Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-14 08:58

Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-14 08:58

Zo ja, lijkt het me leuk om er samen over te praten

Ik heb zelf emetofobie en een paar jaar geleden heb ik hier cognitieve gedragstherapie voor gehad.
Ik ben er zeer zeker op vooruit gegaan maar het is nog lang niet weg. Maar ik heb het ook in extreme mate..
Afgelopen donderdag ben ik voor de 1ste keer bij een andere psycholoog geweest, en nu gaan we a.s. donderdag beginnen met EMDR training. Omdat het bij mij zo diep zat dacht ze dat dit het beste zou helpen.
Dus ik ben reuze benieuwd hoe het ermee staat als ik alle trainingen heb gehad..

Maar er zullen vast meer mensen zijn met fobieën (Graag wel serieuze en niet een lichte angst. Ik heb het over echte fobieën) En misschien is dit topic wel fijn en leuk om erover te praten.

Dus.. Wat heb jij voor fobie? En heb je al een behandeling gehad? Of ga je dit nog doen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-14 17:19

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-14 17:19

Niemand??

**Geplaatst**: 11-01-14 17:21

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 11-01-14 17:21

Ik meld me, niet zo zeer omdat ik in therapie zit, maar omdat iik er aan denk om in therapie te gaan.
Ik heb een naaldenfobie, ik moest een tijdje terug bloedprikken en een week ervoor sliep ik al slecht/niet en had ik nachtmerries en moest ik al huilen als ik er aan dacht..
En aangezien naalden wel vaker in je leven voorkomen, lijkt het me een goed plan om in therapie te gaan, maar omdat ik op het moment in Zweden woon is het nu een beetje lastig..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-14 17:29

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-14 17:29

Oeh een naaldenfobie lijkt me inderdaad ook erg lastig. Net als mijn fobie 'redelijk vaak in het leven'.
Heb je dit al je hele leven? Of na een nare ervaring?

**Geplaatst**: 11-01-14 17:30

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 11-01-14 17:30

Wat voor EMDR krijg je precies? Met een koptelefoon met piepjes of anders? Ik heb het ook gehad en heeft me erg geholpen.

**Geplaatst**: 11-01-14 17:31

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 11-01-14 17:31

Ik weet niet meer precies wanneer het is begonnen eigenlijk. Weet alleen dat het steeds erger wordt :'(
Ik weet dat toen ik heel jong was een keer ben flauw gevallen met bloedprikken.. En wat ik me daarna kan herinneren is flauwvallen met navelpiercing, ik was toen 13. En sindsdien is het sowieso niet meer weggegaan.

Ik heb ook EMDR gehad vroeger, maar niet voor mijn fobie. Helpt je goed, maar ik was erna wel altijd onwijs moe! Ik had ook de piepjes overigens.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-14 17:35

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-14 17:35

Laauraax: Ik krijg volgens mij met een koptelefoon. Merkte jij snel verschil?

Iselda: Ja ik herken het dat het erger word. Echt heel vervelend is dat... Mijn psycholoog zei ook al dat ik er heel moe van kon worden of hoofdpijn.

Toch lijkt het me nog steeds gek.. Door aan situaties te denken, en tegelijkertijd de piepjes te horen, zou het minder moeten worden.. Heel gek haha.

**Geplaatst**: 11-01-14 17:40

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 11-01-14 17:40

al jaren emetofobie, wisselende mate. Rond mijn burn out, heel heftig, en nu acceptabel. Het beheerst mijn leven niet meer dagelijks.
De oorzaak heb ik gevonden, dat was al heel prettig en gelukkig heb ik sinds bijna 7 jaar, niet meer overgegeven, daarvoor was het 18 jaar geleden.
Ik heb ook wel standaard medicatie bij me, voor het geval mijn angst heftig word. Deze was ik vaker uit, dan dat ik ze gebruik, maar zeker met uit eten bv, dan heb ik ze altijd bij me.

Paardrijden na mijn warme eten, is bijna altijd, een no go, ik durf dat niet. weg is het dus niet, maar inmiddels goed leefbaar!

ik ben benieuwd naar het EMDR ervaring. Ik heb er wel jaren terug me in verdiept, het leek me toen niet iets wat bij mij past.

