Heb gezocht op curretage maar kon het niet vinden.
Vandaar dat ik er maar 1 start..
Mijn vriend en ik waren 12 week zwanger , 9 juli de eerste echo , super spannend zeg !
Ik ging er al met een raar gevoel heen waarom weet ik niet..
totdat het werd bevestigd op de echo , de VK vroeg weten jullie zeker dat jullie zolang zwanger zijn want ik zie bijna niks...
Op dat moment ging er van alles door me heen , ze was nog aan het praten over een curretage of laten zitten ik weet het allemaal niet meer..
In iedergeval mochten we die zelfde dag naar het ziekenhuis voor inwendige echo..
Nou eindelijk was het zover we waren in het ziekenhuis , lang wachten zeurende zwangere vrouwen om me heen bah bah ik dacht hou jullie mond want bij ons lijkt het niet goed !
Uiteindelijk mochten we naar binnen en kregen we nog een echo en daar zagen we dan ons kleine kindje even dachten we dat het nog leefde maar bij nader onderzoek had het kindje geen hart activiteit meer
.. De wereld stort onder je voeten vandaan , ons kindje waar alles al aan zit maar gewoon niet meer leeft ...
Ik was 12 week zwanger , het kindje had de groote van een kindje van 8 week en 3 dagen , maar waarschijnlijk heeft het toch langer door geleefd aangezien het niet los heeft gelaten..
De arts begon over een Curretage , ik dacht wat houd dat nou in dus van alles gevraagd en de man zei denk er over na en bel later maar weer..
De zelfde dag heb ik na gedacht maar ik kon het niet langer laten zitten dus we hebben einde van die dag gebeld en gevraagd als ze me in konden plannen voor donderdags en ja hoor het kon . afspraak gemaakt !
Woensdag gewoon gewerkt maar ik vond het verschrikkelijk.. ik durfde amper naar de wc in het geval dat het kindje los zou laten..
donderdag 11 juli op naar het ziekenhuis met knikkende knieen , nog nooit had ik in het ziekenhuis gelegen of een infuus gehad , het is me gelukkig allemaal mee gevallen wel gehele narcose gehad maar ik mocht savonds weer naar huis..
we zijn inmiddels 3 week verder en er komt nog een beetje wat troepjes uit maar het grootste gedeelte is gelukkig gestopt !
Ik kan niet wachten totdat we weer mogen klusssen , de arts vertelde dat het beter was om de cylcus weer op gang te laten komen en afwachten als het ook regelmatig blijft of niet..
Zijn er nog meerdere bokkers die dit hebben mee gemaakt ?
Psychisch gaat het wel redelijk goed met ons gelukkig hoor , we hebben het beide een redelijk goede plek kunnen geven , alleen het gemis blijft altijd denk ik ?
heb wel veel kwaaltjes maar dat nemen we voor lief!
je/jullie zijn straks vast heel blij dat jullie kleine er is..