Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-01-15 19:39

Heeft iedereen wel een psychische stoornis tegenwoordig?

Geplaatst: 18-01-15 19:39

Het is al bekend dat de toename van de ADHD diagnose bij kinderen drastisch toeneemt. Maar ook bij ouderen heb ik het idee dat iedereen tegenwoordig snel met psychische stoornis-labeltjes aan het 'zwaaien' is. Zo hoor ik om mij heen de een na de ander met ADD. Zelf heb ik de diagnose ook gehad, na het beantwoorden van een vragenlijst met 15 vragen. Ik kreeg de diagnose van de assistente van de psychiater en ik kreeg zelfs ritalin mee

Daarna is de diagnose weer ingetrokken waarna ik er nu weinig last meer van heb...

Wat me ook opvalt, is dat veel mensen wel zeggen dat ze een stoornis hebben, maar er vervolgens niks mee doen en er mee in de slachtofferrol mee gaan hangen.

Is het tegenwoordig in de mode om een stoornis te hebben? Of is het 'lekker makkelijk' om je gedrag zo te verklaren? Ben ik de enige die dat zo ziet of ligt het niet aan mij? (Ik snap dat de toon wat negatief klinkt, ik wil ook niet zeggen dat mensen zich aanstellen, er zijn immers genoeg mensen die wel een psychische stoornis hebben, dat weet ik wel. Maar ik heb zelf ervaren dat een boel stoornissen helemaal geen stoornissen hoeven te zijn en dat je door goede begeleiding een heel eind komt!)

Even een toevoeging op ADD; ik ben van mening dat door de snel evoluerende technologie om ons heen de mens niet snel genoeg mee kan evolueren waardoor mensen en dan vooral vrouwen overprikkelt raken en daardoor besluiteloos, chaotisch of terughoudend worden.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:41

Geplaatst: 18-01-15 19:41

volgens mijn niet-paarden-mensen-kennissen heb ik een stoornis ja.

Zonder gein, ik kan mij vinden in je verhaal. Maar vroeger mankeerde er ook wel een hoop, maar werd het in de doofpot gestopt of gewoon bestempeld als dorpsgek.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:42

Geplaatst: 18-01-15 19:42

Knert schreef:
volgens mijn niet-paarden-mensen-kennissen heb ik een stoornis ja.

Zonder gein, ik kan mij vinden in je verhaal. Maar vroeger mankeerde er ook wel een hoop, maar werd het in de doofpot gestopt of gewoon bestempeld als dorpsgek.

Dat is idd het andere uiterste. Maar tegenwoordig kun je op internet alles vinden en is er altijd wel iets te herkennen in een bepaalde stoornis. Je kunt jezelf redelijk ziek praten om t maar zo te zeggen.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:44

Geplaatst: 18-01-15 19:44

Joolien schreef:
Knert schreef:
volgens mijn niet-paarden-mensen-kennissen heb ik een stoornis ja.

Zonder gein, ik kan mij vinden in je verhaal. Maar vroeger mankeerde er ook wel een hoop, maar werd het in de doofpot gestopt of gewoon bestempeld als dorpsgek.

Dat is idd het andere uiterste. Maar tegenwoordig kun je op internet alles vinden en is er altijd wel iets te herkennen in een bepaalde stoornis. Je kunt jezelf redelijk ziek praten om t maar zo te zeggen.

oh ja dat klopt. Net als overige lichamelijke zaken. Google nooit, voordat je het weet heb je nog maar een minuut te leven.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:46

Geplaatst: 18-01-15 19:46

Ik kan me ook heel goed vinden in je verhaal. Ik denk ook dat er vroeger meer lichamelijke arbeid werd verzet en daardoor mensen minder hyper bleven. Denk aan het vele buiten spelen wat ik als kind deed, tegen wat nu heel veel kinderen alleen met tablets en spelcomputers bezig zijn. Ook wat je noemt als slachtofferrol, dat idee heb ik ook. Ken mensen die echt ADD hebben, maar met goede begeleiding een heel eind in de goede richting zijn gekomen. Maar er zijn er ook, die geen heil zien in begeleiding, en het wel lekker vinden om op die manier ontzien te worden. En ja, alles ontwikkelt zo snel, ik vind dat soms ook lastig. Maar goed, een flinke wandeling met de honden, of lekker bezig zijn met de paarden geeft dan voor mij genoeg ontspanning om niet als ADD-er benoemd te worden, is waar je (soms) voor kiest, degene met een echte stoornis respecterend.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:47

