Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-01-15 17:12

Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-01-15 17:12

Zoals de titel het zelf al zegt, is er iemand (liefst een psychologe/therapeut) die ik om advies mag vragen? Zit even met de handen in het haar wbt mijn zoontje van 3 jaar.

Het is ivm zijn gedrag/houding naar mij toe. Overal hoor ik dat het een lief en meegaand kind is, maar ik ervaar het helaas regelmatig anders.

De laatste tijd loopt het echt de spuigaten uit en meer dan eens heb ik tranen uit wanhoop gelaten (niet waar hij bij was natuurlijk)

Hij loopt heel erg voor op zijn leeftijd, zowel met tellen (tot 43) als het lezen van getallen (t/m 99), alfabet is bijna volledig gekent bij hem en het lezen van de letters begint nu ook te komen. Speelgoed van zijn eigen leeftijd vind hij niks aan, evenals school omdat hij qua niveau al veel verder zit.

Ik lijk echter iets te triggeren bij hem. Ook op plaatsen/bij mensen waar hij normaal heel lief is, verandert hij als ik er bij ben. Begrijp me niet verkeerd, we hebben een hele goede band samen, maar op sommige momenten zit ik met mijn handen in mijn haar.

-Time out resulteert in een driftbui incl slaan, schoppen en krijsen.
-Wat harder vastpakken, zonder pijn te doen natuurlijk, en streng toespreken resulteert in blauwe schenen bij mij tot pas geleden een niet te missen kopstoot toe
-Iets kort afpakken helpt niks, meneer doet dan gewoon verder. Dat interesseert hem gewoon niet.
-Rustig praten met hem helpt ook niet, hij zegt wat ik wil horen en doet daarna gewoon zijn ding.

Goed gedrag belonen doe ik al zo veel mogelijk, helaas hervalt hij daarna vrij snel in negatief gedrag omdat hij probeert te profiteren en dat laat ik niet toe.

Vanmiddag ook weer zo'n stunt waardoor hij een time out kreeg. Dit keer heb ik hem laten staan tot hij rustig op zijn plaats stond te wachten tot hij uit de hoek mocht (heeft een kwartier geduurd, dus veel te lang. Vanaf dat hij rustig was heb ik hem bij me geroepen) daarna heb ik hem even op een hele strenge/boze toon aangesproken dat ik dat gedrag niet meer wil zien. Ik heb een sorry gekregen, een knuffel en een kus van hem en sindsdien is hij wel heel lief, doet wat ik vraag en accepteert nu ook dat nee echt nee is ipv zijn eigen zin door te drijven. De vraag is alleen, hoe lang heeft dit effect?

Laatst bijgewerkt door poetser op 01-01-15 17:45, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 01-01-15 17:13

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 17:13

Ik ben geen psycholoog of therapeut.
Wel maatschappelijke zorg opleiding afgerond en daar ontwikkelings psychologie gehad. En kan evt in dat boek wat opzoeken. Maar geen idee waar je vraag over gaat.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-01-15 17:16

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-01-15 17:16

Het is in verband met zijn gedrag/houding. Ik stuur even een pb met de uitleg.

**Geplaatst**: 01-01-15 17:17

Geplaatst: 01-01-15 17:17

Misschien is kennis van een ouder al genoeg?ook geen idee hoor wat je vraag is maar soms kunnen we als ouders het 3de wiel uitvinden terwijl een ander het misschien al een x heeft meegemaakt. Maar nogmaals ik weet de situatie niet. Hoop voor jou dat er iemand is die je verder kan helpen

**Geplaatst**: 01-01-15 17:18

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 17:18

Je mag mij wel een pb sturen.
Ik heb de opleidingen kinderopvang en jeugdzorg afgerond.

**Geplaatst**: 01-01-15 17:26

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 17:26

Ik begeleid een kind met een psychische stoornis. Je mag mij ook pben, wellicht kan ik je helpen.

**Geplaatst**: 01-01-15 17:31

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 17:31

Zelf ben ik leerkracht op het SBO. Genoeg ervaring met wat meer bewerkelijke kids!
Maar enkel via pb werken is op Bokt niet toegestaan...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-01-15 17:34

Geplaatst door de TopicStarter : 01-01-15 17:34

Coby schreef:
Zelf ben ik leerkracht op het SBO. Genoeg ervaring met wat meer bewerkelijke kids!
Maar enkel via pb werken is op Bokt niet toegestaan...

Ah, sorry. Zal de OP even aanpassen.

