Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-13 21:15

ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-13 21:15

Aangezien ik ook een ouder heb met ernstige psychische problemen en de last die daarbij komt kijken, vroeg ik me af of er meer bokkers zijn die dat hebben en hoe zijn dat ervaren/er mee omgaan.

Ik heb nu de fut niet om een heel verhaal te tikken, maar vind het soms zo lastig dat je niet iets kan doen zonder dat die ander daarbij om aandacht vraagt en er niets vanzelf kan gaan.
Zou soms zo graag in een andere gezinssituatie zijn opgegroeid.

Ik hoor graag ervaringen, hoe gaan jullie om met je grenzen stellen, met je eeuwige loyaliteit enz? En merk je in je latere leven de invloed van bepaalde zaken?

**Geplaatst**: 15-06-13 21:34

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 15-06-13 21:34

Ja hier een moeder met Borderline.

Ik weet niet beter dan dat zij dit heeft, maar tot op de dag van vandaag heb ik er veel moeite mee.
Ze zuigt energie en ik vind het lastig om mijn grenzen te stellen.
Vaak ben ik bang dat ze dan misschien een overdosis medicijnen inneemt (vaak gebeurt).

Ik heb het heel lang heel pijnlijk gevonden om bij vriend(in)en over de vloer te komen en te zien hoe het ook kan. Ook neem ik niet graag mensen mee naar huis uit schaamte.
Mijn vader werkt fulltime en kan hierdoor niet veel bijdragen in het huishouden. Echter doet mijn moeder ook niets in huis en ligt ze hele dagen in bed.

Ik kan er nog veel meer over zeggen, maar dat ga ik nu niet doen.

**Geplaatst**: 15-06-13 22:10

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 15-06-13 22:10

Geen ouders, wel broer en vriend.

Psychose en schizofreen.
Verdere info via pb als je dat zou willen

**Geplaatst**: 15-06-13 22:15

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 15-06-13 22:15

Mijn vader is manisch depressief. Voornamelijk depressief met heel afentoe een manische periode waarin hij zich zo overwerkt dat hij zichzelf helemaal uitput en in een nog dieper gat valt dan waar hij al uit kwam. Hij heeft maandenlange depressieve periodes waarin hij iedere dag op staat met het idee dat hij niet langer wil leven. De redelijke momenten duren nooit langer dan een week.

De relatie met mijn vader is moeizaam omdat ik iedere keer intens verdrietig ben als ik hem heb gezien. Als we elkaar zien gaat het namelijk altijd over zijn ellende en dat valt me erg zwaar. Daarom heb ik niet veel contact met hem, ik neem mezelf in bescherming. Tegelijkertijd voel ik me een slechte dochter omdat ik niet vaak genoeg wat van me laat horen.

**Geplaatst**: 15-06-13 22:18

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 15-06-13 22:18

TS hoe oud ben je en woon je nog thuis?
Ik heb indertijd het evenwicht gevonden door wel wat voor de betreffende ouder te doen zodat ik me nooit schuldig zou voelen, maar niet te veel omdat ik het zelf dan niet trok.

**Geplaatst**: 15-06-13 22:23

Geplaatst: 15-06-13 22:23

Hoi,

Ik ben opgegroeid met een depressieve vader. Hij werd depressief toen ik een jaar of 14 was en overleed aan een plotselinge hartstilstand toen ik bijna 19 was. Ik ben nu 33. Mijn ouders hebben altijd hun uiterste best gedaan om ons (mijn broertje en mij) er niet te veel onder te laten lijden, maar toch heeft het op ons allebei behoorlijke impact gehad. Onbewust heb ik een groot deel van mijn pubertijd overgeslagen. Als je vader zich kapot schrikt van harde geluiden en heel veel last heeft van meningsverschillen, ga je nu eenmaal niet lopen puberen en rellen. Ik ben er dus een meester in geworden om te observeren, gevoelens en stemmingen van mensen te lezen en emoties binnen te houden.

