Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-13 22:59

Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-13 22:59

Pfff... even van mij afschrijven hoor.

Het is wat met ziekenhuizen en doktoren..

Mijn broertje die hartpatiënt is lag van de week op een operatietafel, infuus aangesloten, alles helemaal klaar voor zijn oog-operatie.
Gaat de persoon weg om extra hulp te halen om hem in de gaten te houden vanwege zijn hartkwaal.

Komt na 20 minuten terug met de mededeling:
We kunnen je nu niet opereren!

Dus wij. WHAT?
Broertje huilen...

Hij kwam voor een dag-opname voor zijn oog-operatie.
Wij hebben bij alle onderzoeken aangegeven dat hij een heel verleden heeft met tig hart operatie's
Ze hebben nog gebeld met zijn cardioloog.
Gezorgd voor antibiotica vooraf.
Operatie ingeplant.

Blijkt dus dat dat helemaal niet mag in die operatie kamer.
Hij moet een dag van te voren aanwezig zijn, (voor allerlei hartfilmpjes, echo's MRI)
Dan de dag erna moet hij geopereerd worden in een O.K. met een crashcard, tig aan hart en long specialisten in de buurt, vlakbij een I.C.

Okey... Dat wisten wij niet.

Ik baal hier weer zo van he?
Dit is al de zoveelste keer dat het mis gaat.
Gelukkig is deze keer op tijd ingegrepen.
Maar de vorige 2 x heeft het bijna zijn leven gekost.

Mijn oma heeft een soortgelijke situatie gehad vorig jaar wat haar het nog langer leven gekost heeft (fout met medicijnen)
(Ze was al 91 en er waren meer dingen aan de hand, maar door 10 jaar foute medicatie zal het haar i.i.g. geen extra jaren opgeleverd hebben.)

Goede vriend van mijn vader (tevens mijn surrogaat vader) is in 2009 overleden door fouten met medicijnen.

Je moet zelf zo opletten.

Als je 80+ bent of gehandicapt en je bent ziek, dan mag je hopen dat je iemand achter je hebt staan om voor je op te komen.
En iemand die niet zomaar met het eerste antwoord tevreden is.
Die doorvraagt.
Anders ben je ten dode opgeschreven!!

Het is nu gelukkig goed gegaan.
Ze zijn er opt tijd achter gekomen doordat de persoon die erbij gehaald werd aangaf dat dit niet zo kon.
De andere 8 personen zeiden niks!!

**Geplaatst**: 13-03-13 23:02

Geplaatst: 13-03-13 23:02

Goh schandalig zeg -:(-

gelukig is het deze keer goed gegaan.
Kan er gelukkig niet over meepraten maar wil je heel veel sterkte wensen met je broertje Y;(

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-13 23:05

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-13 23:05

Ja, met mijn broertje gaat het goed gelukkig.

Zijn hartkwaal is op dit moment gelukkig stabiel, al zal hij altijd hobbels en drempels houden..

Maar het is gewoon zo sneu.
Leg maar eens uit aan een kind die zich helemaal opgewonden heeft, groot gehouden heeft, stress, voorbereiding, nuchter blijven, vieze medicijnen, dat het allemaal weer van vooraf aan opnieuw mag...

**Geplaatst**: 13-03-13 23:10

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst: 13-03-13 23:10

Fijn dat het goed gaat met je broertje.

Mijn opa is overleden door een fout van een stagaire. Ze had perongeluk medicijnen verwisseld, waar ze overigens helemaal niet aan mocht komen. Mn opa zou een moedervlek laten weghalen maar die verkeerde medicatie kon zijn hart niet aan.

**Geplaatst**: 13-03-13 23:11

Geplaatst: 13-03-13 23:11

Ten eerste natuurlijk heel vervelend voor je broertje en voor jullie.
Dat lijkt me inderdaad vreselijk als je er helemaal klaar voor bent, zenuwachtig..
en dan gaat het niet door.

Maar ik denk dat die mensen daar niet werken om patiënten te pesten.
Ik geloof echt wel dat ze hun best doen, en waar mensen werken worden
fouten gemaakt. Haalt niet weg dat het soms levensbedreigend en ernstige
gevolgen zou kunnen hebben.

