplaatst**: 17-04-15 22:10

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 17-04-15 22:10

Yes, hier ook zo een, althans ik was zo. Stoere vent van ruim 1.90, maar naalden. . . hell no! De jaarlijkse griepprik is geen enkel probleem, dan gaat er immers iets in mijn lichaam. Bloedprikken daarentegen, afschuwelijk. Het idee dat er een naald door je huid prikt en vervolgens bloed zuigt uit een van mijn aderen, freaky.

Helaas ben ik bezig met een nieuw onderzoek vanwege mijn hooikoorts/allergie voor jawel; paarden en moest voorafgaand aan het onderzoek bloed laten prikken, 7 (!) buisjes, na 5 buisjes ging ik knock-out. Inmiddels ruim 3 maanden verder en ik krijg wekelijks injecties en moet dan direct bloed laten prikken, van er totaal niet naar durven kijken en luid (vals) zingend naar vol interesse kijken kijken het prikken.

Conclusie, laat zo vaak mogelijk bloed prikken

**Geplaatst**: 17-04-15 22:16

Geplaatst: 17-04-15 22:16

Ik had precies dezelfde angst voor naalden als jij hebt. Huilen, paniek, hele week gestrest ervoor. En toen ging ik een opleiding doen dat ik zelf moest leren prikken... :')

Natuurlijk viel ik zowat flauw toen ik voor het eerst een naald in handen kreeg!

Maar naast zelf andere mensen prikken, werd ik zelf ook vaak geprikt. En kort gezegd heeft dat mij enorm geholpen. Gewoon heel veel laten prikken. Het is heel simpel gezegd, maar wel waar.
Nog steeds vind ik het niet leuk. Maar in plaats van paniek, huilen en drama kijk ik nu eventjes weg en laat ik het mij gewoon over mij heen komen. De mensen die je prikken hebben er goed voor geleerd en in de jaren dat ik prik, heb ik nooit hoeven niezen! 8-)

Mijn advies is om het te melden bij diegene die je gaat prikken dat je er tegen op kijkt, dan kan die er rekening mee houden. En laat de rest gewoon gaan. Ik weet uit ervaring dat je het niet tegen kan houden.
Hopelijk vind je de rust in jezelf! Ik heb mij er zelfs zo ver overheen weten te zetten dat ik bloeddonor ben geworden, dus het is mogelijk!

Ailill schreef:
Helaas ben ik bezig met een nieuw onderzoek vanwege mijn hooikoorts/allergie voor jawel; paarden en moest voorafgaand aan het onderzoek bloed laten prikken, 7 (!) buisjes, na 5 buisjes ging ik knock-out. Inmiddels ruim 3 maanden verder en ik krijg wekelijks injecties en moet dan direct bloed laten prikken, van er totaal niet naar durven kijken en luid (vals) zingend naar vol interesse kijken kijken het prikken.

Als reactie hierop, maak je totaal niet druk om de hoeveelheid buisjes. Het aantal lijkt misschien erg veel, maar er gaat zo weinig in, dat je daar geen last van zo moeten hebben. In totaal zal het dan maar een paar milliliters zijn en dat is op de liters bloed in je lichaam niks!

**Geplaatst**: 17-04-15 22:34

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 17-04-15 22:34

Hier iemand die een hele erge fobie voor nAalden had(/heeft)
Het was zo erg dat het mijn dagelijks leven zelfs beïnvloede.
Ben door de ziekenhuis molen gegaan voor hogebloeddruk, maar geen bloed laten prikken. Wel een poging gedaan. Had heel het kamertje verbouwd

en heb er 45min gezeten terwijl het voor mij daarna maar 5min leek. Gewoon het grootste gedeelte kwijt. Uiteindelijk een kalmeringsmiddel mogen halen en er 3 van genomen ipv 2. En met veel pijn en moeite ( en oma niet te vergeten

) toch bloed kunnen laten prikken. Ik was dat moment ook bijna een zombie en voelde me ook zo.

Ben uiteindelijk in therapie gegaan voor mijn angst. Was het beste wat ik ooit heb gedaan

mijn bloeddruk is gedaald ( waarschijnlijk door alle stress voor naalden de heledag door,aan de hoge kant) en durf veel meer te ondernemen! (Ski vakantie enz)
Ik sta nog steeds op scherp maar ik ben in ieder geval al op de goede weg.
Nu ben ik ook wel een heel erg geval, en iemand met z'n angst voor naalden hadden ze ook nog nooit meegemaakt..
Ik kan er nog heel veel over vertellen, dus als je iets wil weten staat mijn pb altijd voor je open!