Door oa mijn opleiding, ben ik wel heel bewust van therapiemethodes en heb ik op mezelf ook het eea toegepast, een combinatie van diverse methodes en niets overhaast!

succes ermee, een fobie is echt verschrikkelijk om het moment dat het je leven gaat beheersen, weet ik helaas!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-14 17:58

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-14 17:58

Joyfordogs: Ik heb het minstens net zo erg als jou gehad. En ik gok zelfs nog wel erger. Ook een tijd gehad dat het echt op zn top was.. Beheersde 24/7 mn leven. Ik durfde niet meer te eten (Wat er niet in komt, komt er ook niet uit) Ik durfde niet uit te gaan, niet naar de bios, niet uit eten.. Eigenlijk niks.
Idd altijd medicatie mee. (Domperidon en rustgevers etc) Paniekaanvallen uit het niets. S'nachts niet kunnen slapen door angst. Als ik aan die tijd terug denk...

Na mn cognitive gedrags therapie is dit stukken vooruit gegaan. Ik heb alle medicijnen verbannen. Uit mn tas en uit mn huis. Ik heb de confrontaties opgezocht, en ik kan echt zeggen: Het heeft me onwijs geholpen. Ik durf zelfs eten te eten wat over de datum is! :wow:

Nu heb ik er enkel last van als ik bij iemand ben geweest die ziek is geworden, of als ik zelf misselijk ben o.i.d. Is er geen reden voor paniek? Dan heb ik ook niks. Maar is er wel iets aan de hand.. Dan vliegen gelijk alle stoppen er weer door zo ongeveer.
Dus vandaar dat ik er toch weer voor kies om in therapie te gaan

Ik kan het je echt aanraden!!

**Geplaatst**: 11-01-14 18:02

Geplaatst: 11-01-14 18:02

Psychologisch gezien is emdr erg vreemd.
Maar och, mijn straatvrees was ook vreemd. Dwz.: ik kreeg het in een periode waarin veel stress aan de orde was - maar dat verklaart wellicht de fobie, maar niet de vraag "waarom ben ik nu bang om naar buiten te gaan? "

Emdr werkt in op je autonome zenuwstelsel. Duss op de plek, om het zo maar te noemen, waar je lichaam besluit om bang te worden. ( Het is een besluit, dat je bang wordt, maar die beslissing wordt buiten je wil en bewustzijn om genomen. Vandaar dat men spreekt van het autonome zenuwstelsel. En vandaar dat "er over praten" vaak geen zier helpt. )
Dat je na emdr moe bent is normaal: je werkt van binnen heel hard.

Iedereen veel succes met de emdr training en hopelijk hebben jullie er net zoveel plezier van - na afloop - als ik!

**Geplaatst**: 11-01-14 18:27

Geplaatst: 11-01-14 18:27

Ik heb toen ik 12 was EMDR gehad. Dit voor verschillende fobieën(degene waar ik daar voor ben geweest waren: cibofobie(ik proef niks, ik eet bijna niets, dus krijg ik niet genoeg voedingsstoffen binnen, repeat), emetofobie, een vreselijke angst die voortgekomen was uit een grapje van mijn basisschoolklas, hele erge faalangst, angst voor ontvoering, angst voor het donker, geesten, intimiteit en sociale situaties). Bij mij heeft EMDR niet geholpen. Dit vond ik heel jammer, en wilde toen ook niet nog meer behandelingen en/of therapieën. Ik zat dus nog steeds met al deze angsten.

Ik ben in de 3e klas naar een faalangstreductietraining gegaan, dit heeft me in kleine mate geholpen toen ik bezig was, maar daarna heeft het niet eens een week geholpen, tot het terug was, en nu zelfs erger.

