Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-13 12:47

Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-13 12:47

Hallo allemaal..

Omdat ik alle steun van de wereld wel kan gebruiken en ik al zolang zit te bedenken zal ik wel zal ik niet wil ik toch mijn verhaal doen,, voor mijzelf maar ook voor andere moeders welke hun kindje zullen verliezen of al verloren zijn.

4 april was mijn eerste dag van mijn laatste menstruatie,, wat mij dus officieel 11 weken en 4 dagen zwanger maakt.
De eerste testen waren onwijs onzeker,, zal het wel of zal het niet ?? Zo onduidelijk had ik ze nog nooit gehad..
Wat mij al snel bracht tot de duurdere clear blue testen.. Met lood in mijn schoenen heb ik de test gedaan.. Ik wilde dit kindje zo graag en was bang dat ik mij verkeken had op de tuurtestjes.
Tot mijn vreugde stond er ZWANGER.. Toen nog eventjes wachten op de cijfertjes.. 1-2.
Dat was gek.. Volgens mijn eigen berekening moest daar staan 2-3. Maar heb me daar niet zo blind op gekeken het was immers maar moderne technologie en de echo zou wel uitwijzen of ik of het apparaatje gelijk had.
Dolblij als ik was heb ik op moederdag mij. Testen ingepakt en ben met 2 prachtige planten en ons cadeautje vertrokken naar mijn moeder en oma.
Die waren zo blij voor mij ze hadden het niet verwacht maar waren positief.. Gelukkig maar.

De weken daarna waren onzeker,, ik zou mijn eerste echo hebben met 9 weken,, maar ik voelde mij zo anders dit keer.. Was zo goed als niet misselijk,, geen hoofdpijn en gekke fratsen mijn lichaam gaf niet aan dat ik zwanger was.. Bijzonder dacht ik nog het wordt vast een meid of het is niet goed met mijn zoontje was ik zo verschrikkelijk ziek.

Moeders voor moeders is gekomen en namen ook een testje af,, hij was niet knalpositief maar positief genoeg om te kunnen meedoen met deze prachtige organisatie.. 3 weken heb ik in een maatbeker geplast en het ingeleverd in flessen.. Wat een voldoening en een sport om zoveel mogelijk op te vangen. Kreeg leuke cadeaus van ze.

06-06-13 was dan de dag dat wij ons wondertje eindelijk onder ogen zouden komen we waren stik zenuwachtig maar niets wees op een komende miskraam ( behalve mijn idiote gevoel dat het niet goed zat ). Vol goede moet ontblote ik mijn buik en daar gingen we dan.
Er was al gelijk een volle blaas te zien en helaas niets "duidelijks" in de baarmoeder..
Bij flink vergroten zagen we wel een vruchtzakje zitten maar dat zou niet zo klein moeten zijn.
Besloten dat ik maar even moest gaan plassen en we inwendig verder zouden kijken.. Natuurlijk wist ik dat het niet goed was..
Inwendig was er het zelfde te zien een zo goed als lege vruchtzak.. Het zou eigenlijk al direct gestopt zijn met groeien.. 3mm kwam overeen met max 5 weken zwangerschap. Wat betekende dat ik of nog helemaal niet zo lang zwanger was ( wat onmogelijk was ivm de testen ) of het was totaal niet goed..

2 weken later moest ik terug komen dit keer in het ziekenhuis voor een controle echo en gelijk door naar de gynaecoloog om door te spreken hoe de miskraam uit eindelijk zou gaan.
Hier was het zelfde "vruchtje" waarneembaar het het was dus officieel een miskraam. Wat een onwijse klap was dat.. Hoewel je weet dat het niet goed is is er een stiekem plekje dat toch nog hoop houdt.. Het moederhart.
Vanaf de eerste positieve test hecht je je al aan wat in je buik groeit.. Hoewel het niets was en niet meer dan een klompje cellen voelt het toch als een verloren kindje..

