Geplaatst 2 jaar geleden ongeveer begon het, rugpijn, lastig, maar er was geen duidelijke verklaring voor.
Klachten gingen meestal vanzelf weer weg, maar kwamen ook steeds weer.
Na lang aanmodderen, vorig jaar de huisarts gebeld, deze zei; Wandelen, dat houdt je rug soepel.
Heb ik netjes gedaan, al was dit slechts een korte termijnplan, want ook daar kwamen de klachten terug.
Toen zelf de kraker (manueel therapeut) gebeld, dit was eind April, ik kon een week later meteen terecht.
Hij kwam tot de conclusie dat ik scheef stond, nek zat vast.
Rechtgezet, en losgemaakt.
En een maand later ben ik weer heen geweest, toen stond ik recht, maar weer mn nek vast en wat wervels waren het er schijnbaar niet mee eens geweest in mn rug.
Dus weer gekraakt.
Afspraak gemaakt voor weer een maand later, maar na 2 weken zoveel last, ik kon niks, staan deed zeer, zitten deed zeer, en liggen was niet anders.
Heb toen mijn afspraak afgezegd, ik was bang dat het weer erger zou worden...
Maar aangezien mijn rugproblemen natuurlijk niet weg waren (geweest), moest ik een andere oplossing vinden.
Ik ben toen een tijd naar Cesartherapie geweest, allemaal leuk en aardig, heb veel geleerd over mn houding, en enkele oefeningen pak ik nog steeds mee als ik erge last heb.
Goed, een paar maand ertussen, gingen eigenlijk vrij goed, ben vanaf Januari bezig met Flexchair, wat eigenlijk vrij goed gaat, maar nu van de week, ik kwam woensdags mn bed niet meer uit.
Paardlief was dinsdagavond ook aardig vrolijk, maar daar had het niet van kunnen komen.
Dus heb woensdag op pijnstillers geleefd, niet gereden, rustig aan gedaan, rondje dorp, maar wanneer de pijnstillers (combi 1 paracetamol+1 ibuprofen) uitgewerkt waren, kon ik meteen de volgende dosis slikken.
Donderdag hetzelfde verhaal, heb wel gereden, mét pijnstillers, anders ging het gewoon niet.
Vrijdag, nog zoveel last, en aangezien ik er goed klaar mee was, de huisarts gebeld, kon eigenlijk vrijwel meteen terecht.
Had een andere als normaal, maar wát een goede arts.
Eigenlijk samengevat, wat hij tegen mij zei; Mn bekken staan wéér scheef, mn rechterkant is zon 5 cm hoger als links.
Mijn SI-Gewricht, daar komt het drama, is zwak, zal altijd een zwakke plek blijven.
Paardrijden was nu echt not done, en heb een doorverwijzing gekregen naar een andere manueel therapeut.
Daar kan ik woensdag terecht, tot die tijd niet rijden, er zijn natuurlijk ergere dingen.
ook mag ik zo min mogelijk zitten, en hij twijfelde of flexchair goed voor me zou zijn, maar mag dat eerst wel doorzetten.
Nu hoor ik allemaal ''spookverhalen'', de 1 zegt, achjoh, paardrijden is juist goed! En dan hoor ik weer anderen; Oef, SI-gewricht en rijden? Vergeet het maar! het kan maar zo zijn dat ze je adviseren nooit meer op een paard te gaan zitten..
Daar gaat mn droom, mn hobby, mn toekomst, en zit er nu gewoonweg helemaal doorheen....
Ik heb me suf lopen piekeren, ''wat als?'', tja en dan, dan heb ik niks meer, en hoewel ik heel eigenwijs ben, en ondanks alles toch snel weer op mn maatje ga rijden, denk ik van de andere kant, tja, die rug moet nog tientallen jaren mee...
Heeft iemand ervaring met bovenstaande?
Ik denk zélf dat de combinatie flexchair en manuele therapie erg goed zal zijn.
Maarja, zul je net zien dat mijn manuele therapeut daar heeeel anders over denkt...
Wie kan mij helpen?
Maar ik moet zeggen, hij is de enige die het überhaupt voor elkaar heeft gekregen om me een dag lang recht te krijgen, dus het is zeker het proberen waard. 
