Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-10-13 18:31

Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst door de TopicStarter : 05-10-13 18:31

Ja, die vraag stel ik mezelf dus momenteel.
De afgelopen paar maanden hebben we een hoop narigheid te verwerken gehad. Zo werd er bij mijn vriend naast epilepsie ook een probleem met het hart geconstateerd (heb hier ook een topic over lopen op Bokt). Tijdens een epilepsie-aanval stopt zijn hart dus, waarbij al een stilstand van tenminste 11 seconden is gemeten. Daar zijn we uiteraard heel erg van geschrokken en zitten nu nog midden in het traject.

Daarnaast ben ik ondanks keihard vechten mijn geliefde huisdier verloren. Dat heeft er ook flink ingehakt, eigenlijk nog harder als dat ik zelf had verwacht. Inmiddels zijn er wel weer nieuwe huisdieren, maar het gemis blijft verschrikkelijk. Ik word er ook nog vaak mee geconfronteerd en dat helpt natuurlijk ook niet.

Nou valt het mezelf op dat ik de afgelopen weken nog steeds regelmatig huilbuien heb en mentaal gewoon bekaf ben en weinig meer kan hebben. Fysiek ben ik beresterk en ik sport bijvoorbeeld 6 keer in de week, maar omdat ik mentaal niet veel kan hebben, heb ik nu ook last van vreetbuien en om het minste geringste ben ik gewoon uit het lood geslagen. Zo ken ik mezelf eigenlijk niet. Als iemand veel kan hebben, dan ben ik dat meestal wel. Met werk heb ik overigens weinig last en functioneer ik gewoon goed.

Maar nu vraag ik me af of dit een dipje is of moet ik toch denken aan depressiviteit en hiermee naar de dokter stappen? Ja, dat klinkt als een hele stomme vraag, maar ik heb eigenlijk nooit slechte periodes en ben altijd vrolijk, dus ik weet niet precies wat als een logische dip telt of wanneer het echt depressiviteit is. Wie weet voel ik me over een paar weken wel weer super, maar nu is het gewoon bagger. Iemand hoeft maar iets liefs te zeggen en hoppa, daar komen de tranen. Zo moe word ik ervan!

Zijn er mensen die hier ervaring mee hebben? -O-

Laatst bijgewerkt door Cayenne op 05-10-13 18:33, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-10-13 18:33

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst: 05-10-13 18:33

Klinkt meer als een soort burn-out dan als een depressie eigenlijk. Bezoekje aan de dokter kan nooit kwaad. Sterkte in ieder geval! :(:)

**Geplaatst**: 05-10-13 18:45

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst: 05-10-13 18:45

Dit is een dipje en als het langer duurt een depressie, wat nog steeds geen psychische aandoening is. Klinische depressie is dat wel en heeft vaak weinig of geen oorzaak in nare gebeurtenissen.
Jij ervaart een normale, al ietwat heftige, reactie op omstandigheden. Dat betekend niet dat je niet naar een psycholoog of therapeut zou kunnen stappen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-10-13 18:47

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst door de TopicStarter : 05-10-13 18:47

Ik heb wel eerder een depressie gehad, maar dat was jaren geleden en een aanhangsel van PTSS (dus niet te vergelijken hiermee en vandaar dat ik dus twijfel). Dat had overigens wel te maken met nare gebeurtenissen uit het verleden

Het rare is dat de nare gebeurtenissen al enige weken geleden zijn gebeurd en ik er nu pas echt last van ondervind (of liever gezegd, ik herken het nu pas

)

**Geplaatst**: 05-10-13 18:52

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst: 05-10-13 18:52

Ik denk dat het logisch is dat je er nu pas last van ondervind.. Zulke dingen hebben vaak tijd nodig om te beseffen e.d.
Ik heb zelf onwijs lang in een dip/depressie gezeten na zelfmoord van iemand, en bij mij begonnen de problemen daarvan pas 4-5 maanden. Ik moet wel zeggen dat ik toen nog jong was, dus misschien dat dat er invloed op heeft, dat weet ik niet.
Je kunt altijd een afspraak maken bij de dokter, en dan kijken of het verstandig is om doorgestuurd te worden naar bijv. een psycholoog, nu ben je er vroeg (denk ik) bij, en is het misschien makkelijker om er grip op te krijgen.
Sterkte! :(:)

**Geplaatst**: 05-10-13 18:52

Geplaatst: 05-10-13 18:52

Wanneer een dip precies overgaat in een depressie is moeilijk te bepalen. Om de diagnose 'depressie' te kunnen stellen, hebben deskundigen in het handboek DSM-IV een aantal kenmerken geformuleerd waar mensen met een depressie aan voldoen.