Geplaatst: 18-01-15 19:47

Aan alle symptomen zit tegenwoordig al snel een stoornis. Een actief kind heeft direct ADHD maar actieve kinderen zonder ADHD bestaan volgens Google niet meer.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:48

Geplaatst: 18-01-15 19:48

Iedereen plakt graag labels, dat hangt samen met ons verwachtingspatroon.
Voorbeeldje:
Ik gaf aan dat iets mij teveel moeite en energie koste. Kreeg gelijk het labeltje hsp

Aan de andere kant mag ik er ook graag de draak mee steken.
Tijdens mijn lesgeven aan kinderen met een "Uitdaging", roep ik ook graag dat mijn autisme het niet aankan als ze eieren rijden ipv voltes
Kindjes vinden het erg vermakelijk en snappen direct wat ik bedoel.
Bij mijn clienten van de thuiszorg heb ik het altijd over Alzheimer light als ik wat vergeet.

Niet dat ik die aandoeningen niet serieus neem maar tegenwoordig moet alles zo ontzettend politiek correct zijn en met iedereen moet je maar rekening houden.

Sorry, het is geven en nemen. Jouw grenzen respecteren en die van een ander

**Geplaatst**: 18-01-15 19:48

Geplaatst: 18-01-15 19:48

Knert schreef:
volgens mijn niet-paarden-mensen-kennissen heb ik een stoornis ja.

Dit dus

Ik heb dezelfde stoornis volgens sommigen..

Maar het is idd zoals je zegt Joolien... en tegenwoordig is er voor elke '' stoornis '' wel een pilletje... wat een arts dus heeeel snel wil voorschrijven... iets met miljardenwinst en pharmaindustrie

Wat de kindjes betreft...vroeger speelden en ravotten de kinderen buiten na schooltijd of hielpen ze op de boerderij. Met wat geluk mochten ze nog een uurtje tv kijken en dan was het bedtijd. Nu zitten de meeste kids na school achter de computer of tv tot het bedtijd is...opgeteld met de uren die ze in de klas al op een stoel zitten...ik zou er ook adhd van krijgen :):)

**Geplaatst**: 18-01-15 19:49

Geplaatst: 18-01-15 19:49

Het lijkt tegenwoordig wel zo inderdaad.

Maar iedereen heeft ook wel 'iets'. Tegenwoordig heeft dat iets alleen een naam en krijg je een 'stoornis' opgeplakt, terwijl het in principe gewoon een genetische karaktertrek kan zijn.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:49

Geplaatst: 18-01-15 19:49

Mee eens. Ik heb vorig jaar het stempel borderline gekregen, ben 15, en kan pas vanaf 18 worden vast gesteld zou niet eens moeten kunnen, man heeft mij misschien net 45 minuten gezien

en ik kan me er dan ook helemaal niet in vinden. Heb geen enkel symptoom! Wel ADHD meerdere malen vastgesteld.

Laatst bijgewerkt door MaximeFlame op 18-01-15 19:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-01-15 19:51

Geplaatst: 18-01-15 19:51

Ik heb ook last van het een en ander, maar daar ben ik al jaren aan aan het werken. Ik kan het ook niet zo goed uitstaan als mensen in de slachtofferrol gaan zitten en een stoornis als excuus voor alles gaan gebruiken.
Ook ik kreeg bij de psych een vragenlijst, omdat ik eens zei dat ik me moeilijk kan concentreren. Maar had niet genoeg 'punten' om ADD te hebben. Mijn probleem blijkt aan een auto immuunziekte te liggen.
Maar tot mijn verbazing stelde dezelfde psych me een paar maanden geleden weer dezelfde vragen. Omdat concentreren me nog steeds niet goed lukt. Ik blijf erop hameren dat ik hier als kind geen last van had, ik kon me prima concentreren.
Maar als ik het iets anders uitleg, dan zou ik ook zonder problemen Ritalin krijgen en de diagnose ADD.
Ik denk dat vooral de geneesmiddelen industrie profiteert en mensen stoornissen aanpraat.
Ik werk met kinderen die echt deze stoornissen hebben, nou dat is wel wat anders en absoluut niet makkelijk om mee te leven.
Maar ja, ik vulde ooit ergens in dat er over me geroddeld werd en toen kwam er schizofreen uit. Mijn god, ik kan me daar zo kwaad over maken.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:51