**Geplaatst**: 01-01-15 18:21

Geplaatst: 01-01-15 18:21

Ik herken wel iets van zijn gedrag. Ik denk dat je hem het best kunt laten testen op hoogbegaafdheid.
Probeer hem uit te dagen met kennisspelletjes en geef hem informatie, wel op het niveau van een kleuter.
En vraag hulp in de opvoeding.

Ik spreek hier meer uit ervaring als uit kennis.

Laatst bijgewerkt door Mijati op 01-01-15 18:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 01-01-15 18:24

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 18:24

Is hij niet hoogbegaafd? Dat betekent vaak niet alleen dat ze heel slim zijn maar kan ook gepaard gaan met gedragsproblemen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-01-15 18:32

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-01-15 18:32

Dankzij Nassie weet ik al voor een deel waar de problemen vandaan kunnen komen.

Hoogbegaafd, daar heb ik zelf ook al aan gedacht, echter wilde zijn vorige school hier niet aandenken. Ondanks dat hij ver voorloopt op zijn klasgenootjes wilde ze hem ook niet verder stimuleren. Vanaf maandag gaat hij terug naar de school waar hij zat voor mijn ex en ik uit elkaar gingen. Die zochten wel uitdagingen voor hem.

Het vreemde is alleen dat ik hem ook zoveel mogelijk probeer te stimuleren, op een speelse manier en de plaatsen waar hij wel braaf is, zijn juist de plaatsen waar hij behandelt wordt als een normale 3 jarige...

**Geplaatst**: 01-01-15 18:36

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 18:36

Even voor de beeldvorming; hoe wordt een 'normale' 3-jarige behandeld?
Dat een kind cognitief (ver) voorloopt op leeftijdsgenoten wil nog niet zeggen dat het dat emotioneel ook is (meestal juist niet) en dat verschil kan behoorlijk frustrerend zijn.

**Geplaatst**: 01-01-15 18:38

Geplaatst: 01-01-15 18:38

Ik ben werkzaam als professional nanny en ben daarnaast bezig met een coachingsopleiding. Wat Mijati aangeeft over hoogbegaafdheid schoot mij ook al door het hoofd bij het lezen van je post. Daarnaast zou ik ook zelf eens gaan kijken bij info over hooggevoeligheid (regelmatig gaan deze 2 ook hand in hand).

Verder zou ik anders naar straf gaan kijken. Je geeft een time out, maar is dat hetgeen wat je kind op dat moment nodig heeft?
Tischa Neve (kinderpsycholoog en opvoedkundige, http://www.grootenklein.nl) maakt juist gebruik van een time in. Zij gaat met het kind op de bank zitten en als het kind eraan toe is het uitpraten (uiteraard alles op het niveau van het kind).

Om het schoppen en slaan de voorkomen kun je je kind een kussen aanbieden of juist met hem gaan tekenen. In het kussen mag hij dan slaan en schoppen. Hoe boos ben je? Zo boos maar? Ik dacht dat je veel bozer was? Wil je nog een keer laten zien hoe boos je echt bent? Ja, nu zie ik hoe boos je bent!
Is alle boosheid weg of moeten we nog even doorgaan? Uiteindelijk neemt de boosheid af en afhankelijk van je kind kun je dan een knuffel geven of juist iets anders doen wat je kind prettig vind.

Met het tekenen doe je eigenlijk hetzelfde, het kind laat je ipv slaan dan krassen om te laten zien hoe boos hij is.

Onderzoek voor jezelf of je kind begrijpt (en het logisch vindt) dat het straf krijgt.

Een mooie is ook de website en workshops van http://www.how2talk2kids.nl

**Geplaatst**: 01-01-15 18:40

Geplaatst: 01-01-15 18:40

Zou het niet zo zijn dat hij zich bij jou veilig voelt en zich bij jou afreageert?
Niet leuk natuurlijk, maar dan wel begrijpelijk.

**Geplaatst**: 01-01-15 18:44

Geplaatst: 01-01-15 18:44

fjordnina schreef:
Ik ben werkzaam als professional nanny en ben daarnaast bezig met een coachingsopleiding. Wat Mijati aangeeft over hoogbegaafdheid schoot mij ook al door het hoofd bij het lezen van je post. Daarnaast zou ik ook zelf eens gaan kijken bij info over hooggevoeligheid (regelmatig gaan deze 2 ook hand in hand).