Mensen zien mij als een enorm evenwichtig en kalm persoon en ik ben vaak degene bij wie mensen met problemen zich melden. Voor de buitenwereld ben ik stoer en gaat alles me goed af. Voor 75% is dit ook zo. Ik kan echter nog steeds niet normaal met emoties omgaan. Als ze komen, is het direct heel erg heftig. Totale vulkaanuitbarstingen. Berucht bij het selecte gezelschap dat ze heeft mogen meemaken :Y)

Ik weet dus hoe heftig het kan zijn om op te groeien met een ouder met psychische problemen. Het belangrijkste is volgens mij dat je jezelf niet moet wegcijferen en mensen om je heen moet zoeken bij wie je je niet hoeft in te houden. Hoe oud zijn jullie nu?

**Geplaatst**: 15-06-13 22:26

Geplaatst: 15-06-13 22:26

Nikka schreef:
TS hoe oud ben je en woon je nog thuis?
Ik heb indertijd het evenwicht gevonden door wel wat voor de betreffende ouder te doen zodat ik me nooit schuldig zou voelen, maar niet te veel omdat ik het zelf dan niet trok.

Dat is ook het belangrijkste dat ik mee kan geven. Je kunt psychische problemen niet oplossen, zeker als kind kun je dat niet. En als je als kind van een ouder met psychische klachten omvalt en jezelf de vernieling inhelpt, help je je ouder daar ook absoluut niet mee. Die gaat zich dan alleen maar heel erg schuldig voelen.

**Geplaatst**: 15-06-13 23:41

Geplaatst: 15-06-13 23:41

ja, helaas. Al zal die ouder dat zelf anders zien. Ik weet niet in hoeverre en wat officieel is want ze heeft er nooit iets over verteld... Maar ik vond laatst wel een papier waarop stond dat ze een burn-out had en nog wat dingen die ik hier vanwege privacy niet zal plaatsen. Ze heeft ook beperkt inlevingsvermogen en beperkte zelfreflectie.. Alle fouten kwamen dus altijd op mijn bordje te liggen zonder dat ze haar eigen rol ergens in probeerde te ontdekken.. Dat is moeilijk, maar ik hoef me iig niet druk te maken over het feit of zij zich schuldig ergens over voelt.. Volgens mij kent ze geen schuldgevoel.

Loyaliteitsprobleem, ik voel mezelf eigenlijk wel 24/7 schuldig omdat ik mijn moeder een heleboel verwijt, maar we doen wel gewoon normaal tegen elkaar. Als we elkaar zien is het vaak best gezellig, maar daaronder hangt voor mij nog een erg negatieve lading door ons verleden. Kost ook altijd erg veel energie, en als het dan een keer niet goed gaat (ruzie oid.) komt er bij mij meteen een beerput met onverwerkte ellende boven.. Kan dat nu nog niet relativeren,
maar ondervind zelf ook nog wel teveel problemen (sociaal/zelfvertrouwen vooral) van mijn periode thuis om het nu al een plekje te kunnen geven.
Ik zie haar eens in de zoveel tijd... als ik er behoefte aan heb..
Scheelt wel dat we nu niet meer iedere dag op elkaars lip zitten

**Geplaatst**: 15-06-13 23:54

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 15-06-13 23:54

TS: Ik heb je een PB gestuurd!

**Geplaatst**: 16-06-13 07:11

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 16-06-13 07:11

Ik weet eigenlijk niet of dit strict onder de psychische problemen past, maar ik neem aan van wel

Mijn vader is verslaafd aan heroine en alcohol. Vroeger ook daarbij verslaafd aan crack.