Geplaatst: 18-01-15 19:51

Ik heb Asperger en ADHD. Er zijn vele gesprekken en vragenlijsten overheen gegaan, en met dank aan concerta kan ik aardig goed meedraaien op school.
Ik zal het nooit als excuus gebruiken om niet te kunnen, maar ik heb gewoonweg moeite met dingen door deze stoornissen, daar valt gewoon weinig aan te doen.

Ik heb er een bloedhekel aan als mensen het als excuus gebruiken, of je het nou hebt of niet. Ik kan niet spellen want ik heb dyslexie, ik kan niet... want...
Nee. Je hebt er moeite mee, maar je moet het altijd proberen, desnoods met enkele aanpassingen.

Ik heb van mijn 10e tot 15e regelmatig bij het GGZ gelopen, na al die tijd was ik behandelmoe. Op school heb ik een extra leerlingbegeleider en sommige leraren weten er wel van.
Ik heb echt een stoornis, genoeg mensen die het niet hebben. Ik ben niet zielig, ik ben wel anders, ik heb moeite met dingen, maar ik wil absoluut niet zielig gevonden worden.
Mensen die dat wel willen, mensen die het faken... daar kan ik gewoon niet tegen.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:54

Geplaatst: 18-01-15 19:54

Nou ja, het scheelt dat je op veel scholen domweg geen hulp krijgt bij studie problemen als je geen stickertje hebt. Dus alleen dat feit zorgt al voor een stijging van het aantal diagnoses.

Maar ook de voordelen die je hebt door een labeltje zien veel ouders als reden hun kind te laten bestickeren om het voordeeltjes te laten hebben met proefwerken en examens (meer tijd om ze te maken bijvoorbeeld). Dit laatste is dusdanig uit de hand gelopen dat op sommige scholen een derde van de kinderen "dyslexie" heeft, zoals een familielid die stage liep op een school ondervond.

Schandalig, want vroeger, met degelijk taalonderwijs waar kinderen nog een goed woordbeeld kregen aangeleerd, had je in 1 klas van 30 kinderen 1 kind met dyslexie, hooguit 2. En ook "vroegah" had je al kinderen van buitenlandse afkomst...
Dus veel "dyslexie" zal tegenwoordig met slecht taalonderwijs te maken hebben of met "curling ouders" ouders die elk hobbeltje voor hun kind vlakstrijken om het de allerbeste kansen te geven...

**Geplaatst**: 18-01-15 19:55

Geplaatst: 18-01-15 19:55

EskeGirl schreef:
Ik heb Asperger en ADHD. Er zijn vele gesprekken en vragenlijsten overheen gegaan, en met dank aan concerta kan ik aardig goed meedraaien op school.
Ik zal het nooit als excuus gebruiken om niet te kunnen, maar ik heb gewoonweg moeite met dingen door deze stoornissen, daar valt gewoon weinig aan te doen.

Ik heb er een bloedhekel aan als mensen het als excuus gebruiken, of je het nou hebt of niet. Ik kan niet spellen want ik heb dyslexie, ik kan niet... want...
Nee. Je hebt er moeite mee, maar je moet het altijd proberen, desnoods met enkele aanpassingen.

Ik heb van mijn 10e tot 15e regelmatig bij het GGZ gelopen, na al die tijd was ik behandelmoe. Op school heb ik een extra leerlingbegeleider en sommige leraren weten er wel van.
Ik heb echt een stoornis, genoeg mensen die het niet hebben. Ik ben niet zielig, ik ben wel anders, ik heb moeite met dingen, maar ik wil absoluut niet zielig gevonden worden.
Mensen die dat wel willen, mensen die het faken... daar kan ik gewoon niet tegen.