Voordat ik begon met de faalangstreductietraining was ik ook al een tijdje in behandeling bij een psycholoog die mij toen heeft geholpen met deze angsten. De angst voor ontvoering beheerste mijn leven al een aantal jaren dus daar zijn we mee begonnen. Door een aantal handvaten heb ik dit nu redelijk onder controle.
Toen zijn we bezig gegaan met proeven, dit heeft ook niet kunnen helpen. Nu vermijd ik situaties waarin ik moet eten(zeker waar mensen bij zijn) zo veel mogelijk.
Ook is het onderwerp faalangst voorbij gekomen, maar dat heeft me helaas ook niet geholpen.
Er zijn toen een aantal tests bij mij gedaan, waar uit kwam dat ik een gegeneraliseerde angststoornis en een sociale fobie heb. In principe is mijn traject bij de psycholoog nu afgelopen, maar aangezien er de laatste tijd nogal wat gebeurd is, hebben we besloten om ipv van iedere week een afspraak naar helemaal geen afspraken, gewoon om de week of iedere maand een afspraak te maken. Dit omdat ik niet goed tegen veranderingen kan, en verlatingsangst heb door situaties uit het verleden.

Voorlopig dus alleen nog de psycholoog, maar ook niet vaak meer.

Excuses voor het lange verhaal, maar dit is mijn ervaring met verschillende therapieën.

Edit: Ohja, en rioleringen. Door Karbonkel van ik mik loreland. Ik kan nu niet bij een wc blijven staan als ik doortrek, ik ren altijd zo hard mogelijk weg. Dat heb ik echt nog nooit aan iemand verteld.

**Geplaatst**: 11-01-14 18:43

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 11-01-14 18:43

Hoi Milty,
vreselijk dat jouw leven zo beheerst wordt door angsten!
Als dingen tegen hebben gezeten, zou dat ook de reden kunnen zijn dat de emdr niet werkte. Wel heel erg jammer, want nu loop je zogezegd nog met een zware rugzak te zeulen.
Als je traject bij de psycholoog officieel klaar is (....moet zijn, terwijl er weinig is opgelost! ) heeft een techniek als gespecialiseerde kinesiologie misschien zin. Daar gebeurt min of meer hetzelfde als bij emdr: de plek waar je lichaam besluit om bang te worden/ in alarm te gaan kan worden behandeld - maar net iets rustiger dan bij emdr (= je hoeft niet concreet aan je angsten te denken, dat scheelt).

**Geplaatst**: 11-01-14 18:58

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 11-01-14 18:58

ik had een ontzettende tandarts fobie en het is nog steeds zeker aanwezig. zodra ik radio Veronica hoor bijvoorbeeld, word ik al helemaal zenuwachtig en helemaal gespannen, omdat het in de wachtkamer bij de tandarts ook werd gedraaid. het is gekomen doordat een tandarts en een hele gemene assistente met een kort lontje opeens begonnen te boren zonder wat te zeggen of wat dan ook. ik ben daar zovan geschorkken dat ik mijn mond heb dicht gehouden, daarna zijn we nog 4 x daar heen voor een poging, maar vond die man en die vrouw zo ontzettend eng. toen ben ik naar een andere tandarts geweest en heb ik daar ook 6 x naar toe gegaan, stukje voor stukje leerde hij mij van alles over het gaatjes boren. over de boor etc. bij de boor, liet hij mij over m'n nagel gaan. En ik kreeg dingentjes naar huis als beloning. Een mondkapje bijvoorbeeld en een blaasding om er even mee te spelen. uiteindelijk is het gelukt, maar nu een poos later heb ik het nog steeds. Alleen vertrouw ik die man wel voor 100%. Een jaar geleden, toen was ik eind 19, ben ik voor het eerst alleen gegaan en dat was voor mij zo'n drempel. moet er niet aan denken dat die met pensioen zou gaan. Ben bang dat wanneer ik naar een andere tandarts ga, dat het helemaal van voor af aan begint.

**Geplaatst**: 11-01-14 19:11

Geplaatst: 11-01-14 19:11

Dankjewel Janneke! Daar had ik nog nooit van gehoord. Zal ik wel even opzoeken.