Je hoort vaker dat het misgaat, maar dat is toch een risico. Mensen doen
hun best, maar je kunt nooit garanderen dat er geen fouten gemaakt worden jammer genoeg.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-13 23:21

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-13 23:21

@ Ankehoix... Oeh, dat is wel heel erg extreem. Bah, wat een vreselijke ervaring.

@ xApple, Dat klopt, dat is ook niet het probleem.
Het probleem is dat niemand toegeeft wat er fout is gegaan, of wie?
Toen mijn broertje bijv gedottert werd (dat is een simpele ingreep, 24 uur plat en naar huis)
Duurde en duurde het maar..
Na 5 uur kwamen de chirurgen met de mededeling dat mijn broertje een dubbele longbloeding heeft gehad (nog voor de operatie)
Hij heeft dik 3 dagen op de I.C. gelegen aan de dubbele beademing.
Wij hebben het vermoeden (gerucht) dat er iets niet goed gegaan is met de narcose en dat mijn broertje een hik gehad heeft bij het inbrengen van de beademing tube, waardoor een longbloeding ontstond.
Maar niemand zegt wat.

En dan kom je een half jaar later opnieuw voor die ingreep en dan laat mijn vader bij een onderzoek vallen dat het de vorige keer fout gegaan is.
Wordt die persoon toch boos op mijn vader..
Er was niks fout gegaan, nou als het goed gegaan was waren we er niet voor de 2de keer.

Met de vriend van mijn vader:
Prostaatkanker, gezwel drukt op de nier.
Krijgt hij medicijnen die niet voorgeschreven mogen worden aan nier patienten.
Hij gaat in de volgende 3 weken maar liefst 8 keer naar de dokter met de klachten:
Ik ben misselijk, geef over, hou vocht vast.
Maar nee, dat was allemaal volkomen normaal.
Totdat hij een hartinfarct kreeg omdat zijn nieren door die medicijnen nog minder functioneerden.
Hierdoor was hij zichzelf al weken aan het vergiftigen,.
Hij is uit eindelijk een aantal weken later gestorven.

Maar komt er een belletje van de arts? Een kaartje? NIKS!
Prima, er is een fout gemaakt, maar geef het toe.
Doe niet alsof je neus bloed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-13 23:24

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-13 23:24

Ik vindt juist als arts is het heel belangrijk om te evalueren.
Hierdoor leer je ook van je fouten.
Komt het minder snel nog een keer voor.
Dit doe je met je collega's, maar ook de patient heeft recht om te weten wat er gebeurt is.

**Geplaatst**: 13-03-13 23:32

Geplaatst: 13-03-13 23:32

Ja dat het niet toegegeven word ben ik met je eens.

5 jaar geleden kwam mijn vader bij zijn huisarts met druk op zijn borst.
Mijn vader ging niet graag naar de dokter maar deze pijn was wel een bezoekje aan de dokter waard.
Hij werd naar huis gestuurt met een asperine.
Thuisgekomen voelde hij zich nog niet lekker dus mijn stiefmoeder belde de huisarts.
Deze zei geef nog maar een asperine maar toen ze boven kwam was hij al overleden aan een hartaanval.

Deze huisarts zegt dat hij het niet heeft kunnen aanzien komen.
Wat je zegt je moet zelf dokter zijn want er was wel duidelijk iets aan de hand.

Gelukkig heb ik deze ervaringen niet hier in spanje, hier kom je binnen en ze sturen je meteen door naar het ziekenhuis waar je allerlei onderzoeken krijgt totdat ze vinden waar het vandaan komt.

Integendeel wat een vriendin van mij zegt die operatie-assistente is in een nederlands ziekenhuis hier in spanje als je af en toe verhalen hoort dan gaan je oren klapperen over het beleid en de stress die ze hebben door een tekort aan personeel.
Logish dat er fouten gemaakt worden.

**Geplaatst**: 13-03-13 23:43

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst: 13-03-13 23:43

Niet het enige wat er fout gaat. Mijn vader moest van de huisartsenpost eerst zelf maar uitzoeken wat hij mankeerde en moest zelf maar aan een bloeddrukmeter en urineonderzoekding zien te komen en dan via internet zelf een diagnose stellen, en als hij eruit was zou de telefoniste wel bepalen of hij acuut hulp nodig had of niet. Hij is daar nooit aan toe gekomen, want hij ging gewoon dood.

