Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

zonnebloem18 schreef:Misschien een rare tip, maar een psycholoog zou goed kunnen helpen met de acceptatie van de ziekte, zodra dat beter gaat zou ze ook wat makkelijker los moeten kunnen laten en minder over haar eigen grenzen moeten gaan.
_Denise_ schreef:De reumatoloog heeft gezegd dat ze eventueel naar de pijnpoli kan. Dit wil ze echter zelf niet, omdat ze dit ziet als 'het eindpunt van de behandeling'
RoodZonnetje schreef:_Denise_ schreef:De reumatoloog heeft gezegd dat ze eventueel naar de pijnpoli kan. Dit wil ze echter zelf niet, omdat ze dit ziet als 'het eindpunt van de behandeling'
... maar ook een mogelijk begin van een betere kwaliteit van leven (ondanks aanwezigheid van pijn)
Als ze al zoveel geprobeerd heb, is het onwaarschijnlijk dat een volgende behandeling (welke dat ook zal zijn) ineens wél een hele berg verbetering zal geven.
Voor jou: neem haar ongevraagd werk uit handen. Zelf vragen zal ze nooit doen, maar ze zal het zeker waarderen! Let er wel op dat je haar niet álles uit handen neemt, ze wil zelf ook nog iets bij kunnen dragen. Maar de echte zware dingen zou jij bvb met een ander familie/gezinslid over kunnen nemen

Als ze dat niet wil en liever zwelgt in zelfmedelijden, dan kan jij daar weinig aan doen.