Volgens deze richtlijn ben je depressief als je minstens twee weken lang somber bent en / of minder interesse en plezier hebt in allerlei dingen én kampt met vijf of meer van de onderstaande symptomen:

duidelijk afvallen of juist aankomen
slapeloosheid of juist veel slapen
traagheid of juist lichamelijke onrust
vermoeidheid, weinig energie hebben
je waardeloos of schuldig voelen
verminderde concentratie of besluiteloosheid
terugkerende gedachten aan de dood, plannen of pogingen om zelfmoord te plegen

Oorzaken
Meestal spelen bij het ontstaan van een depressie verschillende factoren een rol. Je kunt kwetsbaar zijn voor het ontwikkelen van een depressie, omdat depressies in je familie voorkomen. Een moeilijke jeugd, weinig steun vanuit de omgeving of een ingrijpende, verdrietige gebeurtenis kan de aanleiding zijn.

Mensen met een chronische ziekte, zoals diabetes, COPD of reuma lopen een groter risico om depressief te worden. Ook hormonen, bepaalde medicijnen, drank- of drugsgebruik vergroten de kans op een depressie.

Soms is het evenwicht tussen bepaalde stofjes (neurotransmitters) in de hersenen verstoord. Een tekort aan de neurotransmitters serotonine en noradrenaline kan een depressie in de hand werken.

Behandeling
Als de klachten licht van aard zijn, is het verstandig om nog even af te wachten. Vaak gaan de depressieve gevoelens vanzelf over. Praat met vrienden en familie over je gevoelens. Zorg voor een goede leefstijl, met genoeg rust, regelmaat, gezonde voeding en beweging in de buitenlucht. Probeer actief te blijven en zoek afleiding in ontspannende activiteiten. Sommige mensen hebben baat bij een online cursus, groepstraining of zelfhulpboeken.

Verminderen de klachten niet of heb je er veel last van, dan is psychologische hulp, medicatie of een combinatie van beide de volgende stap. Er zijn verschillende behandelmethodes. Zo kan een therapeut je met cognitieve gedragstherapie leren hoe je je gevoel beïnvloedt en je negatieve 'bril' afzet. Interpersoonlijke psychotherapie helpt je relatie en de omgang met andere mensen verbeteren.

Soms is het nodig om een depressie met medicijnen te behandelen. De herstellen het evenwicht tussen bepaalde stoffen in de hersenen, waardoor de klachten meestal na drie à vier weken afnemen.

Vooruitzichten
Lichte depressieve klachten worden meestal binnen een paar weken minder. Een depressie kan veel langer duren, maar bij zo’n 60 procent van de mensen verdwijnt deze binnen een half jaar. Vaak keren depressies terug.

Het is lastig om zelf de diagnose depressie te stellen. De een heeft milde klachten, maar kijkt daar zo somber tegenaan dat hij toch denkt een depressie te hebben. Anderen hebben ernstige klachten, maar hebben juist de neiging deze te onderschatten.

Twijfel je of je een dip of een depressie hebt, raadpleeg dan je huisarts!!!!

Sterkte alvast, TS.

**Geplaatst**: 05-10-13 18:53

Geplaatst: 05-10-13 18:53

Ik herken het wel, na een ernstig ziekbed van mijn vader waarbij hij 6 weken in het ziekenhuis heeft gelegen, mijn oma die ziek werd en uiteindelijk overleed, een hoop gedoe met de grond waar mijn pony's op staan en 11 maanden lang zonder vakantie gewoon fulltime werken hebben mij ook aardig gesloopt. De laatste periode ben ik erg snel en veel moe en zak na een paar uur werk aardig weg. Toevallig is er net bloed afgenomen en kwamen ze tot de conclusie dat ik ergens in mijn lichaam een flinke ontsteking heb (waarde is 2x zo hoog als max). Na alle problemen van de afgelopen periode kan mijn lichaam dat laatste niet meer handelen.

Ik dacht voor de bloedafname dat ik gewoon een burn out had. Nu blijkt het iets somatisch te zijn.

Ben je er al voor naar de huisarts geweest?

