Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-09-14 13:14

Panische angst voor treinen

Geplaatst door de TopicStarter : 04-09-14 13:14

Dag bokkers!

Ik hoop dat jullie 'tips' hebben hoe ik van mijn angst kan afkomen..

Sinds een 3 tal maanden lees ik steeds meer dat mensen zich voor de trein werpen. Mijn broer (15jr) heeft het 1x zien gebeuren in het station hier in de buurt, en vertelde wat hij zag (spoiler heeft een reden).
Helaas voor mij ga ik mij die dingen steeds inbeelden.

Spoiler:
hij zag dus het hoofd met de schouders van een jong iemand, het andere deel van het lichaam was weg, veel bloed, .....

In juli is er ook een ongeluk gebeurd met 2 meisjes, 1 ervan is onder de trein geraakt, de andere kon net optijd wegspringen.
Vorige week had mijn trein nog enorme vertraging, ook om zo'n reden, en sindsdien durft ik gewoon niet meer in de buurt van een trein komen als ie passeert..

Naar een trein kijken die aankomt, brr. Ik zou gewoon kunnen hyperventileren op het moment.

Op een trein stappen en erin zitten is helemaal geen probleem,
maar gewoon het moment dat de trein aankomt en mij 'passeert', krijg ik rillingen over mijn hele lichaam, hartkloppingen, zweten en moet ik mijn ogen sluiten en in iets knijpen...

De voorkant van een trein bekijken kan ik ook niet.

Ik zou hier graag vanaf geraken, aangezien ik wekelijks met de trein moet naar mijn vriend en ik niet wil dat het verergert..

Laatst bijgewerkt door LOLLYYwood op 04-09-14 13:19, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-09-14 13:17

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 04-09-14 13:17

gewoon bij een overweg gaan staan en elke keer als trein komt goed kijken je ziet dat er meestal niks gebeurd.

**Geplaatst**: 04-09-14 13:19

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 04-09-14 13:19

Meestal is het bij zo'n aanrijding zo dat het gaat om zelfmoord. Dat is helaas de harde waarheid. Als je gewoon bij de rails staat (op een veilige afstand) is er niets aan de hand.
Kun je precies zeggen waar je bang voor bent?

**Geplaatst**: 04-09-14 13:21

Geplaatst: 04-09-14 13:21

Pandameisje schreef:
gewoon bij een overweg gaan staan en elke keer als trein komt goed kijken je ziet dat er meestal niks gebeurd.

Zo 'gewoon' gaat dat niet als je zo bang bent hoor...

Misschien eens naar het spoorwegmuseum TS? Dan kan je vragen om een rondleiding en kan je eens goed kijken!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-09-14 13:22

Geplaatst door de TopicStarter : 04-09-14 13:22

Bizzybijtje: Heb mijn OP een beetje aangepast, misschien is het nu beter?
Maar naar een trein kijken die aankomt in het station, daar krijg ik rillingen van. De voorkant aankijken lukt gewoon niet, ik moet me altijd omdraaien, ogen sluiten en in iets knijpen (Heb ik al altijd, maar dan enkel dat ik mijn ogen sloot als de trein aankwam en voorbij reed om verder te stoppen)

Doanique: Spoorwegmuseum kan ik inderdaad eens overwegen, bedankt voor de tip!

**Geplaatst**: 04-09-14 13:26

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 04-09-14 13:26

Nee, ik bedoel echt concreet; Waar ben je bang voor? Waarom durf je niet naar de trein te kijken?

