Geplaatst oma (89) is begin december voor de 4e keer in zeer korte tijd in het ziekenhuis beland voor alvleesklierontsteking. Van de stress heeft ze een delier gehad wat erg lang aanhield dit keer en ook zeer heftig was. Plat gezegd; half december waren we de begrafenis aan het bespreken.
Tegen de verwachting in is ze opgeknapt en heeft 6 weken gerevalideerd. Echter de paniek bleef en ze is ontzettend zwak.
In deze periode is de verhuizing naar een bejaardenhuis gedaan, zelfstandig wonen, nieuw concept. Afgelopen donderdag eindelijk het grote feest; ze ging naar huis!
Maar de ellende is nog lang niet afgelopen en we zitten nu met de handen in het haar. Mijn oom is sinds donderdag nonstop bij haar en dit is ook echt nodig. Toen hij heel even weg was donderdag is ze in een enorme paniekaanval beland en ze kan echt niet alleen zijn. Hallucinaties, paniek en nog meer paniek. De familie loopt op zn tandvlees na maanden intensief met haar bezig zijn en de rek is er uit. Er is voor ons geen gelegenheid om dag en nacht bij haar te blijven.
Het bejaardenhuis kan niet fulltime zorg leveren (logisch). Er staan wel afspraken gepland om haar van indicatie 4 naar 5 te gaan zetten. Er is contact we doen aan alle kanten ons best om iets in orde te krijgen om haar wél meer zorg te geven, vooral de nachten zijn van belang. Overdag is er een huiskamerproject waar ze heen kan (maar niet wil
). Medicatie is natuurlijk een optie maar van de Haldol die ze lang kreeg ging ze ook weer eerder achteruit dan vooruit. Oma woont overigens in ijmuiden.
Dus.....help!! Heeft iemand een tip voor een organisatie die we kunnen benaderen of wat dan ook zodat we voor oma de zorg kunnen regelen die ze nodig heeft?? Mensen die meer bekend zijn met de wegen die we kunnen bewandelen?
Wij weten het echt niet meer en de situatie is heftig
de enige optie waar de zorg mee kwam was opname....terug naar de revalidatielocatie dus waar ze echt ontzettend depressief was en waar ze echt echt echt niet meer heen wil. Alvast heel erg bedankt voor alle tips....namens de hele familie én oma...
. Dat ze dat graag wil is één ding, maar willen en kunnen zijn verschillende dingen.
Het heeft ons echt geholpen. Het begon met dat mijn oma in het ziekenhuis terecht kwam. Toen hebben wij onze opa naar dit tehuis verplaatst aangezien ze te ver weg woonden om goed te helpen. Toen mijn oma beter was is ook zij in het tehuis terecht gekomen. Het was erg fijn dat ze de kamer zo aangepast hebben dat mijn opa en oma samen hebben kunnen wonen (ze hebben zelfs een muur uit de kamer gesloopt zodat 2 kamers 1 kamer werden). Helaas heeft mijn opa er niet heel lang van kunnen genieten, maar mijn oma wel. Ze was toen naar een andere kamer verhuisd met een mooier uitzicht, maar daar zat ze eigenlijk nooit. Ze was altijd gezellig bij de andere bewoners in de woonkamer.