**Geplaatst**: 05-10-13 18:54

Geplaatst: 05-10-13 18:54

Zoals jij je voelt is eigenlijk logisch, je trekt al maanden de kar. Dat is iets wat mensen gewoon doen als het nodig is, op het moment dat de noodzaak van hollen, rennen, vliegen en regelen voorbij is en je daarnaast ook nog het verlies van een geliefd dier moet zien te verwerken kan het net allemaal teveel zijn.
Met een huisarts praten is niet verkeerd maar of je in een depressie zit weet ik niet dus let op met medicatie. Probeer rust in te bouwen en op de een of andere manier spanning af te bouwen. Ga naast het werk dingen doen die ontspannen, sauna, dagje weg met een vriendin, wat er ook maar is waarvan je normaal gesproken geniet, heel veel sterkte want je kunt je soms heel erg poedersuiker voelen na zo'n periode.

**Geplaatst**: 05-10-13 19:10

Geplaatst: 05-10-13 19:10

Klinkt alsof je richting een burn out gaat dus pas daar maar mee op. Ongeacht wat je hebt, als jij denkt dat je niet makkelijk uit deze dip (of...?) kan komen dan is er geen schande aan om naar de huisarts te gaan hoor. Als je toestand verslechterd zou ik dat sowieso doen. Onderschat de impact van de dingen die je hebt meegemaakt niet. Die kunnen je echt lichamelijk en geestelijk uitputten. Soms heeft het gewoon tijd nodig, soms is er iets meer voor nodig.

**Geplaatst**: 05-10-13 19:11

Geplaatst: 05-10-13 19:11

Overigens kun je ook gewoon naar je huisarts voor een beetje steun, omdat je flink wat te verstouwen hebt gekregen. Het onderscheid dip of depressie of overspannen is niet heel belangrijk, wel belangrijk is dat je de kans krijgt te herstellen.

En vooruitlopend op de huisarts alvast een paar tips:
- zorg lichamelijk voor redelijk goede omstandigheden (regelmaat, frisse lucht, beweging, gezond eten en rust)
- maar maak het jezelf soms ook makkelijk, en leg de lat niet te hoog. Niet alles hoeft perfect en je mag tijd nemen om te huilen en te balen en minder sociaal wenselijk te zijn etc.

Overigens: je lichaam en je geest (die gaan hier hand in hand) kunnen een tijd voort op adrenaline en koppig volhouden: handig om een crisis te weerstaan. De klap komt dan inderdaad pas daarna. Dat is heel normaal. (Maar wel heel vervelend. Denk je net dat je de boel redelijk goed opgevangen had...)

Dus als je naar de huisarts wilt, vooral doen

Ook voor dit soort dingen.
Maar wees niet te bang voor de reactie op zich en pin je (als het lukt) niet teveel vast op 'zou dit depressie zijn' want met een beetje pech heb je je dan gratis en voor niks nog een extra stressdingetje bezorgd, en dat is zonde.

Sterkte ermee!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-10-13 19:16

Geplaatst door de TopicStarter : 05-10-13 19:16

Bedankt voor de reacties en steun! Ik herken toch eigenlijk best veel in jullie woorden als ik het allemaal zo terug lees. Ik ben ook heel koppig en kan erg lang doorgaan. Na een eetbui bijvoorbeeld sta ik de volgende dag gewoon weer in de sportschool om weer van voor af aan te beginnen, maar ik zit momenteel in een vicieuze cirkel en merk dat ik niet in staat ben die te doorbreken. Ik ga vaak veel eten wanneer ik slecht in m'n vel zit en dat is nu duidelijk het geval.

Misschien is het inderdaad geen verkeerd idee om in ieder geval m'n hart te luchten bij de huisarts. Medicatie lijkt me voorbarig (heb nog niet het gevoel dat ik hier niet uit ga komen), maar het is wel een erg vervelende 'dip' om het dan zo maar even te noemen. Het is net alsof je letterlijk in een put bent gevallen en over het randje kijkt naar de vaste grond, maar even niet de kracht hebt om eruit te klimmen.

Laatst bijgewerkt door Cayenne op 05-10-13 19:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-10-13 19:17

Geplaatst: 05-10-13 19:17

Lijkt mij verstandig dat je maandag de huisarts belt

Je hebt nu nog een bodem in je put, laat die niet wegvallen

Succes!

Misschien kun je samen met je vriend ook naar een lotgenoten groep voor mensen met epilepsie? Dat kan ook fijn zijn, gewoon praten met mensen die weten hoe het is om ermee te (samen) leven.