We zijn er kapot van.. Maar ook erg realistich.. Het is niet voor niets fout gegaan met ons kleintje.. En ik vindt het mooi van moeder natuur dat dit zo geregeld is.. Dat wij niet een zwaar gehandicapt of misschien levenloos kindje op de wereld hebben hoeven zetten.

Vandaag is dan "eindelijk" de dag dat ik een begin ga maken aan de "geboorte" van ons wondertje.. Ik heb gekozen om het via medicatie geboren te laten worden. Omdat dit voor mij een gevoel gaf moeite te willen doen voor de kleine,, en het toch op de wereld gezet te hebben.

Vanavond rond half 10 neem ik mijn eerste pil in.. Deze zal er voor zorgen dat het zwangerschaps hormoon hcg gestopt gaat worden en ik ga beginnen te bloeden.
Deze heeft tot woensdag ochtend nodig om mijn baarmoeder klaar te stomen voor het echte werk de miskraam zelf.
Woensdag ochtend zullen er vaginaal pillen in gebracht gaan worden waarna de miskraam een feit zal worden.. Ik ben erg zenuwachtig voor de pijn die het zal gaan geven maar ik zie het ook als iets heel moois dat mijn lichaam de kans krijgt dit met een beetje hulp zelf op te lossen.

Aan de ene kant zie ik er echt enorm tegenop.. Een kindje verliezen is wel het ergste wat ik tot nu toe heb meegemaakt.. Maar aan de andere kant zie ik er naar uit om opnieuw te beginnen en dit een plaatsje te gaan geven..

Voor mij zal het altijd zo zijn 2 kinderen te hebben waarvan 1 niet levensvatbaar... En die 2e plek zal altijd een open plekje blijven die nooit meer i gevuld gaat kunnen worden.

Wij hopen ooit nog een broertje of zusje te kunnen verwelkomen voor onze kleine donder.. Mar voorlopig zulllen wij ons op hem gaan storten en mijn lichaam de kans te geven te herstellen van een zware periode,, zowel lichamelijk als vooral psygisch.

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.. Het zal misschien overkomen alsof ik een zeer krachtig mens ben, wat ook zeker waar is maar van binnen is er toch meer kapot dan ik hier zal kunnen laten blijken.

Heel veel liefs.

**Geplaatst**: 24-06-13 12:51

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 12:51

Jeetje wat heftig zeg

Heel veel sterkte de komende tijd voor jullie :(:)

**Geplaatst**: 24-06-13 12:53

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 12:53

Sjeempie zeg wat is dit erg om mee te maken!
Ik wil jullie ook veel sterkte wensen de komende tijd!

**Geplaatst**: 24-06-13 12:53

Geplaatst: 24-06-13 12:53

Meid, net wat je zegt..je komt erg krachtig over en omschrijft het 'erg mooi', ondanks jullie verdrietige verlies.
Ik wil je veel sterkte wensen de komende dagen en hopelijk krijgt het een plekje voor jullie..

**Geplaatst**: 24-06-13 12:55

Geplaatst: 24-06-13 12:55

Heel erg veel sterkte. :(:)

**Geplaatst**: 24-06-13 12:56

Geplaatst: 24-06-13 12:56

Heel veel sterkte de komende tijd meis! Heb precies hetzelfde meegemaakt, vruchtje groeide niet en is nooit verder ontwikkelt als 5 wk, met 12 wk curettage gehad omdat het vruchtje er niet vrijwillig uitkwam. Heb 2x die pillenkuur gekregen, omdat ik niet geopereerd durfde te worden. Helaas was het toch nodig! Nu ondertussen alweer 31 weken zwanger van ons "2e" kindje. Voelt voor mij ook als de tweede.

M'n pb box staat voor je open! :(:)

**Geplaatst**: 24-06-13 12:56

Geplaatst: 24-06-13 12:56

Wat verschrikkelijk, heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 24-06-13 12:57

Geplaatst: 24-06-13 12:57

Wat een vreselijk verhaal om te lezen.... Heel erg veel sterkte de komende tijd!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-13 12:58

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-13 12:58

T3mptati0n schreef:
Heel veel sterkte de komende tijd meis! Heb precies hetzelfde meegemaakt, vruchtje groeide niet en is nooit verder ontwikkelt als 5 wk, met 12 wk curettage gehad omdat het vruchtje er niet vrijwillig uitkwam. Heb 2x die pillenkuur gekregen, omdat ik niet geopereerd durfde te worden. Helaas was het toch nodig! Nu ondertussen alweer 31 weken zwanger van ons "2e" kindje. Voelt voor mij ook als de tweede.