**Geplaatst**: 17-04-15 22:51

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 17-04-15 22:51

Ook ik kan me hier melden, ik heb altijd een angst voor bloedprikken gehad.
Al omschrijf ik meer mijn angst als 'iets in je lichaam hebben wat er niet hoort'.
Ik kan namelijk ook helemaal in paniek raken van een teek in mijn lichaam. Het gekke is dat ik bijvoorbeeld wel oorbellen heb, daar heb ik geen moeite mee, ook zou ik best een tattoo durven laten zetten.

Ik ben ongeveer al met al een jaar of 9 in verschillende therapieën geweest voor deze angst maar het heeft tot op de dag van vandaag nog niet naar minder angst geleidt.

Nu ben ik 28 en denk ik over kinderen na, maar het idee dat er last minute een ruggenprik moet gebeuren dat trek ik niet. Als ik dat vertel dan hoor ik mensen om me heen met "als het zover is dan doe je dat wel hoor zo'n prik". En dan denk ik altijd "je moest eens weten".
Ik heb ook een briefje van de huisarts in mijn portemonnee waarop staat dat ik bang ben voor prikken. Mocht ik ooit een ongeluk krijgen oid dan hoeven ze me niet te prikken.

9 jaar geleden moest ik aan mn amandelen geopereerd worden. Hier moest ik voor onder narcose (met een infuus) 1.5 jaar heb ik in therapie gezeten voor deze operatie. Toen was het zover, kalmeringsmiddelen naar binnen gewerkt, verdovende pleisters op de plek waar geprikt zou worden. Ik werd naar de ok gebracht in zo'n bed en ze wilden het infuus aanbrengen. Ik draaide helemaal door en om een lang verhaal kort te maken hebben ze mij onder zeil gebracht met een mondkapje waarna ze het infuus hebben aangebracht toen ik sliep.

Ik zou zo graag van deze angst af komen maar ik weet echt niet meer hoe.

**Geplaatst**: 17-04-15 22:56

Geplaatst: 17-04-15 22:56

Vaccins is geen probleem meer (tetanus, influenza en hepatitis b gehad), maar bloed laten prikken is drama. Ik ben van mening dat de bloedbaan een gesloten circuit moet zijn en dat dat niet onderbroken mag worden.Morgenochtend moet ik nuchter laten prikken

Jaren geleden heb ik wel hypnotherapie voor dit probleem gehad en was er ook verbetering, maar dat is nu weer weg. Ik trek als vanouds helemaal wit weg. Flauwvallen doe ik gelukkig niet, maar ze vinden het meestal wel verstandig als ik nog even blijf zitten.

En zo raar is het niet dat je vastgehouden werd. Op mijn negende moest ik ook door twee man vastgehouden worden en werd zelfs de deur dichtgedaan omdat ik de andere kinderen bang maakte

**Geplaatst**: 17-04-15 22:57

Geplaatst: 17-04-15 22:57

Jup hier ook een bangerik eerste klas.
Ik heb al eens bijna voor elkaar gekregen om mijn man zijn vingers bijna te breken toen er een infuus werd aangebracht.
Vanwege de zwangerschap moet er zo nu en dan bloedgeprikt worden. Ik hoopte stiekem dat ze het vergaten maar helaas. Bij de laatste keer werd ik eigenlijk door mijn man en verloskundige voor het blok gezet om het gelijk te doen aangezien het ziekenhuis met bloedprikpunt op de route naar huis ligt, vond ik niet zo grappig maar wel geaccepteerd. Bij degene die bloed afging nemen gevraagd of de stoel in ligstand mocht. En voor ik het wist stond ik alweer buiten had amper wat gevoeld! Ik zei in de auto tegen mijn man dat ik voortaan die persoon wil :')

Ik heb afgelopen jaar ook 3x een injectie in mijn oog gehad dat is iets wat ik niemand met angst aanraad want dat is gewoon doodeng.