**Geplaatst**: 16-06-13 07:59

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 16-06-13 07:59

LZP -> MW

**Geplaatst**: 16-06-13 09:51

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 16-06-13 09:51

Hier ook een moeder met Borderline, alleen al 4 jaar lang geen contact meer. Vader die depressief is geweest, gelukkig nu helemaal opgeknapt

En een halfbroer die ik 2 jaar terug nog niet kende, die ook Borderline heeft. Helaas ook geen contact meer mee.. moeder kwam er achter en heeft ons weer uit elkaar gedreven. Heeft z'n nummer veranderd, weet niet waar die woont, ik heb geen e-mailadres.. niks.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-06-13 20:31

Geplaatst door de TopicStarter : 16-06-13 20:31

Veel sterkte allemaal!! :(:)

Het is zo lastig.

**Geplaatst**: 16-06-13 20:43

Geplaatst: 16-06-13 20:43

Yep, al zal ik daar op internet niet over uitweiden (pb mag). Heb er veel moeite mee, maar leer steeds beter mijn grenzen bewaken en mezelf te beschermen.

aardbeitje_ schreef:
Ik heb het heel lang heel pijnlijk gevonden om bij vriend(in)en over de vloer te komen en te zien hoe het ook kan.

Dit herken ik heel erg... maar het is wat het is..

**Geplaatst**: 16-06-13 20:44

Geplaatst: 16-06-13 20:44

Het is inderdaad wat het is Kjoetie. Helaas.

Graag zou ik eens voor een keertje een dagje voelen wat mijn moeder voelt.
Gewoon zodat ik haar beredeneringen misschien beter kan begrijpen, haar daden en haar woorden.

Vaak heb ik het idee dat deze mensen compleet in hun eigen, in mijn ogen, egoïstische wereldje vast zitten.
Ik heb niet stof gezogen vandaag, dus mijn moeder voelt zich het sloofje in huis, terwijl ik heb gewerkt en zij de hele dag thuis heeft gezeten. (voorbeeld)
Zulke opmerkingen doen pijn, zijn kwetsend en frustrerend, maar dat lijkt ze niet te beseffen. Ook niet als ik het aangeef.
Maar hetgene wat ik het meest voel, als ik aan haar denk, is woede. Ik ben boos dat zij mij in zo'n toestand op de wereld heeft gezet.
Ik ben boos dat zij mij niet begrijpt. Ik ben boos dat ik haar moet bemoederen ipv andersom.

Herkenbaar voor andere Bokkers toevallig?

**Geplaatst**: 16-06-13 20:58

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 16-06-13 20:58

die fase ben ik inmiddels voorbij aardbeitje (al steekt de emotie af en toe nog de kop op natuurlijk). Ik zie nu een ziek mens dat zichzelf niet kan helpen en dus eigenlijk heel sneu is. De ouder-kind rol is al zo lang omgedraaid.. maar dat is wel een soort rouwproces geweest. Overigens, schrale troost, maar iedereen gaat dat meemaken met z'n ouders, die rolswisseling, de meeste mensen alleen een stukje later in het leven

Het enige dat je kunt doen is jezelf proberen te beschermen, en te beseffen dat het hún stuk is, hun 'gebrek', niet van jou.. ze projecteren, dat zegt helemaal niets over jou! Maar dat blijft gewoon lastig, want je ouder..

**Geplaatst**: 16-06-13 21:56

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 16-06-13 21:56

Dat weet ik ook wel Kjoetie, maar inderdaad wat je zegt, het is natuurlijk wel mijn moeder en ik hou onvoorwaardelijk van haar. Soms wou ik dat dat niet zo was, dan was ik misschien iets minder gefrustreerd door de hele situatie. :')

**Geplaatst**: 16-06-13 22:05

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 16-06-13 22:05

Herkenbaar!

Grenzen stellen en deze bewaken zijn voor mij de hoofdlijn in het contact met mijn moeder. Doodvermoeiend.. En ik merk dat ik steeds vaker de makkelijke weg kies; vermijden.

**Geplaatst**: 16-06-13 22:13

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 16-06-13 22:13

Ergens moet je toch een vorm van afstand creëren om te kunnen "overleven" Zodat het je niet meer zo raakt. Tenminste dat gold wel voor mij.