M'n pb box staat voor je open!

"Fijn" dat je jou verhaal ook even wilde delen, jij bewijst mij even dat er na regen ook weer zonneschijn komt.. Veel succes nog even met de "laatste" loodjes ik wens jullie een geweldige bevalling en kraamtijd toe geniet er van

**Geplaatst**: 24-06-13 12:59

Geplaatst: 24-06-13 12:59

heel veel sterkte......en je kent me niet, maar een dikke knuffel heb je wel verdiend.

**Geplaatst**: 24-06-13 12:59

Geplaatst: 24-06-13 12:59

Heftig en herkenbaar... Bij mij kwam het dan wel zelf opgang maar oh wat een hel om uit de mond van de dokter te horen dat het niet goed zit! Ook bij mijzelf wat heb ik verkeerd gedaan te veel en te zwaar gewerkt dag ervoor had ik een dubbele dienst gedraaid! Maar uiteindelijk mij zelf erbij neer gelegd dat er iets niet goed was en moeder natuur zijn werk heeft gedaan!

Ook ik wou mij lichaam laten herstellen! Maand later teste ik positief en was ik weer zwanger! Ze waren mij vergeten te vertellen dat je ontzettend vruchtbaar bent na een miskraam. heb hier Nu een kern gezonde zoon rondlopen! Maar de eerste twintig weken waren een hel de onzekerheid en ook nog de miskraam aan het verwerken!

Neem de tijd om weer te beginnen met een klein broertje of zusje is de enige tip die ik je kan geven.

**Geplaatst**: 24-06-13 12:59

Geplaatst: 24-06-13 12:59

ai wat heftig! moet zeggen dat je het inderdaad erg krachtig maar ook mooi hebt verwoord! Jeetje dit is niet wat je in gedachte hebt als je zwanger bent, ergens achterin weet je dat het fout kan gaan maar dat schuif je stiekem toch opzij! Heel veel sterkte...laat je even weten hoe het over een paar dagen met je gaat?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-13 13:02

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-13 13:02

Dank jullie wel allemaal.. Ik zal hier verslag uit brengen hoe het voor mij allemaal gaat.. En ik hoop ook echt dat andere moeders er wat aan zullen hebben mocht het hun gebeuren... Voor zowel de verwerking als hun keuze hoe zei graag willen dat alles gaat.

Ik heb bij de artsen echt mijn tijd opgeeist,, ik weet uit eigen ervaring dat ze t liefst snel willen handelen,, omdat ze denken dat er mee blijven lopen je op gaat breken maar ik ben zo blij dat ik hun goedbedoelde adviezen in de wind geslagen heb.. Ik heb voor mijn gevoel echt het idee dat ik er nu "klaar" voor ben wat ik eerder niet was.

**Geplaatst**: 24-06-13 13:04

Geplaatst: 24-06-13 13:04

Heel veel sterkte!
Het vrouwtje van een collega van mij heeft een aantal maanden terug ook een miskraam gehad, identiek aan de jouwe.
Veel vocht weinig kindje.
Volgens haar gyn ben je na een miskraam op je vruchtbaarst (omdat je baarmoeder mooi clean is), en idd ze is nu 13 weken zwanger. Was binnen een aantal weken (lees 5) na de miskraam bingo.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-13 13:08

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-13 13:08

dito schreef:
ai wat heftig! moet zeggen dat je het inderdaad erg krachtig maar ook mooi hebt verwoord! Jeetje dit is niet wat je in gedachte hebt als je zwanger bent, ergens achterin weet je dat het fout kan gaan maar dat schuif je stiekem toch opzij! Heel veel sterkte...laat je even weten hoe het over een paar dagen met je gaat?

