Ik heb lang getwijfeld of ik dit wel wilde neerzetten op bokt, maar heb besloten om het toch te doen omdat ik nieuwschierig naar ervaringen etc.
Wat bedoel ik met te beweegelijk? Nou, ik en mijn ouders noemen het 'trappelen'.
Ik was tijdens de zwangerschap volgens mijn moeder al een beweegelijk baby en dit is nooit weggegaan. Als baby en klein meisje bewoog ik heel veel met mijn benen en armen, vooral als ik enthousiast werd. Zelfs zo erg dat ik de bijnaam 'stampertje' kreeg, omdat ik net zoals het konijntje in de film bambi met een been kon staan stampen op de vloer als ik iets vertelde.
Inmiddels stamp ik niet meer op de grond als ik een verhaal vertel, maar ik beweeg nog regelmatige heel veel. Ik beweeg mijn benen op een neer tijdens de les, het avondeten of achter de computer, eigenlijk altijd wel. En als ik ga dagdromen of enthousiast word maar met niemand praat ga ik in de verte zitten staren en beweeg ik mijn armen en benen heel erg. Mijn moeder had het een jaartje geleden gefilmd zonder dat ik het door had en ik vind het er toch zo apart uit zien. Het gekke is, ik heb niks door als ik zo beweeg.
Mijn ouders zijn er aan gewend (ik doe het immers mijn hele leven al), en mijn mentor weet ook dat ik het doe en negeert het dus ook. Maar bv klasgenoten vragen wel eens wat ik aan het doen ben, en ik heb ook weleens opmerkingen gehad van docenten. "Ga toch eens stil zitten.", "stop toch eens met bewegen" of "wat doe jij nou weer?!" en eigenlijk schaam ik me er voor, en voel ik me gekwetst als mensen er zo op reageren.
Ik snap het wel. Ik vind het er immers ook raar uit zien, maar ik heb het echt niet door en weet dus ook niet van ophouden. Als iemand het opmerkt zit ik een minuut stil, en dan ga ik weer.
Zijn er bokkers die dit herkennen? Ik vraag me af of er nog meer mensen zijn die dit hebben, en hoe jullie er mee omgaan. Of dat iemand weet wat het zou kunnen zijn.
(de laatste tijd geen last meer van trouwens) 
na 22 jaar ben ik net zo..
Nu heb ik het dus niet in dezelfde mate als jij en doe ik het vaak ook onbewust maar ik houd mijn voeten altijd aan de grond, ik wiebel meer zeg maar. Ik zou niet weten hoe je daar iets aan kunt doen eigenlijk. Een tijd lang heeft m'n moeder een hand op m'n been gelegd als ik zo bewoog maar dat was dan weer zo onbewust dat ik het toch niet doorhad dat ik het deed. Als iemand er iets van zegt is het maar een tijdelijke oplossing.