Verder zou ik anders naar straf gaan kijken. Je geeft een time out, maar is dat hetgeen wat je kind op dat moment nodig heeft?
Tischa Neve (kinderpsycholoog en opvoedkundige, http://www.grootenklein.nl) maakt juist gebruik van een time in. Zij gaat met het kind op de bank zitten en als het kind eraan toe is het uitpraten (uiteraard alles op het niveau van het kind).

Om het schoppen en slaan de voorkomen kun je je kind een kussen aanbieden of juist met hem gaan tekenen. In het kussen mag hij dan slaan en schoppen. Hoe boos ben je? Zo boos maar? Ik dacht dat je veel bozer was? Wil je nog een keer laten zien hoe boos je echt bent? Ja, nu zie ik hoe boos je bent!
Is alle boosheid weg of moeten we nog even doorgaan? Uiteindelijk neemt de boosheid af en afhankelijk van je kind kun je dan een knuffel geven of juist iets anders doen wat je kind prettig vind.

Met het tekenen doe je eigenlijk hetzelfde, het kind laat je ipv slaan dan krassen om te laten zien hoe boos hij is.

Onderzoek voor jezelf of je kind begrijpt (en het logisch vindt) dat het straf krijgt.

Een mooie is ook de website en workshops van http://www.how2talk2kids.nl

Weinig puf om te posten maar kan me helemaal vinden in je reactie. Wij hebben ivm gedrag van ons zoontje een psycholoog en ergotherapeut ingeschakeld en wat een omslag bij ons kind zeker door ergo.
Ik zou een verwijzing van huisarts vragen voor hulp.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-01-15 18:54

Geplaatst door de TopicStarter : 01-01-15 18:54

Gewoon hetgeen dat er volgens de boekjes verwacht kan worden van een 3 jarige, niet meer, niet minder.
Ik zal een paar voorbeelden geven van dingen die bij andere wel goed gaan en bij mij niet (mede doordat ik luister zijn wil en het ook min of meer toelaat om hem te sterken in zijn zelfstandigheid)
Bad/douche:
Haren wassen doen de volwassenen, ik ook
Lijf wassen: iedereen doet dat bij hem, ik laat het hem zelf doen, omdat hij aangeeft te willen doen. Ik blijf er natuurlijk wel bij en wijs ook op plaatsen die hij vergeten is
Afdrogen en aankleden: Mensen helpen hem daarmee, als ik dat zelfs nog maar voorstel dan is het ruzie. Ook dat doet hij helemaal zelf

Toiletbezoekjes:
Overal moet hij nog op het potje, want hij is nog klein. Ik mag niet eens in de buurt van het toilet komen, potje staat voor noodgevallen in de slaapkamer, maar deze word nagenoeg nooit gebruikt. Zelfs bij de grote boodschap niet. Alleen om te zeggen of hij zich goed schoon gemaakt heeft, is dat niet goed, dan mag ik helpen.

Eten:
Andere mensen laten hem enkel met een vork/lepel eten, geloof het of niet, bij mij eet hij alleen als hij mes (speciaal kindermes) en vork heeft en eet dan nog netjes ook.

Waar andere mensen hem slechts een waarschuwing hoeven te geven, begint hij met mij een gevecht. Meestal verbaal, soms ook met het nodige geweld van zijn kant. Waar andere mensen hem klein houden, geef ik hem ruimte om te laten zien wat hij kan, help ik waar nodig en stimuleer ik waar ik kan.

Ergens maak ik een grote fout, ergens ga ik de fout in, maar wat ik ook doe, hoe ik het ook aanpak, we komen steeds op dezelfde problemen neer. Ik hoop dus echt dat Nassie haar manier voor mij ook werkt.

**Geplaatst**: 01-01-15 18:58

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 18:58

Ik zou ook directer hulp zoeken iemand die jullie kan observeren. En directe tips daarin kan geven en waar je makkelijker op terug kan vallen.

**Geplaatst**: 01-01-15 19:03

Re: Zijn er hier mensen met deskundige kinderkennis?

Geplaatst: 01-01-15 19:03

Ik wil net zeggen, dat is heel moeilijk te bepalen vanaf "papier". Zou toch echt de reactie van kind en ouder moeten zien. Zoals hierboven al gezegd, iemand die observeert of bijvoorbeeld video-home training.