**Geplaatst**: 04-09-14 13:28

Geplaatst: 04-09-14 13:28

Angst is een slechte raadgever, en kan alleen voort blijven bestaan als deze gevoed wordt. En jij bent je angst nu aan het voeden TS, en dat is niet vreemd hoor en ook geen verwijt. Wat jij doet nu is vermijden, niet kijken naar die trein en dit maakt dat je angst alleen maar toe gaat nemen. Wat ik jou aan raad is dus een druk station op te zoeken, op een bankje te gaan zitten naast het spoor, bakje thee erbij en een middagje treinen kijken. Ik snap dat ik makkelijk banketstaaf heb (is niet zo, maar daar wijd ik hier liever niet over uit), maar het is écht de manier.
Bij de eerste paar treinen denk je 'mijn hemel, waar ben ik aan begonnen?'. En juist dan moet je je zelfbeheersing bij elkaar rapen en blijven zitten. Bij de 30ste trein zul je misschien gaan merken dat je angst afneemt. Niet veel, maar misschien van een 9 naar een 8 op schaal van 10. Desnoods ga je eens samen met een vriendin of ander vertrouwd persoon. Belangrijk is op het station te blijven net zo lang tot je angst gaat zakken. En geloof mij maar, dat gebeurd sneller dan je denkt

**Geplaatst**: 04-09-14 13:36

Geplaatst: 04-09-14 13:36

Ik vind het niet raar dat je bang bent hoor! Hoeveel mensen er wel niet te dicht bij de rails staan als er een trein nadert op een station of even gauw onder de spoorbomen door gaan. Ik heb ook weleens mijn ogen dicht gedaan voor de stommiteiten van anderen en gedacht als dat maar goed gaat.
Je echt helpen of gerichte tips kan ik je niet geven, maar probeer wat afstand te nemen van het perron of de spoorwegovergang zodat je die wind minder voelt. Desnoods ga je zitten en rustig in- en uitademen.

Succes, het lijkt me heel erg vervelend!

**Geplaatst**: 04-09-14 13:39

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 04-09-14 13:39

Wat Mars zegt is een hele goeie, ik zou er dan wel voor zorgen dat je iemand meeneemt die je rustig kan houden (en ervoor kan zorgen dat je ook daadwerkelijk op dat bankje blijft zitten). Op grote stations staan de bankjes ook niet direct aan het perron, dus zit je ook niet met je neus bovenop de trein. Ook kun je, als het de eerste paar keren echt niet gaat, even ergens anders op focussen (dus níet wegdraaien, maar kijken naar bv. die meneer met het malle hoedje of iets dergelijks). Het kan idd wel lang duren, maar confrontatie is echt de beste manier om uiteindelijk van je angst af te komen.

**Geplaatst**: 04-09-14 13:41

Geplaatst: 04-09-14 13:41

Toen jaren geleden een bekende voor de trein was gesprongen heb ik ook een tijdje hetzelfde gevoel gehad, maar in iets mindere mate. Ik reisde toen dagelijks met de trein en was bang dat iemand op mijn perron ervoor zou springen. Ik heb toen gewoon een tijdje de andere kant op gekeken als er een trein aankwam, na een paar weken werd de angst minder. Door de andere kant op te kijken werd het geen 'ding' voor me, als ik mezelf had gedwongen te kijken waarschijnlijk wel, dat had alleen maar stress gegeven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-09-14 14:22

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst door de TopicStarter : 04-09-14 14:22

Bizzybijtje: als de trein passeert, dat ik eronder terecht zou komen, bij het naderen, geen idee.... ik bedenk altijd hoeveel pijn het moet doen, en aangezien ik mij de dingen inbeeld, die mij worden gezegd, moet ik daar altijd aan denken, of beeld ik mij in dat iemand daar zou staan..

Mars: bedankt! Hoe moeilijk het ook lijkt en zal zijn, maar dat ga ik zeker doen!

_Nicky: het is inderdaad echt zeer vervelend.. Ik zit op het punt van net niet te gillen en wenen als de trein nadert en passeert.

Foaly: Mijn vriend is de enigste die ervan weet, anders neem ik de trein niet, dus ik ga het eens met hem bespreken of hij een dagje of middagje treinen wil kijken met mij!

op grote perrons heb ik er minder last van, ik doe wel hetzelfde, maar het gevoel is anders.. bij hem is het evht een tussenstation, dus het padje zelf is maar 2m breed ofzo

yessy: dat moet een harde tijd geweest zijn! in het begin keek ik ook de andere kant op, maar sinds een maand of 3-4 begon ik mijn ogen te sluiten, kort daarna kwamen de rillingen,.. en zo verder. Ik vrees ervoor dat ik om dzn duur ook niet meer in een trein zal durven stappen

---
sorry mocht ik spelfouten hebben gemaakt, ben op mijn gsm

**Geplaatst**: 04-09-14 22:14

Geplaatst: 04-09-14 22:14

Citaat:
Angst is een slechte raadgever, en kan alleen voort blijven bestaan als deze gevoed wordt.