**Geplaatst**: 17-06-13 11:08

Geplaatst: 17-06-13 11:08

Voor mij ook Nikka. Maar dat is gelijk ook het allermoeilijkste, want het is wel je ouder dus wil je daar helemaal niet altijd gewapend en alert tegen moeten zijn. Ik merk dat dat ook echt balanceren is.. Maar het is voor mij ook de enige manier om er mee om te gaan. Is echt een leerproces met vallen en opstaan geweest en blijf het lastig vinden om constant op mn hoede te moeten zijn. Voel me er nog steeds soms schuldig over maar probeer dat niet toe te laten-je hoeft je niet schuldig te voelen omdat je jezelf beschermt hou ik mezelf dan altijd voor.

**Geplaatst**: 17-06-13 12:14

Geplaatst: 17-06-13 12:14

Nikka schreef:
Ergens moet je toch een vorm van afstand creëren om te kunnen "overleven" Zodat het je niet meer zo raakt. Tenminste dat gold wel voor mij.

idd.. mijn vader was zwaar depressief, ging met hem om alsof het een patiënt was ipv mn vader. Gezond? Weet niet, maar het werkte voor ons allebei. Ik heb het geluk gehad dat hij na een paar jaar behandeling zodanig is opgeknapt dat er geen sprake meer is van depressie. Natuurlijk niet te vergelijken dit met een chronische situatie of nog lastigere gevallen (zag al borderline en schizofrenie langs komen)....!!

Ik heb wel gemerkt dat ik 1. extreme manier van zorg gedrag hierdoor ontwikkeld heb (was altijd bang om hem in het trapgat te vinden als ik thuis kwam) en 2. makkelijker afstand doe van mn eigen emoties en vlucht in een soort dienstverlenend gedrag.. Ben er wel heel zelfstandig en sterk van geworden

**Geplaatst**: 17-06-13 14:10

Geplaatst: 17-06-13 14:10

aardbeitje_ schreef:
Het is inderdaad wat het is Kjoetie. Helaas.

Graag zou ik eens voor een keertje een dagje voelen wat mijn moeder voelt.
Gewoon zodat ik haar beredeneringen misschien beter kan begrijpen, haar daden en haar woorden.

Vaak heb ik het idee dat deze mensen compleet in hun eigen, in mijn ogen, egoïstische wereldje vast zitten.
Ik heb niet stof gezogen vandaag, dus mijn moeder voelt zich het sloofje in huis, terwijl ik heb gewerkt en zij de hele dag thuis heeft gezeten. (voorbeeld)
Zulke opmerkingen doen pijn, zijn kwetsend en frustrerend, maar dat lijkt ze niet te beseffen. Ook niet als ik het aangeef.
Maar hetgene wat ik het meest voel, als ik aan haar denk, is woede. Ik ben boos dat zij mij in zo'n toestand op de wereld heeft gezet.
Ik ben boos dat zij mij niet begrijpt. Ik ben boos dat ik haar moet bemoederen ipv andersom.

Herkenbaar voor andere Bokkers toevallig?

Dit zouden mijn woorden kunnen zijn. Ik doe al vanaf mijn 12e enorm veel in het huishouden, omdat zij de hele dag niks uitvoerde. Wassen draaien, strijken, alle verdiepingen stofzuigen, schoonmaken, boodschappen doen, koken. Eigenlijk alles. Ik ben nu 21 en de situatie is nog steeds zo. Nog altijd hoop ik op een bedankje voor alles wat ik in haar huishouden doe, maar er komt slechts commentaar over wat ik níét heb gedaan (stofzuiger niet goed terug op zijn plek gezet bijvoorbeeld). Met zulke dingen (en nog 10000en voorbeelden) trapt ze op mijn ziel. Maar als ik dat aangeef, dan is het volgens haar mijn eigen schuld omdat ik het negatief interpreteer (uhh ja, hoe anders?).
Die strijd duurt al jarenlang en recent heb ik het -deels- opgegeven, ik zie die relatie tussen ons niet meer goed komen en heb nu voor mezelf gekozen. Die 'beslissing' heb ik wel jaren over gedaan en na heel veel praten met mijn vriend en zijn familie die zagen hoe ik er steeds verder aan onder door ging (ook in combinatie met de recentelijke scheiding van mijn ouders, waardoor de situatie met mijn moeder nog erger is geworden).
We doen nu normaal tegen elkaar en ik haal heus nog wel een keer een stofzuiger door het huis heen of een boodschapje, maar niet meer dan dat.