Vind ik knap, hoe je ermee omgaat. Zal niet makkelijk zijn in deze tijd als je echt last ondervindt van deze problemen.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:58

Geplaatst: 18-01-15 19:58

Bootsiebob schreef:
EskeGirl schreef:
Ik heb Asperger en ADHD. Er zijn vele gesprekken en vragenlijsten overheen gegaan, en met dank aan concerta kan ik aardig goed meedraaien op school.
Ik zal het nooit als excuus gebruiken om niet te kunnen, maar ik heb gewoonweg moeite met dingen door deze stoornissen, daar valt gewoon weinig aan te doen.

Ik heb er een bloedhekel aan als mensen het als excuus gebruiken, of je het nou hebt of niet. Ik kan niet spellen want ik heb dyslexie, ik kan niet... want...
Nee. Je hebt er moeite mee, maar je moet het altijd proberen, desnoods met enkele aanpassingen.

Ik heb van mijn 10e tot 15e regelmatig bij het GGZ gelopen, na al die tijd was ik behandelmoe. Op school heb ik een extra leerlingbegeleider en sommige leraren weten er wel van.
Ik heb echt een stoornis, genoeg mensen die het niet hebben. Ik ben niet zielig, ik ben wel anders, ik heb moeite met dingen, maar ik wil absoluut niet zielig gevonden worden.
Mensen die dat wel willen, mensen die het faken... daar kan ik gewoon niet tegen.

Vind ik knap, hoe je ermee omgaat. Zal niet makkelijk zijn in deze tijd als je echt last ondervindt van deze problemen.

Het is niet altijd makkelijk nee. Ik ben genoeg gepest, vroeger. Ik kan het aardig goed verbergen aan de oppervlakte, heb trucjes aangeleerd. Mensen die ik beter ken en met wie ik veel omga zien het ook. Nou maak ik, mede door Asperger, niet makkelijk vrienden. Ik ben niet altijd zo'n sociaal wezen

. Maar ik wil dingen wel altijd proberen.

Neem als voorbeeld: supermarkten. Allemaal kleuren, geluiden, geuren en heel veel mensen. Niet mijn ding, maar ik moet toch boodschappen doen af en toe, dan doe ik bijvoorbeeld oortjes met muziek in tot bij de kassa, dat scheelt al heel veel prikkels.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:59

Geplaatst: 18-01-15 19:59

Ik herken het inderdaad wel. Ik kan enorm enthousiast worden, ben relatief gevoelig, dromerig en ook wel enigszins verlegen. Er wordt mij vaak gevraagd of ik mij al eens heb laten testen op ADD, ADHD of HSP. Toevallig omdat deze eigenschappen van mij ook kenmerken van een psychische aandoening kunnen zijn.

Een tijdje terug heb ik eens de kenmerken van diverse psychische aandoeningen bekeken. Eigenlijk heeft ieder persoon dat ik ken wel minstens 3 eigenschappen van een bepaalde psychische aandoening. Maar om dan te zeggen dat ook iedereen die ik ken een psychische aandoening heeft, vind ik wel wat ver gaan.

**Geplaatst**: 18-01-15 19:59

Geplaatst: 18-01-15 19:59

ZoZenn schreef:
Het lijkt tegenwoordig wel zo inderdaad.

Maar iedereen heeft ook wel 'iets'. Tegenwoordig heeft dat iets alleen een naam en krijg je een 'stoornis' opgeplakt, terwijl het in principe gewoon een genetische karaktertrek kan zijn.

Klopt! Alleen denk ik wel dat er tegenwoordig wel héél erg veel druk op de mensen ligt om te presteren, bij veel bedrijven is werken een soort van topsport geworden waar het niet genoeg meer is om een schaap met 5 poten te zijn, maar minstens 7 poten.
Op de kleuterschool moet er ook al van alles en zijn er kinderen die de druk niet aankunnen en dan moeten ze al snel nagekeken worden op stoornissen van de leerkrachten, die psychologie op zijn Jan Boerenfluitjes krijgen op de PABO en stoornissen leren te zien (ook waar die niet zijn).