Angst is ten eerste vooral een instinct.
Het is idd geen goede raadgever.
....en het is een NORMALE reactie op ingrijpende gebeurtenissen - alleen is het wel zaak om goed voor jezelf te zorgen, en meestal zakt de angst dan gewoon vanzelf na een poosje.
Dat heeft weinig met "je bent je angst aan het voeden!" van doen, zo'n wijsvinger maakt het eerder beladen dan dat het helpt.

Citaat:
Wat jij doet nu is vermijden, niet kijken naar die trein en dit maakt dat je angst alleen maar toe gaat nemen.

Klopt weinig van.
Een middagje treinen kijken, lekker kletsend met wat vriendinnen als dat zo uitkomt hoeft niet fout te zijn, maar zoek die confrontatie niet op.

Zou de angst op gegeven moment niet zakken, is een gedoseerde hoeveelheid confrontatie (plus steun) aan de orde, het is echt geen kwestie van "jij moet en zal keihard ergens doorheen".

Citaat:
Bij de 30ste trein zul je misschien gaan merken dat je angst afneemt. Niet veel, maar misschien van een 9 naar een 8 op schaal van 10. Desnoods ga je eens samen met een vriendin of ander vertrouwd persoon. Belangrijk is op het station te blijven net zo lang tot je angst gaat zakken. En geloof mij maar, dat gebeurd sneller dan je denkt

Ja - je denkt dat het nooit zal gebeuren.
Maar pas na dertig treinen van tien naar negen vind ik veel te langzaam. Terwijl al die ellende niet nodig is voor blijvend resultaat.

**Geplaatst**: 05-09-14 00:39

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 05-09-14 00:39

Janneke, hoe zou jij het probleem van TS dan aanpakken?

**Geplaatst**: 05-09-14 09:14

Geplaatst: 05-09-14 09:14

Foaly schreef:
Janneke, hoe zou jij het probleem van TS dan aanpakken?

Als gezegd: heftige angst na een serie ingrijpende gebeurtenissen is niets om je ongerust over te maken. Het komt - en het gaat.
ZOU dat niet gebeuren of is er een dringende reden (dagelijks moeten forenzen, bijv) dan is een techniek zoals emdr heel geschikt.

**Geplaatst**: 05-09-14 09:54

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 05-09-14 09:54

Een angst die zich zo ontwikkeld dat ej er panisch van wordt gaat niet zomaar over Janneke, ik spreek uit ervaring. Als je zo'n angst niet aanpakt, wordt het alleen maar erger. Het beste is toch confronteren en dat hoeft echt niet te zijn in de zin van op het randje van het platform gaan staan en naar de aankomende trein kijken, maar zoals Mars aangaf, dat is een hele mooie optie. Neem het liefst iemand mee waar je lekker mee kan kletsen zodat je afgeleid wordt.

En een angst die zo erg is, die veranderd niet in een dag van een 9 naar een 6, daar doe je heel lang over.

**Geplaatst**: 05-09-14 09:58

Geplaatst: 05-09-14 09:58

Ik heb dit ook een tijd gehad, dat was onderdeel van een angststoornis. Ik studeerde toen nog en moest dus elke dag met de trein, vooral de goederentrein die vlak voor mijn trein langskwam vond ik heel eng.
Uiteindelijk is het wel weggegaan, doordat ik een tijd altijd samen met iemand op het perron stond. Op de heenweg bracht mijn moeder me (ik woonde toen nog thuis) en op de terugweg ging ik met een studiegenoot samen reizen. Dat gaf me zoveel afleiding dat de angst is gezakt.
En ik heb nu geen angststoornis meer, dat scheelt natuurlijk ook

**Geplaatst**: 05-09-14 10:12

Geplaatst: 05-09-14 10:12

Ik kan je niet van je angst af helpen. Maar misschien een tip om het anders te gaan zien.