Je boosheid herken ik. Het kost me zelfs moeite om het woord 'moeder' over mijn lippen te krijgen als het gesprek over haar gaat. Ik walg van mezelf hoe ik af en toe over haar denk en voel me vaak zat schuldig en een slechte dochter omdat ik haar laat stikken. Ondanks alles is en blijft het toch je moeder.

**Geplaatst**: 17-06-13 17:38

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 17-06-13 17:38

Precies wat je zegt Targaryen.
Ik moet echter die 'beslissing' nog nemen. Ik vind het heel moeilijk om haar 'af te wijzen', omdat ik bang ben haar met een overdosis medicijnen oid te vinden.
Eigenlijk is het te zot voor woorden dat ik mijn eigen grenzen niet kan aangeven omdat ze dan "misschien iets geks doet", maar helaas wel waarheid.

**Geplaatst**: 17-06-13 20:32

Re: ouder(s) met psysische problemen/ziekten

Geplaatst: 17-06-13 20:32

Mijn vader heeft ook problemen (depressie, borderline, gokverslaving, alcoholverslaving).
Ik ben er allemaal pas achter gekomen nadat mijn ouders gescheiden waren (toen was ik 13) en ik ben toen bij mijn moeder gaan wonen. Maar dat maakt het niet minder zwaar helaas.
Ik ben wel altijd heel erg gek geweest op mijn vader. Waarom weet ik niet, want toen mijn ouders nog wel bij elkaar waren deed hij eigenlijk ook nooit iets met mij en mijn broers.

Na de scheiding ben ik wel altijd nog bij hem langs gegaan, zeker 2 keer in de week en dan bleef ik daar ook slapen.
Maar het is me erg zwaar gevallen om hem elke keer maar op de bank te zien liggen en niks te ondernemen. Ons enige uitje was af en toe naar de kroeg. Niet echt handig met iemand met een alcohol probleem, maar het was het enige waar ik samen met hem naar toe kon.

Helaas heb ik er zelf ook problemen aan over gehouden (chronische lichte depressie) waar ik sinds kort voor in behandeling ben. Dit komt deels door mijn vader en deels door aanleg. Ik heb momenteel geen contact meer met mijn vader, sinds een maand of 3. Nadat hij weer iets geflikt had heb ik hem niet meer gebeld en blijkbaar als ik hem niet bel, belt hij mij ook niet. Nu 3 maanden later heeft hij me nog steeds niet gebeld. En nu hoeft hij me niet meer te bellen. Ik wil graag eerst zelf weer in orde zijn en hij staat mijn herstel heel erg in de weg. En dan zie ik daarna wel of ik weer contact met hem wil.

Ik heb 14 jaar geprobeerd een goede band met mijn vader te krijgen, nadat ik achter zijn problemen ben gekomen. Helaas komt het maar van 1 kant en moet ik nu echt even hard zijn om zelf beter te worden.

**Geplaatst**: 17-06-13 20:38

Geplaatst: 17-06-13 20:38

aardbeitje_ schreef:
Ik ben boos dat ik haar moet bemoederen ipv andersom.

Herkenbaar voor andere Bokkers toevallig?

Helaas ken ook ik dit gevoel. Uit huis gaan heeft geholpen om afstand te creëren, maar toch blijft het gevoel van 'bemoederen'/controleren/zorgen etc nog wel met regelmaat terug komen.

Nomineer dit bericht ×