**Geplaatst**: 05-10-13 19:23

Geplaatst: 05-10-13 19:23

Misschien dat Super Sint Janskruid iets voor je is. Paar jaar terug zat ik eens in een behoorlijke dip en de HA wilde me eigenlijk wel medicatie voorschrijven maar dat zag ik niet zo zitten. Ik heb toen Super Sint janskruid geslikt en had daar veel baat bij.

**Geplaatst**: 05-10-13 19:25

Geplaatst: 05-10-13 19:25

Medicatie voor een depressie die een oorzaak heeft die buiten jezelf ligt lijkt mij zeer onverstandig zelfs

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-10-13 19:31

Geplaatst door de TopicStarter : 05-10-13 19:31

vuurneon schreef:
Misschien kun je samen met je vriend ook naar een lotgenoten groep voor mensen met epilepsie? Dat kan ook fijn zijn, gewoon praten met mensen die weten hoe het is om ermee te (samen) leven.

Nou, mijn zorg ligt niet eens zozeer bij de epilepsie, maar meer bij het feit dat zijn hart steeds stopt. Straks komt er misschien een moment dat het niet meer op gang komt.. Pfff, ik weet dat ik eigenlijk niet zo mag denken en ik probeer dat ook niet te doen, maar onbewust ben ik er wel heel erg mee bezig. Wil ook een reanimatiecursus gaan volgen zodat ik tenminste iets kan doen, mocht het nodig zijn.
In eerste instantie heb ik me vooral op m'n vriend gericht omdat ik bang was dat hij zelf depressief zou worden, maar het ironische is nu wel een beetje dat ik dat juist zelf lijk te zijn (of iig een dip te pakken heb).

**Geplaatst**: 05-10-13 19:33

Geplaatst: 05-10-13 19:33

Ja, dat snapte ik

maar dat is wel een grote angst van veel mensen met partners met epilepsie en ja er sterven ook nog steeds mensen door. Dus die angst kan je bij lotgenoten vaak beter bespreken. Het is gewoon een idee.
Dat is het nou net; als het om jezelf gaat, heb je het idee er meer grip op te hebben. Terwijl als het om een dierbare gaat, je toe staat te kijken en het ervaart als heftiger. Je bent de toeschouwer, hij de hoofdrolspeler. Passief vs actief.
Reanimatie cursus is altijd goed om te volgen, al is het alleen al voor je gevoel dat je iets kunt doen.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 05-10-13 19:45, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-10-13 19:38

Geplaatst: 05-10-13 19:38

Citaat:
Ik ben ook heel koppig en kan erg lang doorgaan.

Dat is nou net een grote valkuil en DE manier om overspannen/burn-out te worden.

Citaat:
Na een eetbui bijvoorbeeld sta ik de volgende dag gewoon weer in de sportschool om weer van voor af aan te beginnen

Het lijkt of je heel veel van jezelf eist en best streng voor jezelf bent. Daarnaast heb je best wat 'stressful life events' gehad en die kunnen er best wel inhakken.
Lief voor jezelf zijn en goed voor jezelf zorgen kan op termijn goed uitpakken, samen met de ondersteuning van iemand anders.

**Geplaatst**: 05-10-13 20:16

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst: 05-10-13 20:16

ik zit eigenlijk een beetje met hetzelfde, ookal durf ik dat nooit zo goed te vertellen.
maandenlang, (lees:vanaf afgelopen februari) begon het slechter te lopen tussen mij en mijn vriend, heb echt elke week wel meerdere keren gehuild, meerdere keren op een dag. Zo erg dat ik het niet meer kon handelen en het uitte door iets in elkaar te slaan, terwijl ik nooit zo was!
Eigenlijk heb ik er nog steeds last van, maar ik kan nou niet bepaald zeggen dat ik mezelf depressief vind? Ik weet ook niet echt de scheiding tussen depressief en een dipje?

Hoe dan ook, sterkte ermee!

**Geplaatst**: 05-10-13 20:31

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst: 05-10-13 20:31

De scheiding tussen dipje of depressief.... eigenlijk is het niet echt van toepassing... als je het gevoel hebt er zelf niet meer uit te komen... en je constant stress (en/of vaak huilbuien) ervaart dan is het gewoon verstandig om daar hulp bij te vragen als dat langer dan een week aanhoudt.
Het is niet opeens omdat je nog in het voorstadium bent van een depressie of een burn-out dat je niet geholpen wordt.... juist wel prettig dat je dan met minder hulp kunt zorgen dat je niet helemaal afglijdt.