Achteraf kon er niets anders vanaf dan dat het protocol zou zijn dat mensen die de HAP bellen eerst zelf hun bloeddruk, hartslag en liefst ook een urineonderzoek zouden doen en andere vitale functies zouden meten voordat er maar gesproken wordt over hulp en als je dat niet kon of wilde dan was het dus ook niet ernstig genoeg om hulp te sturen... Alsof iedereen een bloeddrukmeter thuis heeft liggen en ook nog weet hoe zo'n ding werkt! Om het over dat urineonderzoek maar niet te hebben... Mijn vader was compleet atechnisch en snapte niets van dergelijke apparaatjes, al legde je het hem 1000 keer uit, het kwartje viel gewoon niet. En hij was verder een intelligente man van 73, alleen behoorlijk atechnisch en met een geschiedenis van zowel hartproblemen als longproblemen. Hij was niet dementerend of zo, integendeel.

**Geplaatst**: 14-03-13 08:17

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst: 14-03-13 08:17

Vervelend voor je broertje TS. Beter zo dan dat het tijdens de operatie fout gaat.
Dikke knuffel voor je dappere broertje.

Excuses aanbieden zijn artsen niet heel goed in.

Vorig jaar is er een schroef in een grote teen geplaatst bij mij.
Vooraf met anesthesioloog besproken dat plaatselijke verdoving niet werkt vanwege mijn EDS en een
Ruggeprik niet mag vanwege EDS, dus volledige narcose.
Chirurg wilde toch plaatselijk verdoven, hier is anesthesioloog tegen in gegaan en heeft volledige narcose gedaan.
Toevallig trof ik dezelfde anestesioloog paar weken geleden voor een navelbreukoperatie.
Hij wist het allemaal nog.

**Geplaatst**: 14-03-13 08:26

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst: 14-03-13 08:26

Goh, wat vervelend voor je broertje. :(:)

Maar goed, ook dokters zijn mensen en die maken fouten... Ze doen gelukkig ook héééél veel goed.

**Geplaatst**: 14-03-13 08:29

Geplaatst: 14-03-13 08:29

Jeetje wat rot en wat een nare verhalen komen hier voorbij

Persoonlijk denk ik dat het er vooral aan ligt dat je overal maar specialisten voor hebt maar dat die niet met elkaar communiceren over hun patiënten. Dus specialist A schrijft medicatie X voor, specialist B schrijft medicatie Y voor en dan blijkt later pas dat dat niet samen kan. Deels wel goed natuurlijk, al die specialisaties maar aan de andere kant...

**Geplaatst**: 14-03-13 08:33

Geplaatst: 14-03-13 08:33

Er zit een verschil tussen een fout maken en een fatale fout maken. Als arts zijnde moet je ten alle tijden goed in je achter hoofd houden dat je met levens werkt, en dat fout dodelijk kunnen zijn. Als je dat niet realiseert en niet de volle verantwoording wilt nemen, ga dan iets anders doen.

Je kan niet zomaar zeggen, ja maar ook artsen zijn mensen en die maken fouten, dat kan niet zomaar, je werkt met levens potverdorie!

**Geplaatst**: 14-03-13 08:34

Geplaatst: 14-03-13 08:34

xx_Horsiex schreef:
Er zit een verschil tussen een fout maken en een fatale fout maken. Als arts zijnde moet je ten alle tijden goed in je achter hoofd houden dat je met levens werkt, en dat fout dodelijk kunnen zijn. Als je dat niet realiseert en niet de volle verantwoording wilt nemen, ga dan iets anders doen.

Je kan niet zomaar zeggen, ja maar ook artsen zijn mensen en die maken fouten, dat kan niet zomaar, je werkt met levens potverdorie!

Zelfs al zijn artsen zich daarvan bewust, dan nóg maken ze fouten hoor. En daar kunnen ze imo niets aan doen.

Vergeet ook niet dat artsen niet álles kunnen weten en dat er ook gewoon nog heel veel niet bekend is over hoe het menselijk lijf werkt en in elkaar zit.

**Geplaatst**: 14-03-13 08:35

Geplaatst: 14-03-13 08:35

Naar!

Ook ik heb t meegemaakt. Papa naar de HA vanwege buikpijn. Nee was een griepje. Bleek t later darmkanker te zijn... Toen was t al te laat.