**Geplaatst**: 01-01-15 19:05

Geplaatst: 01-01-15 19:05

Wat ik in je laatste berichtje een beetje tussen de regels door lees is dat je hem op sommige punten confronteerd met zijn onvermogen terwijl hij zelf denkt het wel te kunnen. Zou je bepaalde dingen ook los kunnen laten? Bijvoorbeeld het afdrogen, is het echt rampzalig dat hij een plekje vergeet? Laat hem jou uitnodigen om hem te helpen ipv andersom. En een beloningssysteem waar hij zelf ook wat mee kan? Bijvoorbeeld bij 5 stickers mag hij iets doen wat hij leuk vind?

En hoe zit je zelf in je vel? Krijgt hij ook mee dat jij met je handen in het haar zit en dat hij het ook een beetje op zoekt
, jou grens bedoel ik daarmee.
Ik denk met je mee, hoop dat je er iets aan hebt.

**Geplaatst**: 01-01-15 19:08

Geplaatst: 01-01-15 19:08

Is het niet zo dat hij zich jonger behandelt voelt, dan hoe oud hij zich voelt? Misschien een extreem voorbeeld: maar als je een kind van 10 gaat behandelen als een kind van 5 dat niks snapt, word dat kind ook lastig in omgang (boos, afsluiten van omgeving, etc.)

Ik heb dat zelf ook gehad, dus spreek uit ervaring.

Geef hem dus iets van een uitdaging, een simpel boekje om te lezem of eem moeilijke (voor hem) puzzel. En inderdaad laten testen op hoogbegaafdheid.

**Geplaatst**: 01-01-15 19:09

Geplaatst: 01-01-15 19:09

Wie zijn de andere volwassenen in dit verhaal?

**Geplaatst**: 01-01-15 19:10

Geplaatst: 01-01-15 19:10

Ik ben alles behalve een deskundige, maar ik kan je wel zeggen dat mijn broer en ik een beetje een vergelijkbare reactie hadden (bij mij introvert bij mijn broer extrovert zoals bij jou) op mijn moeder.
We kunnen er nog steeds niet goed een vinger opleggen wat het precies is, maar we hebben het nu als volwassenen nog een beetje. Ik heb sterk het vermoeden dat dit is omdat ze nogal de neiging heeft om dingen in onze ogen te overdreven te doen. Wij hebben beiden een zeer sterke hang naar: doe maar gewoon even rustig en laat mij mijn gang gaan en ga maar even wat anders doen. Extra veel lof of veel meevoelendheid streek (en eigenlijk nog steeds) bij ons enorm tegen de haren in.
Ik vond het denigrerend om steeds te horen hoe knap ik iets deed, want dan had ik juist het gevoel dat er nog veel meer was wat ik blijkbaar nog niet kon.
Beetje krom misschien, maar misschien heeft je zoontje een vergelijkbaar karakter?

**Geplaatst**: 01-01-15 19:16

Geplaatst: 01-01-15 19:16

Misschien kijk ik er heel anders tegen aan. Ik heb geen opleiding of dergelijke gedaan. Maar als ik je post lees valt me op dat indien je hem een time out geeft en wacht totdat hij rustig is, je zoontje daarna heel goed gedraagd en de band tussen jullie weer fijn is.

Dat de time out nu lang duurt vind ik niet schrikbarend. De time outs zullen korter gaan duren zodra je zoontje zijn grenzen kent en hij echt naar jou gaat luisteren.

Als ik nu je post lees, haal ik er een jongetje uit die zijn grenzen opzoekt bij jou.

Ik kan me trouwens heel goed vinden in de post van Millow. Niet overal te zwaar aan tillen. Het hoeft niet allemaal perfect.

Laatst bijgewerkt door wallance op 01-01-15 19:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 01-01-15 19:17

Geplaatst: 01-01-15 19:17

Nog een toevoeging: Time-out was trouwens voor ons echt nutteloos.
Ik sloot me gewoon af en was vooral introvert beledigd dat ik gewoon niet begrepen werd en ging vervolgens gewoon wel wat anders doen, maar VOORAL NIET vertellen wat me dwars zat aangezien ik vond dat ik kinderachtig werd behandeld.
Mijn broer brak eerst de boel af en moest hij dan toch op de gang staan wilde uiteindelijk ook niet bijleggen, Die was dan zo beledigd dat hij gewoon niet meer beneden wilde spelen daarna en sloot zich op in zijn kamer.
Het heeft vooral bijgedragen dat wij ons juist afsloten van onze ouders.

**Geplaatst**: 01-01-15 19:18

Geplaatst: 01-01-15 19:18

ts aub zoek hulp dichterbij. Zeker nu met deze leeftijd.

Time out is achterhaald en heeft zeker in verhaal van ts geen nut

Nomineer dit bericht ×