Jij verwoord precies zoals het is.. Stiekem denk je dat dit soort dingen alleen ver van je bed gebeuren.. Helaas is niets minder waar. Nu het mijzelf is overkomen ben ik erg angstig zwangeren te feliciteren voor de echo.
Hoewel het mij niet van gedachten veranderd het mensen te vertellen voor de 13 weken.
Gek genoeg put ik er zoveel kracht uit dat mensen mij gesteund hebben in de vrolijke tijd maar nu ook zeker voor mij klaar staan nu het mis is.
Ik heb van begin tot eind alles met mijn naaste gedeeld en dat voelt zo onwijs goed.

Jorika, wat "fijn" om te lezen.. Wij weten nog niet zeker of wij er direct terug voor willen gaan.. We hebben een huis waar ontzettend veel werk in zit nog en denken er over na om dat eerst geheel klaar te maken ( lees het huis is nu onbewoonbaar ) wij hebben dit huis gekocht als opknap project.. En danpas weer over een kindje te gaan na denken.. Maar de tijd zal het leren mocht de kleine zich eerder aan dienen is het absoluut welkom

**Geplaatst**: 24-06-13 13:32

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 13:32

LZP -> MW

**Geplaatst**: 24-06-13 13:49

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 13:49

De angst van ieder stel, iedere moeder die positief getest heeft. Ik hoop dat je dit verdriet en verlies een plekje kan geven (zonder het te vergeten) en je, wanneer jullie dat klaar voor zijn, kunnen genieten van een nieuwe zwangerschap

**Geplaatst**: 24-06-13 13:51

Geplaatst: 24-06-13 13:51

Jeetje meis.... :(:)

heel heel veel sterkte!
Dit is iets wat niemand hoopt mee te maken en wat je niemand toewenst.
In dit geval hoop ik voor jullie dat het gaat lukken met de pillen en dat jullie het een plaatsje kunnen geven..

Nogmaals sterkte!

**Geplaatst**: 24-06-13 13:53 · **Anoniem** **Geplaatst**: 24-06-13 13:53 Pff sterkte meid

Geplaatst: 24-06-13 13:53

Pff sterkte meid :(:)

**Geplaatst**: 24-06-13 13:58

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 13:58

Heftig hoor, heel veel sterkte de komende dagen!

**Geplaatst**: 24-06-13 14:05

Geplaatst: 24-06-13 14:05

jeejtje heel veel sterkte de komende tijd.

hoop ondanks alles dat het toch mee valt ''eigelijk heel raar gezegt''

**Geplaatst**: 24-06-13 14:05

Geplaatst: 24-06-13 14:05

Wij hebben dan iets anders meegemaakt, maar je voelt inderdaad als ( aanstaande ) moeder dat het niet goed zit. Ik werd als jonge moeder van de eerste niet geheel serieus genomen. In de 27e week bevallen van ons overleden zoontje. Gelukkig wel hele goede begeiding gehad van de gyn, ook daarna nog. Ze heeft ons eenmaal thuis wel gebeld en zeker een uur aan de telefoon gezeten. Toen ik zwanger was van de 2e, meteen vanaf week 5 streng begeleid door haar met veel echo's, nodige medicatie etc etc....

Gekke is dat ik bij de eerste heel streng leefde en alles volgens het boekje deed, maar me niet aan het voorbereiden was. We hadden nog niks gekocht en ik had ook geen aandrang om iets te gaan doen. Dat het niet goed zat kwam pas een week ervoor, maar als ik terugdenk, moet het toch een reden hebben gehad dat ik niets kocht.

Bij de tweede leefde ik ondanks de ervaring en angst daardoor minder streng. Ik was super ziek vrijwel alle maanden, amar was goed aan het voorbereiden en alles aan het klaarmaken.
Ondanks we streng onder controle stonden, ik medicatie kreeg en nog enkele weken plat moest omdat ik weer risico's liep, geen moment getwijfeld dat het goed zou komen.