**Geplaatst**: 18-01-15 20:01

Geplaatst: 18-01-15 20:01

Nu ik zelf een kind met Asperger heb, herken ik meer. Vroeger hadden we in de klas een kind, maar niemand wist eigenlijk wat hem mankeerde, toen werd hij gewoon dwars genoemd. Nu weet ik dat dat kind een vorm van autisme had. Echt verschrikkelijk, want hij werd zelfs door de leerkracht een keer geslagen (wat natuurlijk door de ouders niet geaccepteerd werd). Als je dat toen had geweten, had je anders tegen het kind aangekeken. Nu voer ik zelf het gevecht voor mijn eigen kind. Ik denk dat er gewoon meer kennis is dan vroeger, waardoor er meer naar boven komt, maar ik denk ook dat door de toename van maatschappelijke complexiteit veel meer mensen in de knoei komen en daardoor er meer "stoornissen" naar boven komen. Het valt niet meer te "verbergen". Tja en wie weet, hebben we wel meer last van stoornissen door de vervuiling van ons eigen leefgebied???

**Geplaatst**: 18-01-15 20:02

Geplaatst: 18-01-15 20:02

Dan zijn er ook weer onderzoeken die zeggen dat je Asperger hebt gekregen, dóórdat je gepest bent en dat je er dus ook weer vanaf kunt komen. Erg interessant, die onderzoeken.

Het kan ook dat de stoornissen meer aan het licht komen, daar de enorme prestatiedruk inderdaad. Je lichaam moet zo hard werken en sommige lichamen kunnen dat niet, die hebben dan een 'stoornis'.

**Geplaatst**: 18-01-15 20:17

Geplaatst: 18-01-15 20:17

Bootsiebob schreef:
Maar ja, ik vulde ooit ergens in dat er over me geroddeld werd en toen kwam er schizofreen uit.

Ik vind de vroege signalering van o.a. ADHD juist een goede zaak. Ik geef o.a. groepscursussen voor volwassenen met ADHD die de diagnose pas later kregen en zonder uitzondering was het absoluut beter geweest als ze het als kind al hadden geweten. Niet vanwege de medicatie, maar wel vanwege de extra begeleiding en gewoon het begrip voor jezelf, je zelfbeeld. "Ik was niet lui en ongemotiveerd, ik had daadwerkelijk symptomen".

Ik houd me ook bezig met diagnostiek (van volwassenen) en ik deel op mijn werkplekken de ervaring van klakkeloos etiketten plakken niet. Wil niet zeggen dat het nooit gebeurt. Houd er alleen wel rekening mee dat diagnoses verplicht zijn door de zorgverzekeraar, anders wordt de behandeling niet vergoed en kan de cliënt zelf betalen. Mocht dit niet zo zijn, dan denk ik dat het aantal stickertjes echt met bijv 70% zou zijn verminderd.

Iemand hierboven was 15 met de diagnose borderline. Ik denk dat het hier ook een werkhypothese betrof omdat er nou eenmaal een etiket moest komen van de zorgverzekeraar. Dan mag het volgens mij wel onder je 18e. Als je wel ADHD hebt heb je per definitie waarschijnlijk al enkele borderlinekenmerken (stuk impulsiviteit, stemmingswisselingen, snel uitgekeken op vriendschappen/relaties kunnen tot beiden behoren), dus in die zin is het niet eens zo'n rare hypothese

**Geplaatst**: 18-01-15 20:20

Geplaatst: 18-01-15 20:20

Ik ben hooggevoelig maar het is niet zo dat ik daarom extra hulp heb op school. Ik kan me er inderdaad wel aan ergeren als mensen het gewoon niet proberen. Hoe weet je dan dat je het niet kan? Wel moet ik eerlijk zijn dat het voor mij wel kwetsend over kan komen als mensen zeggen iedereen heeft tegenwoordig wel iets. Ik zou ook graag willen dat ik het niet had

Maar dit gaat meestal niet over dat ik hooggevoelig ben maar ik ook de ziekte van lyme heb en daardoor vaak moe ben en daarom wel af en toe uitstel voor schoolopdrachten krijg. Ik doe vaak ook niet mee met gym en kan me er wel aan ergeren als mensen dan smoezen gaan verzinnen om niet mee te hoeven doen terwijl ik het zoo graag wil maar het niet vol kan houden anders de rest van de dag.