Maar ts, van de andere kant? Hoevaak wordt er wel niet ingegrepen terwijl t niet nodig is?!

**Geplaatst**: 14-03-13 10:22

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst: 14-03-13 10:22

Gelukkig wordt je zonder deze mensen ook niet veel beter

Maar ik moet zeggen dat ik je in je bericht erg generaliserend vind. Je mag ook best wel weten ik hoeveel bochten en kreukels ik mij dagelijks moet wringen om iedereen maar te vreden te houden. Ik loop nog eens daar heen om wat na te vragen of te doen. Ik pleeg voor de 10e keer nog een belletje met een arts (die onderhand gek van mij wordt) omdat mensen nog vragen of problemen hebben. Ik praat met iedereen, probeer iedereen te helpen. Maar soms staan ook wij met onze rug tegen de muur van regels en wetten.
Mag ik dan ook even klagen over de 'fouten' die familie allemaal maakt :p

Weetje, vaak alleen de verhalen die niet goed gaat worden de ronde verteld, en ja dan blijkt ineens op de verjaardag van je oom, dat zijn schoonzus van de andere kant en daar weer een nicht van, dat die ook inderdaad zoiets had! Ja die ziekenhuizen tegenwoordig, echt belachelijk. Alleen maar fouten worden er gemaakt!

Ik ben het wel met je eens dat als er wat fout gaat je daar eerlijk in moet zijn. Ik had ook laatst een medicatiefout (dosis te laag (gelukkig) ondanks dat ik het had laten controleren door mijn collega. IK kwam er na het geven (mijn 3e check, doe ik altijd voor mezelf) dat het toch niet klopte. Arts gebeld, opgelost en keurig aan de patiënt verteld met de mogelijke gevolgen. In dit geval moest die mw. een prik extra krijgen.

**Geplaatst**: 14-03-13 10:50

Re: Met zieke mensen moet je tegenwoordig zelf arts zijn!

Geplaatst: 14-03-13 10:50

Daantjuhhh, wat naar weer. En inderdaad, je moet zo scherp opletten zelf. Sterkte in elk geval voor je broertje.

eempiej schreef:
Mag ik dan ook even klagen over de 'fouten' die familie allemaal maakt

Wat mij betreft, nee, dat mag je niet. Ten eerste is de zorg een professie. Mensen die daar werken hebben een opleiding gehad, hebben daar zelf voor gekozen. De familie heeft dat niet, en dus zijn die fouten bepaald niet gelijkwaardig.

Ten tweede gaat het niet om tevreden houden (in elk geval niet bij de TS) maar om zorgvuldig werk leveren. Als je je in honderd bochten moet wringen om het werk zorgvuldig uit te voeren is er iets heel ernstig mis, en is de zorg van Daantjuhhh dus volkomen gegrond.

Ten derde: het verschuilen achter persoonlijke inzet, en ook 'we doen het niet om patienten te pesten' van xApple leidt de aandacht af. Er gaat nogal eens wat mis in de zorg (2000 sterfgevallen die vermoedelijk vermijdbaar zijn), de oorzaken daarvan zijn vaak structureel (bijvoorbeeld slechte communicatie op afdelingen) maar de discussie daarover wordt NIET goed gevoerd. Het gaat hier ook om professionaliteit (van de mensen maar vooral ook van de organisatie als geheel.) Hoe aardig en hoe vriendelijk je ook bent, en hoe goed je bedoelingen ook zijn, als men operaties plant die niet gepland hadden moeten worden terwijl de informatie al aanwezig was faal je als organisatie in professioneel opzicht.

Ten vierde: de meeste patienten eisen helemaal niet dat alles perfect moet zijn. Bij verreweg de meeste mensen is er veel begrip voor incidentele vergissingen als ze het gevoel hebben dat je er alles aan doet het te voorkomen, nu en in de toekomst, en er eerlijk over bent. Het doen alsof patienten zo veeleisend zijn trekt de discussie scheef. Daar gaat het meestal niet over. Natuurlijk: er zijn onredelijke, botte, veeleisende en agressieve patienten - want patienten heb je in alle soorten en maten. Maar het is NIET waar dat de meeste patienten te veeleisend zijn of geen begrip hebben voor de situatie. Ze hebben alleen niet veel begrip voor de ontkenningen, de uitvluchten, het feit dat het steeds weer mis gaat, of dat de schuld overal gelegd wordt behalve bij het eigen functioneren (nogmaals: van de persoon of de organisatie.)