2e is een prachtige jongen van 16 en ondanks zware medicatie en ook een periode van rustig aan doen, heeft hij er niks van opgelopen, kan prima leren, goed sporten etc.

Bij jongens komt het wel vaker voor dan meiden zeiden ze.

Het blijf iets wat we nooit vergeten en kan me nog als de dag van gisteren herinneren wat er door me heen ging toen ik daar lag en ze zagen dat ons kindje overleden was. Toch heb ik het goed een plekje kunnen geven. Mooi afscheid etc kunnen nemen.

Natuurlijk neemt een ander kind de plek niet in. Maar toen wij met de 2e bezig waren en hij er eenmaal was, ging alles naar hem. Hij leeft en hij had ons wel nodig. Ik wilde niet met een mooi kind treuren om wat ik niet had of verloren was. Ik ben altijd dubbel zo blij geweest en dankbaar met wat ik wel heb, want we zijn dubbel beloond zeg ik altijd.

**Geplaatst**: 24-06-13 14:12

Geplaatst: 24-06-13 14:12

Pff ik zit met tranen in mijn ogen te lezen.

25 augustus 2012 teste ik ook positief. De eerste weken kwam de bekende misselijkheid volop opzetten.
Maar rond de 10e week zakte dit af... De hele zwangerschap had ik al het gevoel dat ik dit kindje nooit zou zien en nooit in mijn armen zou hebben. 17 oktober had ik eindelijk de 12 weken echo.
Er was inderdaad een klein kindje te zien maar veel te klein voor 12 weken. Onze uk was met 9 weken overleden en mijn lichaam stoten het niet zelf af. We waren enorm verdrietig.
Ik voelde me ontzettend ongelukkig en heb overstuur mijn moeder gebeld 2 weken daarvoor had ik mijn moeder verteld over mijn negatieve gevoel over deze zwangerschap en mijn man wist dat natuurlijk ook.
18 oktober zijn we naar het ziekenhuis gegaan, echo was ook in het ziekenhuis, om te bespreken wat we gingen doen. Ik zag die pil of afwachten (wat in mijn geval nog enorm lang kon duren) niet zitten en we hebben voor een curettage gekozen die gebeurd is op 19 oktober. Ik vond het verschrikkelijk dat ze het kindje weg zouden zuigen maar zag doorspoelen of opvangen na een natuurlijke miskraam ook niet zitten. Dus emotioneel was dit de beste oplossing.
1 nov had ik een controle echo alles was weer schoon en ik kon weer zwanger worden.
Wonder boven wonder heeft mijn lichaam geen cyclus meer afgewacht 26 november 2012 testte ik opnieuw positief. En inmiddels ben ik 34 weken zwanger van ons 3e kindje.
Ik heb een zoontje van 2 jaar en ons ukkie die we verloren hebben en nu mogen we dit kindje verwachten.

Ik ben nog steeds vaak emotioneel om de miskraam... Ik vind het een stuk heftiger dan ik ooit had verwacht.
Sterkte! Vooral de aankomende tijd maar straks ook rond de 'uitgerekende datum'.
Ik hoop dat de 'geboorte' mee mag vallen en je er niet te veel lichamelijke klachten van zult hebben.
Geestelijk zul je het langzaam een plekje kunnen geven :(:)

Je mag me altijd een pb sturen.

**Geplaatst**: 24-06-13 14:16

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 14:16

Ts, wij vertellen het ook nog steeds vroeg hoor.
We hebben deze zwangerschap bewust bekend gemaakt ruim voor de eerste echo.
Ik wou mijn familie echt dicht om me heen hebben die tijd.

**Geplaatst**: 24-06-13 14:24

Re: Mijn verhaal,, miskraam.

Geplaatst: 24-06-13 14:24

Heel veel sterkte!

Helaas weet ook ik hoe het is om een miskraam te hebben, maar ook ik heb (zonder ook maar ongesteld tussendoor te worden) inmiddels een gezonde dochter

Ik wen je alle kracht van de wereld en heb bewondering om je denkwijze! Al is het de enige juiste manier van denken, je moet het wel op kunnen brengen :(:)

Nomineer dit bericht ×