En trein heeft geen handjes en kan je niet grijpen vanaf het perron. Als je achter de witte streep staat kan er niks gebeuren.
De ongevallen die met treinen gebeuren zijn over het algemeen mensen die er zelf voor kiezen. De overige ongevallen zijn mensen die zich niet aan de regels houden (tussen de slagbomen door bijv.) en er dus ook zelf voor kiezen om in een gevaarlijke situaties terecht te komen.

Mijn vader is machinist en dit is hoe wij het thuis zien. Natuurlijk hoop je nooit dat het voor je neus gebeurt!

**Geplaatst**: 05-09-14 10:47

Geplaatst: 05-09-14 10:47

Allereerst even een dikke :(:)

, ook voor je broer. Is niet niks...Kan me ook helemaal voorstellen dat je daar wat angstig van wordt.

Ik ben het eigenlijk wel erg eens met de post van Mars. Hoe moeilijk het ook is, jezelf confronteren met de angst is toch het beste en hoe sneller hoe beter zelfs.
Je kunt je angst overwinnen ook in kleine stapjes indelen, het hoeft niet in één keer op een druk station waar het stikt van de treinvoorkanten en langsrazende treinen, dat is misschien nog wat te hoog gegrepen. Dat spoorwegmuseum is inderdaad een goed idee. Ga eerst daar eens rustig treintjes kijken. Neem dan een rustig station en ga daar dan met je kopje thee treintjes kijken. Als dat goed gaat doe je hetzelfde op dat drukke station. Neem vooral iemand mee die op de hoogte is. Die kan je helpen, oppeppen, je gedachten wat afleiden en juichen als het goed gaat. Het liefst doe je het net zolang totdat je angst handelbaar is of helemaal verdwenen is.

En vergeet ook niet adem te halen. Dat is sowieso een goede, ook als je niet kunt of wilt oefenen. Heel simpel maar het kan helpen. Letten op je ademhaling, drie of vijf, wat maar net fijn voelt, tellen in en dan weer rustig uit. Let er wel op dat je vanuit je buik ademhaalt. Als je inademt moet je buik uitzetten, dat kun je al thuis oefenen door te ademhalen met je hand op je buik, je drukt dan als het ware je buik naar je hand toe. Uitademen is natuurlijk dan net andersom.
Dat ademhalen zorgt er voor dat je je minder kunt bezig houden met je angst, helpt tegen hyperventileren en het werkt licht kalmerend. Zingen is nog beter, maar dat moet je maar willen en kunnen op een druk station

.

O, en vergeet ook niet dat het wel even duurt voordat die angst weg is en dat het zomaar kan dat ie ook weer opduikt, vooral als je het geestelijk even wat zwaarder hebt (stress bv). Geeft niet, hoort bij het proces. 'Gewoon' doorgaan en eventueel weer een stapje terug nemen. Mocht het écht helemaal niet lukken en alleen maar erger worden dan is het misschien wel fijn om professionele hulp te zoeken. Er zijn heel wat therapieën die speciaal voor angstklachten helpen en niemand zal daar je angst belachelijk maken.

Heel veel sterkte en succes!

**Geplaatst**: 05-09-14 10:54

Geplaatst: 05-09-14 10:54

Janneke2 schreef:
Foaly schreef:
Janneke, hoe zou jij het probleem van TS dan aanpakken?

Als gezegd: heftige angst na een serie ingrijpende gebeurtenissen is niets om je ongerust over te maken. Het komt - en het gaat.
ZOU dat niet gebeuren of is er een dringende reden (dagelijks moeten forenzen, bijv) dan is een techniek zoals emdr heel geschikt.