Tsja, het traject is inderdaad afgelopen, maar er zijn nu nog een aantal gesprekken aan toegevoegd. Het klinkt inderdaad alsof ik bijna niks heb bereikt, nu ik het zo opschrijf.
Net toen we met het volgende onderwerp waren begonnen kwam er een verhaal binnen de familie naar boven waar ik me toen heel erg op heb gefocused en waar ik toen de hele dag aan heb gedacht, dag in dag uit. En toen was het jaar dat ik had ineens voorbij :')

Maar ik ben toch hel tevreden over het jaar, ik heb een persoon vertrouwd, wat voor mij extreem moeilijk is door dingen die vroeger zijn gebeurd. Diegene weet nu heel veel over mij, misschien wel meer dan dat ik weet. Dat is voor mij al een hele stap geweest.
Ik heb haar een hele boel verteld dat ik anders nu nog steeds opgekropt zou hebben. Ik heb ook heel veel geluk dat ik precies bij haar terecht ben gekomen, want bij ieder ander had ik mijn mond dicht gehouden en sociaal wenselijk hebben gespeeld(zoals ik normaal doe).
Maar als je niet beter weet dan merk je er niet heel veel van, zoals iemand die nu ineens zou veranderen in mij, die zou waarschijnlijk flippen. Daar komt mijn hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid bij, om er nog lekker een emotioneel en stress-leven bij op te gooien.

Ik red me nog goed, maar ik ga zeker die kinesiologie opzoeken!

HorseTimeXL, dat klinkt heel erg zeg! Ik zou ook doodsbang zijn als ik jou was.

**Geplaatst**: 11-01-14 21:36

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 11-01-14 21:36

Wat een verhalen zeg, dan heb ik zowat het gevoel dat ik me aanstel...
Milty, ik hoop dat je nog een oplossing kunt vinden, lijkt me moeilijk leven zeg

Mijn grootste probleem is dat mijn droomberoep arts/verpleegkundige is, hoe ga je dat doen met een naaldenfobie!? 8)7

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-01-14 11:35

Geplaatst door de TopicStarter : 12-01-14 11:35

Idd.. Sommige verhalen hier zijn echt heftig :(:)

Hopelijk komen we ooit allemaal onze fobie te boven

**Geplaatst**: 12-01-14 19:00

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 12-01-14 19:00

Ik hoop het ook ja. Iselda, dat is inderdaad niet heel erg handig. Maar als je dat zo graag wilt, dan gaat het je zeker lukken!

**Geplaatst**: 12-01-14 19:05

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 12-01-14 19:05

ja het was best wel vervelend inderdaad.. en nog steeds. vind het echt niet leuk hoe dat toen zo gegaan was, die man heeft mij zo angst aangepraat. maar ik voelde me ook echt onbegrepen daarzo. de assistente was al helemaal erg, die werd al saggerijnig toen ik binnen kwam lopen en ik hield ook al helemaal niet van boze mensen toen. gelukkig is het nu al wel stukke minder en ik heb echt een band eigenlijk gekweekt met mijn nieuwe tandarts. ik vertrouw hem daar echt voor 100% en hij weet hoe hij met mij om moet gaan, want hij moet voor mij nog wel altijd alles even uitleggen, daar voel ik mij prettig bij en dat doet hij gelukkig en hij blijft gewoon verhalen vertellen, dat werkte ook enorm.

ik kreeg op een gegeven moment nog op de avondvierdaagse in groep 6 of 7 volgens mij nog een medaille van hem met op de achterkant een euro. zo lief. in de tandartskamer is hij echt een vaderfiguur voor me. klinkt gek maar zo voelt dat wel enorm.

**Geplaatst**: 12-01-14 19:24

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 12-01-14 19:24

Ik hoop het! Eerst mijn vwo

Maargoed, als ik nu iets heb, durf ik dus ook niet echt meer naar de dokter vanwege de naalden.. En ik durf ook niet meer naar de tandarts, bang dat ik een gaatje heb en dus verdoofd moet worden.
Ik wil mijn tragus piercing ook opnieuw laten zetten, maar ik durf niet meer en ga zo maar even door hihi

