Allereerst een stukje uitleg;
Ik ben chronisch hartpatient, toen ik 4, 5 en 6 jaar oud was ben ik in totaal 4x geopereerd aan mijn hartklep.
Mijn hartklep (mitralis) was misvormd en hierdoor ontstond een lekkage.
Toen ik 6 was hebben ze deze vervangen voor een mechanische.
Afgelopen januari ben ik op jaarlijkse controle geweest in Nijmegen.
Hiervoor heb ik een operatie aan mijn voeten gehad, waarbij ik moest stoppen met de medicatie.
Er is geen enkele communicatie geweest tussen Nijmegen en het ziekenhuis waar ik ben geopereerd. Er zijn alleen gegevens opgevraagd voor goedkeuring van de operatie.
Afijn, geopereerd en godzijdank is alles goed gegaan met mijn voeten en loop ik nu weer rond

Als ik controle heb krijg ik altijd een ecg, echo en gesprek met de cardioloog.
In het gesprek met de cardioloog heeft hij mij gruwelijk op de kast gekregen merk ik nu.
Hij zei, en ik citeer; 'Weet je wel wat je hebt gedaan? Stoppen met die medicatie mag nóóit! Je had net zo goed dood kunnen zijn'.
(Ik slik anti-stollings medicijnen)
Mams en ik moesten toen wel even slikken hoor, pff, ik heb wel weer geluk gehad!
Daarnaast blijkt nu mijn hart te groot te zijn voor mijn klep, logisch hij zit er nu 14 jaar in en ik ben natuurlijk flink gegroeid.
Doordat mijn hartklep dus eigenlijk te klein is gaat het bloed er met zo'n geweld overheen dat mijn klep zichzelf schoon spoelt en er geen stolsels op kunnen komen.
Hij zei dat ik binnen nu en 5 jaar wel een operatie kan verwachten, om mijn hartklep te vervangen.
Daarbij komt nog mocht ik vaker hartkloppingen krijgen of als mijn conditie achteruit gaat wanneer het beter zou moeten worden, dan is het ook tijd voor een operatie.
Aangezien ik verder gewoon fit oog enzo hebben we pas over in december weer een afspraak.
Nu merk ik álles op! Het is vreselijk.
Als mijn hart een hartslag te veel maakt dan schrik ik al.
Hartkloppingen komen steeds vaker voor, ik krijg ze vrijwel direct onder controle, maar ze zijn er wel.
Soms heb ik wat last van steken rondom mijn hart (altijd al gehad, hoor).
Ik zit nu bij wijze van gewoon te wachten op die operatie!
En ik ben er hartstikke bang voor, ik ben bang dat ik dood ga..
Soms denk ik; ik bel die arts op en zeg dat ik die operatie eigenlijk nu wel wil hebben.
Maar verder ben ik gewoon gezond en welke arts gaat er nu in een gezond iemand snijden?
En daarbij is het niet een geheel risico-vrije operatie..
Pff.. Ik ben een beetje bang geworden nu en soms lig er snachts wakker van.
Wat ik wil bereiken met dit topic weet ik even niet, maar ik weet wel dat het oplucht dat het eruit is!
Misschien zijn er anderen die ook een dergelijke hartoperatie hebben gehad?
Ik lees ook mee in het hartproblemen topic..
Groetjes
.
Maar nee dit was anders en moest onderzocht worden in het ziekenhuis en werd direct door de ambulance afgevoerd
Net als jij bleek hij een nieuwe hartklep nodig te hebben en is hier pas 3 weken later aan geopereerd terwijl hij er op lag te wachten in het ziekenhuis (hoe bedoel je zorg is duur ? het word duur gemaakt).
Dat is lang!!