Nee dat ben ik echt niet met je eens hoor

Ik ben claustrofobisch, durf dus absoluut niet in liften, op vreemde wc's en als ik dan al naar de wc moet dan neem ik of iemand mee die voor de deur gaat staan of ik neem altijd dezelfde wc omdat ik weet dat het daar goed gaat.
Als je jezelf kunt wijs maken dat iets echt heel eng is dan kun je jezelf volgens mij ook het omgekeerde weer vertellen en dat kun je alleen door het ook te doen en dus de confrontatie op te zoeken. Ik ben nog niet zover dat ik weer in de lift durf (en dat is best lastig als je op de vierde verdieping werkt), maar de wc's worden al beter

Je hoeft niet altijd overal een therapie voor te volgen om te weten dat het helpt. Het is een mindset en die moet anders en IMO kun je dat prima zelf. Hoe lastig dat ook is.

**Geplaatst**: 05-09-14 11:01

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 05-09-14 11:01

Het belangrijkste is dat je je angst accepteert.

Dat is toch echt de eerste stap om te leren dat iets eigenlijk niet zo eng is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-09-14 12:08

Geplaatst door de TopicStarter : 05-09-14 12:08

Janneke2 schreef:
Foaly schreef:
Janneke, hoe zou jij het probleem van TS dan aanpakken?

Als gezegd: heftige angst na een serie ingrijpende gebeurtenissen is niets om je ongerust over te maken. Het komt - en het gaat.
ZOU dat niet gebeuren of is er een dringende reden (dagelijks moeten forenzen, bijv) dan is een techniek zoals emdr heel geschikt.

Hoe komt het dan, dat het sinds enige tijd verergert is?

Ik wil hier gewoon vanaf.. Momenteel stap ik zonder problemen op, maar gisteren betrapte ik mijzelf op plotse zweethanden en hartkloppingen, toen de trein (was een oude, dus je "voelt" alles beter) over een wissel reed, ik dacht meteen dat er iemand onder lag, de trein ontspoorde, oid.. Heb toen wel mijn vriend gebeld om over wat anders te kunnen praten..

tineke8889 schreef:
Ik heb dit ook een tijd gehad, dat was onderdeel van een angststoornis. Ik studeerde toen nog en moest dus elke dag met de trein, vooral de goederentrein die vlak voor mijn trein langskwam vond ik heel eng.
Uiteindelijk is het wel weggegaan, doordat ik een tijd altijd samen met iemand op het perron stond. Op de heenweg bracht mijn moeder me (ik woonde toen nog thuis) en op de terugweg ging ik met een studiegenoot samen reizen. Dat gaf me zoveel afleiding dat de angst is gezakt.
En ik heb nu geen angststoornis meer, dat scheelt natuurlijk ook

Als er iemand bij mij is, heb ik het inderdaad ook minder, maar vanaf de moment er is dat ik de trein heb gehoord en gezien in de verte is het omzeep...

Angelkisssss schreef:
Ik kan je niet van je angst af helpen. Maar misschien een tip om het anders te gaan zien.

En trein heeft geen handjes en kan je niet grijpen vanaf het perron. Als je achter de witte streep staat kan er niks gebeuren.
De ongevallen die met treinen gebeuren zijn over het algemeen mensen die er zelf voor kiezen. De overige ongevallen zijn mensen die zich niet aan de regels houden (tussen de slagbomen door bijv.) en er dus ook zelf voor kiezen om in een gevaarlijke situaties terecht te komen.

Mijn vader is machinist en dit is hoe wij het thuis zien. Natuurlijk hoop je nooit dat het voor je neus gebeurt!

Bedankt! Ik kan hier zeker wat mee.

Pluizebolpum schreef:
Allereerst even een dikke , ook voor je broer. Is niet niks...Kan me ook helemaal voorstellen dat je daar wat angstig van wordt.

Ik ben het eigenlijk wel erg eens met de post van Mars. Hoe moeilijk het ook is, jezelf confronteren met de angst is toch het beste en hoe sneller hoe beter zelfs.
Je kunt je angst overwinnen ook in kleine stapjes indelen, het hoeft niet in één keer op een druk station waar het stikt van de treinvoorkanten en langsrazende treinen, dat is misschien nog wat te hoog gegrepen. Dat spoorwegmuseum is inderdaad een goed idee. Ga eerst daar eens rustig treintjes kijken. Neem dan een rustig station en ga daar dan met je kopje thee treintjes kijken. Als dat goed gaat doe je hetzelfde op dat drukke station. Neem vooral iemand mee die op de hoogte is. Die kan je helpen, oppeppen, je gedachten wat afleiden en juichen als het goed gaat. Het liefst doe je het net zolang totdat je angst handelbaar is of helemaal verdwenen is.