**Geplaatst**: 14-03-13 11:13

Geplaatst: 14-03-13 11:13

@ Shadow, nee idd dag mag ik niet. Gelukkig doe ik dat dus ook niet hier in het forum

Ik denk ook dat het fouten maken ergens te herleiden valt. Wij doen dit echt niet met opzet. Vaak zit er heel wat achter. Dat is namelijk Den Haag. Ik hem maandag mijn ontslag gekregen. Op een team van 32 gaat er 9 man!!! uit. Hoe kan je in godsnaam goed werk leveren als je eerst 2 patiënten had en er nu misschien wel 4 moet doen? Ja dan worden er fouten gemaakt.
Wat mij tegen staat in het topic is dat het zo gegeneraliseerd wordt. En alsof het expres gebeurt. En daar kan ik mij erg kwaad om maken!

En ik snap ook echt wel de frustratie hoor, als het weer eens mis gaat. Maar in dit geval is de casus gewoon erg complex en heb je met heel veel mensen te maken! Dat daar fouten komen vind ik (uit wat ik dagelijk allemaal zie) dus helemaal niet gek. En ik vind het erg om dat te moeten zeggen!

En ik kan je ook vertellen de mensen worden echt wel mondiger en ongeduldiger. Niet iedereen (anders zou ik weer generaliseren) maar echt, het valt op! Mensen kunnen absoluut onredelijk zijn, tegen ons uitvallen, schelden etc. En ik blijf altijd beleeft, praat netjes mee, probeer het te begrijpen, kom met advies. Maar soms wordt vergeten dat ik ook gewoon een mens ben

**Geplaatst**: 14-03-13 11:24

Geplaatst: 14-03-13 11:24

Ik krijg vaak de indruk dat de werkdruk behoorlijk hoog ligt in ziekenhuizen. Weinig tijd, veel patiënten en vermoeidheid werken fouten natuurlijk wel in de hand. En ik weet ook niet of fouten toegeven altijd mag of dat daar richtlijnen voor zijn.

Daarnaast is er ook nog de definitie van 'fout'. In dit topic staan een aantal grove blunders, maar er zijn vast ook genoeg voorbeelden van mensen die vinden dat een arts fout was omdat hij een verkeerde diagnose heeft gesteld terwijl dat helemaal geen echte blunder was. Als ik verkouden ben denk ik ook niet aan een ernstige longaandoening, en als ik geen enkele andere klacht heb dan een snotneus en zere keel zal een arts dat logischerwijs ook niet snel doen. Als ik dan stomtoevallig de pech heb dat ik wel iets ernstigs heb wat zich atypisch presenteert vind ik dat geen fout van de arts.

En daarnaast: geen enkele beroepsgroep is heilig. Overal heb je mensen die de kantjes er vanaf lopen, die liegen, die hun werk niet serieus nemen. Je moet altíjd zelf op blijven letten. Mensen zijn kieskeuriger over de garage voor hun auto dan die voor hun eigen lichaam, lijkt soms wel. De behandeling moet 't snel en dichtbij en ze verwachten dat elke arts zijn werk perfect uitvoert. Een iets kritischer houding kan dan geen kwaad.

**Geplaatst**: 14-03-13 11:26

Geplaatst: 14-03-13 11:26

eempiej schreef:
@ Shadow, nee idd dag mag ik niet. Gelukkig doe ik dat dus ook niet hier in het forum Ik denk ook dat het fouten maken ergens te herleiden valt. Wij doen dit echt niet met opzet. Vaak zit er heel wat achter. Dat is namelijk Den Haag. Ik hem maandag mijn ontslag gekregen. Op een team van 32 gaat er 9 man!!! uit. Hoe kan je in godsnaam goed werk leveren als je eerst 2 patiënten had en er nu misschien wel 4 moet doen? Ja dan worden er fouten gemaakt.
Maar soms wordt vergeten dat ik ook gewoon een mens ben

Dat is inderdaad wat er gebeurt de vriendin van mij moet soms ook dubbele diensten draaien ivm met het gebrek aan personeel door bezuinigingen.
Ik vind het niet kunnen dat mensen die moeten opereren gewoon zo´n 16 uur achter elkaar moeten werken.