**Geplaatst**: 12-01-14 22:30

Geplaatst: 12-01-14 22:30

Naamloos1 schreef:
Joyfordogs: Ik heb het minstens net zo erg als jou gehad. En ik gok zelfs nog wel erger. Ook een tijd gehad dat het echt op zn top was.. Beheersde 24/7 mn leven. Ik durfde niet meer te eten (Wat er niet in komt, komt er ook niet uit) Ik durfde niet uit te gaan, niet naar de bios, niet uit eten.. Eigenlijk niks.
Idd altijd medicatie mee. (Domperidon en rustgevers etc) Paniekaanvallen uit het niets. S'nachts niet kunnen slapen door angst. Als ik aan die tijd terug denk...
Na mn cognitive gedrags therapie is dit stukken vooruit gegaan. Ik heb alle medicijnen verbannen. Uit mn tas en uit mn huis. Ik heb de confrontaties opgezocht, en ik kan echt zeggen: Het heeft me onwijs geholpen. Ik durf zelfs eten te eten wat over de datum is!
Nu heb ik er enkel last van als ik bij iemand ben geweest die ziek is geworden, of als ik zelf misselijk ben o.i.d. Is er geen reden voor paniek? Dan heb ik ook niks. Maar is er wel iets aan de hand.. Dan vliegen gelijk alle stoppen er weer door zo ongeveer.
Dus vandaar dat ik er toch weer voor kies om in therapie te gaan

Ik kan het je echt aanraden!!

het gaat met mij nu prima, ben er vaker niet als wel mee bezig. niet eten, heb ik ook gedaan, nachtenlang wakker zijn, ook, afijn, bizarre tijd geweest.
Ik ben ook grenzen en confrontatie aan het opzoeken geweest, ik voel er alleen niet veel voor om op een openbaar forum, alle inns en outs te vertellen.

stoppen doorslaan, is al een tijdje niet meer, ik zoek niet bewust mensen op die buikgriep hebben, maar ik sla niet door als ik ze tegen kom.

**Geplaatst**: 12-01-14 22:39

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 12-01-14 22:39

Ik lees ook even mee. Ik heb een erg stupide fobie, vleermuizen,waar ik in de winter 0 last van heb, maar in de zomer bepaald het met name mijn avonden. Ik overweeg iedere zomer weer in therapie te gaan omdat het vakanties etc. minder leuk maakt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-01-14 13:16

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst door de TopicStarter : 15-01-14 13:16

Welkom Loesss

Ik heb het precies andersom. Mijn fobie is in de zomermaanden op zn laagst, en in de winter op zn hoogst haha. Misschien moet je gewoon de therapie gaan proberen.. Het word er vast niet erger van...

Hier morgenvroeg voor de eerste keer een EMDR sessie. Ben benieuwd hoe dit zal gaan...

**Geplaatst**: 15-01-14 17:19

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 15-01-14 17:19

Sucses morgen!

**Geplaatst**: 15-01-14 18:51

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 15-01-14 18:51

Succes morgen! Gewoon ontspannen en dan komt het helemaal goed!

**Geplaatst**: 15-01-14 18:56

Re: Meer mensen die bezig zijn met fobietraining?

Geplaatst: 15-01-14 18:56

Oooh kom ik aan hoor... Dit is zooo niet heftig als de verhalen die ik hier lees! Maar wel een fobie.
Ik ben namelijk bang voor vlinders. Zo bang dat ik nog van een zolder af zou springen als er eentje in mijn buurt komt. Ook alleen bij donkere vlinders, witjes en citroentjes zijn niet zo eng. Tenzij ze met mij in één ruimte zitten.
Maar het beheerst mijn leven niet echt. Op het moment dat ik er één (of twee of drie) zie dan ga ik eventjes over de zeik. Ik probeer me soms te beheersen, maar echt lukken wil dat niet altijd. Wonder boven wonder heb ik nog nooit een laptop kapot gehad door dit soort geintjes.

Maar er voor in therapie gaan... En NU het idee te hebben dat ik ooit gewoon een vlinder op mijn arm zal accepteren. Verschrikkelijk!!! Daar ga ik al bijna van over de zeik _O-

Gelukkig heb ik een fobie die grappig is om te zien voor andere mensen, ik begrijp het grappige er ook aan. Ik bedoel, hoe hilarisch is het als je zus je belt, onder de dekens liggend, omdat er een vlinder op haar kamer zit?

Maakt wel dat ik het super knap vindt dat jullie er voor in therapie gaan! Zet 'm op ladies!

Nomineer dit bericht ×