Geplaatst Graag wil ik even mijn verhaal kwijt. Omdat ik weet dat dit soort dingen gebeuren en ik had gewilt dat ik wat minder naïef was geweest..
En omdat ik eigenlijk hoop van ervaringen van anderen te kunnen leren. Nou ja, ik zal maar bij het begin beginnen.
Een aantal jaren geleden was ik echt nogal het stereotype van een manege-meisje. Ik wilde heel erg graag een eigen pony natuurlijk, maar dit konden mijn ouders niet echt opbrengen, zoals vaak het geval is bij zo'n soort verhaal.
Wat wel kon, was een verzorgpony gaan zoeken. Geluksvogel dat ik was, iemand die waar we vlakbij hebben gewoond had een pony die ik wel mocht komen verzorgen.
Het moest eerst nog heel erg wennen, hij was namelijk nogal bijterig en nog niet bepaald volwassen. Hij had af en toe ook zo zijn driftbuien, maar na een jaartje had ik hem wonder boven wonder wat op kunnen voeden, en ik had me geen beter maatje kunnen wensen.
Je voelt de bui waarschijnlijk al hangen. De pony werd ouder, en ik ook. En laten we wel wezen, je gaat er vrouwelijker uitzien als meisje op den duur. Waar ik eerst totaal niet aan kon denken, is toch gebeurd. Ik had zoveel vertrouwen in die man, als we nog een paar jaar zo door hadden gegaan had hij als m'n opa aan kunnen voelen.
Het mocht niet zo zijn.. Op een avond gingen we met z'n drieën winkelen voor paarden dingetjes, mijn vriendin was er ook bij, je kent het wel. Nu is het wel zo dat zij in een ander dorp vlakbij ons woont, dus werd ze als eerst naar huis gebracht en daarna zou ik weggebracht worden.
De man zei hiervoor al dat hij thuis wat leuke foto's van mijn pony, want zo mocht ik hem noemen, had liggen waar ons al eerder over verteld had. Nu komt mijn naïviteit waar ik zelf zo'n hekel aan heb gekregen. Er waren al eerder van die dingetjes, dan gaf hij me opeens een knuffel of sloeg hij een arm om me heen. Of dan kwam hij aanlopen en sloeg hij op m'n kont, of hij zat opeens aan mijn benen bij m'n knieën. Steeds vaker kreeg ik een kusje op m'n wang. Natuurlijk sloeg ik dat (zacht) weg, en ik dacht dat hij zo iemand was die dat gewoon deed. Maar op die avond was het anders. Toen hij zei dat hij de foto's boven had liggen, voelde ik de bui al hangen.
Om toch te proberen mijn lange verhaal wat in te korten, hij vroeg of ik op bed wilde gaan zitten, en terwijl hij me die foto's liet zien kreeg ik weer kusjes op m'n wang en knuffels. Ik weigerde ook om verder op het bed te gaan zitten, zoals hij me vroeg. Ik heb uiteidelijk dingen als "Ik ben gek op je." "Je hebt het wel door, of niet?" naar m'n hoofd gekregen, maar op de een of andere manier was ik er toch in geslaagd om weer 'normaal' naar huis gebracht te worden door hem.
Ik moest er uiteindelijk toch over gaan praten, ook al duurde het op z'n minst een week voordat ik wat meer open was naar m'n vriendin toe. Inmiddels weten allebei mijn ouders hiervan. Ik ga proberen mijn maatje in handen te krijgen, al moet ik me er zelf scheel voor werken met bijbaantjes.. Nou ja, ik moet wel tijd overhouden voor school en voor de pony zelf als het me lukt, waar het erg naar uitziet. Ik heb geleerd dat als ik iets wil, ik ervoor moet vechten. Op bokt zitten mensen die mijn gevoel kunnen begrijpen, en het is niet zo dat we nauwelijks een cent te makken hebben om voor een pony te zorgen. Sterker nog, ik heb het idee dat we het aan kunnen, zeker nu ik een goed plekje voor hem gevonden lijk te hebben..
Maar goed, graag zou ik wat advies van anderen krijgen over dit alles.. En dan bedoel ik niet over m'n maatje, dat regel ik liever met mijn ouders.
Of gewoon erover praten als het kan zou me denk ik ook al een stuk helpen.. Ik weet even niet wat ik moet doen.. Ik ben niet eens het enige meisje waar hij dit bij gedaan heeft dit jaar..
. Ik vind je helemaal niet naïef overkomen, integendeel zelfs heel volwassen.