**Geplaatst**: 06-10-13 07:10

Geplaatst: 06-10-13 07:10

Ik wil graag eerst iedereen heel veel sterkte wensen.
En wat bekend is over depressie: vaak wordt je dat in of tijdens een periode met veel stress. Daar ligt dan ook de sleutel: goed voor je zelf zorgen, alle tranen die er uit willen ook 'gewoon' laten rollen, liefst met een lief iemand er bij die jou steunt - en goed eten, slapen, dingen doen (en laten) zodat je rust krijgt.

**Geplaatst**: 06-10-13 13:25

Geplaatst: 06-10-13 13:25

Ik denk niet dat je een depressie hebt, en ook vind ik het plaatje niet geheel passen bij een burn-out.
Je gaat namelijk nog vrijwillig 6x per week naar de sportschool en je functioneerd goed op je werk zeg je (dus dat doe je ook nog).

Dat je even wat meer tijd nodig hebt dan gemiddeld om weer tot rust te komen en dingen te verwerken geloof ik wel. Je kunt met deze klachten wel naar de HA stappen, maar dan zul je ook moeten bedenken wat je wilt. Er zijn huisartsen die je oxazepam voorschrijven, maar dat lost het probleem niet op. Ook kan je een doorverwijzing krijgen naar een psycholoog, maar dat moet je dan wel willen.

Wat je voor nu zelf het beste kan doen is voldoende rust nemen. Een goed waak- / slaapritme houden en gewoon ontbijten, lunch en avondeten. Dan zullen de vreetbuien ook meevallen. Sporten kan in principe wel zolang je dat ook op een gezonde manier doet (want ook daar kun je er in doorslaan).
En ik heb ook zo'n idee dat je een tijdje in 'survivalmode' gedraaid hebt. Eerst zorgen maken over je vriend, dan zorgen maken over je huisdier + het verlies ervan. Ik kan me voorstellen dat je nog niet echt aan je emoties toegekomen bent en maar gewoon elke keer door gegaan bent. Nu je dus wat meer stopt komt dat nog naar boven + de vermoeidheid van het doorgaan.
Laat iemand dus even lekker voor jou zorgen en zorg ook goed voor jezelf.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-13 15:56

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-13 15:56

Sassol, ik herken heel veel in je post inderdaad. Heb je er zelf ook ervaring mee?
Ik wil zeker op dit moment nog geen medicatie, want daarvoor lijkt het me nog te vroeg en ik wil eerst proberen zonder medicamenten er doorheen te komen. Misschien is dit gewoon een flinke dip en gaat het straks weer bergopwaarts, maar voorlopig iig pas op de plaats nemen

**Geplaatst**: 06-10-13 19:38

Geplaatst: 06-10-13 19:38

Overigens kun je voor een flinke dip ook naar een psycholoog gaan, dus als je dat zou willen en/of er zelf niet uit komt kun je prima naar de HA gaan voor een verwijzing.

Ik heb er zelf ook ervaring mee, op het randje zitten dan en op het punt dat ik er bijna AD voor wou gaan slikken omdat het weer de zoveelste keer was en me ook echt stoorde in m'n functioneren.
Iets wat ik dus echt heb moeten leren (en nog steeds leer) is om mijn draaglast aan te passen aan mijn draagkracht en niet andersom. (Dus ipv zeggen: ik moet dit en dat en zus nog doen werd dat ik kan dit niet doen, dat wel en zus niet)

Heb je wel iemand waar je het goed bij kwijt kan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-13 20:50

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-13 20:50

Ja, bij mijn vriend kan ik het goed kwijt en bij mijn ouders op zich ook wel, maar die hebben na een tijdje dan wel zoiets van: 'zo, en nu weer vooruit met die geit' en dan voel ik me al snel een zeur.

**Geplaatst**: 06-10-13 21:03

Re: Wanneer een dip en wanneer depressief?

Geplaatst: 06-10-13 21:03

Ik zou zeker even naar de huisarts of Arbo arts gaan.
Je kunt namelijk evt ook aangeraden worden een tijdje minder te werken om er weer bovenop te komen.
Doe je dat in samenspraak met een bedrijfsarts dan zullen ze ook moeten zorgen voor verminderde stress op het werk en goede opbouw als het weer beter gaat.
Je hebt een hoop zorgen met je vriend, het is heel logisch dat het ten kostte gaat van je gezondheid.
Sterkte.

Nomineer dit bericht ×