Na aanvang van een ander topic over oogcontact vroeg ik me het volgende af:
Ik kijk mensen zeker 80% van de tijd tijdens een gesprek recht aan, is dat vervelend?
Eigenlijk doe ik dat mijn hele leven namelijk al, als ik met iemand praat kijk ik diegene aan (dus in de ogen). Ik vind het ook niet raar als anderen hetzelfde bij mij doen, jij praat immers tegen de persoon tegenover je en niet tegen de grond onder je voeten of iets dergelijks, lijkt me. Nu sta ik heus niet voorover gebogen in iemands ogen te kijken hoor, zo erg is het ook weer niet, maar ik wend mijn blik niet elke seconde af. Het is ook niet zo (geloof) ik dat ik iemand heel verwachtten/afwachten aankijk zoals leraren en verkopers doen, ik kijk gewoon naar die gene.
Op een of andere manier interesseren ogen me zoiezo, omdat je vaak aan iemands ogen kan zien hoe diegene zich voelt. Ik teken ze ook graag
De reden dat ik dit vraag is A dat mijn klasgenoten het nogal raar vinden dat ik zonder moeite de oogkleuren van iedereen in de klas kan opnoemen, B mensen zich vaak afvragen of ik ze misschien leuk vind, C in een ander topic gezegd werd dat mensen die je lang aan kijken vervelend zijn en ik best wil proberen om mensen minder aan te kijken als dat als vervelend ervaren word
Dit topic komt erg dom over volgens mij, dat is niet helemaal mijn bedoeling, sorry.
Ik kijk zelf in een gesprek vaak weg, komt ook wel omdat de meeste gesprekspartners groter zijn dan ik denk ik, maar ben ook een beetje verlegen.

Ik kijk echt veel weg in een gesprek, maar lees net dat dat normaal is (fieuw wat een opluchting