Geplaatst Ik loop al mijn hele leven met grote amandelen, en minstens 1 keer per maand ontstoken, altijd ziek, etc. etc. Vandaag was dus de dag dat ze er uit gingen, en met alle horrorverhalen die op internet staan leek het me wel geschikt om mijn verhaal ook te plaatsen
Om 8:30 was ik in het ziekenhuis, en werd ik begeleid naar de afdeling waar ik een hele kamer voor mezelf had en zelf het bed uit mocht zoeken, aangezien ik een nacht moest blijven slapen. Er werden nog een aantal vragen gesteld, temperatuur werd gemeten en dat soort dingen. De verwachtte tijd van de operatie was half 11.
Rond kwart voor 10 mocht ik de operatiejas aantrekken en rond 10 uur werd ik samen met de verpleegster, mijn moeder en 2 maatschappelijke werkers naar boven gereden, waar ik in een soort "wachtkamer" kwam, waarvan een deel de uitslaapkamer was, dus lag je er met meer mensen. Daar kreeg ik een bloeddrukband om, stickers op mijn borst en zij en een infuus, waarvan de prik het vervelendste van alles was, dat viel hard mee. Om 10:55 mocht ik naar de OK, een hele koude kamer, met veel apparaten en dingen, daar waren mijn moeder en de 2 maatschappelijk werkers nog en werd ik overgeplaatst naar de operatietafel. Toen kreeg ik de narcosevloeistof, en voelde ik me ineens wegzakken dus raakte ik een beetje in paniek, maar meteen sliep ik ook.
En toen... Werd ik wakker op de uitslaapkamer, met een arts naast me, en na 1 keer knipperen ook weer mn moeder. En de pijn en de misselijkheid waar iedereen me voor waarschuwde? Die was er nouwelijks. En ja, ik heb een lage pijngrens.
Na nog geen 10 minuten werd ik opgehaald om terug te gaan naar de kamer, en daar wilde ik eigenlijk meteen drinken, slikken deed wel pijn maar niet extreem, het viel te vergelijken met een fikse keelontsteking. Ik kreeg wel meteen pijnstillers via het infuus, dat is standaard. De rest van de dag heb ik een beetje gelegen, gelezen, ijsjes gegeten en gedronken. Maar nog steeds geen misselijkheid en extreme pijn!
Ondertussen kwam de kno arts langs, en omdat hij had gehoord dat het zo goed ging mocht ik van hem gelukkig die avond naar huis!
Wel had ik veel honger haha, de verpleegster had eerst gezegd dat ik vla zou krijgen, later mocht ik van een andere verpleegster de hele dag niet eten, en een uurtje later kwam weer een andere verpleegster aan met appelmoes en vruchtenyoghurt.
En nu? Nu zit ik lekker thuis op de bank
Wel nog veel geslapen, veel drinken etc. maar het valt me 100% mee! Wel wat anders als al die horrorverhalen op internet Ik hoop hiermee mensen te hebben geholpen, want het hoeft echt niet erg te zijn!
wat voelde ik me ellendig.. 
,