Zonder eten of pauze.
Dit kan niet niet in een ziekenhuis niet nergers.
We zijn ook maar mensen maar tegenwoordig word er meer gevraagt dan mens te zijn. -:(-

Niet gek dat er fouten gemaakt worden.
Mijn vriendin is erg proffesioneel en in haar carriere heeft ze maar één keer een fout gemaakt in 30 jaar.
Gaasje laten zitten gelukkig merkte ze het op tijd.
Maar dat de medische zorg onder druk staat en dus fouten kan maken is niet gek in deze omstandigheden denk ik.
Ze is ook aardig gestresst op het moment en kan geen vrije dag opnemen ivm personeels tekort.

**Geplaatst**: 14-03-13 11:41

Geplaatst: 14-03-13 11:41

Ik heb voor een project eens een complete rondleiding gekregen in een universitair ziekenhuis (in België) en ik kreeg toegang tot alle mogelijke communicatie en logistieken. Nu is elk ziekenhuis verschillend qua organisatie (al gaat mijn voorkeur persoonlijk uit naar universitaire ziekenhuizen), maar ik was toch érg verbaasd over de moeilijkheden die erbij komen kijken om bepaalde operaties in te plannen. Er is zoveel waarmee rekening moet gehouden worden, daar kun je als 'buitenstaander' niet zomaar over oordelen. In dit ziekenhuis is ook een zogenaamde 'coordinator' aanwezig die alle nodige personen moet samenbrengen op 1 tijdstip voor een bepaalde operatie. Dus anesthesist, chirurg en verpleegkundigen. Nu was het zo dat verpleegkundigen eigenlijk altijd klaarstonden. De anesthesist was al een moeilijker om mee te onderhandelen. Maar wat bleek: de chirurgen zijn in de meerderheid van de gevallen het probleem. Ik ga er verder niet op ingaan, want het is erg offtipic maar ik kan iedereen aanraden om mee te kijken met de organisatie van een ziekenhuis. Het kán doodgewoon nooit voor iedere patiënt naar wens gaan. Dat heeft ook te maken met onvoldoende subsidies (althans, voor niet-privé ziekenhuizen). Daarbij komt ook nog dat iedere mens fouten maakt, ook dokters. Je kan niet verwachten dat iedere dokter een patient doorstuurt voor een darmonderzoek bij buikpijn. Dan ligt het hele zorgsysteem plat. Wat dan weer wel schandalig is, is dat weinig artsen hun fout erkennen.

TS, het is heel vervelend wat er gebeurd is, hopelijk heeft het een niet te grote impact op je broertje gemaakt

edit: Ik wilde graag nog even benadrukken wat en respect ik heb voor verpleegkundigen. Na dit project zijn mijn ogen nog maar eens opengegaan!

Laatst bijgewerkt door unicorn_kiss op 14-03-13 11:45, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-03-13 11:43

Geplaatst: 14-03-13 11:43

eempiej schreef:
Wij doen dit echt niet met opzet.

Dat mag ik hopen van niet. Anders lijkt het me beter als dat vervolgd wordt door justitie.

Citaat:
Vaak zit er heel wat achter. Dat is namelijk Den Haag.

Het is altijd de schuld van de anderen....

Ik ben beslist heel kritisch op het beleid van Den Haag, maar ook de instellingen maken ZELF keuzes. Daar heb jij als verpleegkundige niet zoveel invloed op, maar de instellingen als geheel wel - en die verantwoordelijkheid nemen ze niet genoeg.

Citaat:
Wat mij tegen staat in het topic is dat het zo gegeneraliseerd wordt. En alsof het expres gebeurt. En daar kan ik mij erg kwaad om maken!

Ik heb niemand zien zeggen dat het expres zou zijn.

Citaat:
Maar soms wordt vergeten dat ik ook gewoon een mens ben

Wat wel echt jammer is, is dat het beleid en de problemen vaak ontstaan in hogere lagen. En dat jullie als verpleegkundigen de problemen over je heenkrijgen van de specialisten en het mismanagement. Dat vind ik een hele slechte zaak.

Maar... Elke keer dat je de klappen opvangt en de boel sust hou je de hogere lagen uit de wind. Voor hen is er dus geen reden tot veranderen - die reden moeten wij (patienten en zorgpersoneel) gaan opeisen.