Wat het beste helpt is dus duidelijk aangeven dat je angst hebt en of ze evt. de voorbereidingen buiten je zicht willen doen, op het moment dat er geprikt moet worden de andere kant op kijken en evt. ogen dicht zodat je het echt niks kan zien. En als het mogelijk is vraag of je liggend geprikt mag worden. Oja zorg dat je iemand bij je hebt die je steunt maar niet je angst versterkt. Ik zorg dus altijd dat mijn man mee is want dan kan ik als het nodig is in zijn hand knijpen en hij houdt een zwaar irritant kletspraatje met mij of de prikker puur om mij af te leiden.

Ik krijg over ruim 5 weken een geplande keizersnede waarbij ik een ruggeprik wil. Bewust voor gekozen want dat zie ik niet, ik zie er alleen verschrikkelijk tegen op als ze infuus gaan aanbrengen.

Betreft de tip vaak laten prikken vind ik een beetje persoon afhankelijk, het ligt er aan waaruit de angst is ontstaan. Bij mij komt het eigenlijk omdat ik bang ben voor het flauwvallen (is al 2x gebeurt en ik ervaar het als naar) maar doordat ik die angst heb vergroot ik eigenlijk voor mijzelf de kans op flauwvallen alleen maar. Ik denk dat het voor ts vooral belangrijk is zelf uitvinden hoe ze er mee om kan gaan. Maar het allerbelangrijkste is aangeven bij degene die jouw gaat prikken zolang die niet op de hoogte is kan die persoon je er ook niet in begeleiden.

**Geplaatst**: 17-04-15 23:12

Geplaatst: 17-04-15 23:12

Ashley5 schreef:
...en in de jaren dat ik prik, heb ik nooit hoeven niezen! ...

Dank u,die had ik nog niet eerder bedacht, het zal je maar overkomen. Heb nog steeds een litteken van een ontzettend zenuwachtige student, mijn ding zal het nooit echt worden. Terwijl ik injecteren/bloed afnemen bij een dier totaal niet erg vind.

**Geplaatst**: 17-04-15 23:26

Geplaatst: 17-04-15 23:26

Ailill schreef:
Ashley5 schreef:
...en in de jaren dat ik prik, heb ik nooit hoeven niezen! ...
Dank u,die had ik nog niet eerder bedacht, het zal je maar overkomen. Heb nog steeds een litteken van een ontzettend zenuwachtige student, mijn ding zal het nooit echt worden. Terwijl ik injecteren/bloed afnemen bij een dier totaal niet erg vind.

Over niezen heb ik me eigenlijk nooit druk gemaakt. Maar hier ook een keer gehad (infuusje aanbrengen in arm voor contrastvloeistof) en het prikken wilde niet lukken... degene die mij prikte zei toen letterlijk (op de toon van onzekerheid) 'normaal lukt het me altijd in 1x om te prikken'. Ik kon toen nog net op tijd aangeven dat het niet goed ging, hadden ze niet gelijk gehandeld dan had ik gestrekt gelegen :')

Toen hadden ze wel even gelijk een andere prikker geregeld en voor ik het wist zat er een infuus in mn hand. Die hele prikker heb ik niet gezien, ik hoorde hem alleen gedag zeggen en toen zei die dat hij een mooie ader zag (de beul)
Bij dieren vind ik het vaak niet erg om te zien. Injecties betreft influenza ed. vind ik spannend maar meer niet.

**Geplaatst**: 17-04-15 23:32

Geplaatst: 17-04-15 23:32

ik heb niet alle reacties gelezen.

ik had sinds de zomer vakantie een ingegroeide nagel, wou wel naar de HA maar was bang voor de prikken van de verdoving. dus toen heb ik heel toevallig jou topic gelezen over jou teen en marathon (als je weet welk topic ik bedoel) en dat heeft me ff moed gegeven. toen ben ik naar dokter geweest en die heeft eerst gekeken hoe het er aan toe was. en je raad het al, ik moest 3 prikken in de teen..

een week later moest ik terug komen, voor de behandeling. gelukkig was de naald dun en klein, maar ik beet even op mn hand en kneep mn ogen dicht, en het viel reuze mee. (ik ben als de dood voor prikken)

ik denk dat je er niet naar moet kijken wanneer er geprikt wordt, dit hielp bij mij veel.
en misschien moet je een baby rammelaar hebben om in te bijten ? :Y)

**Geplaatst**: 18-04-15 01:36

Geplaatst: 18-04-15 01:36

MaricoGraphy schreef:
Ik heb zelf ook echt veel angst voor naalden.
Ook kan ik het niet zen op tv wanneer iemand een prik krijgt.

