Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
demo_love schreef:Een documentaire laten zien? Een brief schrijven?
Beelden helpen vaak het beste. Zeker als praten niet goed lukt.
liesenlizzy schreef:Is er een reden waarom hij zoveel eet en waarom hem het niet lijkt te interesseren?? Wat doet je vader verder aan beweging? Misschien kun je hem eens voorstellen om ieder weekend (of als jullie door de weeks tijd hebben) naar het bos te gaan en daar een wandeling gaan maken?? Dat ie in ieder geval in beweging is/komt, waardoor de conditie ook beter wordt???
liesenlizzy schreef:Is er een reden waarom hij zoveel eet en waarom hem het niet lijkt te interesseren?? Wat doet je vader verder aan beweging? Misschien kun je hem eens voorstellen om ieder weekend (of als jullie door de weeks tijd hebben) naar het bos te gaan en daar een wandeling gaan maken?? Dat ie in ieder geval in beweging is/komt, waardoor de conditie ook beter wordt???
) dan krijgt zij van mij weer de volle laag. Dit klinkt ontzettend hard als ik dit zo typ maar mijn moeder kan dit niet alleen en heeft de push echt nodig.
Het is niet alleen een fysieke strijd, maar ook een psychische, misschien nog wel meer. Ivjee1213 schreef:liesenlizzy schreef:Is er een reden waarom hij zoveel eet en waarom hem het niet lijkt te interesseren?? Wat doet je vader verder aan beweging? Misschien kun je hem eens voorstellen om ieder weekend (of als jullie door de weeks tijd hebben) naar het bos te gaan en daar een wandeling gaan maken?? Dat ie in ieder geval in beweging is/komt, waardoor de conditie ook beter wordt???
Vooral door de kanker lijkt hij chronisch moe, dus sporten is niks voor hem. Hij gaat wel vrijwel dagelijks een wandelingetje maken met m'n ma door t bos. Ik weet niet precies waarom die eet, maar ik denk omdat hij niet over zijn gevoelens e.d. Praat
Kwanyin schreef:Ik denk dat hem doen bewegen alleszins een moeilijke kwestie is. Omdat hij het blijkbaar zelf niet wil inzien dat hij niet goed bezig is. Voor hem is het prima en overdrijft de ts, nietwaar ts? En waarom zou je dan naar een fysio gaan of extra wandelen als er niets mis is met een zak chips op te eten. Een beetje als anorexia maar dan in een omgekeerde richting. Als ik het goed begrijp tenminste. Of ziet hij zelf ook dat zijn overgewicht slecht is maar kan hij er mentaal niet tegen vechten?
Kwanyin schreef:Ik denk dat hem doen bewegen alleszins een moeilijke kwestie is. Omdat hij het blijkbaar zelf niet wil inzien dat hij niet goed bezig is. Voor hem is het prima en overdrijft de ts, nietwaar ts? En waarom zou je dan naar een fysio gaan of extra wandelen als er niets mis is met een zak chips op te eten. Een beetje als anorexia maar dan in een omgekeerde richting. Als ik het goed begrijp tenminste. Of ziet hij zelf ook dat zijn overgewicht slecht is maar kan hij er mentaal niet tegen vechten?
Ivjee1213 schreef:Volgens mij ziet hij het wel, maar wil hij het niet zien. En omdat hij zich dan weer kl*te voelt, gaat hij zich vol eten. Maakt niet uit of het chips of gekookte aardappelen zijn, hij lijkt wel een kliko.
Kwanyin schreef:Wat een lastig probleem. Misschien eens in een heel erge huilbui uitbarsten, hem eens goed de waarheid zeggen over zijn gewicht, zeggen dat je hem een paar jaar geleden bijna kwijt was geweest en dat je je vader nu ook nog niet wilt verliezen?
En als je het moeilijk vindt spreek eens af met je vader voor een gesprek zodat het niet op een verkeerd moment valt en hij echt even de tijd voor je neemt, zeg dan als je die afspraak maakt niet waar het over gaat, gewoon ik wil even met je praten,wanneer kan dat? Ik weet hoe het is om mn vader te verliezen, ik was toen een jaartje jonger dan jij en al kon hij daar wss niks aan doen, ik gun niemand die dat op zo'n jonge leeftijd moet overkomen.