Het dubbele diensten-verhaal is een prima voorbeeld. Het is hoe dan ook fout dat dit geeist wordt van verpleegkundigen. Dat kan niet en leidt natuurlijk tot problemen. Maar goed, het gebeurt. En de verpleegkundige draait die dubbele dienst. Als er dan vervolgens inderdaad wat mis gaat vraagt ze om begrip, maar houdt daarmee wel het risico in stand! Want voor het ziekenhuis is er dan geen enkele reden om te veranderen: het personeel draait die dubbele diensten, en praat ook de fouten die gemaakt worden onder tafel. Vanuit hen gezien ideaal.

Dat KAN alleen maar veranderen als ook de mensen die er niet zoveel invloed op hebben duidelijk maken dat ze dat niet pikken. De vakbonden moeten een centralere positie krijgen, meer zaken moeten voor de tuchtrechter verschijnen, de misstanden moeten bij de arbeidsinspectie komen. Patienten die slachtoffer zijn zouden alle medewerking moeten krijgen om dat aan de kaak te stellen, ipv tegenwerking.

En het is hartstikke rot dat je als verpleegkundige dan in zo'n situatie komt (het risico om je baan kwijt te raken, grote druk vanuit je werkgever en vanuit de patient.) Maar... als patient heb je het risico om je gezondheid of je leven kwijt te raken dus al te makkelijk kun je dat ongemak ook weer niet afschuiven richting patienten.

**Geplaatst**: 14-03-13 11:54

Geplaatst: 14-03-13 11:54

Ik ken het probleem, maar het is hier gelukkig minder heftig.
Zelf had ik klachten en daar waren ze standaard mee klaar, maar ik had wel vreselijk veel pijn in mijn lijf en functioneerde gewoon niet meer.
Ik bleek gewoon een gigantische voedselallergie te hebben, nooit heeft iemand zoiets geopperd.
Zelf heb ik heel veel op internet gezocht, veel medicijnen gehad die niet hielpen enzovoorts, en toen kwam ik door gewoon proberen erachter dat ik niet tegen gluten en melk kon.
En dan ook nog te horen krijgen dat dat effect meestal maar tijdelijk is.
Houd gewoon je kop als je niets beters in te brengen hebt! -O-

Mijn ervaring is dat je het gewoon zelf moet doen als het buiten de standaard valt, nooit zomaar blind af gaan op een arts dat je er maar mee moet leren leven!

**Geplaatst**: 14-03-13 12:26

Geplaatst: 14-03-13 12:26

Ik ben in 2008 opgenomen geweest voor een ingreep aan mijn hart, na 5 uur brachten ze me terug naar zaal en ze hadden niets gedaan (het was niet gelukt??), want ze zeiden dat mijn saturatie snel daalde toen ik eenmaal onder narcose was en ze me z.s.m. weer bij wilden hebben.

In 2011 hoorde ik van een andere cardioloog dat ze me een klap hebben moeten geven om mijn hart weer op gang te krijgen en dat ze me na extubatie weer hebben moeten intuberen en dat ze dus serieus al die tijd bezig zijn geweest om me weer wakker te krijgen.

Toen snapte ik wel waarom ik wakker werd met ongelofelijke pijn in m'n keel en blauwe plekken op m'n kaken en keel.

Het zijn hufters hoor, je moet zelf inderdaad zó goed opletten!
Hoe oud is je broertje nu? Vreselijk zeg, heel die poppenkast weer van voren af aan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-13 15:30

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-13 15:30

eempiej schreef:
Gelukkig wordt je zonder deze mensen ook niet veel beter

Maar ik moet zeggen dat ik je in je bericht erg generaliserend vind. Je mag ook best wel weten ik hoeveel bochten en kreukels ik mij dagelijks moet wringen om iedereen maar te vreden te houden. Ik loop nog eens daar heen om wat na te vragen of te doen. Ik pleeg voor de 10e keer nog een belletje met een arts (die onderhand gek van mij wordt) omdat mensen nog vragen of problemen hebben. Ik praat met iedereen, probeer iedereen te helpen. Maar soms staan ook wij met onze rug tegen de muur van regels en wetten.
Mag ik dan ook even klagen over de 'fouten' die familie allemaal maakt :p

Weetje, vaak alleen de verhalen die niet goed gaat worden de ronde verteld, en ja dan blijkt ineens op de verjaardag van je oom, dat zijn schoonzus van de andere kant en daar weer een nicht van, dat die ook inderdaad zoiets had! Ja die ziekenhuizen tegenwoordig, echt belachelijk. Alleen maar fouten worden er gemaakt!