En vergeet ook niet adem te halen. Dat is sowieso een goede, ook als je niet kunt of wilt oefenen. Heel simpel maar het kan helpen. Letten op je ademhaling, drie of vijf, wat maar net fijn voelt, tellen in en dan weer rustig uit. Let er wel op dat je vanuit je buik ademhaalt. Als je inademt moet je buik uitzetten, dat kun je al thuis oefenen door te ademhalen met je hand op je buik, je drukt dan als het ware je buik naar je hand toe. Uitademen is natuurlijk dan net andersom.
Dat ademhalen zorgt er voor dat je je minder kunt bezig houden met je angst, helpt tegen hyperventileren en het werkt licht kalmerend. Zingen is nog beter, maar dat moet je maar willen en kunnen op een druk station .

O, en vergeet ook niet dat het wel even duurt voordat die angst weg is en dat het zomaar kan dat ie ook weer opduikt, vooral als je het geestelijk even wat zwaarder hebt (stress bv). Geeft niet, hoort bij het proces. 'Gewoon' doorgaan en eventueel weer een stapje terug nemen. Mocht het écht helemaal niet lukken en alleen maar erger worden dan is het misschien wel fijn om professionele hulp te zoeken. Er zijn heel wat therapieën die speciaal voor angstklachten helpen en niemand zal daar je angst belachelijk maken.

Heel veel sterkte en succes!

Bedankt! De confrontatie zal in het begin echt moeilijk zijn, en zoals jij -en een andere bokker in dit topic- zegt is dat spoorwegmuseum inderdaad geen slecht idee.

Die ademhalingsoefeningen ga ik ook zeker oefenen en onthouden voor op het perron.

Bizzybijtje schreef:
Het belangrijkste is dat je je angst accepteert. Dat is toch echt de eerste stap om te leren dat iets eigenlijk niet zo eng is.

Volgens mij accepteer ik 'm wel.

Het is gewoon héél irritant en ik wil er zo graag vanaf voor het (nog) erger wordt...

--
Bedankt iedereen!

**Geplaatst**: 05-09-14 12:09

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 05-09-14 12:09

Mmmmm nee want je gaat de angst uit de weg

Dus je accepteert het niet.

**Geplaatst**: 05-09-14 12:11

Geplaatst: 05-09-14 12:11

Molfre schreef:
Een angst die zich zo ontwikkeld dat ej er panisch van wordt gaat niet zomaar over Janneke, ik spreek uit ervaring.

Klopt, ik deel die ervaring.
Maar dat neemt niet weg, dat de wetenschap leert dat er boffers zijn, bij wie het na verloop van tijd wel gewoon vanzelf, ("helende kracht van Moeder Natuur") wegtrekt.
Van tevoren is niet te zeggen tot welke groep TS (of wie dan ook) behoort.

Citaat:
En een angst die zo erg is, die veranderd niet in een dag van een 9 naar een 6, daar doe je heel lang over.

......ik heb het eerder gezegd, ik ben een fan van emdr - precies om deze reden.
Een angst van 9 naar 1 laten gaan kan (.....eerst het voorbereidende werk, dat wel......) in een of twee sessies, dus in minder dan een week.

**Geplaatst**: 05-09-14 12:15

Geplaatst: 05-09-14 12:15

Wat vervelend! Tips heb ik niet echt, maar ik wil je in ieder geval veel succes wensen en ik hoop dat je je angst een beetje overwint!

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 02-02-22 21:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-09-14 12:17

Re: Panische angst voor treinen

Geplaatst: 05-09-14 12:17

hey! ik heb precies hetzelfde (alleen vind ik alles met treinen eng)

Tijdens therapie heb ik geleerd om je te focussen, neem bijv je mp3 mee en luister naar muziek en friemel ondertussen aan iets en ga dat aandachtig bekijken. Denk wat je ziet.

Nomineer dit bericht ×