Hooggevoelig zijn heeft ook zo zijn voordelen vind ik. Op school bij mij weten ze het ook wel maar ik vind niet dat ik hier om extra aanpassingen hoef. Het is eerder dat ik zelf te veel wil en dat niet lukt dan dat ik van te voren al aangeef dat ik het niet ga doen omdat het toch niet lukt.

**Geplaatst**: 18-01-15 20:23

Re: Heeft iedereen wel een psychische stoornis tegenwoordig?

Geplaatst: 18-01-15 20:23

Ik heb ook een stoornis; PTSS.
Dit is niet zomaar vast gesteld, maar n.a.v een stuk of 30 vragenlijsten en gesprekken.
Hiervoor heb ik bijna 4 jaar langs EMDR gevolgd, waarvan dinsdag de laatste.

Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik een stoornis had, terwijl dit eigenlijk niet waar was!

**Geplaatst**: 18-01-15 20:28

Geplaatst: 18-01-15 20:28

Nee, dat is niet wat ik zeg!

Iedereen heeft wel degelijk IETS ( of iedereen is een beetje een overstatement, meer veel mensen in ieder geval). De stoornis die is er, die is echt. Het is alleen dat er vroeger niet zoveel aandacht aan besteed werd en tegenwoordig wel. Het werd niet gezien als een stoornis, maar als een deel van een persoonlijkheid of van je karakter of wat dan ook, terwijl het tegenwoordig meteen 'verkeerd' en een 'stoornis' is.

Er is bijvoorbeeld niets mis met ADHD of Hooggevoeligheid, alleen met de tegenwoordig ontzettend hoge prestatiedruk, krijgen mensen met deze 'stoornissen' problemen.

**Geplaatst**: 18-01-15 20:31

Geplaatst: 18-01-15 20:31

deel zeker je mening ...op een kennismakings ouderavond op de basisschool van mijn dochter (zit in groep 8 samen met groep 6 en 7 in een klas)...bij het rondje voorstellen en wat vertellen over je kind schrok ik van de "stempels" die voorbij kwamen....kon me inhouden om te zeggen mijn dochter is... en die mankeert gelukkig niets op puperitis na

**Geplaatst**: 18-01-15 20:38

Geplaatst: 18-01-15 20:38

ik vind het heel erg dat er zo makkelijk omgegaan wordt met die labeltjes.
Voor mijn diagnoses is er echt een heel uitgebreid onderzoek gedaan waarvoor ik meerdere malen terug moest komen naar de psychiater en ook door meerdere mensen ben onderzocht, ook werden mijn ouders en een goede vriendin van me ondervraagd over mij.. Met een simpel vragenlijstje mogen ze officieel niet eens zoiets constateren! Dat is echt vreselijk om te horen.

Het ergste aan al deze slecht onderzochte diagnoses is dat de mensen die het echt hebben gewoon niet meer serieus genomen worden. Bijv ook niet op school. Het wordt pas serieus genomen op t moment dat t al te laat is 'oh, jij hebt t wel echt'.. JA!
Ik heb zo vaak van mensen gehoord dat ze de ADD diagnose hadden maar eigenlijk hadden ze van geen van de symptomen last.. Tsja, dat slaat toch nergens op? Dan heb je het toch gewoon niet.. Wtf.

Psychische stoornissen zijn imo een serieus probleem en daar moet niet zo losjes mee omgegaan worden.. Sommige mensen denken dat je niet ziek kan zijn aan je brein, dat het altijd smoesjes zijn.. Dat slaat nergens op; je kan ziek worden aan ieder orgaan, dus al helemaal aan het orgaan wat het meest ingewikkeld is. Tsja, mijn brein functioneert duidelijk niet helemaal hoe het 'hoort' maar ik doe mijn uiterste best om daar mee om te leren gaan.. Maar veel mensen willen niet geloven dat t echt zo is bij mij omdat t bij zoveel anderen een incorrecte diagnose hebben. Echt vervelend.

Nomineer dit bericht ×