Die lange naald die ze in je huid steken. Bah krijg er rillingen van.

Wil graag een tatoeage, maar met mijn angst zal dat zeker niet voor meteen zijn.

Geen angst voor tattoo hebben! Ik ben echt panisch voor naalden /prikken
Ik val standaard flauw en daardoor steeds grotere spanning. Echt tot huilen aan toe soms maar heb geen enkel probleem met tatoeëren, vindt het nieteens lijken op gevoel van prikken

**Geplaatst**: 18-04-15 01:53

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 18-04-15 01:53

Ik weet heel goed hoe je je voelt. Ik heb zelf al jaren een hele grote fobie er voor, helaas werkt mijn gezondheid echt niet mee en moest ik de voorbije jaren heel vaak bloedafnames, infusen en injecties ondergaan. Telkens viel ik ook bewusteloos, overgeven, zweten, paniekaanvallen en idd huilbuien. Toen mijn gezondheid vorig jaar plots heel veel erger werd, werden 17 buisjes bloed afgenomen om naar Duitsland, Amerika en labo in België te sturen omdat niemand wist wat ik had. Daarop volgde een heel intensieve kuur met baxters (4x/ week aan het infuus) en nu al maanden ook 2x/week B12 injecties. En ik moet zeggen nu de prikken zo snel op elkaar volgen, ik veel minder last heb van mijn fobie. Ik trek me op aan iedere 'goeie' prikervaring die ik heb gehad en houd mezelf op die manier veel kalmer, waardoor ik niet meer flauwval.

**Geplaatst**: 18-04-15 09:13

Geplaatst: 18-04-15 09:13

Chantal173 schreef:
En zo raar is het niet dat je vastgehouden werd. Op mijn negende moest ik ook door twee man vastgehouden worden en werd zelfs de deur dichtgedaan omdat ik de andere kinderen bang maakte

En dit is de grootste reden voor een prikfobie...
Het is belachelijk dat dit gebeurt. Ik heb iig hier een angst aan over gehouden en ben niet de enige. Mijn tandarts is nu de enige die me kan prikken, puur omdat zij weet hoe je met bange mensen om moet gaan. Ze neemt de tijd, legt precies uit wat er gaat gebeuren (als je dat wil) en betrekt je helemaal in het proces. Dat maakt me niet minder bang, maar ik kan me er dan wel aan overgeven omdat ik het vertrouwen heb dat ze er alles aan doet om het goed te laten gaan.

De mensen bij het consultatiebureau van vroeger; ik weet het nog precies. In no time moest die spuit erin, je angst werd niet erkent (het is niet eng, het doet geen pijn) als je bang bent, IS het gewoon eng, gevoelens mag je nooit bagatelliseren. En inderdaad het vasthouden. Ik ben nog steeds bang als mensen me plots aanraken of vasthouden. Je bent zo machteloos dan als ze je met z'n tweeën vasthouden en de derde jast die spuit erin. Dat gevoel kan ik nog zo intens terughalen en begin gelijk weer te janken, het komt altijd terug bij elke keer dat ik geprikt moet worden.

Dus echt... Laat je kinderen nooit zo prikken.

**Geplaatst**: 18-04-15 09:28

Re: Naalden/prik angst

Geplaatst: 18-04-15 09:28

Ik ben ook enorm bang van prikken en naalden.
Als ik het zie of er zelfs nog maar aan dank wordt ik 'zacht', krijg moeite met opspannen van spieren, recht blijven te staan,... Een prik krijgen is dus het ergste dat ik kan meemaken

Ik weet niet hoe het komt of van waar die angst komt, maar hij is heel erg aanwezig...
Tegen bloed kan ik trouwens ook niet echt goed maar in mindere mate dan de naalden.

**Geplaatst**: 18-04-15 09:38

Geplaatst: 18-04-15 09:38

ik meld me ook!

Toen ik 9 jaar was heb ik in een ander land een of andere bacterie opgelopen waardoor ik in het ziekenhuis belandde. Daar werd ik 3 keer op een dag geprikt en dat ging niet rustig zoals dat het hoort. Nu hoeft er niemand bij mij in de buurt te komen met een naald of ik ren gillen en huilend weg. Ik ben nu al 2 jaar een operatie aan mijn knie aan het uitstellen door die stomme angst -O-

Nomineer dit bericht ×