Ik ben het wel met je eens dat als er wat fout gaat je daar eerlijk in moet zijn. Ik had ook laatst een medicatiefout (dosis te laag (gelukkig) ondanks dat ik het had laten controleren door mijn collega. IK kwam er na het geven (mijn 3e check, doe ik altijd voor mezelf) dat het toch niet klopte. Arts gebeld, opgelost en keurig aan de patiënt verteld met de mogelijke gevolgen. In dit geval moest die mw. een prik extra krijgen.

Ik vind mijzelf niet generaliserend.
Dit zijn geen verhalen op verjaardagen, maar allemaal ervaringen uit eigen hand!
Van de plus minus 10 keer zijn er keer op keer dingen fout gegaan.

Sommige dingen kunnen voorkomen.
Maar het is wat je ermee doet.
Mijn broertje is bijna dood gegaan tijdens een dottering terwijl hij niet gedottert is..
Het was echt kantje boord, maar wat er gebeurt is, of wat ze gedaan hebben weet niemand en niemand wil daar ook antwoorden op geven.
Waarschijnlijk bang voor een claim, maar daar gaat het ons helemaal niet om.
Een mensenleven is niet in geld uit te drukken, dus als er mensenlevens mee gered kunnen worden dan is dat wat het waard maakt.

Toen Jan in het ziekenhuis was en niet mobiel was stonden zijn medicijnen op een tafeltje aan de andere kant van de kamer.
Hij is met een taxi van het ene ziekenhuis naar een andere vervoerd.
Terwijl hij nog op de hartbewaking lag. Hij had met een ambulance moeten vervoerd worden.
Hij heeft weken verkeerde medicijnen geslikt die slecht waren voor zijn al slecht werkende nieren.
Hij had een vorm van prostaatkanker waar je met de juiste behandeling nog een levensverwachting van 10 tot 30 jaar hebt.
En hij was met 6 weken overleden.

Mijn broertje heeft vorig jaar de kattenkrabziekte op zijn donor hartkleppen gehad.
Hiervoor heeft hij 4 weken in het ziekenhuis aan 3 verschillende antibiotica via infuus gelegen.
De antibiotica mocht thuis door gezet worden voor nog 4 weken (2 soorten)
3 dagen nadat hij thuis was (ontslagen uit het ziekenhuis, maar nog wel onder behandeling.
Kreeg hij ineens weer koorts.
Tegen ons was gezegd dat we met koorts direct moesten bellen.
Eerst moesten we naar de HA.
HA wilde zomaar andere antibiotica voorschrijven (na Jan had ik daar een gek voorgevoel bij en vertrouwde het niet)
Ik heb toen tegen mijn broertje gezegd dat hij die antibiotica absoluut niet moet nemen ik wilde eerst bellen met het ziekenhuis.

Eerst de afdeling gebeld een stuk of 3 x.
Maar elke keer ving ik bot, het zou wel goed zijn en hij was ontslagen dus niet hun probleem.
Toen maar de receptie gebeld.
OOk een stuk of 3 keer en maar blijven aandringen. (nee wat de HA zegt zal wel goed zijn)
OP een gegeven moment zegt ze oke ik zal wel navraag doen of een arts van de Eerste Hulp je wil terug bellen.
Kwartier later ging de telefoon.
Of we met spoed terug wilden komen, want dit was absoluut NIET goed.
Bleek hij al een longontsteking te hebben. (Die de HA over het hoofd gezien heeft)
Die antibiotica van de HA mocht hij absoluut niet hebben.
Gevolg was dat hij nog weer 4 weken opgenomen is geweest.

Als ik niet zo had aangedrongen was mijn broertje er misschien niet meer geweest.
Nee ik heb mijn lesje wel geleerd.

Als ik het niet vertrouw blijf ik net zolang bellen of vragen stellen totdat ik een antwoord heb waar ik tevreden mee ben.
Of ik daar iemand bij aan het hoofd stoot kan mij niks meer schelen.

Nomineer dit bericht ×